2 Samuel 12

mfo (MFO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ọtzọhm Natan ọtza okhebha Devid. Mada okhebh-ẹ, oben bi, “Iwa ọkhaam ajinọng afa p'afon k'obhon wani, oyok wani ode ọkkakkaa, nwonggo ode ogbogbora.
1 Então o S enhor enviou o profeta Natã a Davi. Ele foi até o rei e lhe disse: “Havia dois homens em certa cidade. Um era rico, e o outro, pobre.
2 Ọkkakkaa nwa ọkhaam arukhimaan ọmaana abhaam k'ọhaabh.
2 O rico era dono de muitas ovelhas e muito gado.
3 Yina, ogbogbora ọttọhk kọkhaam, kw'oyongi orukhimaan-nwa-kwakwẹ kẹ-khẹ kw'okk'odebha. Ọrọkh-ẹ maa, orukhimaan-nwa nwa ọbar ọmaana va p'ojinọng nwa. Orukhimaan nwa om-ochi ọchattọhk ttara ojinọng nwa, om-obiro ogwo asi ka nkọbh kw'ojinọng nwa, obiro ọttaabh-ẹ ka mbọhk. Wa orukhimaan-nwa nwa on-ode macha nnwa kw'ikwanọng ọnang-ẹ.
3 O pobre não tinha nada, exceto uma cordeirinha que ele havia comprado. Ele criou a cordeirinha, e ela cresceu com os filhos dele. Comia de seu prato, bebia de seu copo e até dormia em seus braços; ela era como sua filha.
4 “Iwa okhekhen-nọng wani okwu ọhakha ọkkakkaa nwa, yina, ọkkakkaa nwa obhum bi ọtzọkha arukhimaan pẹ, obiro ode abhaam pẹ bi, otzima osi ọchattọhk ọtzaam okhekhen-nọng kw'ọkk'ẹ ọhakha. Ottu kw'osi mando, ọn-ọtza ọtzọkha orukhimaan-nwa-kwakwẹ kw'ogbogbora otzima osi ọchattọhk ọtzaam okhekhen-nọng kw'ọkk'ẹ ọhakha.”
4 Certo dia, um visitante chegou à casa do rico. Em vez de matar um dos animais de seu próprio rebanho, o rico tomou a cordeirinha do pobre, a matou e a preparou para seu visitante”.
5 Odik nwuma ọdọkhi Devid maa, oben Natan bi, “Odem nwa kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, ojinọng kw'osi odik-dema nwa ọbaan bi ope!
5 Davi ficou furioso com esse homem rico e jurou: “Tão certo como vive o S enhor , o homem que faz uma coisa dessas merece morrer!
6 Kẹ ọkhaambi otzuk orukhimaan nwa k'igbe inna, okhuri bi, inọngkwo kọkhaam m'odik nwa.”
6 Deve restituir quatro ovelhas ao pobre por ter roubado a cordeirinha e não ter mostrado compaixão”.
7 Mẹ wọ, Natan oben Devid bi, “Kọ wọ ade ojinọng nwuma! Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl ọgbaakhi: ‘Kaam mbyeng-ọ ana k'eho, nsọ-ọ ọvaarnọng kw'Israẹl. Mbiri nkkaan-ọ nnọbh-ọ ka mbọhk sa Saul.
7 Então Natã disse a Davi: “Você é esse homem! Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel e o livrei das mãos de Saul.
8 Kaam ndọk ẹhọhmmọr ch'itta kwọ nnang-ọ, mbiri ndọkha panọng pẹ nnang-ọ. Nsọ-ọ ọvaarnọng kw'Israẹl ọmaana kwa Juda. Idikha ira idik nna in-ihaabhi, kaam ira nnang-ọ nyongi mẹ.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres de seu senhor e os reinos de Israel e Judá. E, se isso não bastasse, teria lhe dado muito mais.
9 Ode yan kwa kọ abhumi atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi bi, kọ asi obibya-dik-dema nwa k'itzitzikha sẹ o? Kọ atzim ọkkangkkaang afhu Uriya kw'ofon Het, abira atzọkha kwanọng kwẹ aba. Kọ atzim ọkkangkkaang kw'anọng p'Ammọn afhẹ-ẹ.
9 Por que, então, você desprezou a palavra do S enhor e fez algo tão horrível? Você assassinou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e roubou a esposa dele!
10 Kẹ wọ osi, ọkkangkkaang ẹhọhmmọr chọ ọbọhk kótte, okhuri da kọ abhumi atzim paam, afona atza atzọkha kwanọng kw'Uriya kw'ofon Het aba.’
10 De agora em diante, a espada não se afastará de sua família, pois você me desprezou ao tomar para si a mulher de Urias’.
11 “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi obeni: ‘Kaam ńdọhm itzama s'ítto ikhebh-ọ k'ẹhọhmmọr chọ. Kọ atzima chen pọ are da ńdọkha panọng pọ nnang oyokh-ẹbaanga kwọ, kẹ óyima panọng pọ abẹ k'ọyaankpa.
11 “Assim diz o S enhor : ‘De sua própria família farei surgir seu castigo. Tomarei suas mulheres diante de seus olhos e as darei a outro homem; ele se deitará com elas à vista de todos.
12 Kọ asi odik nwa ka ndubhama, yina, kaam ńna nsi kwẹ k'ọyaankpa k'itzitzikha s'anọng p'Israẹl biphyir.’ ”
12 O que você fez em segredo, eu farei acontecer abertamente, diante de todo o Israel’”.
13 Mẹ wọ, Devid oben Natan bi, “Kaam nkk'ẹkhọhngkwuri nsa k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi.”
13 Então Davi confessou a Natã: “Pequei contra o S enhor ”. Natã respondeu: “Sim, mas o S
14 Yina, okhuri da akk'asa bi attattaanga-nọng p'Ọvaar Ibinọkpaabyi alukh-ẹ, nnwa nwuma kw'ijinọng kwa bẹ amaani anang-ọ, ópe-ope.”
14 Contudo, uma vez que você demonstrou o mais absoluto desprezo pela palavra do S enhor ao agir desse modo, seu filho morrerá”.
15 Mada Natan okk'nnam ọkpa ọbhana k'ọhọhm kwẹ, Ọvaar Ibinọkpaabyi osi nnwa nwuma kwa kwanọng kw'Uriya ọkk'ọmaana ọnang Devid, otto ọkhọhmana.
15 Depois que Natã voltou para casa, o S enhor fez adoecer gravemente o filho de Davi com a mulher de Urias.
16 Wa Devid okhukhi Ibinọkpaabyi okhuri nnwa nwa. Otzim ọchattọhk obiro ọfọra abara-bina oyima k'irerek m'erungiwu nduma.
16 Davi suplicou ao S enhor que poupasse a criança. Jejuou e passou a noite prostrado no chão.
17 Wa adedennọng pẹ am-akhonga bi abọhkh-ẹ obina k'irerek, yina, obhum bi obina. Obiro obhum bi ochi ọchattọhk kpenamkpen ttara bẹ.
17 Os oficiais do palácio insistiram para que ele se levantasse e comesse com eles, mas Davi se recusou.
18 Ottong iwu izenamfa nnwa nwuma ope. Wa akhaan-nọng pa Devid ojor bẹ ojora bi, bẹ agbaakh-ẹ bi, nnwa nwa ọkk'ọpa, da bẹ achibhi bi, “K'ogbe kw'iwa nnwa nwa otzim orukhi akpen, idikha mọgbaakhi Devid atzim, man itzọhng kokher bi oyonga. Morenga yan ọgbaakh-ẹ bi, nnwa nwuma ọkk'ọpa o? Kẹ ofha osi odik-ttama, ọnang fọr sẹ.”
18 No sétimo dia, a criança morreu. Os servos de Davi ficaram com medo de contar para ele. “Não ouviu nossos conselhos quando a criança estava doente”, disseram. “Se lhe contarmos que a criança morreu, poderá cometer uma insanidade.”
19 Mada Devid ore da akhaan-nọng pẹ an-am-akkaabha ayok iyaabhi, otzin bi nnwa nwuma ọkk'ọpa. Mẹ wọ, ọbọbh bi, “Nnwa nwuma ọkk'ọpa?”
19 Davi percebeu que estavam cochichando e compreendeu o que havia acontecido. “A criança morreu?”, perguntou. “Sim”, responderam eles. “Está morta.”
20 Mẹ wọ, Devid obina k'irerek. Mada okk'asi ogbobha obiro ọkpan ana, obhona ẹnya, obina ochina k'ọhọhm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọtza okpobh-ẹ. Yina on-ochin k'ọhọhm kwẹ, oben bẹ anang-ẹ ọchattọhk, ochi.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Foi ao santuário e adorou o S enhor . Depois, voltou ao palácio, pediu que lhe trouxessem alimento e comeu.
21 Akhaan-nọng pẹ abọbh-ẹ bi, “Kọ am-asi yan ma o? K'ogbe kw'iwa nnwa nwa otzim orukhi akpen, atzimi ọchattọhk abira awobha k'obhoma, mada nnwa nwa ọkk'ọn-ọpa, an-abina achi ọttọhk!”
21 Seus servos ficaram perplexos. “Não o entendemos”, disseram. “Enquanto a criança estava viva, o senhor chorou e jejuou. Agora que a criança morreu, o senhor parou de lamentar e voltou a comer.”
22 Obhina bi, “K'ogbe kw'iwa nnwa nwa otzim orukhi akpen, kaam ndimi ọchattọhk nwobha k'obhoma. Iwa nchibhi bi, ‘K'odik-ọkka, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọfha ọkhaama inọngkwo ttar-m, otte nnwa nwa ọbọhk oruk akpen.’
22 Davi respondeu: “Enquanto a criança estava viva, jejuei e chorei, pois pensava: ‘Quem sabe o S enhor terá compaixão de mim e deixará a criança viver’.
23 Yina, mada ọkk'ọn-ọpa, kaam nna nchina ororo ndim ọchattọhk fa mbọng o? Na kaam mfha ndima akpen pẹ mkpa nnam o? Kaam wọ nder ńgebha kẹ kẹ e, kẹ arang obiro ọkpa nnam okhebh-m ka e!”
23 Mas por que jejuar agora que ela morreu? Poderia eu fazê-la voltar? Um dia irei até ela, mas ela não voltará a mim”.
24 Mẹ wọ, Devid odini kwanọng kwẹ Batshẹba nttem, otza oyim-ẹ abẹ, otzima ibhọr, ọmaan-ẹ nnwa kw'ijinọng, bẹ akpẹ-ẹ Sọlọmọn. Nnwa nwa ọdaak Ọvaar Ibinọkpaabyi;
24 Então Davi consolou Bate-Seba, sua mulher, e teve relações com ela. Bate-Seba engravidou e deu à luz um filho, a quem Davi chamou Salomão. O S enhor amou a criança
25 okhuri idadaakha nnuma, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọtzọhm Natan, kw'ode ọsẹjaakhi ọtza sẹ che ọkpẹ-ẹ, Jedidiya.
25 e enviou uma mensagem por meio do profeta Natã, dizendo que o menino devia se chamar Jedidias, conforme o S enhor havia ordenado.
26 M'ogbe nwuma wa Joab orim egbong ttara obhon kwa Raba kw'ode kw'anọng p'Ammọn, obiro ọbọkha ọvaarbhon kwabẹ otzima.
26 Enquanto isso, Joabe continuou a lutar contra Rabá, a capital de Amom, e tomou a cidade real.
27 Iwa Joab ọtzọhm akkaabh-nkkaabha atza akhebha Devid aben bi, “Kaam nkk'Raba abẹ nnima, mbiri ndọkha odedenmon kw'asi pẹ.
27 Joabe enviou mensageiros a Davi para lhe dizer: “Lutei contra Rabá e capturei seus reservatórios de água.
28 Bọng dobha agbong-nọng p'arikhi, akhọri odedenmon nwa akhe k'ottem, bọng abira abọkh-ẹ atzima. Oni mando ode, kaam mbọkha odedenmon nwa ndima, mkpẹ-ẹ che mmina kaam.”
28 Traga o restante do exército aqui e conquiste a cidade. De outro modo, eu a tomarei e levarei o crédito pela vitória”.
29 Mando kwa Devid otzobh agbong-nọng biphyir otzima ochina ka Raba, orima bẹ abẹ maa okhema bẹ.
29 Então Davi reuniu o restante do exército e foi a Rabá. Eles atacaram a cidade e a conquistaram.
30 Wa ọwọra ọvaarnọng kwabẹ ivaar-kpo k'eho, bẹ atzọkha fọr-ẹ. Ivaar-kpo nna idọhbhi ipyiri talẹn wani kwa gol, bẹ abira dokha sẹ ttara atza ọkkakka. Wa Devid obiro ochi ọgbọm k'ọhaabh m'odedenmon nwuma.
30 Davi removeu a coroa da cabeça do rei, e ela foi colocada sobre sua cabeça. A coroa era feita de ouro, enfeitada com pedras preciosas, e pesava cerca de 35 quilos. Davi tomou grande quantidade de despojos da cidade.
31 Ọtzọkha anọng p'awobh mẹ ọnang itzọhm sa bẹ atzim ọkkaangi ọmaana s'akkonga, ọmaana s'ochitzọhkhi ttara sa mbar asi, obiro osi bẹ asi ọtzọhm f'idọdọhbh ọbabanga. Wa Devid osi odik nwa k'ibhon s'anọng p'Ammọn biphyir. Mẹ wọ e, kẹ Devid ọmaana agbong-nọng pẹ biphyir akpa nnam abhana ka Jẹrusalẹm.
31 Também tornou os habitantes de Rabá seus escravos e os obrigou a trabalhar com serras, picaretas e machados de ferro, e também nos fornos de tijolos. Foi assim que Davi tratou o povo de todas as cidades amonitas. Então ele e todo o exército voltaram para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.