2 Samuel 14

mfo (MFO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Iwa Joab kw'ode nnwa kwa Zeruya, orong bi, ettem ch'ọvaarnọng ẹgban k'Absalọm.
1 Percebendo Joabe, filho de Zeruia, que o coração do rei estava inclinado para Absalão,
2 Mẹ wọ, iwa Joab ọtzọhm ọnọng k'obhon kwa Tẹkoa, bẹ atza atzọkha kwanọng wani kw'odongi-odongi atzima akwu. Wa Joab oben-ẹ bi, “Kọ si nkkari bi awobh epopa. Afọra abara-bina. Ana manda bani kàkpan. Si mach'ọnọng kw'okk'epopa owobha k'iwu-haabhada.
2 mandou a Tecoa trazer de lá uma mulher sagaz, e disse-lhe: Ora, finge que estás de nojo; põe vestidos de luto, não te unjas com óleo, e faze-te como uma mulher que há muitos dias chora algum morto;
3 Rọhng k'ọvaarnọng atza agbaakh-ẹ atzim mba.” Wa Joab, ọtzaakh-ẹ atzim p'ọtza ọgbaak.
3 vai ter com o rei, e fala-lhe desta maneira. Então Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Mada kwanọng nwa kw'ofon Tẹkoa ọgbaakhi ọvaarnọng atzim, ọrakha ottima itzitzikha m'irerek ọnang ọvaarnọng ikpokpobha, oben bi, “Ọvaarnọng, kkaan-m e!”
4 A mulher tecoíta, pois, indo ter com o rei e prostrando-se com o rosto em terra, fez-lhe uma reverência e disse: Salva-me, o rei.
5 Ọvaarnọng ọbọbh-ẹ bi, “Mbọng vọ ode odik kw'ọyakh-ọ atzim?”
5 Ao que lhe perguntou o rei: Que tens? Respondeu ela: Na verdade eu sou viúva; morreu meu marido.
6 Kaam ọtzọhmnọng kwọ, ngaam va afa p'ijinọng. Wa bẹ akwu arima ayok abẹ k'owoni, k'ogbe kw'ọnọng on'ode kw'ọkkaan bẹ erima. Wa oyok wani obun oyok ofhu.
6 Tinha a tua serva dois filhos, os quais tiveram uma briga no campo e, não havendo quem os apartasse, um feriu ao outro, e o matou.
7 Mẹ wọ, efona chaam biphyir ẹkk'ẹttaanga ẹnang ọtzọhmnọng kwọ. Bẹ am-aben-m bi, ‘Nang man oyok kw'ofhu ọgbaanọkka, ifha mọfhẹ-ẹ, k'akpen p'ọgbaanọkka p'odimi, kaambi ode bi, modimi ọnọng kw'ọbaan k'ebocha.’ Ma, bẹ an-adimi akpen pa nnwa wani kẹ-khẹ kw'orikh-m. Bẹ abira adimi odim kwaam che, ọmaana ẹhọhmmọr chẹ m'ọyagbin.”
7 E eis que toda a parentela se levantou contra a tua serva, dizendo: Dá-nos aquele que matou a seu irmão, para que o matemos pela vida de seu irmão, a quem ele matou, de modo que exterminemos também o herdeiro. Assim apagarão a brasa que me ficou, de sorte a não deixarem a meu marido nem nome, nem remanescente sobre a terra.
8 Iwa ọvaarnọng oben kwanọng nwa bi, “Rọhng abhana, kaam ńsi ẹmọng osi m'odik nwa.”
8 Então disse o rei à mulher: Vai para tua casa, e eu darei ordem a teu respeito.
9 Kaambi mẹ wọ, kwanọng nwa kw'ofon Tẹkoa oben-ẹ bi, “Tte itta ọvaarnọng kwaam, obina ọnang kaam ọmaana ẹhọhmmọr ch'otte kwaam. Tte ọvaarnọng ọmaana ẹvaar chẹ, bẹ aningi oponga-pyibha atzọk.”
9 Respondeu a mulher tecoíta ao rei: A iniqüidade, ó rei meu senhor, venha sobre mim e sobre a casa de meu pai; e fique inculpável o rei e o seu trono.
10 Ọvaarnọng obhina bi, “Idikha ọnọng manda wani ọyakh-ọ atzim, kọ tzim-ẹ akwu. Kẹ kọ ọttọhk kósi.”
10 Tornou o rei: Quem falar contra ti, traze-mo a mim, e nunca mais te tocará.
11 Kwanọng nwa obhina bi, “Tte ọvaarnọng ochekhi ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwẹ bi, kẹ ọnọng manda wani ọbọhk kotte bi, otzukha ẹnọngmon-barada nda, ifha bẹ aningi akpen pa nwa kwaam adimi.”
11 Disse ela: Ora, lembre-se o rei do Senhor seu Deus, para que o vingador do sangue não prossiga na destruição, e não extermine a meu filho. Então disse ele: Vive o Senhor, que não há de cair no chão nem um cabelo de teu filho.
12 Mẹ wọ, kwanọng nwa oben bi, “Tte kaam ọtzọhmnọng kwọ mgbaak atzim nnang itta ọvaarnọng kwaam.”
12 Então disse a mulher: Permite que a tua serva fale uma palavra ao rei meu senhor. Respondeu ele: Fala.
13 Kwanọng nwa on-oben bi, “Okhuri yan kwa kọ aphaari itzama-dema nna atzima atzor anọng p'Ibinọkpaabyi o?” Idikha ọvaarnọng ọgbaakhi odik-dema nwa, for sẹ arang s'ọbhakhi opyima ma o, da ọvaarnọng oni nnwa kwẹ kw'okhubhi, otzim-otzima ọkpa nnam o?
13 Ao que disse a mulher: Por que, pois, pensas tu tal coisa contra o povo de Deus? Pois, falando o rei esta palavra, fica como culpado, visto que o rei não torna a trazer o seu desterrado.
14 Mọkhaambi ope mach'asi abyengi k'irerek, p'ọnọng oni dọk ọfha otzima ọkpa nnam. Ochibhi kw'Ibinọkpaabyi mando kode. Yina, kẹ om-otzer ohok aphaangi bi, ọnọng kwa bẹ akk'akhubha ofona, obiro orenga mẹ ọkpa nnam otzor-ẹ.
14 Porque certamente morreremos, e serereos como águas derramadas na terra, que não se podem ajuntar mais; Deus, todavia, não tira a vida, mas cogita meios para que não fique banido dele o seu desterrado.
15 “Kaam nkk'nkwa bi, nkwu mgbaak itta ọvaarnọng kwaam odik nwa, okhuri bi, anọng mba akk'asa bi ojor-m. Ọtzọhmnọng kwọ okk'ochibhi bi, ‘Kaam ḿgbaak itta ọvaarnọng kwaam atzim, asi mẹ, kẹ ósi-osi otzor k'ephyema ch'ọtzọhmnọng kwẹ.
15 E se eu agora vim falar esta palavra ao rei meu senhor, e porque o povo me atemorizou; pelo que dizia a tua serva: Falarei, pois, ao rei; porventura fará o rei segundo a palavra da sua serva.
16 Asi mẹ, ọvaarnọng okher-okhera bi, ọkkaana ọrọbha ọtzọhmnọng kwẹ ka mbọhk s'ojinọng kw'om-okhonga bi, odimi ekkema cha kaam ọmaana nnwa kwaam ch'Ibinọkpaabyi ọnangi man.’
16 Porque o rei ouvirá, para livrar a sua serva da mão do homem que intenta exterminar da herança de Deus tanto a mim como a meu filho.
17 “Kẹ wọ osi ọtzọhmnọng kwọ oben bi, ‘Tte atzim p'itta ọvaarnọng kwaam anang-m ẹwọhng-kwokha, da itta ọvaarnọng kwaam, ode mach'orenga-eden kw'Ibinọkpaabyi kw'orong ejibha ọmaana epyibha. Tte ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ, owobha ttar-ọ.’ ”
17 Dizia mais a tua serva: Que a palavra do rei meu senhor me dê um descanso; porque como o anjo de Deus é o rei, meu senhor, para discernir o bem e o mal; e o Senhor teu Deus seja contigo.
18 Mẹ wọ, ọvaarnọng e oben kwaanọng nwa bi, “Kaam ebhina ch'odik kwa ḿbọbh-ọ ma, kàdubha.”
18 Então respondeu o rei à mulher: Peço-te que não me encubras o que eu te perguntar. Tornou a mulher: Fale agora o rei meu senhor.
19 Ọvaarnọng ọbọbh bi, “Kachibhi bi, ọbọhk kwa Joab owobh m'odik nwa?”
19 Perguntou, pois, o rei: Não é verdade que a mão de Joabe está contigo em tudo isso? Respondeu a mulher: Vive a tua alma, ó rei meu senhor, que ninguém se poderá desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo quanto diz o rei meu senhor; porque Joabe, teu servo, é quem me deu ordem, e foi ele que pôs na boca da tua serva todas estas palavras;
20 Wa Joab kw'ode ọtzọhmnọng kwọ osi odik nwa, ifha otzima ọbhakhi idik ewobha. Itta kwaam ọkhaam ekkoji mach'orenga-eden kw'Ibinọkpaabyi, kẹ orong odik kpenamkpen kw'otto m'irerek nna.”
20 para mudar a feição do negócio é que Joabe, teu servo, fez isso. Sábio, porém, é meu senhor, conforme a sabedoria do anjo de Deus, para entender tudo o que há na terra.
21 Mẹ wọ, ọvaarnọng oben Joab bi, “Ojibhi kẹ, kaam ńsi-osi mando. Kọ rọhng atza atzima Absalọm, kw'ode odikkobh akpa nnam.”
21 Então o rei disse a Joabe: Eis que faço o que pedes; vai, pois, e faze voltar o mancebo Absalão.
22 Joab otto okhubha itzitzikha sẹ m'irerek ọnang-ẹ ikpokpobha, obiro odo ọvaarnọng. Joab oben bi, “Kaam ọtzọhmnọng kwọ nkk'nnonga bi, nkk'ọphyaam ndọkha k'itzitzikha s'itta ọvaarnọng kwaam mayina e, okhuri da, ọvaarnọng ọkk'ọtzọhmnọng kwẹ ephyema chẹ ọnanga.”
22 Então Joabe se prostrou com o rosto em terra e, fazendo uma reverência, abençoou o rei; e disse Joabe: Hoje conhece o teu servo que achei graça aos teus olhos, ó rei meu senhor, porque o rei fez segundo a palavra do teu servo.
23 Mẹ wọ, Joab ofona ochina ka Geshur ọtza ọtzọkha Absalọm otzima ọkpa nnam ka Jẹrusalẹm.
23 Levantou-se, pois, Joabe, foi a Gesue e trouxe Absalão para Jerusalém.
24 Yina, ọvaarnọng oben bi, “Kẹ ọkhaambi ochina k'ọhọhm kwẹ. Kọkhaambi ore itzitzikha saam.” Mando kw'iwa Absalọm ọkpa nnam ochina k'ọhọhm kwẹ, itzitzikha s'ọvaarnọng kore.
24 E disse o rei: Torne ele para sua casa, mas não venha à minha presença. Tornou, pois, Absalão para sua casa, e não foi à presença do rei.
25 Iwa k'Israẹl biphyir ojinọng kwa bẹ atzọhng k'ajibhada mach'Absalọm kode. Ttẹwọr k'eho maa ahakha ka mmokpatzọkhi sẹ, enyu kọkhaam.
25 Não havia em todo o Israel homem tão admirável pela sua beleza como Absalão; desde a planta do pé até o alto da cabeça não havia nele defeito algum.
26 Iwa kẹ om-ophyiri isisa s'eho chẹ, da cho ọn-ọha, okhuri da sẹ im-idọhbh-ẹ ọdọhbh. Ogbe kpenamkpen kw'ophyiri isisa sẹ, edọhbh ch'isisa sẹ im-ipyiri ashẹkẹl arọbh jobh, atzor k'odem kwa bẹ am-ayoma ẹdọhbh ch'ekpo k'ọvaar-họhm.
26 E, quando ele cortava o cabelo, o que costumava fazer no fim de cada ano, porquanto lhe pesava muito, o peso do cabelo era de duzentos siclos, segundo o peso real.
27 Iwa Absalọm obhoni va p'ijinọng attaan ọmaana nnwa kw'ikwanọng. Wa nnwa kw'ikwanọng okpen Tamar, ojibh kwanọng.
27 Nasceram a Absalão três filhos, e uma filha cujo nome era Tamar; e esta era mulher formosa à vista.
28 Iwa Absalọm orukhi ka Jẹrusalẹm cho afa, yina, itzitzikha s'ọvaarnọng kọfha ore.
28 Assim ficou Absalão dois anos inteiros em Jerusalém, sem ver a face do rei.
29 Absalọm ọtzọhm bi, bẹ ayeri Joab anang-ẹ, ifha ọtzọhm-ẹ k'ọvaarnọng. Yina, Joab obhum eyeri nduma. Absalọm obiro ọtzọhm ottong igbe ifa bi, bẹ ayer-ẹ, obiro obhum eyeri nduma.
29 Então Absalão mandou chamar Joabe, para o enviar ao rei; porém Joabe não quis vir a ele. Mandou chamá-lo segunda vez, mas ele não quis vir.
30 Mando kw'obeni atzọhmnọng pẹ bi, “Bọng kker e, owoni kwa Joab kw'owobh ọbaanga kwaam, ọkhaam abarli. Bọng nọhng atza akwọm-ẹ.” Mando kw'atzọhmnọng p'Absalọm akwọmi owoni kwa Joab.
30 Pelo que disse aos seus servos: Vede ali o campo de Joabe pegado ao meu, onde ele tem cevada; ide, e ponde-lhe fogo. E os servos de Absalão puseram fogo ao campo:
31 Joab ofona ọtza okhebha Absalọm oben-ẹ bi, “Okhuri yan kw'atzọhmnọng pọ atza akwọmi owoni kwaam o?”
31 Então Joabe se levantou, e veio ter com Absalão, em casa, e lhe perguntou: Por que os teus servos puseram fogo ao meu campo.
32 Absalọm oben Joab bi, “Kker e, kaam ndọhmi ẹkkaabha, mben bi, ‘Kwu ifha ndọhm-ọ atza abọbh ọvaarnọng bi, okhuri yan kwa kaam mfon ka Geshur ngwuna ma o? Ira ojibh ọtzam ọnang-m bi, nwobh ka Geshur!’ Ma, kaam nna nnori bi nne itzitzikha s'ọvaarnọng e. Idikha ngaam oponga-pyibha manda wani kẹ, tte kẹ ofhu-m e.”
32 Respondeu Absalão a Joabe: Eis que enviei a ti, dizendo: Vem cá, para que te envie ao rei, a dizer-lhe: Para que vim de Gesur? Melhor me fora estar ainda lá. Agora, pois, veja eu a face do rei; e, se há em mim alguma culpa, que me mate.
33 Mẹ wọ, Joab ofona ochina k'ọvaarnọng otza ọgbaakh-ẹ odik nwa. Wa ọvaarnọng oyeri Absalọm, kw'okwu ọrakha ọvaarnọng m'itzitzikha, ottima itzitzikha m'irerek. Iwa ọvaarnọng ọbaakha Absalọm.
33 Foi, pois, Joabe à presença do rei, e lho disse. Então o rei chamou Absalão, e ele entrou à presença do rei, e se prostrou com o rosto em terra diante do rei; e o rei beijou Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.