2 Samuel 15

mfo (MFO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Okwu otzuma k'ogbe mẹ, Absalọm otzini ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr, ọmaana nnyanyaang, okwu ọttara k'ajinọng arọbh afa obhiri jobh bi, bẹ achẹ-ẹ eden.
1 Algum tempo depois, Absalão adquiriu uma carruagem, cavalos e uma escolta de cinqüenta homens.
2 Iwa kẹ ọm-ọphyọbha k'ekpekpebha ọtza obe k'eden ọkhaan-ọkhaan ch'echin k'ẹbaakhamma ch'odedenmon. Ogbe kpenamkpen kw'ọnọng otzim aponga bi, ọtza okhebha ọvaarnọng, ifha ọttọhna, Absalọm om-oyeri ọnọng nwuma ọbọbh-ẹ bi, “Kọ afon bọng obhon?” Ọnọng nwuma obhina bi, “Ọtzọhmnọng kwọ ofon k'ẹkhọma dani ch'Israẹl.”
2 Ele se levantava cedo e ficava junto ao caminho que levava à porta da cidade. Sempre que alguém trazia uma causa para ser decidida pelo rei, Absalão o chamava e perguntava de que cidade vinha. A pessoa respondia que era de uma das tribos de Israel,
3 Mẹ wọ, Absalọm on-oben-ẹ bi, “Kker e, aponga mba adaami kọ, bẹ abira otzor-otzor, yina, ọnọng kw'oyong-ọ itzọhng k'eho ch'ọvaarnọng kode e.”
3 e Absalão dizia: "A sua causa é válida e legítima, mas não há nenhum representante do rei para ouvi-lo".
4 Absalọm ọttara bi, “Idikha ira bẹ asi-m osi-aponga m'irerek nna e! Ira ọnọng kpenamkpen ọkhaam odik kw'ọyakh-ẹ atzim, obiro ode iponga o, ofha okwu okhebh-m, kaam ńsi aponga pẹ adaam-ẹ.”
4 E Absalão acrescentava: "Quem me dera ser designado juiz desta terra! Todos os que tivessem uma causa ou uma questão legal viriam a mim, e eu lhe faria justiça".
5 Ogbe kpenamkpen kw'ọnọng oreng otzor Absalọm ka for bi, ọrakha ottima itzitzikha k'irerek orim-ẹ, Absalọm om-onemi ọbọhk ọbọkh-ẹ obina, ọbaakh-ẹ.
5 E sempre que alguém se aproximava dele para prostrar-se em sinal de respeito, Absalão estendia a mão, abraçava-o e beijava-o.
6 Wa Absalọm om-osi mando ọnang anọng p'Israẹl biphyir, p'akwu aror eponga-ttọhna ch'etzor-otzor k'ọvaarnọng. Wa om-osi mando otzima odebh nttem s'anọng p'Israẹl.
6 Absalão agia assim com todos os israelitas que vinham pedir que o rei lhes fizesse justiça. Assim ele foi conquistando a lealdade dos homens de Israel.
7 Mada cho anna akk'akwọbha, iwa Absalọm oben ọvaarnọng bi, “Tte kaam nda ka Hẹbrọn, ifha nda ńsi ẹjaakhi ch'echekhi ch'iwa nsi nnang Ọvaar Ibinọkpaabyi.
7 Ao final de quatro anos, Absalão disse ao rei: "Deixa-me ir a Hebrom para cumprir um voto que fiz ao Senhor.
8 Mada iwa ọtzọhmnọng kwọ orukhi ka Geshur k'ẹkhọma ch'Aram, iwa kaam nsi echekhi bi: ‘Idikha Ọvaar Ibinọkpaabyi otzim-m ọkpa nnam ka Jẹrusalẹm, kaam ḿkpobha Ọvaar Ibinọkpaabyi ka Hẹbrọn.’ ”
8 Quando o teu servo estava em Gesur, na Síria, fez este voto: Se o Senhor me permitir voltar a Jerusalém, prestarei culto a ele em Hebrom".
9 Ọvaarnọng oben-ẹ bi, “Rọhng k'odidiri.” Mando kw'Absalọm ofon ochina ka Hẹbrọn.
9 "Vá em paz! ", disse o rei. E ele foi para Hebrom.
10 Iwa Absalọm ọtzọhm nttọ ka ngọma s'Israẹl makhọra bi, bẹ atza aben bi, “Isa bọng abhaang da bẹ agyi abukpọhng bi kpaar, bọng kpebh amọng aben bi, Absalọm ọkk'ọvaarnọng ọda ka Hẹbrọn e!”
10 Absalão enviou secretamente mensageiros a todas as tribos de Israel, dizendo: "Assim que vocês ouvirem o som das trombetas, digam: Absalão é rei em Hebrom".
11 Wa ajinọng arọbh jobh p'afon ka Jẹrusalẹm bọ atzọni Absalọm abẹ. Wa obheri bẹ mach'anọng p'akwu odik kw'abẹ an-arong.
11 Absalão levou duzentos homens de Jerusalém. Eles tinham sido convidados e nada sabiam nem suspeitavam do que estava acontecendo.
12 Mada Absalọm om-osi njafọhni, wa obiro ọtzọhm bẹ ayeri Ahitophẹl kw'ofon Gilo, kw'ọm-ọnang Devid ndọhna, ofona ka Gilo kw'ode obhon kwẹ okwu. Mẹ wọ, achibhi-tzama p'Absalọm an-ado ẹfa akhaama, anọng p'atzọni Absalọm abẹ, abira ochina ororo ahaabh.
12 Depois de oferecer sacrifícios, Absalão mandou chamar da cidade de Gilo Aitofel, que era de Gilo, conselheiro de Davi. A conspiração ganhou força, e cresceu o número dos que seguiam Absalão.
13 Iwa ọkkaabh-ẹkkaabha wani okwu ọgbaak Devid bi, “Nttem s'anọng p'Israẹl nwobh k'Absalọm.”
13 Então um mensageiro chegou e disse a Davi: "Os israelitas estão com Absalão! "
14 Mando kwa Devid obeni atzọhmnọng pẹ biphyir p'awobh ttar-ẹ ka Jẹrusalẹm bi, “Bọng kwu! Mọrọbh, oni mando ode, ọnọng manda wani kw'ọnaanga ka mbọhk s'Absalọm kóde. Mọkhaambi obina ofona ẹbhar-ẹbhar, oni mando ode, kẹ ọ́tza ọ́khọbha man ọkhọbha ódimi man, óbiro otzima ọkkangkkaang ofhu anọng p'odedenmon.”
14 Então Davi disse aos conselheiros que estavam com ele em Jerusalém: "Vamos fugir; caso contrário não escaparemos de Absalão. Se não partirmos imediatamente ele nos alcançará, causará a nossa ruína e matará o povo à espada".
15 Akhaan-nọng p'ọvaarnọng abhin-ẹ bi, “Atzọhmnọng pọ akk'for ada atzik bi, bẹ asi kpenamkpen f'itta ọvaarnọng kwaman ochibhi.”
15 Os conselheiros do rei lhe responderam: "Teus servos estão dispostos a fazer tudo o que o rei, nosso senhor, decidir".
16 Mando kw'ọvaarnọng obin orenga, anọng p'ẹhọhmmọr chẹ biphyir atzọn-ẹ abẹ. Yina, iwa obin oji akkọra-panọng pẹ jobh bi, bẹ awobha akkeri ẹvaar-ttọhmma.
16 O rei partiu, seguido por todos os de sua família; deixou, porém, dez concubinas para tomarem conta do palácio.
17 Wa ọvaarnọng otzima anọng biphyir p'atzọn-ẹ abẹ obina orenga, bẹ abe k'odedenmon ọkhaan-ọkhaan.
17 Assim, o rei partiu com todo o povo. Pararam na última casa da cidade,
18 Wa atzọhmnọng pẹ biphyir achẹ-ẹ eden akwọbha. Ajinọng pa Kẹrẹt ọmaana pa Pẹlẹt ttara pa Git p'ade ẹnọhna obhiri arọbh jobh biphyir p'atzọn-ẹ abina ka Gat, am-abira arenga ọvaarnọng k'itzitzikha.
18 e todos os seus soldados marcharam, passando por ele: todos os queretitas e peletitas, e os seiscentos giteus que o acompanhavam desde Gate.
19 Ọvaarnọng on-oben Ittayi kw'ofon Git bi, “Okhuri yan kwa kọ atzọn man abẹ o? Kọ ade okhekhennọng kw'arọbhi ebira k'obhon kwọ. Kpa nnam atza awobha ttara ọvaar Absalọm.
19 O rei disse então a Itai, de Gate: "Por que você está indo conosco? Volte e fique com o novo rei, pois você é estrangeiro, um exilado de sua terra.
20 Ikhena-ikhena wọ kw'akwu. On-orenga yan kaam nttọ-ọ ọbọhk awenna ttara man, k'ogbe kwa nni ibe nnong sa mminda-ọtza o? Kọ tzima anọng pọ biphyir kpa nnam. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi osi ọphyaam ọnang bọng, obiro ọkhọhkha bọng idadaakha.”
20 Faz pouco tempo que você chegou. Como eu poderia fazê-lo acompanhar-me? Volte e leve consigo os seus irmãos. Que o Senhor o trate com bondade e fidelidade! "
21 Yina, Ittayi on-obhina ọvaarnọng bi, “Odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, ọmaana k'odem kw'itta ọvaarnọng kwaam obiro oruk akpen, ibe kpenamkpen s'itta ọvaarnọng kwaam owobh, kaambi ode obo, obiro ode akpen o, mẹ wọ kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ, ńwobha.”
21 Itai, contudo, respondeu ao rei: "Juro pelo nome do Senhor e por tua vida que onde quer que o rei, meu senhor, esteja, ali estará o seu servo, para viver ou para morrer! "
22 Devid oben Ittayi bi, “Kọ rọhng, abina orenga.” Mando kw'Ittayi kw'ofon Git obin orenga ọmaana ajinọng pẹ, ttara nhọhmmọr sa nwobh ttar-ẹ.
22 Então Davi disse a Itai: "Está bem, pode ir adiante". E Itai, o giteu, marchou, com todos os seus soldados e com as famílias que estavam com ele.
23 Iwa anọng biphyir p'ẹkhọma nda abhom amọng k'ẹrọng, k'ogbe kw'anọng mba am-arenga akwọbha. K'ogbe kw'ọvaarnọng om-ojekha Ẹttẹri cha Kidrọn, akhaan-nọng pẹ biphyir atzọn-ẹ abẹ, arenga achina k'okhubha kw'anọng anarukhi.
23 Todo o povo do lugar chorava em alta voz enquanto o exército passava. O rei atravessou o vale do Cedrom e todo o povo foi com ele em direção ao deserto.
24 Iwa Zadọk obiro owobha mẹ, ttara abaLẹvi biphyir p'am-atzini Ẹkkọhbhi ch'Echekhi ch'Ibinọkpaabyi. Wa bẹ abera Ẹkkọhbhi nda ch'Echekhi ch'Ibinọkpaabyi k'irerek. Abiyata osi njafọhni maa anọng mba, atte odedenmon nwa ọbọhk.
24 Zadoque também estava lá, e com ele todos os levitas que carregavam a arca da aliança de Deus; Abiatar também estava lá. Puseram no chão a arca de Deus até que todo o povo saísse da cidade.
25 Ọvaarnọng oben Zadọk bi, “Tzima Ẹkkọhbhi nda ch'Echekhi ch'Ibinọkpaabyi akpa nnam k'odedenmon. Idikha kaam ngaam ọphyaam k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kẹ ótzim-m otzima mkpa nnam ma. Kẹ óbiro osi-m nne Ẹkkọhbhi nda ore, ọmaana irukhabe sẹ.
25 Então o rei disse a Zadoque: "Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se o Senhor mostrar benevolência a mim, ele me trará de volta e me deixará ver a arca e o lugar onde ela deve permanecer.
26 Yina, idikha obeni bi, ‘Ettem kaam kẹdaami ttar-ọ,’ kkeri, kaam nkk'for nda; tte osi-m mach'ọdaakh-ẹ.”
26 Mas, se ele disser que já não sou do seu agrado, aqui estou! Faça ele comigo o que for de sua vontade".
27 Iwa ọvaarnọng obiro oben Zadọk kw'ode ọfọhnẹja bi, “Kwẹ kọ kọttaan o? Kpa nnam k'odedenmon ttara ẹdaa chaam. Tzima Ahimaz kw'ode nnwa kwọ, ọmaana Jonatan kw'ode nnwa kw'Abiyata akpa nnam. Kọ ọmaana Abiyata, bọng dima va pabọng afa akpa nnam.
27 Disse ainda o rei ao sacerdote Zadoque: "Fique alerta! Volte em paz para a cidade, você, Aimaás, seu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Kaam ńwobha ndik, k'ibe s'anọng am-arenga ajekha achina k'ibe s'anọng anarukhi, maa atzọhm-m ẹkkaabha.”
28 Junto às torrentes do deserto ficarei esperando notícias de vocês".
29 Mando kw'iwa Zadọk ọmaana Abiyata atzim Ẹkkọhbhi nda ch'Echekhi ch'Ibinọkpaabyi akpa nnam, atza awobha ka Jẹrusalẹm.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém, e lá permaneceram.
30 Yina, wa Devid ochina ororo om-ovura Egbegbeho ch'Oliv. Wa obubha ọttọhk k'eho, otzima mmo-dukhi om-obhom ẹmọng otzima orenga. Anọng biphyir p'awobh ttar-ẹ abira abubha nho sabẹ, am-abhom amọng atzima avura egbegbeho.
30 Davi, porém, continuou subindo o monte das Oliveiras, caminhando e chorando, e com a cabeça coberta e os pés descalços. E todos os que iam com ele também tinham a cabeça coberta e subiam chorando.
31 Mada bẹ akk'Devid agbaakha bi, “Ahitophẹl obiro ode wani k'ottem kw'anọng p'asi mphaari-tzama ttara Absalọm.” Mando kwa Devid ozi njọhm, oben bi, “O Ọvaar Ibinọkpaabyi, si ndọhna s'Ahitophẹl mmakhi nde edidingi.”
31 Quando informaram a Davi que Aitofel era um dos conspiradores que apoiavam Absalão, Davi orou: "Ó Senhor, transforma em loucura os conselhos de Aitofel".
32 Mada Devid opyiri k'egbegbeho ebira, kẹ da anọng am-awobha akpobha Ibinọkpaabyi, wa Hushayi kw'ofon Ark ọtza okhebha Devid kẹ, ọmaana owura-baba kwẹ kw'ọkk'ọjaakhi ttara ọkpọhm k'eho chẹ.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, ao lugar onde o povo costumava adorar a Deus, veio ao seu encontro o arquita Husai, com a roupa rasgada e com terra sobre a cabeça.
33 Devid oben-ẹ bi, “Idikha kọ atzọn-m abẹ, kọ áde ẹtzọhkha anang-m.
33 E Davi lhe disse: "Não adianta você vir comigo.
34 Yina, idikha akpa nnam k'odedenmon atza aben Absalọm bi, ‘Itta ọvaarnọng, kaam ńde ọtzọhmnọng kwọ. Iwa kaam nde ọtzọhmnọng kw'atte, kaam nna ńde ọtzọhmnọng kwọ.’ Mẹ kw'áfha akkaan-m akhibhi ndọhna s'Ahitophẹl.
34 Mas se voltar à cidade, poderá dizer a Absalão: ‘Estarei a teu serviço, ó rei. No passado estive a serviço de teu pai, mas agora estarei a teu serviço’. Assim você me ajudará, frustrando o conselho de Aitofel.
35 Zadọk ọmaana Abiyata p'ade afọhnẹja, áwobh-owobha kẹ ttar-ọ. Gbaak bẹ odik kpenamkpen kw'abhaang k'ẹvaar-ttọhmma.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar estarão lá com você. Informe-os do que você souber no palácio.
36 Va pabẹ p'ijinọng afa p'ade; Ahimaz kwa Zadọk obhoni ọmaana Jonatan kw'Abiyata obhoni, awobh mẹ ttara bẹ. Tzọhm bẹ akwu agbaakh-m odik kpenamkpen kw'abhaang.”
36 Também estão lá os dois filhos deles: Aimaás e Jônatas. Por meio deles me informe de tudo que você ouvir".
37 Mando kwa Hushayi kw'ode oyok-odikkobh kwa Devid opyiri ka Jẹrusalẹm, k'ogbe kw'Absalọm om-odim k'odedenmon.
37 Então Husai, amigo de Davi, chegou a Jerusalém quando Absalão estava entrando na cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.