2 Samuel 12

mfo (MFO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ọtzọhm Natan ọtza okhebha Devid. Mada okhebh-ẹ, oben bi, “Iwa ọkhaam ajinọng afa p'afon k'obhon wani, oyok wani ode ọkkakkaa, nwonggo ode ogbogbora.
1 E o SENHOR enviou Natã a Davi; e, apresentando-se ele a Davi, disse-lhe: Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.
2 Ọkkakkaa nwa ọkhaam arukhimaan ọmaana abhaam k'ọhaabh.
2 O rico possuía muitíssimas ovelhas e vacas.
3 Yina, ogbogbora ọttọhk kọkhaam, kw'oyongi orukhimaan-nwa-kwakwẹ kẹ-khẹ kw'okk'odebha. Ọrọkh-ẹ maa, orukhimaan-nwa nwa ọbar ọmaana va p'ojinọng nwa. Orukhimaan nwa om-ochi ọchattọhk ttara ojinọng nwa, om-obiro ogwo asi ka nkọbh kw'ojinọng nwa, obiro ọttaabh-ẹ ka mbọhk. Wa orukhimaan-nwa nwa on-ode macha nnwa kw'ikwanọng ọnang-ẹ.
3 Mas o pobre não tinha coisa nenhuma, senão uma pequena cordeira que comprara e criara; e ela tinha crescido com ele e com seus filhos; do seu bocado comia, e do seu copo bebia, e dormia em seu regaço, e a tinha como filha.
4 “Iwa okhekhen-nọng wani okwu ọhakha ọkkakkaa nwa, yina, ọkkakkaa nwa obhum bi ọtzọkha arukhimaan pẹ, obiro ode abhaam pẹ bi, otzima osi ọchattọhk ọtzaam okhekhen-nọng kw'ọkk'ẹ ọhakha. Ottu kw'osi mando, ọn-ọtza ọtzọkha orukhimaan-nwa-kwakwẹ kw'ogbogbora otzima osi ọchattọhk ọtzaam okhekhen-nọng kw'ọkk'ẹ ọhakha.”
4 E, vindo um viajante ao homem rico, deixou este de tomar das suas ovelhas e das suas vacas para assar para o viajante que viera a ele; e tomou a cordeira do homem pobre, e a preparou para o homem que viera a ele.
5 Odik nwuma ọdọkhi Devid maa, oben Natan bi, “Odem nwa kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, ojinọng kw'osi odik-dema nwa ọbaan bi ope!
5 Então o furor de Davi se acendeu em grande maneira contra aquele homem, e disse a Natã: Vive o Senhor, que digno de morte é o homem que fez isso.
6 Kẹ ọkhaambi otzuk orukhimaan nwa k'igbe inna, okhuri bi, inọngkwo kọkhaam m'odik nwa.”
6 E pela cordeira tornará a dar o quadruplicado, porque fez tal coisa, e porque não se compadeceu.
7 Mẹ wọ, Natan oben Devid bi, “Kọ wọ ade ojinọng nwuma! Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl ọgbaakhi: ‘Kaam mbyeng-ọ ana k'eho, nsọ-ọ ọvaarnọng kw'Israẹl. Mbiri nkkaan-ọ nnọbh-ọ ka mbọhk sa Saul.
7 Então disse Natã a Davi: Tu és este homem. Assim diz o Senhor Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel, e eu te livrei das mãos de Saul;
8 Kaam ndọk ẹhọhmmọr ch'itta kwọ nnang-ọ, mbiri ndọkha panọng pẹ nnang-ọ. Nsọ-ọ ọvaarnọng kw'Israẹl ọmaana kwa Juda. Idikha ira idik nna in-ihaabhi, kaam ira nnang-ọ nyongi mẹ.
8 E te dei a casa de teu senhor, e as mulheres de teu senhor em teu seio, e também te dei a casa de Israel e de Judá, e, se isto é pouco, mais te acrescentaria tais e tais coisas.
9 Ode yan kwa kọ abhumi atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi bi, kọ asi obibya-dik-dema nwa k'itzitzikha sẹ o? Kọ atzim ọkkangkkaang afhu Uriya kw'ofon Het, abira atzọkha kwanọng kwẹ aba. Kọ atzim ọkkangkkaang kw'anọng p'Ammọn afhẹ-ẹ.
9 Por que, pois, desprezaste a palavra do Senhor, fazendo o mal diante de seus olhos? A Urias, o heteu, feriste à espada, e a sua mulher tomaste por tua mulher; e a ele mataste com a espada dos filhos de Amom.
10 Kẹ wọ osi, ọkkangkkaang ẹhọhmmọr chọ ọbọhk kótte, okhuri da kọ abhumi atzim paam, afona atza atzọkha kwanọng kw'Uriya kw'ofon Het aba.’
10 Agora, pois, não se apartará a espada jamais da tua casa, porquanto me desprezaste, e tomaste a mulher de Urias, o heteu, para ser tua mulher.
11 “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi obeni: ‘Kaam ńdọhm itzama s'ítto ikhebh-ọ k'ẹhọhmmọr chọ. Kọ atzima chen pọ are da ńdọkha panọng pọ nnang oyokh-ẹbaanga kwọ, kẹ óyima panọng pọ abẹ k'ọyaankpa.
11 Assim diz o Senhor: Eis que suscitarei da tua própria casa o mal sobre ti, e tomarei tuas mulheres perante os teus olhos, e as darei a teu próximo, o qual se deitará com tuas mulheres perante este sol.
12 Kọ asi odik nwa ka ndubhama, yina, kaam ńna nsi kwẹ k'ọyaankpa k'itzitzikha s'anọng p'Israẹl biphyir.’ ”
12 Porque tu o fizeste em oculto, mas eu farei este negócio perante todo o Israel e perante o sol.
13 Mẹ wọ, Devid oben Natan bi, “Kaam nkk'ẹkhọhngkwuri nsa k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi.”
13 Então disse Davi a Natã: Pequei contra o Senhor. E disse Natã a Davi: Também o Senhor perdoou o teu pecado; não morrerás.
14 Yina, okhuri da akk'asa bi attattaanga-nọng p'Ọvaar Ibinọkpaabyi alukh-ẹ, nnwa nwuma kw'ijinọng kwa bẹ amaani anang-ọ, ópe-ope.”
14 Todavia, porquanto com este feito deste lugar sobremaneira a que os inimigos do Senhor blasfemem, também o filho que te nasceu certamente morrerá.
15 Mada Natan okk'nnam ọkpa ọbhana k'ọhọhm kwẹ, Ọvaar Ibinọkpaabyi osi nnwa nwuma kwa kwanọng kw'Uriya ọkk'ọmaana ọnang Devid, otto ọkhọhmana.
15 Então Natã foi para sua casa; e o Senhor feriu a criança que a mulher de Urias dera a Davi, e adoeceu gravemente.
16 Wa Devid okhukhi Ibinọkpaabyi okhuri nnwa nwa. Otzim ọchattọhk obiro ọfọra abara-bina oyima k'irerek m'erungiwu nduma.
16 E buscou Davi a Deus pela criança; e jejuou Davi, e entrou, e passou a noite prostrado sobre a terra.
17 Wa adedennọng pẹ am-akhonga bi abọhkh-ẹ obina k'irerek, yina, obhum bi obina. Obiro obhum bi ochi ọchattọhk kpenamkpen ttara bẹ.
17 Então os anciãos da sua casa se levantaram e foram a ele, para o levantar da terra; porém ele não quis, e não comeu pão com eles.
18 Ottong iwu izenamfa nnwa nwuma ope. Wa akhaan-nọng pa Devid ojor bẹ ojora bi, bẹ agbaakh-ẹ bi, nnwa nwa ọkk'ọpa, da bẹ achibhi bi, “K'ogbe kw'iwa nnwa nwa otzim orukhi akpen, idikha mọgbaakhi Devid atzim, man itzọhng kokher bi oyonga. Morenga yan ọgbaakh-ẹ bi, nnwa nwuma ọkk'ọpa o? Kẹ ofha osi odik-ttama, ọnang fọr sẹ.”
18 E sucedeu que ao sétimo dia morreu a criança; e temiam os servos de Davi dizer-lhe que a criança estava morta, porque diziam: Eis que, sendo a criança ainda viva, lhe falávamos, porém não dava ouvidos à nossa voz; como, pois, lhe diremos que a criança está morta? Porque mais lhe afligiria.
19 Mada Devid ore da akhaan-nọng pẹ an-am-akkaabha ayok iyaabhi, otzin bi nnwa nwuma ọkk'ọpa. Mẹ wọ, ọbọbh bi, “Nnwa nwuma ọkk'ọpa?”
19 Viu, porém, Davi que seus servos falavam baixo, e entendeu Davi que a criança estava morta, pelo que disse Davi a seus servos: Está morta a criança? E eles disseram: Está morta.
20 Mẹ wọ, Devid obina k'irerek. Mada okk'asi ogbobha obiro ọkpan ana, obhona ẹnya, obina ochina k'ọhọhm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọtza okpobh-ẹ. Yina on-ochin k'ọhọhm kwẹ, oben bẹ anang-ẹ ọchattọhk, ochi.
20 Então Davi se levantou da terra, e se lavou, e se ungiu, e mudou de roupas, e entrou na casa do Senhor, e adorou. Então foi à sua casa, e pediu pão; e lhe puseram pão, e comeu.
21 Akhaan-nọng pẹ abọbh-ẹ bi, “Kọ am-asi yan ma o? K'ogbe kw'iwa nnwa nwa otzim orukhi akpen, atzimi ọchattọhk abira awobha k'obhoma, mada nnwa nwa ọkk'ọn-ọpa, an-abina achi ọttọhk!”
21 E disseram-lhe seus servos: Que é isto que fizeste? Pela criança viva jejuaste e choraste; porém depois que morreu a criança te levantaste e comeste pão.
22 Obhina bi, “K'ogbe kw'iwa nnwa nwa otzim orukhi akpen, kaam ndimi ọchattọhk nwobha k'obhoma. Iwa nchibhi bi, ‘K'odik-ọkka, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọfha ọkhaama inọngkwo ttar-m, otte nnwa nwa ọbọhk oruk akpen.’
22 E disse ele: Vivendo ainda a criança, jejuei e chorei, porque dizia: Quem sabe se DEUS se compadecerá de mim, e viverá a criança?
23 Yina, mada ọkk'ọn-ọpa, kaam nna nchina ororo ndim ọchattọhk fa mbọng o? Na kaam mfha ndima akpen pẹ mkpa nnam o? Kaam wọ nder ńgebha kẹ kẹ e, kẹ arang obiro ọkpa nnam okhebh-m ka e!”
23 Porém, agora que está morta, por que jejuaria eu? Poderei eu fazê-la voltar? Eu irei a ela, porém ela não voltará para mim.
24 Mẹ wọ, Devid odini kwanọng kwẹ Batshẹba nttem, otza oyim-ẹ abẹ, otzima ibhọr, ọmaan-ẹ nnwa kw'ijinọng, bẹ akpẹ-ẹ Sọlọmọn. Nnwa nwa ọdaak Ọvaar Ibinọkpaabyi;
24 Então consolou Davi a Bate-Seba, sua mulher, e entrou a ela, e se deitou com ela, e ela deu à luz um filho, e deu-lhe o nome de Salomão; e o Senhor o amou.
25 okhuri idadaakha nnuma, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọtzọhm Natan, kw'ode ọsẹjaakhi ọtza sẹ che ọkpẹ-ẹ, Jedidiya.
25 E enviou pela mão do profeta Natã, dando-lhe o nome de Jedidias, por amor ao Senhor.
26 M'ogbe nwuma wa Joab orim egbong ttara obhon kwa Raba kw'ode kw'anọng p'Ammọn, obiro ọbọkha ọvaarbhon kwabẹ otzima.
26 Ora pelejou Joabe contra Rabá, dos filhos de Amom, e tomou a cidade real.
27 Iwa Joab ọtzọhm akkaabh-nkkaabha atza akhebha Devid aben bi, “Kaam nkk'Raba abẹ nnima, mbiri ndọkha odedenmon kw'asi pẹ.
27 Então mandou Joabe mensageiros a Davi, e disse: Pelejei contra Rabá, e também tomei a cidade das águas.
28 Bọng dobha agbong-nọng p'arikhi, akhọri odedenmon nwa akhe k'ottem, bọng abira abọkh-ẹ atzima. Oni mando ode, kaam mbọkha odedenmon nwa ndima, mkpẹ-ẹ che mmina kaam.”
28 Ajunta, pois, agora o restante do povo, e cerca a cidade, e toma-a, para que tomando eu a cidade, não se aclame sobre ela o meu nome.
29 Mando kwa Devid otzobh agbong-nọng biphyir otzima ochina ka Raba, orima bẹ abẹ maa okhema bẹ.
29 Então ajuntou Davi a todo o povo, e marchou para Rabá, e pelejou contra ela, e a tomou.
30 Wa ọwọra ọvaarnọng kwabẹ ivaar-kpo k'eho, bẹ atzọkha fọr-ẹ. Ivaar-kpo nna idọhbhi ipyiri talẹn wani kwa gol, bẹ abira dokha sẹ ttara atza ọkkakka. Wa Devid obiro ochi ọgbọm k'ọhaabh m'odedenmon nwuma.
30 E tirou a coroa da cabeça do seu rei, cujo peso era de um talento de ouro, e havia nela pedras preciosas, e foi posta sobre a cabeça de Davi; e da cidade levou mui grande despojo.
31 Ọtzọkha anọng p'awobh mẹ ọnang itzọhm sa bẹ atzim ọkkaangi ọmaana s'akkonga, ọmaana s'ochitzọhkhi ttara sa mbar asi, obiro osi bẹ asi ọtzọhm f'idọdọhbh ọbabanga. Wa Devid osi odik nwa k'ibhon s'anọng p'Ammọn biphyir. Mẹ wọ e, kẹ Devid ọmaana agbong-nọng pẹ biphyir akpa nnam abhana ka Jẹrusalẹm.
31 E, trazendo o povo que havia nela, o pôs às serras, e às talhadeiras de ferro, e aos machados de ferro, e os fez passar por forno de tijolos; e assim fez a todas as cidades dos filhos de Amom; e voltou Davi e todo o povo para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.