2 Samuel 14
mfo (MFO) vs VC
1 Iwa Joab kw'ode nnwa kwa Zeruya, orong bi, ettem ch'ọvaarnọng ẹgban k'Absalọm.
1 Joab, filho de Sarvia, percebendo que o coração do rei {se voltava de novo} para Absalão,
2 Mẹ wọ, iwa Joab ọtzọhm ọnọng k'obhon kwa Tẹkoa, bẹ atza atzọkha kwanọng wani kw'odongi-odongi atzima akwu. Wa Joab oben-ẹ bi, “Kọ si nkkari bi awobh epopa. Afọra abara-bina. Ana manda bani kàkpan. Si mach'ọnọng kw'okk'epopa owobha k'iwu-haabhada.
2 mandou vir de Técua uma mulher habilidosa e disse-lhe: Põe-te de luto; toma vestes de luto e não te unjas, para pareceres uma mulher que chora um morto há muito tempo.
3 Rọhng k'ọvaarnọng atza agbaakh-ẹ atzim mba.” Wa Joab, ọtzaakh-ẹ atzim p'ọtza ọgbaak.
3 Virás então ter com o rei e lhe falarás assim e assim. E Joab sugeriu-lhe o que ela devia dizer.
4 Mada kwanọng nwa kw'ofon Tẹkoa ọgbaakhi ọvaarnọng atzim, ọrakha ottima itzitzikha m'irerek ọnang ọvaarnọng ikpokpobha, oben bi, “Ọvaarnọng, kkaan-m e!”
4 A mulher veio, pois, de Técua, e apresentou-se ao rei; lançou-se por terra e prostrou-se, dizendo: Salva-me, ó rei, salva-me!
5 Ọvaarnọng ọbọbh-ẹ bi, “Mbọng vọ ode odik kw'ọyakh-ọ atzim?”
5 O rei disse-lhe: Que tens? Ai de mim, disse ela, sou uma viúva. Meu marido morreu.
6 Kaam ọtzọhmnọng kwọ, ngaam va afa p'ijinọng. Wa bẹ akwu arima ayok abẹ k'owoni, k'ogbe kw'ọnọng on'ode kw'ọkkaan bẹ erima. Wa oyok wani obun oyok ofhu.
6 Tua serva tinha dois filhos. Brigaram no campo, e não havendo quem os separasse, um deles feriu o outro e matou-o.
7 Mẹ wọ, efona chaam biphyir ẹkk'ẹttaanga ẹnang ọtzọhmnọng kwọ. Bẹ am-aben-m bi, ‘Nang man oyok kw'ofhu ọgbaanọkka, ifha mọfhẹ-ẹ, k'akpen p'ọgbaanọkka p'odimi, kaambi ode bi, modimi ọnọng kw'ọbaan k'ebocha.’ Ma, bẹ an-adimi akpen pa nnwa wani kẹ-khẹ kw'orikh-m. Bẹ abira adimi odim kwaam che, ọmaana ẹhọhmmọr chẹ m'ọyagbin.”
7 E eis que agora se levanta contra a tua serva toda a família, dizendo-lhe: dá-nos o fratricida, para o matarmos em castigo do sangue do irmão que ele matou, e exterminaremos o herdeiro. Querem assim apagar a última brasa que me resta, de modo que não se conserve de meu marido nem nome, nem posteridade na terra.
8 Iwa ọvaarnọng oben kwanọng nwa bi, “Rọhng abhana, kaam ńsi ẹmọng osi m'odik nwa.”
8 O rei disse à mulher: Volta para a tua casa; tomarei providências a teu respeito.
9 Kaambi mẹ wọ, kwanọng nwa kw'ofon Tẹkoa oben-ẹ bi, “Tte itta ọvaarnọng kwaam, obina ọnang kaam ọmaana ẹhọhmmọr ch'otte kwaam. Tte ọvaarnọng ọmaana ẹvaar chẹ, bẹ aningi oponga-pyibha atzọk.”
9 Mas a mulher de Técua disse ao rei: Sobre mim, e não sobre a casa de meu pai recaia a culpa; o rei e o seu trono serão inocentes.
10 Ọvaarnọng obhina bi, “Idikha ọnọng manda wani ọyakh-ọ atzim, kọ tzim-ẹ akwu. Kẹ kọ ọttọhk kósi.”
10 O rei disse-lhe: Se alguém te ameaçar, traze-o à minha presença, e ele não te incomodará mais.
11 Kwanọng nwa obhina bi, “Tte ọvaarnọng ochekhi ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwẹ bi, kẹ ọnọng manda wani ọbọhk kotte bi, otzukha ẹnọngmon-barada nda, ifha bẹ aningi akpen pa nwa kwaam adimi.”
11 Ela ajuntou: Queira o rei lembrar-se do Senhor, seu Deus, para que o vingador do sangue não agrave a desgraça, matando o meu filho! Pela vida de Deus, disse ele, não cairá um só cabelo da cabeça de teu filho!
12 Mẹ wọ, kwanọng nwa oben bi, “Tte kaam ọtzọhmnọng kwọ mgbaak atzim nnang itta ọvaarnọng kwaam.”
12 A mulher então disse: Permite que a tua serva diga uma palavra ao rei, meu senhor? Fala.
13 Kwanọng nwa on-oben bi, “Okhuri yan kwa kọ aphaari itzama-dema nna atzima atzor anọng p'Ibinọkpaabyi o?” Idikha ọvaarnọng ọgbaakhi odik-dema nwa, for sẹ arang s'ọbhakhi opyima ma o, da ọvaarnọng oni nnwa kwẹ kw'okhubhi, otzim-otzima ọkpa nnam o?
13 Por que, pois, pensas fazer o mesmo contra o povo do Senhor? Pronunciando essa sentença, o rei se confessa culpado, pelo fato de não se lembrar daquele que desterrou.
14 Mọkhaambi ope mach'asi abyengi k'irerek, p'ọnọng oni dọk ọfha otzima ọkpa nnam. Ochibhi kw'Ibinọkpaabyi mando kode. Yina, kẹ om-otzer ohok aphaangi bi, ọnọng kwa bẹ akk'akhubha ofona, obiro orenga mẹ ọkpa nnam otzor-ẹ.
14 Quando morremos, somos como a água que não mais se pode recolher, uma vez derramada por terra. Deus não faz voltar uma alma. Cuide, pois, o rei, que o banido não fique mais exilado longe dele.
15 “Kaam nkk'nkwa bi, nkwu mgbaak itta ọvaarnọng kwaam odik nwa, okhuri bi, anọng mba akk'asa bi ojor-m. Ọtzọhmnọng kwọ okk'ochibhi bi, ‘Kaam ḿgbaak itta ọvaarnọng kwaam atzim, asi mẹ, kẹ ósi-osi otzor k'ephyema ch'ọtzọhmnọng kwẹ.
15 Se eu vim falar desse assunto ao rei, foi porque o povo me aterrou. A tua serva disse: falarei ao rei: talvez o rei faça o que eu lhe pedir;
16 Asi mẹ, ọvaarnọng okher-okhera bi, ọkkaana ọrọbha ọtzọhmnọng kwẹ ka mbọhk s'ojinọng kw'om-okhonga bi, odimi ekkema cha kaam ọmaana nnwa kwaam ch'Ibinọkpaabyi ọnangi man.’
16 sim, o rei me ouvirá e livrar-me-á da mão do homem que procura excluir-nos, a mim o meu filho, da herança do Senhor.
17 “Kẹ wọ osi ọtzọhmnọng kwọ oben bi, ‘Tte atzim p'itta ọvaarnọng kwaam anang-m ẹwọhng-kwokha, da itta ọvaarnọng kwaam, ode mach'orenga-eden kw'Ibinọkpaabyi kw'orong ejibha ọmaana epyibha. Tte ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ, owobha ttar-ọ.’ ”
17 Que o rei, ajuntou ela, se digne pronunciar uma palavra de paz, porque o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus para discernir o bem do mal. Que o senhor, teu Deus, seja contigo!
18 Mẹ wọ, ọvaarnọng e oben kwaanọng nwa bi, “Kaam ebhina ch'odik kwa ḿbọbh-ọ ma, kàdubha.”
18 O rei disse à mulher: Não me escondas nada do que te vou perguntar. A mulher respondeu: Que o rei, meu senhor, fale.
19 Ọvaarnọng ọbọbh bi, “Kachibhi bi, ọbọhk kwa Joab owobh m'odik nwa?”
19 Não anda a mão de Joab contigo em tudo isso? Por tua vida, respondeu-lhe ela, não se pode desviar para nenhum lado o que o rei acaba de dizer! Sim, foi o teu servo Joab quem me deu instruções e sugeriu à tua serva tudo o que ela disse.
20 Wa Joab kw'ode ọtzọhmnọng kwọ osi odik nwa, ifha otzima ọbhakhi idik ewobha. Itta kwaam ọkhaam ekkoji mach'orenga-eden kw'Ibinọkpaabyi, kẹ orong odik kpenamkpen kw'otto m'irerek nna.”
20 Foi para dar a esse assunto uma nova feição que Joab fez isso. Porém tu, ó rei, meu senhor, és tão sábio como um anjo de Deus, para saber tudo o que se passa na terra!
21 Mẹ wọ, ọvaarnọng oben Joab bi, “Ojibhi kẹ, kaam ńsi-osi mando. Kọ rọhng atza atzima Absalọm, kw'ode odikkobh akpa nnam.”
21 O rei disse a Joab: A coisa está decidida. Vai, traze o jovem Absalão!
22 Joab otto okhubha itzitzikha sẹ m'irerek ọnang-ẹ ikpokpobha, obiro odo ọvaarnọng. Joab oben bi, “Kaam ọtzọhmnọng kwọ nkk'nnonga bi, nkk'ọphyaam ndọkha k'itzitzikha s'itta ọvaarnọng kwaam mayina e, okhuri da, ọvaarnọng ọkk'ọtzọhmnọng kwẹ ephyema chẹ ọnanga.”
22 Joab prostrou-se com o rosto por terra, e abençoou o rei, dizendo: Agora o teu servo reconhece que ganhou o teu favor, ó rei, meu senhor, pois que o rei cumpriu o desejo de seu servo!
23 Mẹ wọ, Joab ofona ochina ka Geshur ọtza ọtzọkha Absalọm otzima ọkpa nnam ka Jẹrusalẹm.
23 Joab foi a Gessur e trouxe Absalão para Jerusalém.
24 Yina, ọvaarnọng oben bi, “Kẹ ọkhaambi ochina k'ọhọhm kwẹ. Kọkhaambi ore itzitzikha saam.” Mando kw'iwa Absalọm ọkpa nnam ochina k'ọhọhm kwẹ, itzitzikha s'ọvaarnọng kore.
24 Mas o rei disse: Que ele vá para a sua casa, pois não será admitido à minha presença! Absalão retirou-se para a sua casa, e não se apresentou diante do rei.
25 Iwa k'Israẹl biphyir ojinọng kwa bẹ atzọhng k'ajibhada mach'Absalọm kode. Ttẹwọr k'eho maa ahakha ka mmokpatzọkhi sẹ, enyu kọkhaam.
25 Não havia em todo o Israel homem mais belo que Absalão, e que fosse tão admirado como ele. Da cabeça aos pés, não havia nele defeito algum.
26 Iwa kẹ om-ophyiri isisa s'eho chẹ, da cho ọn-ọha, okhuri da sẹ im-idọhbh-ẹ ọdọhbh. Ogbe kpenamkpen kw'ophyiri isisa sẹ, edọhbh ch'isisa sẹ im-ipyiri ashẹkẹl arọbh jobh, atzor k'odem kwa bẹ am-ayoma ẹdọhbh ch'ekpo k'ọvaar-họhm.
26 Quando cortava o cabelo - o que fazia a cada ano, porque sua cabeleira se tornava por demais pesada -, o peso deste era de duzentos siclos, pelo peso real.
27 Iwa Absalọm obhoni va p'ijinọng attaan ọmaana nnwa kw'ikwanọng. Wa nnwa kw'ikwanọng okpen Tamar, ojibh kwanọng.
27 Nasceram-lhe três filhos e uma filha, chamada Tamar, que era de grande beleza.
28 Iwa Absalọm orukhi ka Jẹrusalẹm cho afa, yina, itzitzikha s'ọvaarnọng kọfha ore.
28 Absalão permaneceu em Jerusalém dois anos antes de ser admitido à presença do rei.
29 Absalọm ọtzọhm bi, bẹ ayeri Joab anang-ẹ, ifha ọtzọhm-ẹ k'ọvaarnọng. Yina, Joab obhum eyeri nduma. Absalọm obiro ọtzọhm ottong igbe ifa bi, bẹ ayer-ẹ, obiro obhum eyeri nduma.
29 Mandou chamar Joab para mandá-lo ao rei, mas ele não quis vir. Chamou-o uma segunda vez, e ele recusou-se de novo.
30 Mando kw'obeni atzọhmnọng pẹ bi, “Bọng kker e, owoni kwa Joab kw'owobh ọbaanga kwaam, ọkhaam abarli. Bọng nọhng atza akwọm-ẹ.” Mando kw'atzọhmnọng p'Absalọm akwọmi owoni kwa Joab.
30 Disse então Absalão aos seus servos: Vedes o campo de Joab ao lado do meu, semeado de cevada? Ide e lançai-lhe fogo. Os servos de Absalão incendiaram o campo. Os servos de Joab foram ter com ele, rasgadas as suas vestes, e disseram-lhe: Os homens de Absalão incendiaram o teu campo.
31 Joab ofona ọtza okhebha Absalọm oben-ẹ bi, “Okhuri yan kw'atzọhmnọng pọ atza akwọmi owoni kwaam o?”
31 Joab foi então à casa de Absalão, e disse: Por que incendiaram os teus homens o meu campo?
32 Absalọm oben Joab bi, “Kker e, kaam ndọhmi ẹkkaabha, mben bi, ‘Kwu ifha ndọhm-ọ atza abọbh ọvaarnọng bi, okhuri yan kwa kaam mfon ka Geshur ngwuna ma o? Ira ojibh ọtzam ọnang-m bi, nwobh ka Geshur!’ Ma, kaam nna nnori bi nne itzitzikha s'ọvaarnọng e. Idikha ngaam oponga-pyibha manda wani kẹ, tte kẹ ofhu-m e.”
32 Absalão respondeu: Eu te mandara chamar, dizendo: vem, pois quero enviar-te ao rei para dizer-lhe: por que vim eu de Gessur? Seria melhor ter ficado lá. Quero ser admitido à presença do rei; se sou culpado, que me matem!
33 Mẹ wọ, Joab ofona ochina k'ọvaarnọng otza ọgbaakh-ẹ odik nwa. Wa ọvaarnọng oyeri Absalọm, kw'okwu ọrakha ọvaarnọng m'itzitzikha, ottima itzitzikha m'irerek. Iwa ọvaarnọng ọbaakha Absalọm.
33 Joab foi ter com o rei e contou-lhe tudo. Absalão foi chamado, entrou à presença do rei e prostrou-se diante dele com o rosto por terra. E o rei o beijou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.