2 Samuel 11

mfo (MFO) vs BKJ

Sair da comparação
1 M'ope-yaabhagbe, k'ogbe kw'avaar am-atza egbong, wa Devid ọtzọhm Joab ọmaana akhaan-nọng p'ọvaarnọng ttara anọng p'Israẹl biphyir egbong. Bẹ atza afhu anọng p'Ammọn, abira akhọri obhon kwa Raba akhe k'ottem. Yina, wa Devid owobha ka Jẹrusalẹm.
1 E sucedeu, depois de o ano ter expirado, na época em que os reis saíam para a batalha, que Davi enviou Joabe, e com ele os seus servos, e todo o Israel; e eles destruíram os filhos de Amom, e sitiaram Rabá. Davi, porém, se manteve em Jerusalém.
2 K'ẹchọhkhawu dani, Devid obina k'ebin ọtza orenga ọkhọri ebir-ebir kw'ẹvaar-ttọhmma. Owobha kẹ ore kwanọng wani kw'om-ogbobha asi. Wa kwanọng nwuma ojibh-ojibh.
2 E sucedeu, ao cair da noite, que Davi se levantou da sua cama e caminhava sobre o terraço da casa do rei; e do terraço ele viu uma mulher se banhando; e a mulher era mui bonita de se olhar.
3 Wa Devid ọtzọhm ọnọng bi, otza oronga ọnọng kwa kwanọng nwa ode. Ojinọng nwuma ọgbaak Devid bi, “Batshẹba kw'ode nnwa kw'ikwanọng kw'Eliyam, obiro ode kwanọng kw'Uriya kw'ofon Het wọ e.”
3 E Davi enviou a inquirir acerca da mulher. E foi-lhe dito: Não é essa Bate-Seba, a filha de Eliã, a esposa de Urias, o heteu?
4 Mẹ wọ, Devid ọtzọhm akkaabh-nkkaabha pẹ atza atzim-ẹ akwu. Okwu opyiri, oyim-ẹ abẹ. Yina kw'iwa kwanọng nwa ọrami ọmmaana-dik kw'awurada pa for ottotto okyera mẹ. Iwa ọkpa nnam ọbhana.
4 E Davi enviou mensageiros, e a tomou; e ela adentrou a ele, e ele se deitou com ela; porquanto ela estava purificada da sua impureza; e ela retornou à sua casa.
5 Iwa kwanọng nwa otzima ibhọr, ọtzọhm ẹkkaabha ọnang Devid, oben bi, “Kaam nkk'ibhọr ndima e.”
5 E a mulher concebeu, e mandou contar a Davi, e disse: Estou com criança.
6 Mẹ wọ, Devid ọtzọhm ẹkkaabha ọnang Joab oben bi, “Tzọhm Uriya kw'ofon Het chen-m.” Wa Joab ọtzọhm-ẹ ochena Devid.
6 E Davi enviou a Joabe, dizendo: Envia-me Urias, o heteu. E Joabe enviou Urias até Davi.
7 Mada Uriya okhebh-ẹ, Devid ọbọbh-ẹ odem kwa Joab owobh, ọmaana odem kw'agbong-nọng awobh ttara eden ch'egbong ede.
7 E quando Urias havia chegado até ele, Davi exigiu dele saber sobre como estava Joabe, como estava o povo, e como prosperava a guerra.
8 Mẹ wọ, Devid oben Uriya bi, “Rọhng atza agbobhi mmo k'ọhọhm kwọ.” Uriya otte ẹvaar-ttọhmma ọbọhk ofona, ọvaarnọng obiro ọtzọhm ẹnanga ochen-ẹ.
8 E Davi disse a Urias: Desce à tua casa, e lava os teus pés. E Urias partiu da casa do rei, e ali seguiu-lhe uma porção de carne da parte do rei.
9 Yina, iwa Uriya okponga mẹ ẹbaakhamma ch'ẹvaar-ttọhmma oyima ttara atzọhmnọng p'itta kwẹ, k'ọhọhm kwẹ kọtza.
9 Urias, no entanto, dormiu à porta da casa do rei, com todos os servos do seu senhor, e não desceu à sua casa.
10 Mada bẹ agbaakhi Devid bi, “Uriya k'ọhọhm kwẹ k'ọbhan e,” Devid ọbọbh-ẹ bi, “Yina rang kw'afon k'oden-mir akwu ma o? Ode yan kw'ani k'ọhọhm kwọ abhan?”
10 E quando contaram a Davi, dizendo: Urias não desceu à sua casa; Davi disse a Urias: Não vieste da tua jornada? Por que, então, não desceste à tua casa?
11 Uriya oben Devid bi, “Ẹkkọhbhi ch'Echekhi ọmaana anọng p'Israẹl ttara pa Juda ayim k'okhira, Joab kw'ode oho kwaam ọmaana atzọhmnọng p'itta kwaam, abhingi k'ọyaankpa. Okhuri yan kwa kaam nna mmana k'ọhọhm kwaam bi, nda nchi mbiri ngwo mbiri nyima ttara kwanọng kwaam o? Odem nwa kwa kọ arukhi akpen, kaam odik-dema nwa kinsi!”
11 E Urias disse a Davi: A arca, e Israel, e Judá habitam em tendas; e o meu senhor, Joabe, e os servos do meu senhor estão acampados nos campos abertos; entrarei eu, então, na minha casa para comer e beber e me deitar com a minha esposa? Como tu vives e como vive a tua alma, tal coisa não farei.
12 Mẹ wọ e, Devid on-oben-ẹ bi, “Kọ biri wobha ma mayina, ophyini kaam ńdọhm-ọ akpa nnam.” Wa Uriya owobha ma Jẹrusalẹm m'ewu nduma ọmaana ewu ch'ehobh mẹ.
12 E Davi disse a Urias: Espera aqui hoje também, e amanhã eu te deixarei partir. Assim, Urias permaneceu em Jerusalém naquele dia, e no dia seguinte.
13 Devid oyer-ẹ okwu ochi ọchattọhk obiro agwo atzuk ttar-ẹ. Iwa Devid ọnang-ẹ atzuk maa obuma. Yina, m'ẹchọhkha, Uriya oyin k'iyaan otza oyima k'obhirikpa kwẹ, k'ottem kw'atzọhmnọng p'itta kwẹ; k'ọhọhm kwẹ kọbhan.
13 E quando Davi lhe chamou, ele comeu, e bebeu diante dele; e ele o embebedou; e, ao anoitecer, ele saiu com os servos do seu senhor para se deitar na sua cama, mas não desceu à sua casa.
14 K'ekpebha, Devid ọkkẹr ẹkkaabha k'ẹnwẹrkpa ọnang Uriya bi, ochena Joab.
14 E sucedeu, pela manhã, que Davi escreveu uma carta a Joabe, e a enviou por mão de Urias.
15 Ọkkẹri m'ẹnwẹrkpa nduma bi, “Hok Uriya k'itzitzikha s'egbong, kw'erima ẹkhọhm-ọkhọhm. Atzọr akpa nnam ifha bẹ abun-ẹ afhu, ope.”
15 E ele escreveu na carta, dizendo: Colocai Urias na linha de frente da batalha mais ardente, e retirai-vos dele, para que ele possa ser ferido, e morra.
16 Mẹ wọ, mada Joab okk'odedenmon ọkhọri okhe k'ottem, ọtzọkha Uriya ohok k'ibe s'orong bi akkakkaama p'attattaanga-nọng pabẹ awobh.
16 E sucedeu, quando Joabe observava a cidade, que ele designou Urias para um local onde ele sabia que havia homens valentes.
17 Mada ajinọng p'odedenmon nwuma ayini k'iyaan bi, bẹ akwu arima Joab abẹ, wa bẹ afhu agbong-nọng bani pa Devid. Ayongi mẹ, wa Uriya kw'ofon Het obiro ope.
17 E os homens da cidade saíram, e lutaram com Joabe; e ali caíram alguns do povo dos servos de Davi; e Urias, o heteu, também morreu.
18 Iwa Joab ọtzọhm Devid ẹkkaabha ch'odik kpenamkpen kw'otto k'egbong-dam.
18 Então Joabe mandou dizer a Davi todas as coisas a respeito da guerra;
19 Oben ọkkaabh-ẹkkaabha bi, “Idikha akk'ọvaarnọng odem kw'egbong ede agbaakha okpo,
19 e encarregou o mensageiro, dizendo: Quando terminares de contar os assuntos da guerra ao rei,
20 ọvaarnọng ọfha ọdọkh-ẹ, ọbọbh-ọ bi, ‘Okhuri yan kwa bọng atza arima egbong abaanga k'odedenmon o? Ode bi bọng karong bi, bẹ afha awobha k'echumiho atta ayukh o?
20 e se assim for que a ira do rei se suscite, e ele te diga: Por que vos aproximastes tanto da cidade quando lutáveis? Não sabíeis vós que eles atirariam da muralha?
21 Anyi wọ ofhu Abimẹlẹk kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Jerub-Bẹshẹt? Kwanọng arang owobh k'echumiho obingi ẹtzakpa ch'ẹfhẹ-ẹ ka Tẹbẹz o? Okhuri yan kwa bọng areng abaanga k'echum o?’ Idikha ọbọbh-ọ idik nna, kọ gbaakh-ẹ bi, ‘Ayongi mẹ, ọtzọhmnọng kwọ Uriya kw'ofon Het obiro ope e.’ ”
21 Quem feriu Abimeleque, o filho de Jerubesete? Não lançou uma mulher um pedaço de uma mó da muralha sobre ele, de modo que morreu em Tebes? Por que chegastes vós perto do muro? Então dirás: Teu servo Urias, o heteu, está morto também.
22 Mẹ wọ e, ọkkaabh-ẹkkaabha nwuma obina ofona, mada opyiri, ọtzọkha odik kpenamkpen kwa Joab ọkk'ẹ ọtzọhma, ọgbaak Devid.
22 Assim, o mensageiro se foi, e chegou e apresentou a Davi tudo pelo que Joabe o havia enviado.
23 Ọkkaabh-ẹkkaabha nwuma oben Devid bi, “Ajinọng mbuma ayọhng man mkpaan, bẹ ayini k'iyaan akwu arima man abẹ k'ọyaankpa. Yina, mokhubhi bẹ maa bẹ akpa nnam k'ẹbaakhamma ch'odedenmon.
23 E o mensageiro disse a Davi: Certamente os homens prevaleceram contra nós, e saíram até nós no campo, e estivemos sobre eles até a entrada do portão.
24 Mẹ wọ kw'atta-ayuk awobh k'echumiho atta atzọhmnọng pọ ayuk, ofona mẹ, atzọhmnọng bani p'ọvaarnọng ape. Ayongi mẹ, ọtzọhmnọng kwọ Uriya kw'ofon Het ọkk'ọpa.”
24 E os artilheiros atiravam da muralha sobre os teus servos; e alguns dos servos do rei estão mortos, e o teu servo Urias, o heteu, está morto também.
25 Devid e, oben ọkkaabh-ẹkkaabha nwa bi, “Ben Joab bi, ‘Odik nwa oning-ọ ottem-pyibha ọnangi; ọkkangkkaang kw'ofhu ọnọng, óbiro ofhu ọnọng ọdọdọk. Tte ochina ororo orima odedenmon nwa abẹ obiro odim-ẹ.’ Kọ gbaak odik nwa atzim akhe Joab ẹfa.”
25 Então, Davi disse ao mensageiro: Assim dirás a Joabe: Não deixes esta questão te aborrecer, porque a espada devora tanto a um, quanto a outro; faz a tua batalha mais forte contra a cidade, e derruba-a; e encoraja tu a ele.
26 Mada kwanọng kw'Uriya ọbhaang bi odim kwẹ ọkk'ọpa, owobha epopa ch'odim.
26 E, quando a esposa de Urias ouviu que Urias, o seu marido, estava morto, ela lamentou pelo seu marido.
27 Mada ogbe kw'epopa ottong, Devid e, ọtza ọtzọkh-ẹ otzima ochina k'ọhọhm kwẹ, on-ode kwanọng kwẹ, ọmaan-ẹ nnwa kw'ijinọng. Yina, odik nwuma kwa Devid ọkk'ọsa, Ọvaar Ibinọkpaabyi ettem kọdaami.
27 E, quando o lamento havia passado, Davi mandou trazê-la para sua casa, e ela se tornou sua esposa, e lhe deu um filho. Contudo, a coisa que Davi havia feito desagradou o SENHOR.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.