2 Samuel 15

mfo (MFO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Okwu otzuma k'ogbe mẹ, Absalọm otzini ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr, ọmaana nnyanyaang, okwu ọttara k'ajinọng arọbh afa obhiri jobh bi, bẹ achẹ-ẹ eden.
1 Depois disso Absalão mandou preparar para si um carro com cavalos e cinquenta homens para correrem na sua frente.
2 Iwa kẹ ọm-ọphyọbha k'ekpekpebha ọtza obe k'eden ọkhaan-ọkhaan ch'echin k'ẹbaakhamma ch'odedenmon. Ogbe kpenamkpen kw'ọnọng otzim aponga bi, ọtza okhebha ọvaarnọng, ifha ọttọhna, Absalọm om-oyeri ọnọng nwuma ọbọbh-ẹ bi, “Kọ afon bọng obhon?” Ọnọng nwuma obhina bi, “Ọtzọhmnọng kwọ ofon k'ẹkhọma dani ch'Israẹl.”
2 Ele se levantava cedo e ficava no portão da cidade, onde a estrada terminava. Quando uma pessoa chegava ali com algum caso para o rei Davi resolver, Absalão a chamava e perguntava de onde era. E, quando a pessoa respondia: “Senhor, eu sou de tal tribo de Israel”,
3 Mẹ wọ, Absalọm on-oben-ẹ bi, “Kker e, aponga mba adaami kọ, bẹ abira otzor-otzor, yina, ọnọng kw'oyong-ọ itzọhng k'eho ch'ọvaarnọng kode e.”
3 Absalão dizia: “Olhe! A lei está do seu lado, mas não há um representante do rei para ouvir o seu caso.”
4 Absalọm ọttara bi, “Idikha ira bẹ asi-m osi-aponga m'irerek nna e! Ira ọnọng kpenamkpen ọkhaam odik kw'ọyakh-ẹ atzim, obiro ode iponga o, ofha okwu okhebh-m, kaam ńsi aponga pẹ adaam-ẹ.”
4 Absalão também dizia: “Ah! Se eu fosse o juiz aqui! Então qualquer pessoa que tivesse uma questão ou um pedido poderia me procurar, e eu faria justiça.”
5 Ogbe kpenamkpen kw'ọnọng oreng otzor Absalọm ka for bi, ọrakha ottima itzitzikha k'irerek orim-ẹ, Absalọm om-onemi ọbọhk ọbọkh-ẹ obina, ọbaakh-ẹ.
5 E, quando alguém chegava perto de Absalão para se curvar diante dele, ele o segurava, abraçava e beijava.
6 Wa Absalọm om-osi mando ọnang anọng p'Israẹl biphyir, p'akwu aror eponga-ttọhna ch'etzor-otzor k'ọvaarnọng. Wa om-osi mando otzima odebh nttem s'anọng p'Israẹl.
6 Absalão fazia isso com todos os israelitas que iam pedir ao rei Davi que fizesse justiça, e assim ele conquistava o coração do povo de Israel.
7 Mada cho anna akk'akwọbha, iwa Absalọm oben ọvaarnọng bi, “Tte kaam nda ka Hẹbrọn, ifha nda ńsi ẹjaakhi ch'echekhi ch'iwa nsi nnang Ọvaar Ibinọkpaabyi.
7 Quatro anos depois, Absalão disse ao rei Davi: — Deixe-me ir à cidade de Hebrom para pagar uma promessa que fiz a Deus, o
8 Mada iwa ọtzọhmnọng kwọ orukhi ka Geshur k'ẹkhọma ch'Aram, iwa kaam nsi echekhi bi: ‘Idikha Ọvaar Ibinọkpaabyi otzim-m ọkpa nnam ka Jẹrusalẹm, kaam ḿkpobha Ọvaar Ibinọkpaabyi ka Hẹbrọn.’ ”
8 Enquanto estava morando em Gesur, na Síria, eu prometi que, se o Senhor me trouxesse de volta a Jerusalém, eu o adoraria em Hebrom.
9 Ọvaarnọng oben-ẹ bi, “Rọhng k'odidiri.” Mando kw'Absalọm ofon ochina ka Hẹbrọn.
9 — Vá em paz! — disse o rei. Aí Absalão foi a Hebrom.
10 Iwa Absalọm ọtzọhm nttọ ka ngọma s'Israẹl makhọra bi, bẹ atza aben bi, “Isa bọng abhaang da bẹ agyi abukpọhng bi kpaar, bọng kpebh amọng aben bi, Absalọm ọkk'ọvaarnọng ọda ka Hẹbrọn e!”
10 Mas enviou mensageiros a todas as tribos de Israel, para dizerem o seguinte: — Quando vocês ouvirem o toque de cornetas, digam: “Absalão se tornou rei em Hebrom!”
11 Wa ajinọng arọbh jobh p'afon ka Jẹrusalẹm bọ atzọni Absalọm abẹ. Wa obheri bẹ mach'anọng p'akwu odik kw'abẹ an-arong.
11 Duzentos homens saíram de Jerusalém com Absalão, como convidados; eles não sabiam nada daquele plano e foram com toda a boa-fé.
12 Mada Absalọm om-osi njafọhni, wa obiro ọtzọhm bẹ ayeri Ahitophẹl kw'ofon Gilo, kw'ọm-ọnang Devid ndọhna, ofona ka Gilo kw'ode obhon kwẹ okwu. Mẹ wọ, achibhi-tzama p'Absalọm an-ado ẹfa akhaama, anọng p'atzọni Absalọm abẹ, abira ochina ororo ahaabh.
12 Enquanto estava oferecendo sacrifícios , Absalão também mandou chamar Aitofel, da cidade de Gilo. Aitofel era um dos conselheiros de Davi. Assim a revolta contra o rei ficou mais forte, e os seguidores de Absalão aumentaram.
13 Iwa ọkkaabh-ẹkkaabha wani okwu ọgbaak Devid bi, “Nttem s'anọng p'Israẹl nwobh k'Absalọm.”
13 Então veio um mensageiro e contou a Davi que os israelitas haviam passado para o lado de Absalão.
14 Mando kwa Devid obeni atzọhmnọng pẹ biphyir p'awobh ttar-ẹ ka Jẹrusalẹm bi, “Bọng kwu! Mọrọbh, oni mando ode, ọnọng manda wani kw'ọnaanga ka mbọhk s'Absalọm kóde. Mọkhaambi obina ofona ẹbhar-ẹbhar, oni mando ode, kẹ ọ́tza ọ́khọbha man ọkhọbha ódimi man, óbiro otzima ọkkangkkaang ofhu anọng p'odedenmon.”
14 Aí Davi disse a todos os seus oficiais que estavam com ele em Jerusalém: — Se queremos escapar de Absalão, temos de fugir logo. Vamos depressa; se não, ele vai nos alcançar aqui, vai nos vencer e matar todos os que estiverem na cidade!
15 Akhaan-nọng p'ọvaarnọng abhin-ẹ bi, “Atzọhmnọng pọ akk'for ada atzik bi, bẹ asi kpenamkpen f'itta ọvaarnọng kwaman ochibhi.”
15 — Sim. Nós, os seus servidores, estamos prontos para fazer tudo o que o senhor disser! — responderam eles.
16 Mando kw'ọvaarnọng obin orenga, anọng p'ẹhọhmmọr chẹ biphyir atzọn-ẹ abẹ. Yina, iwa obin oji akkọra-panọng pẹ jobh bi, bẹ awobha akkeri ẹvaar-ttọhmma.
16 Aí o rei saiu acompanhado por toda a sua família e pelos seus funcionários. Deixou somente dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 Wa ọvaarnọng otzima anọng biphyir p'atzọn-ẹ abẹ obina orenga, bẹ abe k'odedenmon ọkhaan-ọkhaan.
17 Quando o rei e todo o seu povo estavam saindo da cidade, pararam na última casa.
18 Wa atzọhmnọng pẹ biphyir achẹ-ẹ eden akwọbha. Ajinọng pa Kẹrẹt ọmaana pa Pẹlẹt ttara pa Git p'ade ẹnọhna obhiri arọbh jobh biphyir p'atzọn-ẹ abina ka Gat, am-abira arenga ọvaarnọng k'itzitzikha.
18 Todos os funcionários ficaram de pé diante do rei enquanto os queretitas e os peletitas desfilaram em frente dele. Os seiscentos soldados que o haviam seguido desde a cidade de Gate também passaram diante dele.
19 Ọvaarnọng on-oben Ittayi kw'ofon Git bi, “Okhuri yan kwa kọ atzọn man abẹ o? Kọ ade okhekhennọng kw'arọbhi ebira k'obhon kwọ. Kpa nnam atza awobha ttara ọvaar Absalọm.
19 Então Davi disse a Itai, o líder deles: — Por que é que você está indo com a gente? Volte e fique com o novo rei. Você é um estrangeiro, um refugiado que está longe da sua pátria.
20 Ikhena-ikhena wọ kw'akwu. On-orenga yan kaam nttọ-ọ ọbọhk awenna ttara man, k'ogbe kwa nni ibe nnong sa mminda-ọtza o? Kọ tzima anọng pọ biphyir kpa nnam. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi osi ọphyaam ọnang bọng, obiro ọkhọhkha bọng idadaakha.”
20 Você só viveu aqui pouco tempo. Então por que eu faria você seguir comigo? Eu não sei para onde vou. Volte e leve os seus companheiros. E que o amor e a fidelidade do Senhor estejam com você!
21 Yina, Ittayi on-obhina ọvaarnọng bi, “Odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, ọmaana k'odem kw'itta ọvaarnọng kwaam obiro oruk akpen, ibe kpenamkpen s'itta ọvaarnọng kwaam owobh, kaambi ode obo, obiro ode akpen o, mẹ wọ kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ, ńwobha.”
21 Porém Itai respondeu: — Ó rei, eu juro, em nome do
22 Devid oben Ittayi bi, “Kọ rọhng, abina orenga.” Mando kw'Ittayi kw'ofon Git obin orenga ọmaana ajinọng pẹ, ttara nhọhmmọr sa nwobh ttar-ẹ.
22 — Muito bem! — respondeu Davi. — Então passe adiante! Itai foi em frente com todos os seus homens e os seus dependentes.
23 Iwa anọng biphyir p'ẹkhọma nda abhom amọng k'ẹrọng, k'ogbe kw'anọng mba am-arenga akwọbha. K'ogbe kw'ọvaarnọng om-ojekha Ẹttẹri cha Kidrọn, akhaan-nọng pẹ biphyir atzọn-ẹ abẹ, arenga achina k'okhubha kw'anọng anarukhi.
23 Enquanto os seguidores de Davi saíam, o povo chorava alto. O rei atravessou o riacho de Cedrom, e todos os seus homens também, e foram na direção do deserto.
24 Iwa Zadọk obiro owobha mẹ, ttara abaLẹvi biphyir p'am-atzini Ẹkkọhbhi ch'Echekhi ch'Ibinọkpaabyi. Wa bẹ abera Ẹkkọhbhi nda ch'Echekhi ch'Ibinọkpaabyi k'irerek. Abiyata osi njafọhni maa anọng mba, atte odedenmon nwa ọbọhk.
24 Zadoque, o sacerdote, estava com eles, e também os levitas , carregando a arca sagrada da aliança. Os levitas colocaram a arca no chão até que todo o povo acabou de sair da cidade. Abiatar também estava ali.
25 Ọvaarnọng oben Zadọk bi, “Tzima Ẹkkọhbhi nda ch'Echekhi ch'Ibinọkpaabyi akpa nnam k'odedenmon. Idikha kaam ngaam ọphyaam k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kẹ ótzim-m otzima mkpa nnam ma. Kẹ óbiro osi-m nne Ẹkkọhbhi nda ore, ọmaana irukhabe sẹ.
25 Então o rei disse a Zadoque: — Leve a arca da aliança de volta para a cidade. Se o
26 Yina, idikha obeni bi, ‘Ettem kaam kẹdaami ttar-ọ,’ kkeri, kaam nkk'for nda; tte osi-m mach'ọdaakh-ẹ.”
26 Mas, se ele não está satisfeito, que faça comigo o que quiser!
27 Iwa ọvaarnọng obiro oben Zadọk kw'ode ọfọhnẹja bi, “Kwẹ kọ kọttaan o? Kpa nnam k'odedenmon ttara ẹdaa chaam. Tzima Ahimaz kw'ode nnwa kwọ, ọmaana Jonatan kw'ode nnwa kw'Abiyata akpa nnam. Kọ ọmaana Abiyata, bọng dima va pabọng afa akpa nnam.
27 E Davi continuou a falar com Zadoque: — Olhe! Leve seu filho Aimaás e também Jônatas, filho de Abiatar, e volte em paz para a cidade.
28 Kaam ńwobha ndik, k'ibe s'anọng am-arenga ajekha achina k'ibe s'anọng anarukhi, maa atzọhm-m ẹkkaabha.”
28 Enquanto isso, eu vou ficar esperando nos caminhos do deserto, até receber notícias de vocês.
29 Mando kw'iwa Zadọk ọmaana Abiyata atzim Ẹkkọhbhi nda ch'Echekhi ch'Ibinọkpaabyi akpa nnam, atza awobha ka Jẹrusalẹm.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de volta para Jerusalém e ficaram lá.
30 Yina, wa Devid ochina ororo om-ovura Egbegbeho ch'Oliv. Wa obubha ọttọhk k'eho, otzima mmo-dukhi om-obhom ẹmọng otzima orenga. Anọng biphyir p'awobh ttar-ẹ abira abubha nho sabẹ, am-abhom amọng atzima avura egbegbeho.
30 Davi subiu o monte das Oliveiras chorando; ele estava descalço e havia coberto a cabeça em sinal de tristeza. Todos os que o seguiam cobriram a cabeça e também choravam.
31 Mada bẹ akk'Devid agbaakha bi, “Ahitophẹl obiro ode wani k'ottem kw'anọng p'asi mphaari-tzama ttara Absalọm.” Mando kwa Devid ozi njọhm, oben bi, “O Ọvaar Ibinọkpaabyi, si ndọhna s'Ahitophẹl mmakhi nde edidingi.”
31 Quando contaram a Davi que Aitofel havia passado para o lado de Absalão, ele disse: — Ó
32 Mada Devid opyiri k'egbegbeho ebira, kẹ da anọng am-awobha akpobha Ibinọkpaabyi, wa Hushayi kw'ofon Ark ọtza okhebha Devid kẹ, ọmaana owura-baba kwẹ kw'ọkk'ọjaakhi ttara ọkpọhm k'eho chẹ.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde havia um lugar de adoração, o seu fiel amigo Husai, da família dos arquitas, foi encontrar-se com ele ali. Husai estava com as roupas rasgadas e tinha posto terra na cabeça em sinal de tristeza.
33 Devid oben-ẹ bi, “Idikha kọ atzọn-m abẹ, kọ áde ẹtzọhkha anang-m.
33 Davi lhe disse: — Não venha comigo, pois isso não me ajudará.
34 Yina, idikha akpa nnam k'odedenmon atza aben Absalọm bi, ‘Itta ọvaarnọng, kaam ńde ọtzọhmnọng kwọ. Iwa kaam nde ọtzọhmnọng kw'atte, kaam nna ńde ọtzọhmnọng kwọ.’ Mẹ kw'áfha akkaan-m akhibhi ndọhna s'Ahitophẹl.
34 Mas você poderá me ajudar, fazendo com que os conselhos de Aitofel fiquem sem efeito. Quando voltar à cidade, diga a Absalão: “Ó rei, eu agora vou servir o senhor como servia o seu pai.”
35 Zadọk ọmaana Abiyata p'ade afọhnẹja, áwobh-owobha kẹ ttar-ọ. Gbaak bẹ odik kpenamkpen kw'abhaang k'ẹvaar-ttọhmma.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar vão estar lá, e você contará a eles tudo o que ouvir no palácio do rei.
36 Va pabẹ p'ijinọng afa p'ade; Ahimaz kwa Zadọk obhoni ọmaana Jonatan kw'Abiyata obhoni, awobh mẹ ttara bẹ. Tzọhm bẹ akwu agbaakh-m odik kpenamkpen kw'abhaang.”
36 Os filhos deles, Aimaás e Jônatas, vão estar lá também, e você poderá me mandar por eles todas as informações que conseguir.
37 Mando kwa Hushayi kw'ode oyok-odikkobh kwa Devid opyiri ka Jẹrusalẹm, k'ogbe kw'Absalọm om-odim k'odedenmon.
37 Então Husai, o conselheiro particular de Davi, foi e chegou à cidade justamente quando Absalão estava chegando lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.