2 Reis 9

mfo (MFO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wa Elisha kw'ode ọsẹjaakhi oyeri ojinọng wani k'ẹkhaan ch'asẹjaakhi, oben-ẹ bi, “Tzima mkpansin abọkha ọnọhma-baba kwọ, tzọkha ogbere nwa kw'ana p'oliv, achina ka Ramọt-Gilead.
1 Enquanto isso, o profeta Eliseu chamou um dos jovens profetas e disse: — Apronte-se e vá até Ramote-Gileade. Leve este jarro de azeite
2 Mada apyiri kẹ, ror Jehu kw'ode nnwa kwa Jehoshaphat, kw'ode nnwa kwa Nimshi. Rọhng akhebh-ẹ kẹ, atzim-ẹ abina aji ayok, adim k'ẹmaanggọ ẹtzaanga.
2 e, quando chegar lá, procure Jeú, filho de Josafá e neto de Ninsi. Leve-o para outra sala, longe dos seus companheiros.
3 Atzọkha ogbere abyeng-ẹ ana k'eho, asi ẹjaakhi bi, ‘Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi: Kaam mbyeng-ọ ana k'eho, nsọ-ọ ọvaarnọng kw'Israẹl.’ Akk'mando asa, kwunga ọmma arọbh, ogbe kàkhibhi!”
3 Aí derrame azeite na cabeça dele e diga: “O Senhor Deus anuncia que o está ungindo para ser rei de Israel.” Depois saia de lá o mais depressa que puder.
4 Mando kw'odikkobh nwa kw'ode ọsẹjaakhi ofon ochina ka Ramọt-Gilead.
4 Então o jovem profeta foi até Ramote-Gileade
5 Mada opyiri kẹ, okhebha aho p'arim-egbong p'atzobh ibe rani, oben bi, “Oho kw'arim-egbong, ngaam ẹkkaabha cha mbeni bi, nnang-ọ.”
5 e lá encontrou reunidos os oficiais do exército. Ele disse: — Eu trouxe uma mensagem para o senhor. Jeú perguntou: — Com qual de nós você está falando? — Com o senhor mesmo! — respondeu ele.
6 Jehu obina odim k'ọhọhm. Mando kw'ọsẹjaakhi nwa ọtzọk ana obyengi Jehu k'eho, oben bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl ọgbaakhi: ‘Kaam mbyeng-ọ ana k'eho nsọ-ọ ọvaarnọng kw'anọng p'Israẹl p'ade anọng p'Ọvaar Ibinọkpaabyi.
6 Então os dois foram para uma sala, e o jovem profeta derramou azeite na cabeça de Jeú e disse: — O
7 Kọ akhaambi adimi ẹhọhmmọr ch'itta kwọ, Ahab, ifha nnenga mẹ ńdukha obo kw'atzọhmnọng paam p'ade asẹjaakhi, ọmaana obo kw'atzọhmnọng p'Ọvaar Ibinọkpaabyi biphyir ape ka mbọhk sa Jẹzẹbẹl.
7 Você deve matar o seu chefe, o rei Jorão, filho de Acabe, para que assim eu castigue Jezabel por haver assassinado os meus profetas e os meus outros servos .
8 Ẹhọhmmọr ch'Ahab biphyir épe-ope. Kaam ḿkpaara akpen p'okponga-nnam nnwa kpenamkpen kw'ijinọng k'ẹhọhmmọr ch'Ahab k'Israẹl, ode obira ode, kode.
8 Toda a família e todos os descendentes de Acabe devem morrer. Eu vou acabar com todos os homens da família dele, tanto os jovens como os velhos.
9 Kaam ńsi ẹhọhmmọr ch'Ahab éde mach'ẹhọhmmọr cha Jẹroboam kw'ode nnwa kwa Nẹbat, ébiri éde mach'ẹhọhmmọr cha Baasha kw'ode nnwa Ahija.
9 Vou tratar a família dele como tratei as famílias do rei Jeroboão, filho de Nebate, e do rei Baasa, filho de Aías.
10 Onode Jẹzẹbẹl, mpfa rọ ńchẹ-ẹ k'ẹtzam ch'ewobh ka Jẹzrẹl, ọnọng manda wani kw'ọ́nọhnga obukhi kwẹ kóde.’ ” Mẹ wọ, ọsẹjaakhi nwa okwunga ọmma, ọrọbh ofona.
10 Jezabel não será sepultada; o seu corpo será comido pelos cachorros perto da cidade de Jezreel.” Depois de dizer isso, o jovem profeta saiu da sala e fugiu.
11 Mada Jehu oyini k'iyaan okhebha ayok-ẹkhaan pẹ, oyok wani m'ottem kwabẹ ọbọbh-ẹ bi, “Idik ijibhi kẹ o? Ode yan kw'otzubh-etzetzena nwa kw'ode ọsẹjaakhi oror-ọ o?”
11 Jeú voltou para o lugar onde estavam os seus companheiros, e eles perguntaram: — Tudo bem? O que aquele louco queria com você? — Vocês sabem muito bem o que ele queria! — respondeu Jeú.
12 Bẹ abhina bi, “Kwẹ mando kode, gbaak man.”
12 — Não sabemos, não! — disseram eles. — Conte o que ele disse. Jeú contou: — Ele me disse que o
13 Mando kwa bẹ atzọk anọhma-baba pabẹ m'ẹbhar-ẹbhar aruri ma mbari-mmo s'obe. Mẹ wọ ofon, bẹ agyi obukpọhng aben bi, “Jehu ọkk'ọvaarnọng ọda e!”
13 No mesmo instante, eles estenderam as suas capas sobre os degraus para Jeú passar, tocaram a corneta e gritaram: — Jeú é o rei! — Se vocês estão do meu lado, não deixem que ninguém saia escondido de Ramote-Gileade para ir avisar os moradores de Jezreel.
14 Iwa Jehu kw'ode nnwa kwa Jehoshaphat, kw'ode nnwa kwa Nimshi, ọkhaama nttọhna-tzama otzima otzor Joram. (M'ogbe nwa, wa Joram otzim anọng p'Israẹl ọbaabha Ramọt-Gilead, ifha bẹ akpa Hazayẹl kw'ode ọvaarnọng kw'Aram eden.
14 — ausente —
15 Yina, Joram kw'ode ọvaarnọng okk'okhuna ka Jẹzrẹl, ifha bẹ akker-ẹ ekpo py'anọng p'Aram akk'ẹ ammuma kẹ da ọtza orima Hazayẹl kw'ode ọvaarnọng kw'Aram abẹ) Jehu oben bi, “Idikha ọdaakh-ọ bi, asi-m ọvaarnọng, kàkhera bi, ọnọng manda wani obina m'odedenmon nwa ọtza ọgbaak ẹkkaabha nda ka Jẹzrẹl.”
15 — ausente —
16 Mando kwa Jehu ovur ọkpaar kwẹ kwa nnyanyaang mmindọr ọyaar ochina ka Jẹzrẹl, okhuri da Joram owobh kẹ okwokha ọwọhng. Ahaziya kw'ode ọvaarnọng kwa Juda ọkk'ọhakha bi, ọtza odibh-ẹ.
16 Então subiu no seu carro de guerra e saiu para Jezreel. Jorão ainda não tinha sarado, e o rei Acazias, de Judá, se encontrava ali fazendo-lhe uma visita.
17 Mada okker-obhon kw'owobh k'ẹnyọhng ebira cha Jẹzrẹl, obe kẹ ore da ẹkhaan ch'arim-egbong pa Jehu am-arenga akwu, ọkpẹbh oben bi, “Nne ẹkhaan ch'em-ekwu kana e.”
17 Um guarda que estava na torre de vigia de Jezreel viu Jeú e os seus soldados chegando e gritou: — Vejo alguns homens chegando a cavalo! Aí Jorão disse: — Mande um homem a cavalo para descobrir se são amigos ou inimigos.
18 Ọkkaabh-ẹkkaabha nwa ọyaar ọtza okhebha Jehu, oben bi, “Ma wọ ode odik kw'ọvaarnọng obeni bi mbọbh bọng bi: ‘Bọng akwu k'ẹmẹm o?’ ”
18 O mensageiro foi encontrar-se com Jeú e disse: — O rei quer saber se o senhor vem como amigo. — Isso não é da sua conta! — respondeu Jeú. E mandou: — Passe para trás de mim. O guarda que estava na torre de vigia contou que o mensageiro havia se encontrado com o grupo, porém não estava voltando.
19 Mẹ wọ ofon, ọvaarnọng obiro ọtzọhm ọkkaabh-ẹkkaabha kw'ottong afa. Mada ọtza okhebh bẹ, ọgbaak bẹ bi, “Ọvaarnọng obeni bi: ‘Bọbọng akwu k'ẹmẹm o?’ ”
19 Outro mensageiro foi mandado e fez a mesma pergunta a Jeú. E novamente ele respondeu: “Isso não é da sua conta! Passe para trás de mim.”
20 Okker-obhon nwa oben bi, “Okk'opyiri kẹ da bẹ awobh e, yina, nnam otzim ọkpa dọkh e. Ọyaara kwẹ ode macha kwa Jehu, kw'ode nnwa kwa Nimshi, kẹ ọm-ọyaar edidingi-ediding e.”
20 Novamente o guarda contou que o mensageiro havia chegado até o grupo, porém não estava voltando. E disse também: — O chefe do grupo está guiando o seu carro de guerra como um louco, exatamente como Jeú faz!
21 Mẹ wọ osi, Joram oben bi, “Bọng do ẹnyanyaang chaam ewobha.” Mada bẹ akk'chẹ ewobha ada, Joram kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl, ọmaana Ahaziya kw'ode ọvaarnọng kwa Juda ayaar ayin k'iyaan, ọnọng-ọnọng ọyaar ọkpaar kwẹ kwa nnyanyaang mmindọr bi, bẹ atza akhebha Jehu kẹ da owobh. Bẹ akhebh-ẹ k'owoni kwa Nabọt kw'ofon Jẹzrẹl.
21 — Aprontem o meu carro de guerra! — ordenou o rei Jorão. O carro foi preparado, e então ele e o rei Acazias saíram, cada um no seu carro, para ir ao encontro de Jeú. Eles se encontraram com ele no campo que havia sido de Nabote. Aí Jorão perguntou:
22 Mada Joram ore Jehu ọbọbh bi, “Jehu, kọ akwu k'ẹmẹm o?”
22 — Você veio como amigo? Jeú respondeu: — Como podemos ser amigos quando ainda continuam as feitiçarias e a adoração de ídolos que Jezabel, a sua mãe, começou?
23 Mando kwa Joram ọbhakhi nnam bi, ọrọbh om-oyeri Ahaziya oben bi, “Kpe o! Ahaziya, mvọhna rọ ma e!”
23 Então Jorão virou o seu carro e fugiu, gritando para Acazias: — É uma traição, Acazias!
24 Mando kwa Jehu ọtzọr oyuk kwẹ ọtta Joram k'ottem kw'amaanggọ. Oyuk nwa okhum-ẹ maa, opyiri k'ettem, obikhi otto m'ọkpaar kwẹ kwa nnyanyaang mmindọr.
24 Mas Jeú puxou a corda do seu arco com toda a força e atirou uma flecha, que feriu Jorão nas costas. A flecha atravessou o coração, e ele caiu morto no seu carro de guerra.
25 Mẹ wọ ofon, Jehu oben Bidkar kw'ode odenho kw'ọkpaar kwẹ kwa nnyanyaang mmindọr bi, “Tzin-ẹ abhari k'owoni kwa Nabọt kw'ofon Jẹzrẹl. Jima odem kw'iwa kọ ọmaana kaam mọm-ọyaar akpaar pa nnyanyaang mmindọr, otzor Ahab kw'ode otte nnam, k'ogbe kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi osi ẹjaakhi okhur-ẹ, oben bi:
25 Aí Jeú disse a Bidcar, o seu ajudante: — Pegue o corpo dele e jogue no campo que era de Nabote. Lembre que, quando nós dois estávamos juntos andando a cavalo atrás de Acabe, pai de Jorão, o
26 ‘Ọvaar Ibinọkpaabyi osi ẹjaakhi bi, ikhena nnẹ izi sa Nabọt, ọmaana sa va pẹ p'ijinọng, k'odik-ọkka, kaam ńsọ-ọ atzuk odik nwa m'irerek nna, mando kw'Ọvaar Ibinokpaabyi ọgbaakhi.’ Mẹ wọ osi, kọ tzin-ẹ abhari m'irerek nnuma, atzor k'atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi.”
26 “Ontem eu vi o assassinato de Nabote e dos seus filhos. E prometo que castigarei você aqui, neste mesmo campo.” E Jeú ordenou ao seu ajudante: — Pegue o corpo de Jorão e jogue no campo que era de Nabote, para que assim seja cumprida a promessa de Deus, o
27 K'ogbe Ahaziya kw'ode ọvaarnọng kwa Juda ọbhaang odik kw'ọkk'ọtta, ọrọbh ochina k'ọkkadeden kwa Bet-Hagan. Jehu okhubh-ẹ ọm-ọkpẹbh bi, “Bọng fhu kẹ dọk!” Bẹ ammum-ẹ ekpo k'ọkpaar kwẹ nnyanyaang mmindọr, k'ọkkadeden kw'ochin Gur ọbaanga Ibleam. Yina, wa ọrọbh ọnaanga ochina ka Mẹgido, ọtza ope kẹ.
27 O rei Acazias, de Judá, viu o que tinha acontecido e fugiu no seu carro na direção da cidade de Bete-Hagã. Mas Jeú o perseguiu e disse aos seus soldados: — Matem Acazias também! E eles o feriram quando ele ia no seu carro pela estrada que sobe para Gur, perto da cidade de Ibleão. Mas Acazias conseguiu fugir até a cidade de Megido, onde morreu.
28 Atzọhmnọng pẹ atzọhkha obukhi kwẹ k'ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr, achina ka Jẹrusalẹm, atza anọhng-ẹ kẹ k'epekhubh chẹ k'odedenmon kwa Devid, kẹ da bẹ anọhng ab'otte.
28 Os seus oficiais levaram o corpo de volta para Jerusalém e o sepultaram nos túmulos dos reis, na Cidade de Davi .
29 (Ka cho kw'ottong jobh obhiri wani kwa Joram kw'ode nnwa kw'Ahab okk'ẹvaar ọdabha, mẹ kw'Ahaziya ode ọvaarnọng kwa Juda.)
29 Acazias havia começado a reinar em Judá no ano onze do reinado de Jorão, filho de Acabe, em Israel.
30 K'ogbe kwa Jẹzẹbẹl ọbhaang bi, Jehu okk'opyiri ka Jẹzrẹl, Jẹzẹbẹl ọtza odo for sẹ, ọkkẹr nnwẹr-chi ka chenkpa, obiro odo isisaa sẹ owobha orenga k'ọphapha-mma okkeri k'iyaan.
30 Jeú chegou a Jezreel, e Jezabel ficou sabendo disso. Então pintou os olhos, penteou os cabelos e ficou numa janela do palácio, olhando para a rua.
31 Mada Jehu odimi k'ẹbaakhamma, Jẹzẹbẹl ọbọbh bi, “Kọ Zimri, kw'ofhu itta kwọ, akwu ẹmẹm o?”
31 Quando Jeú entrou pelo portão do palácio, ela gritou: — Olá, Zinri , assassino do seu senhor!
32 Jehu okkeri k'ọphaphamma, oben bi, “Anyi wọ obe ttar-m o? Anyi wọ?” Ajinọng bani pa bẹ abhaar-ọbhaar atzini chen akker-ẹ.
32 Jeú olhou para cima e gritou: — Quem está do meu lado? Dois ou três oficiais do palácio olharam para ele de uma janela,
33 Jehu oben bi, “Bọng mar-ẹ k'irerek!” Mando kwa bẹ abhar-ẹ. Izi sẹ rani ikpan k'echumi, ibiri ikpan nnyanyaang sa Jehu otzim ọbari obukhi kwẹ.
33 e Jeú lhes disse: — Joguem essa mulher daí! Eles a jogaram, e o sangue dela respingou a parede e os cavalos. Jeú passou por cima dela com os cavalos e o carro
34 Mando kwa Jehu odimi k'ẹvaar-ttọhmma, ochi obiro ogwo, oben bi, “Bọng nnọhng atza atzini kwanọng nwuma kwa bẹ akk'ẹmma ananga, atza anọhnga, kkeri wa kẹ ode ominanwa kw'ọvaarnọng.”
34 e entrou no palácio. E, depois que comeu e bebeu, disse: — Peguem aquela maldita e a sepultem. Afinal de contas, ela é filha de um rei.
35 Yina, mada bẹ afon bi, atza anọhng-ẹ, bẹ ọttọhk ọdọdọk kare, oyongi ohokpakpa kwẹ, ọmaana mmo ttara mbọhk.
35 Mas os homens que saíram para sepultá-la só encontraram a caveira e os ossos das mãos e pés.
36 Mẹ wọ ofon, bẹ atza agbaak Jehu, kw'obeni bi, “Ma wọ ode atzim p'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi oreng k'Elija kw'ode ọtzọhmnọng kwẹ kw'ofon Tishbi, ọgbaak bi: Mpfa ńchi ayaara pa Jẹzẹbẹl, k'irerek s'iwobh ka Jẹzrẹl.
36 Então eles voltaram, contaram a Jeú, e este disse: — Foi isto o que o
37 Obukhi kwa Jẹzẹbẹl ọ́bhakhi ode irerek ka Jẹzrẹl. Ọnọng manda wani kw'ọfha ótzin obiro oben bi, ‘Jẹzẹbẹl wọ ma, kode.’ ”
37 Os seus restos serão espalhados ali como esterco, e assim ninguém poderá dizer: ‘Esta era Jezabel.’ ”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.