2 Samuel 12
mfo (MFO) vs NVI
1 Iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ọtzọhm Natan ọtza okhebha Devid. Mada okhebh-ẹ, oben bi, “Iwa ọkhaam ajinọng afa p'afon k'obhon wani, oyok wani ode ọkkakkaa, nwonggo ode ogbogbora.
1 E o Senhor enviou a Davi o profeta Natã. Ao chegar, ele disse a Davi: "Dois homens viviam numa cidade, um era rico e o outro, pobre.
2 Ọkkakkaa nwa ọkhaam arukhimaan ọmaana abhaam k'ọhaabh.
2 O rico possuía muitas ovelhas e bois,
3 Yina, ogbogbora ọttọhk kọkhaam, kw'oyongi orukhimaan-nwa-kwakwẹ kẹ-khẹ kw'okk'odebha. Ọrọkh-ẹ maa, orukhimaan-nwa nwa ọbar ọmaana va p'ojinọng nwa. Orukhimaan nwa om-ochi ọchattọhk ttara ojinọng nwa, om-obiro ogwo asi ka nkọbh kw'ojinọng nwa, obiro ọttaabh-ẹ ka mbọhk. Wa orukhimaan-nwa nwa on-ode macha nnwa kw'ikwanọng ọnang-ẹ.
3 mas o pobre nada tinha, senão uma cordeirinha que havia comprado. Ele a criou, e ela cresceu com ele e com seus filhos. Ela comia junto dele, bebia do seu copo e até dormia em seus braços. Era como uma filha para ele.
4 “Iwa okhekhen-nọng wani okwu ọhakha ọkkakkaa nwa, yina, ọkkakkaa nwa obhum bi ọtzọkha arukhimaan pẹ, obiro ode abhaam pẹ bi, otzima osi ọchattọhk ọtzaam okhekhen-nọng kw'ọkk'ẹ ọhakha. Ottu kw'osi mando, ọn-ọtza ọtzọkha orukhimaan-nwa-kwakwẹ kw'ogbogbora otzima osi ọchattọhk ọtzaam okhekhen-nọng kw'ọkk'ẹ ọhakha.”
4 "Certo dia, um viajante chegou à casa do rico, e este não quis pegar uma de suas próprias ovelhas ou do seus bois para preparar-lhe uma refeição. Em vez disso, preparou para o visitante a cordeira que pertencia ao pobre".
5 Odik nwuma ọdọkhi Devid maa, oben Natan bi, “Odem nwa kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, ojinọng kw'osi odik-dema nwa ọbaan bi ope!
5 Então, Davi encheu-se de ira contra o homem e disse a Natã: "Juro pelo nome do Senhor que o homem que fez isso merece a morte!
6 Kẹ ọkhaambi otzuk orukhimaan nwa k'igbe inna, okhuri bi, inọngkwo kọkhaam m'odik nwa.”
6 Deverá pagar quatro vezes o preço da cordeira, porquanto agiu sem misericórdia".
7 Mẹ wọ, Natan oben Devid bi, “Kọ wọ ade ojinọng nwuma! Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl ọgbaakhi: ‘Kaam mbyeng-ọ ana k'eho, nsọ-ọ ọvaarnọng kw'Israẹl. Mbiri nkkaan-ọ nnọbh-ọ ka mbọhk sa Saul.
7 Então Natã disse a Davi: "Você é esse homem! Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel, e livrei-o das mãos de Saul.
8 Kaam ndọk ẹhọhmmọr ch'itta kwọ nnang-ọ, mbiri ndọkha panọng pẹ nnang-ọ. Nsọ-ọ ọvaarnọng kw'Israẹl ọmaana kwa Juda. Idikha ira idik nna in-ihaabhi, kaam ira nnang-ọ nyongi mẹ.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres do seu senhor. Dei-lhe a nação de Israel e Judá. E, se tudo isso não fosse suficiente, eu lhe teria dado mais ainda.
9 Ode yan kwa kọ abhumi atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi bi, kọ asi obibya-dik-dema nwa k'itzitzikha sẹ o? Kọ atzim ọkkangkkaang afhu Uriya kw'ofon Het, abira atzọkha kwanọng kwẹ aba. Kọ atzim ọkkangkkaang kw'anọng p'Ammọn afhẹ-ẹ.
9 Por que você desprezou a palavra do Senhor, fazendo o que ele reprova? Você matou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e ficou com a mulher dele.
10 Kẹ wọ osi, ọkkangkkaang ẹhọhmmọr chọ ọbọhk kótte, okhuri da kọ abhumi atzim paam, afona atza atzọkha kwanọng kw'Uriya kw'ofon Het aba.’
10 Por isso, a espada nunca se afastará de sua família, pois você me desprezou e tomou a mulher de Urias, o hitita, para ser sua mulher’.
11 “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi obeni: ‘Kaam ńdọhm itzama s'ítto ikhebh-ọ k'ẹhọhmmọr chọ. Kọ atzima chen pọ are da ńdọkha panọng pọ nnang oyokh-ẹbaanga kwọ, kẹ óyima panọng pọ abẹ k'ọyaankpa.
11 "Assim diz o Senhor: ‘De sua própria família trarei desgraça sobre você. Tomarei as suas mulheres diante dos seus próprios olhos e as darei a outro; e ele se deitará com elas em plena luz do dia.
12 Kọ asi odik nwa ka ndubhama, yina, kaam ńna nsi kwẹ k'ọyaankpa k'itzitzikha s'anọng p'Israẹl biphyir.’ ”
12 Você fez isso às escondidas, mas eu o farei diante de todo o Israel, em plena luz do dia’ ".
13 Mẹ wọ, Devid oben Natan bi, “Kaam nkk'ẹkhọhngkwuri nsa k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi.”
13 Então Davi disse a Natã: "Pequei contra o Senhor! " E Natã respondeu: "O Senhor perdoou o seu pecado. Você não morrerá.
14 Yina, okhuri da akk'asa bi attattaanga-nọng p'Ọvaar Ibinọkpaabyi alukh-ẹ, nnwa nwuma kw'ijinọng kwa bẹ amaani anang-ọ, ópe-ope.”
14 Entretanto, uma vez que você insultou o Senhor, o menino morrerá".
15 Mada Natan okk'nnam ọkpa ọbhana k'ọhọhm kwẹ, Ọvaar Ibinọkpaabyi osi nnwa nwuma kwa kwanọng kw'Uriya ọkk'ọmaana ọnang Devid, otto ọkhọhmana.
15 Depois que Natã foi para casa, o Senhor fez adoecer o filho que a mulher de Urias dera a Davi.
16 Wa Devid okhukhi Ibinọkpaabyi okhuri nnwa nwa. Otzim ọchattọhk obiro ọfọra abara-bina oyima k'irerek m'erungiwu nduma.
16 E Davi implorou a Deus em favor da criança. Ele jejuou e, entrando em casa, passou a noite deitado no chão.
17 Wa adedennọng pẹ am-akhonga bi abọhkh-ẹ obina k'irerek, yina, obhum bi obina. Obiro obhum bi ochi ọchattọhk kpenamkpen ttara bẹ.
17 Os oficiais do palácio tentaram fazê-lo levantar-se do chão, mas ele não quis, e recusou comer.
18 Ottong iwu izenamfa nnwa nwuma ope. Wa akhaan-nọng pa Devid ojor bẹ ojora bi, bẹ agbaakh-ẹ bi, nnwa nwa ọkk'ọpa, da bẹ achibhi bi, “K'ogbe kw'iwa nnwa nwa otzim orukhi akpen, idikha mọgbaakhi Devid atzim, man itzọhng kokher bi oyonga. Morenga yan ọgbaakh-ẹ bi, nnwa nwuma ọkk'ọpa o? Kẹ ofha osi odik-ttama, ọnang fọr sẹ.”
18 Sete dias depois a criança morreu. Os conselheiros de Davi estavam com medo de dizer-lhe que a criança estava morta, e comentavam: "Enquanto a criança ainda estava viva, falamos com ele, e ele não quis escutar-nos. Como vamos dizer-lhe que a criança morreu? Ele poderá cometer alguma loucura! "
19 Mada Devid ore da akhaan-nọng pẹ an-am-akkaabha ayok iyaabhi, otzin bi nnwa nwuma ọkk'ọpa. Mẹ wọ, ọbọbh bi, “Nnwa nwuma ọkk'ọpa?”
19 Davi, percebendo que seus conselheiros cochichavam entre si, compreendeu que a criança estava morta e perguntou: "A criança morreu? " "Sim, morreu", responderam eles.
20 Mẹ wọ, Devid obina k'irerek. Mada okk'asi ogbobha obiro ọkpan ana, obhona ẹnya, obina ochina k'ọhọhm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọtza okpobh-ẹ. Yina on-ochin k'ọhọhm kwẹ, oben bẹ anang-ẹ ọchattọhk, ochi.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Depois entrou no santuário do Senhor e adorou. E voltando ao palácio, pediu que lhe preparassem uma refeição e comeu.
21 Akhaan-nọng pẹ abọbh-ẹ bi, “Kọ am-asi yan ma o? K'ogbe kw'iwa nnwa nwa otzim orukhi akpen, atzimi ọchattọhk abira awobha k'obhoma, mada nnwa nwa ọkk'ọn-ọpa, an-abina achi ọttọhk!”
21 Seus conselheiros lhe perguntaram: "Por que ages assim? Enquanto a criança estava viva, jejuaste e choraste; mas, agora que a criança está morta, te levantas e comes! "
22 Obhina bi, “K'ogbe kw'iwa nnwa nwa otzim orukhi akpen, kaam ndimi ọchattọhk nwobha k'obhoma. Iwa nchibhi bi, ‘K'odik-ọkka, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọfha ọkhaama inọngkwo ttar-m, otte nnwa nwa ọbọhk oruk akpen.’
22 Ele respondeu: "Enquanto a criança ainda estava viva, jejuei e chorei. Eu pensava: ‘Quem sabe? Talvez o Senhor tenha misericórdia de mim e deixe a criança viver’.
23 Yina, mada ọkk'ọn-ọpa, kaam nna nchina ororo ndim ọchattọhk fa mbọng o? Na kaam mfha ndima akpen pẹ mkpa nnam o? Kaam wọ nder ńgebha kẹ kẹ e, kẹ arang obiro ọkpa nnam okhebh-m ka e!”
23 Mas agora que ela morreu, por que deveria jejuar? Poderia eu trazê-la de volta à vida? Eu irei até ela, mas ela não voltará para mim".
24 Mẹ wọ, Devid odini kwanọng kwẹ Batshẹba nttem, otza oyim-ẹ abẹ, otzima ibhọr, ọmaan-ẹ nnwa kw'ijinọng, bẹ akpẹ-ẹ Sọlọmọn. Nnwa nwa ọdaak Ọvaar Ibinọkpaabyi;
24 Depois Davi consolou sua mulher Bate-Seba e deitou-se com ela, e ela teve um menino, a quem Davi deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou
25 okhuri idadaakha nnuma, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọtzọhm Natan, kw'ode ọsẹjaakhi ọtza sẹ che ọkpẹ-ẹ, Jedidiya.
25 e, por isso, enviou o profeta Natã para dizer a Davi que, o menino deveria chamar-se Jedidias.
26 M'ogbe nwuma wa Joab orim egbong ttara obhon kwa Raba kw'ode kw'anọng p'Ammọn, obiro ọbọkha ọvaarbhon kwabẹ otzima.
26 Enquanto isso, Joabe atacou Rabá dos amonitas e conquistou a fortaleza real.
27 Iwa Joab ọtzọhm akkaabh-nkkaabha atza akhebha Devid aben bi, “Kaam nkk'Raba abẹ nnima, mbiri ndọkha odedenmon kw'asi pẹ.
27 Então mandou mensageiros a Davi, dizendo: "Lutei contra Rabá e apoderei-me dos seus reservatórios de água.
28 Bọng dobha agbong-nọng p'arikhi, akhọri odedenmon nwa akhe k'ottem, bọng abira abọkh-ẹ atzima. Oni mando ode, kaam mbọkha odedenmon nwa ndima, mkpẹ-ẹ che mmina kaam.”
28 Agora, convoca o restante do exército, cerca a cidade e conquista-a. Se não, eu terei a fama de havê-la conquistado".
29 Mando kwa Devid otzobh agbong-nọng biphyir otzima ochina ka Raba, orima bẹ abẹ maa okhema bẹ.
29 Então, Davi convocou todo o exército, foi a Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 Wa ọwọra ọvaarnọng kwabẹ ivaar-kpo k'eho, bẹ atzọkha fọr-ẹ. Ivaar-kpo nna idọhbhi ipyiri talẹn wani kwa gol, bẹ abira dokha sẹ ttara atza ọkkakka. Wa Devid obiro ochi ọgbọm k'ọhaabh m'odedenmon nwuma.
30 A seguir tirou a coroa da cabeça de Milcom, uma coroa de ouro de trinta e cinco quilos; ornamentada com pedras preciosas. E ela foi colocada na cabeça de Davi. Ele levou uma grande quantidade de bens da cidade
31 Ọtzọkha anọng p'awobh mẹ ọnang itzọhm sa bẹ atzim ọkkaangi ọmaana s'akkonga, ọmaana s'ochitzọhkhi ttara sa mbar asi, obiro osi bẹ asi ọtzọhm f'idọdọhbh ọbabanga. Wa Devid osi odik nwa k'ibhon s'anọng p'Ammọn biphyir. Mẹ wọ e, kẹ Devid ọmaana agbong-nọng pẹ biphyir akpa nnam abhana ka Jẹrusalẹm.
31 e levou também os seus habitantes, designando-lhes trabalhos com serras, picaretas e machados, além da fabricação de tijolos. Davi fez assim com todas as cidades amonitas. Depois voltou com todo o seu exército para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.