2 Samuel 14

mfo (MFO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Iwa Joab kw'ode nnwa kwa Zeruya, orong bi, ettem ch'ọvaarnọng ẹgban k'Absalọm.
1 Joabe, cuja mãe era Zeruia, soube que o rei Davi estava sentindo muita saudade de Absalão.
2 Mẹ wọ, iwa Joab ọtzọhm ọnọng k'obhon kwa Tẹkoa, bẹ atza atzọkha kwanọng wani kw'odongi-odongi atzima akwu. Wa Joab oben-ẹ bi, “Kọ si nkkari bi awobh epopa. Afọra abara-bina. Ana manda bani kàkpan. Si mach'ọnọng kw'okk'epopa owobha k'iwu-haabhada.
2 Então mandou buscar uma mulher esperta que morava na cidade de Tecoa e disse: — Finja que está de luto. Vista as suas roupas de luto e não penteie os cabelos. Faça de conta que você já está de luto há bastante tempo.
3 Rọhng k'ọvaarnọng atza agbaakh-ẹ atzim mba.” Wa Joab, ọtzaakh-ẹ atzim p'ọtza ọgbaak.
3 Então vá falar com o rei e diga a ele o que eu vou dizer a você. Aí Joabe disse o que ela devia falar.
4 Mada kwanọng nwa kw'ofon Tẹkoa ọgbaakhi ọvaarnọng atzim, ọrakha ottima itzitzikha m'irerek ọnang ọvaarnọng ikpokpobha, oben bi, “Ọvaarnọng, kkaan-m e!”
4 A mulher foi até o lugar onde o rei estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito e disse: — Por favor, me ajude, ó rei!
5 Ọvaarnọng ọbọbh-ẹ bi, “Mbọng vọ ode odik kw'ọyakh-ọ atzim?”
5 — O que é que você quer? — perguntou ele. Ela respondeu: — O meu marido morreu; eu sou uma pobre viúva.
6 Kaam ọtzọhmnọng kwọ, ngaam va afa p'ijinọng. Wa bẹ akwu arima ayok abẹ k'owoni, k'ogbe kw'ọnọng on'ode kw'ọkkaan bẹ erima. Wa oyok wani obun oyok ofhu.
6 Senhor, eu tinha dois filhos. Um dia eles brigaram no campo. Não havia ninguém para apartar a briga, e um deles matou o outro.
7 Mẹ wọ, efona chaam biphyir ẹkk'ẹttaanga ẹnang ọtzọhmnọng kwọ. Bẹ am-aben-m bi, ‘Nang man oyok kw'ofhu ọgbaanọkka, ifha mọfhẹ-ẹ, k'akpen p'ọgbaanọkka p'odimi, kaambi ode bi, modimi ọnọng kw'ọbaan k'ebocha.’ Ma, bẹ an-adimi akpen pa nnwa wani kẹ-khẹ kw'orikh-m. Bẹ abira adimi odim kwaam che, ọmaana ẹhọhmmọr chẹ m'ọyagbin.”
7 E agora todos os meus parentes ficaram contra mim. Estão exigindo que eu entregue a eles o meu filho porque querem matá-lo, pois ele matou o seu irmão. Se fizerem isso, eu ficarei sem nenhum filho. Eles vão destruir a minha última esperança e vão deixar o meu marido sem nenhum filho para manter vivo o seu nome.
8 Iwa ọvaarnọng oben kwanọng nwa bi, “Rọhng abhana, kaam ńsi ẹmọng osi m'odik nwa.”
8 Davi respondeu: — Volte para casa, que eu cuidarei deste assunto.
9 Kaambi mẹ wọ, kwanọng nwa kw'ofon Tẹkoa oben-ẹ bi, “Tte itta ọvaarnọng kwaam, obina ọnang kaam ọmaana ẹhọhmmọr ch'otte kwaam. Tte ọvaarnọng ọmaana ẹvaar chẹ, bẹ aningi oponga-pyibha atzọk.”
9 — Senhor, — disse ela — eu e a minha família aceitaremos a culpa por qualquer coisa que o senhor fizer. O senhor e a sua família ficarão inocentes.
10 Ọvaarnọng obhina bi, “Idikha ọnọng manda wani ọyakh-ọ atzim, kọ tzim-ẹ akwu. Kẹ kọ ọttọhk kósi.”
10 Então o rei disse: — Se alguém ameaçar você, traga-o aqui, e ele nunca mais a incomodará.
11 Kwanọng nwa obhina bi, “Tte ọvaarnọng ochekhi ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwẹ bi, kẹ ọnọng manda wani ọbọhk kotte bi, otzukha ẹnọngmon-barada nda, ifha bẹ aningi akpen pa nwa kwaam adimi.”
11 — Senhor, — disse ela — por favor, ore ao Senhor , seu Deus, para que os meus parentes que planejam vingar a morte do meu filho não cometam um crime maior ainda, matando o meu outro filho. Davi disse: — Eu juro pelo
12 Mẹ wọ, kwanọng nwa oben bi, “Tte kaam ọtzọhmnọng kwọ mgbaak atzim nnang itta ọvaarnọng kwaam.”
12 — Senhor, — disse a mulher — deixe-me dizer somente mais uma coisa. — Está bem! — respondeu ele.
13 Kwanọng nwa on-oben bi, “Okhuri yan kwa kọ aphaari itzama-dema nna atzima atzor anọng p'Ibinọkpaabyi o?” Idikha ọvaarnọng ọgbaakhi odik-dema nwa, for sẹ arang s'ọbhakhi opyima ma o, da ọvaarnọng oni nnwa kwẹ kw'okhubhi, otzim-otzima ọkpa nnam o?
13 — Por que o senhor fez uma coisa tão errada com o povo de Deus? — perguntou ela. — Ó rei, o senhor não deixou que o seu filho voltasse do estrangeiro; assim, com o que acabou de dizer, condenou a si mesmo.
14 Mọkhaambi ope mach'asi abyengi k'irerek, p'ọnọng oni dọk ọfha otzima ọkpa nnam. Ochibhi kw'Ibinọkpaabyi mando kode. Yina, kẹ om-otzer ohok aphaangi bi, ọnọng kwa bẹ akk'akhubha ofona, obiro orenga mẹ ọkpa nnam otzor-ẹ.
14 Todos nós morreremos; somos como a água derramada no chão, que não pode ser juntada de novo. Mesmo Deus não traz os mortos de volta à vida, mas o rei pode dar um jeito de trazer um homem de volta do estrangeiro.
15 “Kaam nkk'nkwa bi, nkwu mgbaak itta ọvaarnọng kwaam odik nwa, okhuri bi, anọng mba akk'asa bi ojor-m. Ọtzọhmnọng kwọ okk'ochibhi bi, ‘Kaam ḿgbaak itta ọvaarnọng kwaam atzim, asi mẹ, kẹ ósi-osi otzor k'ephyema ch'ọtzọhmnọng kwẹ.
15 Ó rei, eu vim falar com o senhor agora porque o povo me ameaçou. Aí eu pensei: “Vou falar com o rei, pois tenho a esperança de que ele atenda o meu pedido.”
16 Asi mẹ, ọvaarnọng okher-okhera bi, ọkkaana ọrọbha ọtzọhmnọng kwẹ ka mbọhk s'ojinọng kw'om-okhonga bi, odimi ekkema cha kaam ọmaana nnwa kwaam ch'Ibinọkpaabyi ọnangi man.’
16 Pensei que o senhor me atenderia e me salvaria daquele que está tentando matar o meu filho e a mim e que quer nos tirar da terra que Deus deu ao seu povo.
17 “Kẹ wọ osi ọtzọhmnọng kwọ oben bi, ‘Tte atzim p'itta ọvaarnọng kwaam anang-m ẹwọhng-kwokha, da itta ọvaarnọng kwaam, ode mach'orenga-eden kw'Ibinọkpaabyi kw'orong ejibha ọmaana epyibha. Tte ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ, owobha ttar-ọ.’ ”
17 Eu, a sua criada, também pensei que a sua promessa me salvaria, pois o rei é como o anjo de Deus e sabe tudo. Que o Senhor , nosso Deus, esteja com o senhor!
18 Mẹ wọ, ọvaarnọng e oben kwaanọng nwa bi, “Kaam ebhina ch'odik kwa ḿbọbh-ọ ma, kàdubha.”
18 — Eu vou lhe fazer uma pergunta — respondeu o rei, — e você vai me dizer toda a verdade. — Pergunte o que quiser, senhor! — respondeu ela.
19 Ọvaarnọng ọbọbh bi, “Kachibhi bi, ọbọhk kwa Joab owobh m'odik nwa?”
19 — Foi Joabe que pôs você nisto, não foi? — perguntou o rei. Ela respondeu: — Digo, por tudo o que é sagrado, que não há jeito de escapar da sua pergunta. Sim, foi o seu oficial Joabe quem me disse o que fazer e o que falar.
20 Wa Joab kw'ode ọtzọhmnọng kwọ osi odik nwa, ifha otzima ọbhakhi idik ewobha. Itta kwaam ọkhaam ekkoji mach'orenga-eden kw'Ibinọkpaabyi, kẹ orong odik kpenamkpen kw'otto m'irerek nna.”
20 Ele fez isso para resolver este caso. O senhor é sábio como o anjo de Deus e sabe tudo o que acontece.
21 Mẹ wọ, ọvaarnọng oben Joab bi, “Ojibhi kẹ, kaam ńsi-osi mando. Kọ rọhng atza atzima Absalọm, kw'ode odikkobh akpa nnam.”
21 Mais tarde o rei disse a Joabe: — Eu resolvi fazer o que você quer. Vá e traga de volta o jovem Absalão.
22 Joab otto okhubha itzitzikha sẹ m'irerek ọnang-ẹ ikpokpobha, obiro odo ọvaarnọng. Joab oben bi, “Kaam ọtzọhmnọng kwọ nkk'nnonga bi, nkk'ọphyaam ndọkha k'itzitzikha s'itta ọvaarnọng kwaam mayina e, okhuri da, ọvaarnọng ọkk'ọtzọhmnọng kwẹ ephyema chẹ ọnanga.”
22 Então Joabe se jogou no chão em frente de Davi em sinal de respeito e disse: — Deus o abençoe, ó rei! Agora eu sei que o senhor está satisfeito comigo, pois atendeu o pedido que eu, o seu criado, fiz.
23 Mẹ wọ, Joab ofona ochina ka Geshur ọtza ọtzọkha Absalọm otzima ọkpa nnam ka Jẹrusalẹm.
23 Então Joabe levantou-se, foi à cidade de Gesur e trouxe Absalão de volta para Jerusalém.
24 Yina, ọvaarnọng oben bi, “Kẹ ọkhaambi ochina k'ọhọhm kwẹ. Kọkhaambi ore itzitzikha saam.” Mando kw'iwa Absalọm ọkpa nnam ochina k'ọhọhm kwẹ, itzitzikha s'ọvaarnọng kore.
24 No entanto, o rei deu ordem para Absalão não morar no palácio. — Eu não quero vê-lo! — disse ele. Aí Absalão foi morar na sua própria casa e não apareceu mais diante do rei.
25 Iwa k'Israẹl biphyir ojinọng kwa bẹ atzọhng k'ajibhada mach'Absalọm kode. Ttẹwọr k'eho maa ahakha ka mmokpatzọkhi sẹ, enyu kọkhaam.
25 Em Israel não havia ninguém tão famoso por sua beleza como Absalão. Ele era perfeito da cabeça aos pés.
26 Iwa kẹ om-ophyiri isisa s'eho chẹ, da cho ọn-ọha, okhuri da sẹ im-idọhbh-ẹ ọdọhbh. Ogbe kpenamkpen kw'ophyiri isisa sẹ, edọhbh ch'isisa sẹ im-ipyiri ashẹkẹl arọbh jobh, atzor k'odem kwa bẹ am-ayoma ẹdọhbh ch'ekpo k'ọvaar-họhm.
26 Tinha muito cabelo, que ele cortava uma vez por ano, quando ficava muito comprido e pesado. A sua cabeleira pesava mais de dois quilos, de acordo com a medida real de pesos.
27 Iwa Absalọm obhoni va p'ijinọng attaan ọmaana nnwa kw'ikwanọng. Wa nnwa kw'ikwanọng okpen Tamar, ojibh kwanọng.
27 Ele tinha três filhos e uma filha chamada Tamar, que era muito bonita.
28 Iwa Absalọm orukhi ka Jẹrusalẹm cho afa, yina, itzitzikha s'ọvaarnọng kọfha ore.
28 Absalão morou dois anos em Jerusalém sem ver o rei.
29 Absalọm ọtzọhm bi, bẹ ayeri Joab anang-ẹ, ifha ọtzọhm-ẹ k'ọvaarnọng. Yina, Joab obhum eyeri nduma. Absalọm obiro ọtzọhm ottong igbe ifa bi, bẹ ayer-ẹ, obiro obhum eyeri nduma.
29 Então mandou buscar Joabe para lhe pedir que fosse falar com o rei em favor dele. Mas Joabe não quis ir. Aí ele mandou buscá-lo de novo, mas Joabe recusou novamente.
30 Mando kw'obeni atzọhmnọng pẹ bi, “Bọng kker e, owoni kwa Joab kw'owobh ọbaanga kwaam, ọkhaam abarli. Bọng nọhng atza akwọm-ẹ.” Mando kw'atzọhmnọng p'Absalọm akwọmi owoni kwa Joab.
30 Então Absalão disse aos empregados: — Olhem! O campo de Joabe é pegado ao meu, e nele há uma plantação de Então eles foram e puseram fogo no campo de Joabe.
31 Joab ofona ọtza okhebha Absalọm oben-ẹ bi, “Okhuri yan kw'atzọhmnọng pọ atza akwọmi owoni kwaam o?”
31 Aí Joabe foi à casa de Absalão e perguntou: — Por que os seus empregados puseram fogo no meu campo?
32 Absalọm oben Joab bi, “Kker e, kaam ndọhmi ẹkkaabha, mben bi, ‘Kwu ifha ndọhm-ọ atza abọbh ọvaarnọng bi, okhuri yan kwa kaam mfon ka Geshur ngwuna ma o? Ira ojibh ọtzam ọnang-m bi, nwobh ka Geshur!’ Ma, kaam nna nnori bi nne itzitzikha s'ọvaarnọng e. Idikha ngaam oponga-pyibha manda wani kẹ, tte kẹ ofhu-m e.”
32 Absalão respondeu: — Eu mandei chamar você. Quero que você vá dizer ao rei Davi o seguinte: “Afinal de contas, por que foi que eu voltei de Gesur? Seria melhor ter ficado lá.” E Absalão continuou: — Eu quero falar com o rei. Se sou culpado, que ele mande me matar.
33 Mẹ wọ, Joab ofona ochina k'ọvaarnọng otza ọgbaakh-ẹ odik nwa. Wa ọvaarnọng oyeri Absalọm, kw'okwu ọrakha ọvaarnọng m'itzitzikha, ottima itzitzikha m'irerek. Iwa ọvaarnọng ọbaakha Absalọm.
33 Então Joabe foi conversar com o rei. Aí o rei mandou buscar Absalão, e este veio, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão diante dele. E o rei o beijou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.