2 Samuel 15
mfo (MFO) vs ARA
1 Okwu otzuma k'ogbe mẹ, Absalọm otzini ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr, ọmaana nnyanyaang, okwu ọttara k'ajinọng arọbh afa obhiri jobh bi, bẹ achẹ-ẹ eden.
1 Depois disto, Absalão fez aparelhar para si um carro e cavalos e cinquenta homens que corressem adiante dele.
2 Iwa kẹ ọm-ọphyọbha k'ekpekpebha ọtza obe k'eden ọkhaan-ọkhaan ch'echin k'ẹbaakhamma ch'odedenmon. Ogbe kpenamkpen kw'ọnọng otzim aponga bi, ọtza okhebha ọvaarnọng, ifha ọttọhna, Absalọm om-oyeri ọnọng nwuma ọbọbh-ẹ bi, “Kọ afon bọng obhon?” Ọnọng nwuma obhina bi, “Ọtzọhmnọng kwọ ofon k'ẹkhọma dani ch'Israẹl.”
2 Levantando-se Absalão pela manhã, parava à entrada da porta; e a todo homem que tinha alguma demanda para vir ao rei a juízo, o chamava Absalão a si e lhe dizia: De que cidade és tu? Ele respondia: De tal tribo de Israel é teu servo.
3 Mẹ wọ, Absalọm on-oben-ẹ bi, “Kker e, aponga mba adaami kọ, bẹ abira otzor-otzor, yina, ọnọng kw'oyong-ọ itzọhng k'eho ch'ọvaarnọng kode e.”
3 Então, Absalão lhe dizia: Olha, a tua causa é boa e reta, porém não tens quem te ouça da parte do rei.
4 Absalọm ọttara bi, “Idikha ira bẹ asi-m osi-aponga m'irerek nna e! Ira ọnọng kpenamkpen ọkhaam odik kw'ọyakh-ẹ atzim, obiro ode iponga o, ofha okwu okhebh-m, kaam ńsi aponga pẹ adaam-ẹ.”
4 Dizia mais Absalão: Ah! Quem me dera ser juiz na terra, para que viesse a mim todo homem que tivesse demanda ou questão, para que lhe fizesse justiça!
5 Ogbe kpenamkpen kw'ọnọng oreng otzor Absalọm ka for bi, ọrakha ottima itzitzikha k'irerek orim-ẹ, Absalọm om-onemi ọbọhk ọbọkh-ẹ obina, ọbaakh-ẹ.
5 Também, quando alguém se chegava para inclinar-se diante dele, ele estendia a mão, pegava-o e o beijava.
6 Wa Absalọm om-osi mando ọnang anọng p'Israẹl biphyir, p'akwu aror eponga-ttọhna ch'etzor-otzor k'ọvaarnọng. Wa om-osi mando otzima odebh nttem s'anọng p'Israẹl.
6 Desta maneira fazia Absalão a todo o Israel que vinha ao rei para juízo e, assim, ele furtava o coração dos homens de Israel.
7 Mada cho anna akk'akwọbha, iwa Absalọm oben ọvaarnọng bi, “Tte kaam nda ka Hẹbrọn, ifha nda ńsi ẹjaakhi ch'echekhi ch'iwa nsi nnang Ọvaar Ibinọkpaabyi.
7 Ao cabo de quatro anos, disse Absalão ao rei: Deixa-me ir a Hebrom cumprir o voto que fiz ao Senhor .
8 Mada iwa ọtzọhmnọng kwọ orukhi ka Geshur k'ẹkhọma ch'Aram, iwa kaam nsi echekhi bi: ‘Idikha Ọvaar Ibinọkpaabyi otzim-m ọkpa nnam ka Jẹrusalẹm, kaam ḿkpobha Ọvaar Ibinọkpaabyi ka Hẹbrọn.’ ”
8 Porque, morando em Gesur, na Síria, fez o teu servo um voto, dizendo: Se o Senhor me fizer tornar a Jerusalém, prestarei culto ao Senhor .
9 Ọvaarnọng oben-ẹ bi, “Rọhng k'odidiri.” Mando kw'Absalọm ofon ochina ka Hẹbrọn.
9 Então, lhe disse o rei: Vai-te em paz. Levantou-se, pois, e foi para Hebrom.
10 Iwa Absalọm ọtzọhm nttọ ka ngọma s'Israẹl makhọra bi, bẹ atza aben bi, “Isa bọng abhaang da bẹ agyi abukpọhng bi kpaar, bọng kpebh amọng aben bi, Absalọm ọkk'ọvaarnọng ọda ka Hẹbrọn e!”
10 Enviou Absalão emissários secretos por todas as tribos de Israel, dizendo: Quando ouvirdes o som das trombetas, direis: Absalão é rei em Hebrom!
11 Wa ajinọng arọbh jobh p'afon ka Jẹrusalẹm bọ atzọni Absalọm abẹ. Wa obheri bẹ mach'anọng p'akwu odik kw'abẹ an-arong.
11 De Jerusalém foram com Absalão duzentos homens convidados, porém iam na sua simplicidade, porque nada sabiam daquele negócio.
12 Mada Absalọm om-osi njafọhni, wa obiro ọtzọhm bẹ ayeri Ahitophẹl kw'ofon Gilo, kw'ọm-ọnang Devid ndọhna, ofona ka Gilo kw'ode obhon kwẹ okwu. Mẹ wọ, achibhi-tzama p'Absalọm an-ado ẹfa akhaama, anọng p'atzọni Absalọm abẹ, abira ochina ororo ahaabh.
12 Também Absalão mandou vir Aitofel, o gilonita, do conselho de Davi, da sua cidade de Gilo; enquanto ele oferecia os seus sacrifícios, tornou-se poderosa a conspirata, e crescia em número o povo que tomava o partido de Absalão.
13 Iwa ọkkaabh-ẹkkaabha wani okwu ọgbaak Devid bi, “Nttem s'anọng p'Israẹl nwobh k'Absalọm.”
13 Então, veio um mensageiro a Davi, dizendo: Todo o povo de Israel segue decididamente a Absalão.
14 Mando kwa Devid obeni atzọhmnọng pẹ biphyir p'awobh ttar-ẹ ka Jẹrusalẹm bi, “Bọng kwu! Mọrọbh, oni mando ode, ọnọng manda wani kw'ọnaanga ka mbọhk s'Absalọm kóde. Mọkhaambi obina ofona ẹbhar-ẹbhar, oni mando ode, kẹ ọ́tza ọ́khọbha man ọkhọbha ódimi man, óbiro otzima ọkkangkkaang ofhu anọng p'odedenmon.”
14 Disse, pois, Davi a todos os seus homens que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos, e fujamos, porque não poderemos salvar-nos de Absalão. Dai-vos pressa a sair, para que não nos alcance de súbito, lance sobre nós algum mal e fira a cidade a fio de espada.
15 Akhaan-nọng p'ọvaarnọng abhin-ẹ bi, “Atzọhmnọng pọ akk'for ada atzik bi, bẹ asi kpenamkpen f'itta ọvaarnọng kwaman ochibhi.”
15 Então, os homens do rei lhe disseram: Eis aqui os teus servos, para tudo quanto determinar o rei, nosso senhor.
16 Mando kw'ọvaarnọng obin orenga, anọng p'ẹhọhmmọr chẹ biphyir atzọn-ẹ abẹ. Yina, iwa obin oji akkọra-panọng pẹ jobh bi, bẹ awobha akkeri ẹvaar-ttọhmma.
16 Saiu o rei, e todos os de sua casa o seguiram; deixou, porém, o rei dez concubinas, para cuidarem da casa.
17 Wa ọvaarnọng otzima anọng biphyir p'atzọn-ẹ abẹ obina orenga, bẹ abe k'odedenmon ọkhaan-ọkhaan.
17 Tendo, pois, saído o rei com todo o povo após ele, pararam na última casa.
18 Wa atzọhmnọng pẹ biphyir achẹ-ẹ eden akwọbha. Ajinọng pa Kẹrẹt ọmaana pa Pẹlẹt ttara pa Git p'ade ẹnọhna obhiri arọbh jobh biphyir p'atzọn-ẹ abina ka Gat, am-abira arenga ọvaarnọng k'itzitzikha.
18 Todos os seus homens passaram ao pé dele; também toda a guarda real e todos os geteus, seiscentos homens que o seguiram de Gate, passaram adiante do rei.
19 Ọvaarnọng on-oben Ittayi kw'ofon Git bi, “Okhuri yan kwa kọ atzọn man abẹ o? Kọ ade okhekhennọng kw'arọbhi ebira k'obhon kwọ. Kpa nnam atza awobha ttara ọvaar Absalọm.
19 Disse, pois, o rei a Itai, o geteu: Por que irias também tu conosco? Volta e fica-te com quem vier a ser o rei, porque és estrangeiro e desterrado de tua pátria.
20 Ikhena-ikhena wọ kw'akwu. On-orenga yan kaam nttọ-ọ ọbọhk awenna ttara man, k'ogbe kwa nni ibe nnong sa mminda-ọtza o? Kọ tzima anọng pọ biphyir kpa nnam. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi osi ọphyaam ọnang bọng, obiro ọkhọhkha bọng idadaakha.”
20 Chegaste ontem, e já te levaria eu, hoje, conosco a vaguear, quando eu mesmo não sei para onde vou? Volta, pois, e faze voltar a teus irmãos contigo. E contigo sejam misericórdia e fidelidade.
21 Yina, Ittayi on-obhina ọvaarnọng bi, “Odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, ọmaana k'odem kw'itta ọvaarnọng kwaam obiro oruk akpen, ibe kpenamkpen s'itta ọvaarnọng kwaam owobh, kaambi ode obo, obiro ode akpen o, mẹ wọ kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ, ńwobha.”
21 Respondeu, porém, Itai ao rei: Tão certo como vive o Senhor , e como vive o rei, meu senhor, no lugar em que estiver o rei, meu senhor, seja para morte seja para vida, lá estará também o teu servo.
22 Devid oben Ittayi bi, “Kọ rọhng, abina orenga.” Mando kw'Ittayi kw'ofon Git obin orenga ọmaana ajinọng pẹ, ttara nhọhmmọr sa nwobh ttar-ẹ.
22 Então, disse Davi a Itai: Vai e passa adiante. Assim, passou Itai, o geteu, e todos os seus homens, e todas as crianças que estavam com ele.
23 Iwa anọng biphyir p'ẹkhọma nda abhom amọng k'ẹrọng, k'ogbe kw'anọng mba am-arenga akwọbha. K'ogbe kw'ọvaarnọng om-ojekha Ẹttẹri cha Kidrọn, akhaan-nọng pẹ biphyir atzọn-ẹ abẹ, arenga achina k'okhubha kw'anọng anarukhi.
23 Toda a terra chorava em alta voz; e todo o povo e também o rei passaram o ribeiro de Cedrom, seguindo o caminho do deserto.
24 Iwa Zadọk obiro owobha mẹ, ttara abaLẹvi biphyir p'am-atzini Ẹkkọhbhi ch'Echekhi ch'Ibinọkpaabyi. Wa bẹ abera Ẹkkọhbhi nda ch'Echekhi ch'Ibinọkpaabyi k'irerek. Abiyata osi njafọhni maa anọng mba, atte odedenmon nwa ọbọhk.
24 Eis que Abiatar subiu, e também Zadoque, e com este todos os levitas que levavam a arca da Aliança de Deus; puseram ali a arca de Deus, até que todo o povo acabou de sair da cidade.
25 Ọvaarnọng oben Zadọk bi, “Tzima Ẹkkọhbhi nda ch'Echekhi ch'Ibinọkpaabyi akpa nnam k'odedenmon. Idikha kaam ngaam ọphyaam k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kẹ ótzim-m otzima mkpa nnam ma. Kẹ óbiro osi-m nne Ẹkkọhbhi nda ore, ọmaana irukhabe sẹ.
25 Então, disse o rei a Zadoque: Torna a levar a arca de Deus à cidade. Se achar eu graça aos olhos do Senhor , ele me fará voltar para lá e me deixará ver assim a arca como a sua habitação.
26 Yina, idikha obeni bi, ‘Ettem kaam kẹdaami ttar-ọ,’ kkeri, kaam nkk'for nda; tte osi-m mach'ọdaakh-ẹ.”
26 Se ele, porém, disser: Não tenho prazer em ti, eis-me aqui; faça de mim como melhor lhe parecer.
27 Iwa ọvaarnọng obiro oben Zadọk kw'ode ọfọhnẹja bi, “Kwẹ kọ kọttaan o? Kpa nnam k'odedenmon ttara ẹdaa chaam. Tzima Ahimaz kw'ode nnwa kwọ, ọmaana Jonatan kw'ode nnwa kw'Abiyata akpa nnam. Kọ ọmaana Abiyata, bọng dima va pabọng afa akpa nnam.
27 Disse mais o rei a Zadoque, o sacerdote: Ó vidente, tu e Abiatar, voltai em paz para a cidade, e convosco também vossos dois filhos, Aimaás, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Kaam ńwobha ndik, k'ibe s'anọng am-arenga ajekha achina k'ibe s'anọng anarukhi, maa atzọhm-m ẹkkaabha.”
28 Olhai que me demorarei nos vaus do deserto até que me venham informações vossas.
29 Mando kw'iwa Zadọk ọmaana Abiyata atzim Ẹkkọhbhi nda ch'Echekhi ch'Ibinọkpaabyi akpa nnam, atza awobha ka Jẹrusalẹm.
29 Zadoque, pois, e Abiatar levaram a arca de Deus para Jerusalém e lá ficaram.
30 Yina, wa Devid ochina ororo om-ovura Egbegbeho ch'Oliv. Wa obubha ọttọhk k'eho, otzima mmo-dukhi om-obhom ẹmọng otzima orenga. Anọng biphyir p'awobh ttar-ẹ abira abubha nho sabẹ, am-abhom amọng atzima avura egbegbeho.
30 Seguiu Davi pela encosta das Oliveiras, subindo e chorando; tinha a cabeça coberta e caminhava descalço; todo o povo que ia com ele, de cabeça coberta, subiu chorando.
31 Mada bẹ akk'Devid agbaakha bi, “Ahitophẹl obiro ode wani k'ottem kw'anọng p'asi mphaari-tzama ttara Absalọm.” Mando kwa Devid ozi njọhm, oben bi, “O Ọvaar Ibinọkpaabyi, si ndọhna s'Ahitophẹl mmakhi nde edidingi.”
31 Então, fizeram saber a Davi, dizendo: Aitofel está entre os que conspiram com Absalão. Pelo que disse Davi: Ó Senhor , peço-te que transtornes em loucura o conselho de Aitofel.
32 Mada Devid opyiri k'egbegbeho ebira, kẹ da anọng am-awobha akpobha Ibinọkpaabyi, wa Hushayi kw'ofon Ark ọtza okhebha Devid kẹ, ọmaana owura-baba kwẹ kw'ọkk'ọjaakhi ttara ọkpọhm k'eho chẹ.
32 Ao chegar Davi ao cimo, onde se costuma adorar a Deus, eis que Husai, o arquita, veio encontrar-se com ele, de manto rasgado e terra sobre a cabeça.
33 Devid oben-ẹ bi, “Idikha kọ atzọn-m abẹ, kọ áde ẹtzọhkha anang-m.
33 Disse-lhe Davi: Se fores comigo, ser-me-ás pesado.
34 Yina, idikha akpa nnam k'odedenmon atza aben Absalọm bi, ‘Itta ọvaarnọng, kaam ńde ọtzọhmnọng kwọ. Iwa kaam nde ọtzọhmnọng kw'atte, kaam nna ńde ọtzọhmnọng kwọ.’ Mẹ kw'áfha akkaan-m akhibhi ndọhna s'Ahitophẹl.
34 Porém, se voltares para a cidade e disseres a Absalão: Eu serei, ó rei, teu servo, como fui, dantes, servo de teu pai, assim, agora, serei teu servo, dissipar-me-ás, então, o conselho de Aitofel.
35 Zadọk ọmaana Abiyata p'ade afọhnẹja, áwobh-owobha kẹ ttar-ọ. Gbaak bẹ odik kpenamkpen kw'abhaang k'ẹvaar-ttọhmma.
35 Tens lá contigo Zadoque e Abiatar, sacerdotes. Todas as coisas, pois, que ouvires da casa do rei farás saber a esses sacerdotes.
36 Va pabẹ p'ijinọng afa p'ade; Ahimaz kwa Zadọk obhoni ọmaana Jonatan kw'Abiyata obhoni, awobh mẹ ttara bẹ. Tzọhm bẹ akwu agbaakh-m odik kpenamkpen kw'abhaang.”
36 Lá estão com eles seus dois filhos, Aimaás, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar; por meio deles, me mandareis notícias de todas as coisas que ouvirdes.
37 Mando kwa Hushayi kw'ode oyok-odikkobh kwa Devid opyiri ka Jẹrusalẹm, k'ogbe kw'Absalọm om-odim k'odedenmon.
37 Husai, pois, amigo de Davi, veio para a cidade, e Absalão entrou em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.