2 Samuel 12

mfo (MFO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ọtzọhm Natan ọtza okhebha Devid. Mada okhebh-ẹ, oben bi, “Iwa ọkhaam ajinọng afa p'afon k'obhon wani, oyok wani ode ọkkakkaa, nwonggo ode ogbogbora.
1 O Senhor mandou a Davi o profeta Natã; este entrou em sua casa e disse-lhe: Dois homens moravam na mesma cidade, um rico e outro pobre.
2 Ọkkakkaa nwa ọkhaam arukhimaan ọmaana abhaam k'ọhaabh.
2 O rico possuía ovelhas e bois em grande quantidade;
3 Yina, ogbogbora ọttọhk kọkhaam, kw'oyongi orukhimaan-nwa-kwakwẹ kẹ-khẹ kw'okk'odebha. Ọrọkh-ẹ maa, orukhimaan-nwa nwa ọbar ọmaana va p'ojinọng nwa. Orukhimaan nwa om-ochi ọchattọhk ttara ojinọng nwa, om-obiro ogwo asi ka nkọbh kw'ojinọng nwa, obiro ọttaabh-ẹ ka mbọhk. Wa orukhimaan-nwa nwa on-ode macha nnwa kw'ikwanọng ọnang-ẹ.
3 o pobre, porém, só tinha uma ovelha, pequenina, que ele comprara. Ele a criava e ela crescia junto dele, com os seus filhos, comendo do seu pão, bebendo do seu copo e dormindo no seu seio; era para ele como uma filha.
4 “Iwa okhekhen-nọng wani okwu ọhakha ọkkakkaa nwa, yina, ọkkakkaa nwa obhum bi ọtzọkha arukhimaan pẹ, obiro ode abhaam pẹ bi, otzima osi ọchattọhk ọtzaam okhekhen-nọng kw'ọkk'ẹ ọhakha. Ottu kw'osi mando, ọn-ọtza ọtzọkha orukhimaan-nwa-kwakwẹ kw'ogbogbora otzima osi ọchattọhk ọtzaam okhekhen-nọng kw'ọkk'ẹ ọhakha.”
4 Certo dia, chegou à casa do homem rico a visita de um estranho, e ele, não querendo tomar de suas ovelhas nem de seus bois para aprontá-los e dar de comer ao hóspede que lhe tinha chegado, foi e apoderou-se da ovelhinha do pobre, preparando-a para o seu hóspede.
5 Odik nwuma ọdọkhi Devid maa, oben Natan bi, “Odem nwa kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, ojinọng kw'osi odik-dema nwa ọbaan bi ope!
5 Davi, indignado contra tal homem, disse a Natã: Pela vida de Deus! O homem que fez isso merece a morte.
6 Kẹ ọkhaambi otzuk orukhimaan nwa k'igbe inna, okhuri bi, inọngkwo kọkhaam m'odik nwa.”
6 Ele restituirá sete vezes o valor da ovelha, por ter feito isso e não ter tido compaixão.
7 Mẹ wọ, Natan oben Devid bi, “Kọ wọ ade ojinọng nwuma! Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl ọgbaakhi: ‘Kaam mbyeng-ọ ana k'eho, nsọ-ọ ọvaarnọng kw'Israẹl. Mbiri nkkaan-ọ nnọbh-ọ ka mbọhk sa Saul.
7 Natã disse então a Davi: Tu és esse homem. Eis o que diz o Senhor Deus de Israel: ungi-te rei de Israel, salvei-te das mãos de Saul,
8 Kaam ndọk ẹhọhmmọr ch'itta kwọ nnang-ọ, mbiri ndọkha panọng pẹ nnang-ọ. Nsọ-ọ ọvaarnọng kw'Israẹl ọmaana kwa Juda. Idikha ira idik nna in-ihaabhi, kaam ira nnang-ọ nyongi mẹ.
8 dei-te a casa do teu senhor e pus as suas mulheres nos teus braços. Entreguei-te a casa de Israel e de Judá e, se isso fosse ainda pouco, eu teria ajuntado outros favores.
9 Ode yan kwa kọ abhumi atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi bi, kọ asi obibya-dik-dema nwa k'itzitzikha sẹ o? Kọ atzim ọkkangkkaang afhu Uriya kw'ofon Het, abira atzọkha kwanọng kwẹ aba. Kọ atzim ọkkangkkaang kw'anọng p'Ammọn afhẹ-ẹ.
9 Por que desprezaste o Senhor, fazendo o que é mau aos seus olhos? Feriste com a espada Urias, o hiteu, para fazer de sua mulher a tua esposa, e o fizeste perecer pela espada dos amonitas.
10 Kẹ wọ osi, ọkkangkkaang ẹhọhmmọr chọ ọbọhk kótte, okhuri da kọ abhumi atzim paam, afona atza atzọkha kwanọng kw'Uriya kw'ofon Het aba.’
10 Por isso, jamais se afastará a espada de tua casa, porque me desprezaste, tomando a mulher de Urias, o hiteu, para fazer dela a tua esposa.
11 “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi obeni: ‘Kaam ńdọhm itzama s'ítto ikhebh-ọ k'ẹhọhmmọr chọ. Kọ atzima chen pọ are da ńdọkha panọng pọ nnang oyokh-ẹbaanga kwọ, kẹ óyima panọng pọ abẹ k'ọyaankpa.
11 Eis o que diz o Senhor: vou fazer com que se levantem contra ti males vindos de tua própria casa. Sob os teus olhos, tomarei as tuas mulheres e dá-las-ei a um outro que dormirá com elas à luz do sol!
12 Kọ asi odik nwa ka ndubhama, yina, kaam ńna nsi kwẹ k'ọyaankpa k'itzitzikha s'anọng p'Israẹl biphyir.’ ”
12 Porque agiste em segredo, mas eu o farei diante de todo o Israel e diante do sol.
13 Mẹ wọ, Devid oben Natan bi, “Kaam nkk'ẹkhọhngkwuri nsa k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi.”
13 Davi disse a Natã: Pequei contra o Senhor. Natã respondeu-lhe: O Senhor perdoa o teu pecado; não morrerás.
14 Yina, okhuri da akk'asa bi attattaanga-nọng p'Ọvaar Ibinọkpaabyi alukh-ẹ, nnwa nwuma kw'ijinọng kwa bẹ amaani anang-ọ, ópe-ope.”
14 Todavia, como desprezaste o Senhor com essa ação, morrerá o filho que te nasceu.
15 Mada Natan okk'nnam ọkpa ọbhana k'ọhọhm kwẹ, Ọvaar Ibinọkpaabyi osi nnwa nwuma kwa kwanọng kw'Uriya ọkk'ọmaana ọnang Devid, otto ọkhọhmana.
15 E Natã voltou para sua casa. O Senhor feriu o menino que a mulher de Urias tinha dado a Davi, e ele adoeceu gravemente.
16 Wa Devid okhukhi Ibinọkpaabyi okhuri nnwa nwa. Otzim ọchattọhk obiro ọfọra abara-bina oyima k'irerek m'erungiwu nduma.
16 Davi suplicou ao Senhor pelo menino; jejuou e passou a noite em sua casa prostrado por terra, vestido com um saco.
17 Wa adedennọng pẹ am-akhonga bi abọhkh-ẹ obina k'irerek, yina, obhum bi obina. Obiro obhum bi ochi ọchattọhk kpenamkpen ttara bẹ.
17 Os anciãos de sua casa, de pé junto dele, insistiam em que ele se levantasse do chão, mas ele não o quis, nem tomou com eles alimento algum.
18 Ottong iwu izenamfa nnwa nwuma ope. Wa akhaan-nọng pa Devid ojor bẹ ojora bi, bẹ agbaakh-ẹ bi, nnwa nwa ọkk'ọpa, da bẹ achibhi bi, “K'ogbe kw'iwa nnwa nwa otzim orukhi akpen, idikha mọgbaakhi Devid atzim, man itzọhng kokher bi oyonga. Morenga yan ọgbaakh-ẹ bi, nnwa nwuma ọkk'ọpa o? Kẹ ofha osi odik-ttama, ọnang fọr sẹ.”
18 Ao sétimo dia, morreu o menino, e os servos do rei não ousavam dar-lhe a notícia, pensando: Quando o menino ainda vivia, nós lhe falávamos e ele não queria ouvir-nos; quanto mais se afligirá agora, se lhe anunciarmos que o menino morreu? Seria uma desgraça.
19 Mada Devid ore da akhaan-nọng pẹ an-am-akkaabha ayok iyaabhi, otzin bi nnwa nwuma ọkk'ọpa. Mẹ wọ, ọbọbh bi, “Nnwa nwuma ọkk'ọpa?”
19 Davi notou que seus servos cochichavam entre si, e compreendeu que o menino morrera. Perguntou-lhes: Morreu o menino? Sim, responderam-lhe.
20 Mẹ wọ, Devid obina k'irerek. Mada okk'asi ogbobha obiro ọkpan ana, obhona ẹnya, obina ochina k'ọhọhm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọtza okpobh-ẹ. Yina on-ochin k'ọhọhm kwẹ, oben bẹ anang-ẹ ọchattọhk, ochi.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se, mudou de roupa e entrou na casa do Senhor para se prostrar. De volta à sua casa, mandou que lhe servissem a refeição, e comeu.
21 Akhaan-nọng pẹ abọbh-ẹ bi, “Kọ am-asi yan ma o? K'ogbe kw'iwa nnwa nwa otzim orukhi akpen, atzimi ọchattọhk abira awobha k'obhoma, mada nnwa nwa ọkk'ọn-ọpa, an-abina achi ọttọhk!”
21 Seus servos disseram-lhe: Que fazes? Quando a criança ainda vivia, jejuavas e choravas; agora, que morreu, tu te levantas e comes.
22 Obhina bi, “K'ogbe kw'iwa nnwa nwa otzim orukhi akpen, kaam ndimi ọchattọhk nwobha k'obhoma. Iwa nchibhi bi, ‘K'odik-ọkka, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọfha ọkhaama inọngkwo ttar-m, otte nnwa nwa ọbọhk oruk akpen.’
22 Eu jejuava e orava pelo menino enquanto vivia, respondeu ele, porque dizia comigo: Quem sabe, talvez o Senhor terá pena de mim e o menino ficará bom?
23 Yina, mada ọkk'ọn-ọpa, kaam nna nchina ororo ndim ọchattọhk fa mbọng o? Na kaam mfha ndima akpen pẹ mkpa nnam o? Kaam wọ nder ńgebha kẹ kẹ e, kẹ arang obiro ọkpa nnam okhebh-m ka e!”
23 Mas agora, que morreu, para que jejuar ainda? Posso por acaso fazê-lo voltar à vida? Eu é que irei para junto dele; ele, porém, não voltará mais a mim!
24 Mẹ wọ, Devid odini kwanọng kwẹ Batshẹba nttem, otza oyim-ẹ abẹ, otzima ibhọr, ọmaan-ẹ nnwa kw'ijinọng, bẹ akpẹ-ẹ Sọlọmọn. Nnwa nwa ọdaak Ọvaar Ibinọkpaabyi;
24 Davi consolou Betsabé, sua mulher. Foi procurá-la e dormiu com ela. Ela concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Salomão. O Senhor o amou,
25 okhuri idadaakha nnuma, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọtzọhm Natan, kw'ode ọsẹjaakhi ọtza sẹ che ọkpẹ-ẹ, Jedidiya.
25 e revelou isto a Davi por intermédio do profeta Natã, que deu ao menino o sobrenome de Amado-de-Javé, segundo a ordem do Senhor.
26 M'ogbe nwuma wa Joab orim egbong ttara obhon kwa Raba kw'ode kw'anọng p'Ammọn, obiro ọbọkha ọvaarbhon kwabẹ otzima.
26 Joab, que sitiava Raba dos amonitas, apoderou-se da cidade das Águas.
27 Iwa Joab ọtzọhm akkaabh-nkkaabha atza akhebha Devid aben bi, “Kaam nkk'Raba abẹ nnima, mbiri ndọkha odedenmon kw'asi pẹ.
27 E enviou a Davi mensageiros com esta notícia: Assaltei Raba e ocupei a cidade das Águas.
28 Bọng dobha agbong-nọng p'arikhi, akhọri odedenmon nwa akhe k'ottem, bọng abira abọkh-ẹ atzima. Oni mando ode, kaam mbọkha odedenmon nwa ndima, mkpẹ-ẹ che mmina kaam.”
28 Ajunta o resto do exército, vem acampar perto da cidade e tomá-la, para não acontecer que, tomando-a eu, seja-lhe dado o meu nome.
29 Mando kwa Devid otzobh agbong-nọng biphyir otzima ochina ka Raba, orima bẹ abẹ maa okhema bẹ.
29 Reuniu Davi todo o exército e foi contra Raba, assaltando-a e tomando-a.
30 Wa ọwọra ọvaarnọng kwabẹ ivaar-kpo k'eho, bẹ atzọkha fọr-ẹ. Ivaar-kpo nna idọhbhi ipyiri talẹn wani kwa gol, bẹ abira dokha sẹ ttara atza ọkkakka. Wa Devid obiro ochi ọgbọm k'ọhaabh m'odedenmon nwuma.
30 Tirou a coroa da cabeça de Milcom. Esta pesava um talento de ouro, e era ornada de uma pedra preciosa, que foi colocada sobre a cabeça de Davi. O rei levou da cidade grande quantidade de despojos.
31 Ọtzọkha anọng p'awobh mẹ ọnang itzọhm sa bẹ atzim ọkkaangi ọmaana s'akkonga, ọmaana s'ochitzọhkhi ttara sa mbar asi, obiro osi bẹ asi ọtzọhm f'idọdọhbh ọbabanga. Wa Devid osi odik nwa k'ibhon s'anọng p'Ammọn biphyir. Mẹ wọ e, kẹ Devid ọmaana agbong-nọng pẹ biphyir akpa nnam abhana ka Jẹrusalẹm.
31 Quanto à sua população, fê-la sair para empregá-la em serrar, em trabalhar com a picareta e o machado e em fazer tijolos. Assim fez com todas as cidades dos amonitas. E Davi voltou com todas as suas tropas para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.