2 Samuel 10

mfo (MFO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Okwu opyiri k'ogbe mẹ, ọvaarnọng kw'anọng p'Ammọn okwu opẹ, nnwa kwẹ kw'ijinọng kw'okpen Hanun ọn-ọdabh ẹvaar chẹ.
1 Aconteceu que, morrendo o rei dos amonitas, seu filho Hanon sucedeu-lhe no trono.
2 Iwa Devid oben bẹ bi, “Kaam ńsi ọphyaam nnang Hanun kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Nahash, mach'iwa otte osi ọphyaam ọnang-m.” Mẹ wọ, Devid ọtzọhm anọng bi bẹ atza adini Hanun nttem k'obo kw'otte. Mada atzọhmnọng pa Devid apyiri k'irerek s'Ammọn,
2 Vou pôr-me em boas relações com Hanon, filho de Naas, pensou Davi, assim como seu pai fez comigo. Enviou-lhe, pois, mensageiros que lhe exprimissem suas condolências pela morte de seu pai. Quando os servos de Davi chegaram à terra dos amonitas,
3 adenho p'Ammọn aben Hanun kw'ode itta kwabẹ bi, “Kọ achibhi bi ikpokpobha rọ sa Devid ọkhọk k'obo kw'atte yina ọtzọhm ajinọng mba bi, bẹ adin-ọ nttem o? Kwẹ mando kode e, ọtzọhmi bẹ bi, bẹ akwu arom obhon nwa, ifha oronga nden s'otzima orima obhon nwa abẹ o?”
3 os chefes dos amonitas disseram ao seu senhor Hanon: Julgas que Davi pretende honrar teu pai, mandando-te consoladores? Não seria antes para examinar, espionar e destruir a cidade, que ele mandou os seus servos?
4 Mẹ wọ, Hanun ọbọkha anọng mba pa Devid ọtzọhmi ophyiri agba-phyubha okhubha wani, obiro ọbọkha anọhma-baba pabẹ ọjaakhi m'awọriba, okhubh bẹ abhana.
4 Então Hanon prendeu os servos de Davi, rapou-lhes metade da barba, cortou-lhes as vestes bem curtas e despediu-os.
5 Mada Devid ọbhaang odik nwa, ọtzọhm akkaabh-nkkaabha bi bẹ atza akhebha anọng mba, da bẹ akk'bẹ ọgbasadik-barada ananga. Ọvaarnọng on-oben bi, “Bọng wobha ka Jeriko maa agba-phyubha pabọng amen yina bọng akhuna.”
5 Davi, tendo conhecimento disso, mandou mensageiros ao seu encontro - pois estavam profundamente humilhados - para dizer-lhes: Ficai em Jericó até que vossa barba tenha de novo crescido, e então voltareis.
6 Mada anọng p'Ammọn an-are bi, bẹ akk'asa ettem epyibh Devid ttara bẹ, bẹ abher agbong-nọng p'Aram p'areng ka mmo nnọhna arọbh afa obhiri jobh, p'afon Bet-Rehob ọmaana Zoba. Wa ajinọng nnọhna mfa obhiri arọbh jobh abira afona k'ọvaarnọng kwa Maaka, nnọhna ẹrọbh obhiri jobh afona Tob.
6 Vendo os amonitas que se haviam tornado odiosos a Davi, mandaram delegados para tomarem ao seu soldo os arameus de Bet-Roob e os de Soba, ou seja, vinte mil soldados de infantaria, e o rei de Maaca, com mil homens, e os de Tob, com doze mil.
7 Mada Devid ọbhaang odik nwa, ọtzọhm Joab otzima agbong-nọng pẹ p'erima biphyir ọtza.
7 A esta notícia, Davi levantou todo o exército com Joab e os mais valentes.
8 Wa agbong-nọng p'Ammọn ado igbong-for, atza atzobha kẹ da adimi k'ẹbaakhamma ch'odedenmon. Agbong-nọng p'Aram kwa Zoba ọmaana Rehob, ọmaana ajinọng pa Tob ttara pa Maaka, apaangi atzobha k'ettegweng ch'ẹbaang mẹ.
8 Os amonitas puseram-se em linha de combate à entrada da porta, ao passo que os arameus de Soba e de Roob ficaram no campo com os homens de Tob e de Maaca.
9 Mada Joab ore bi, bẹ akk'for ada s'egbong atzikh-ẹ k'itzitzikha ttara ka nnama-nnam, otzekha agbong-nọng akkakka p'Israẹl otzobha bẹ atza arima agbong-nọng p'Aram abẹ.
9 Joab, vendo que estava preparada a batalha contra ele, tanto pela frente como por detrás, escolheu os melhores de Israel e formou-os em linha de batalha contra os arameus.
10 Wa ọtzọkha agbong-nọng mbongo p'arikhi otte ọbọhk ọnang ọgbaanọkka Abishayi kw'otzobh bẹ, otzima bẹ ọtza orima agbong-nọng p'Ammọn abẹ.
10 Confiou o resto do exército ao seu irmão Abisaí, que o pôs em linha de combate contra os amonitas.
11 Joab oben bi, “Idikha anọng p'Aram agaangi kpọng ayọhng-m, kọ kwu kkaan-m o. Yina, idikha anọng p'Ammọn bẹ agaangi kpọng ayọhng-ọ, kaam ńkwu okwu ńkwu nkkaan-ọ.
11 Disse-lhe: Se os arameus prevalecerem contra mim, tu virás em meu socorro; e se os amonitas prevalecerem contra ti, eu irei em teu auxílio.
12 Kọ gaangi for morima erima nda mach'akkakkaama ka nho s'anọng paman, ọmaana ka nho s'idedenmon s'Ibinọkpaabyi kwaman. Ọvaar Ibinọkpaabyi ósi-osi mach'ojibh-ẹ ka chen.”
12 Coragem! Lutemos com valor por nosso povo e pelas cidades de nosso Deus. O Senhor faça o que lhe parecer melhor!
13 Mẹ wọ, Joab ọmaana agbong-nọng pẹ afona atza arima anọng p'Aram abẹ, anọng p'Aram arọbh ma bẹ k'itzitzikha.
13 Joab avançou com sua tropa contra os arameus, que fugiram diante dele.
14 Mada anọng p'Ammọn are bi anọng p'Aram am-arọbhi, bẹ arọbh aji Abishayi adim k'odedenmon. Mẹ wọ, Joab ọkwọhbha anọng p'Ammọn abẹ oririma, ọkpa nnam ọbhana ka Jẹrusalẹm.
14 Vendo os arameus em fuga, recuaram também os amonitas diante de Abisaí e voltaram para a cidade. Joab deixou os amonitas e foi para Jerusalém.
15 Mada agbong-nọng p'Aram an-are bi, agbong-nọng p'Israẹl akk'bẹ akhema, bẹ afona abira atza ado atzobha.
15 Os arameus, vendo-se batidos pelos israelitas, reuniram-se em massa.
16 Wa Hadadẹzẹr ofona ọtza ọtzọkha agbong-nọng p'Aram k'Ọraanga okhubha kwa Yupharetes, bẹ akwu apyiri k'obhon kwa Helam. Wa Shobak kw'ode odenho kw'agbong-nọng pa Hadadẹzẹr, otzima bẹ eden.
16 Hadadezer enviou então um delegado para mobilizar os arameus de além do rio, e estes vieram para Helão, tendo à sua frente Sobac, general de Hadadezer.
17 Mada bẹ agbaakhi Devid odik nwa, otzobha anọng p'Israẹl biphyir, otzima bẹ ojekha Jọrdan ochina ka Helam. Wa anọng p'Aram abe k'adik p'egbong atzik Devid bi, ifha bẹ arim-ẹ abẹ.
17 Davi, informado disso, reuniu todo o Israel, passou o Jordão e foi contra o Helão. Houve uma dura batalha entre os arameus e Davi,
18 Yina, aSiriya arọbh m'itzitzikha s'anọng p'Israẹl. Wa Devid ofhu ayaar-akpaar pa nnyanyaang mmindọr anọng ẹnọhna obhiri arọbh chi, ọmaana agbong-nọng p'areng k'irerek anọng nnọhna arọbh azen. Wa obiro obun Shobak kw'ode odenho kw'agbong-nọng pabẹ ofhu.
18 mas os arameus fugiram diante de Israel; Davi matou-lhes setecentos cavalos de carros e quarenta mil homens. Feriu também o seu general Sobac, que morreu naquele mesmo lugar.
19 Mada avaar biphyir p'awobh k'irekh-irek kwa Hadadẹzẹr are bi, anọng p'Israẹl akk'bẹ akhema, bẹ afona atza asi ẹmẹm ttara anọng p'Israẹl, bẹ an-abira awobha k'irekh-irek kwabẹ.
19 Todos os reis que eram vassalos de Hadadezer, vendo-se vencidos pelos israelitas, fizeram paz com eles e tornaram-se seus tributários. Daí por diante os arameus não ousaram mais dar socorro aos amonitas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.