2 Reis 8
mfo (MFO) vs NVT
1 Wa Elisha okk'kwanọng nwa kw'iwa kẹ ọkkaan ọphyọbha nnwa kwẹ k'obo, obena bi, “Tzima ẹhọhmmọr chọ abina orenga atza awobha ibebaa k'ibe kpenamkpen s'afha awobha, okhuri bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọgbaakha bi, okwo f'ideden f'ókwu ma owobha cho azenamfa.”
1 Eliseu tinha dito à mulher cujo filho ele havia ressuscitado: “Reúna sua família e mude-se para outro lugar, pois o S enhor proclamou sobre a terra de Israel uma fome que durará sete anos”.
2 Kwanọng nwa ochina ororo osi mach'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi obeni. Kẹ ọmaana ẹhọhmmọr chẹ bẹ afona atza aruk k'ẹkhọma cha Philistiya, ka cho azenamfa.
2 A mulher seguiu a instrução do homem de Deus. Reuniu sua família e mudou-se para a terra dos filisteus, onde ficou sete anos.
3 K'okpong kwa cho mbuma azenamfa, ofona k'ẹkhọma cha Philistiya okhuna, otza ophyem bi, ọvaarnọng ọnang-ẹ ọhọhm kwẹ, ọmaana irerek.
3 Ao final dos sete anos, a mulher voltou da terra dos filisteus e foi ao rei para reaver sua casa e suas terras.
4 Wa ọvaarnọng ọm-ọgbaak atzim ọnang Gehazi, kw'ode ọtzọhmnọng kw'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi, oben bi, “Gbaakh-m idik s'ibar-ọbar biphyir sa Elisha ọkk'ọsa.”
4 Quando ela chegou, o rei falava com Geazi, o servo do homem de Deus. O rei havia acabado de dizer: “Conte-me alguns dos grandes feitos de Eliseu”,
5 Mada Gehazi ọm-ọgbaak ọvaarnọng eden ch'Elisha ọkkaan ọphyọbha ọnọng kw'ọkk'ọpa k'obo, kwanọng nwa kw'ọkhaam nnwa kw'Elisha ọphyọbh k'obo opyiri bi, okwu ophyem ọvaarnọng ifha ọnang-ẹ ọhọhm kwẹ, ọmaana irerek.
5 e Geazi lhe falava sobre a ocasião em que Eliseu havia ressuscitado um menino. Naquele exato momento, a mãe do menino entrou e apresentou ao rei sua petição para reaver a casa e as terras. “Veja, ó meu senhor, o rei!”, exclamou Geazi. “Esta é a mulher, e este é o filho dela, que Eliseu ressuscitou!”
6 Ọvaarnọng e, ọbọbh kwanọng nwa odik nwa, kwanọng nwa ọgbaakh-ẹ.
6 “É verdade?”, perguntou o rei à mulher. E ela lhe contou o que havia acontecido. Então o rei ordenou a um de seus oficiais: “Providencie que tudo seja devolvido a ela, incluindo o valor das colheitas realizadas durante o tempo em que esteve ausente”.
7 Wa Elisha ọtza Damaskọs bi, otza ore Bẹn-Hadad kw'ode ọvaarnọng kw'Aram kw'ọkhọhmana ọmma. Mada bẹ agbaakhi ọvaarnọng bi, “Ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi okk'ofona k'odenmir okwu e,”
7 Eliseu foi a Damasco, capital da Síria, onde o rei Ben-Hadade estava doente. Quando alguém disse ao rei que o homem de Deus tinha chegado,
8 oben Hazayẹl kw'ode ọkhaanọng wani kwẹ bi, “Tzima ẹnanga atza are ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi. Renga ma kẹ, adọhn Ọvaar Ibinọkpaabyi; abọbh-ẹ bi, ‘Na kaam mbina m'ọkhọhmana mva o?’ ”
8 o rei disse a Hazael: “Leve um presente para o homem de Deus. Depois, peça que ele pergunte ao S enhor se vou me recuperar desta doença”.
9 Mando kwa Hazayẹl ọtzọk ẹnanga ch'ẹkkọkpo pya Damaskọs, py'akamẹl arọbh afa afha atzọhkha, ọtza ore Elisha. Mada opyiri, odim ọtza obe Elisha k'itzitzikha, oben bi, “Nnwa kwọ Bẹn-Hadad kw'ode ọvaarnọng kw'Aram wọ ọtzọhm-m bi, nkwu mbọbh-ọ bi, ‘Na kẹ obina k'ọkhọhmana f'ọmm-ẹ o?’ ”
9 Hazael levou consigo o presente, quarenta camelos carregados com os melhores produtos de Damasco. Foi vê-lo e disse: “Seu servo Ben-Hadade, rei da Síria, me enviou para perguntar se ele vai se recuperar de sua doença”.
10 Elisha obhina bi, “Rọhng atza gbaakh-ẹ bi, k'odik-ọkka, kẹ óbina k'ọkhọhmana mvuma obina. Ayongi mẹ, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ẹjaakhi ọsa ọnang-m bi, kẹ ópe-ope e.”
10 Eliseu respondeu: “Vá e diga-lhe: ‘Certamente se recuperará’. Na verdade, porém, o S enhor me mostrou que ele certamente morrerá”.
11 Mando kw'ọsẹjaakhi ottim-ẹ chen maa, mgbar nsi Hazayẹl. Wa ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi, ọttẹwọr obhom.
11 Eliseu olhou fixamente para Hazael até deixá-lo constrangido. Então o homem de Deus começou a chorar.
12 Mẹ wọ ofon, Hazayẹl ọn-ọbọbh bi, “Ode yan kw'itta kwaam on-obhomi ẹmọng o?”
12 “Por que o senhor está chorando?”, perguntou Hazael. Eliseu respondeu: “Sei das coisas terríveis que você fará com os israelitas. Queimará as cidades fortificadas, matará os jovens à espada, esmagará as criancinhas e rasgará o ventre das mulheres grávidas!”.
13 Mẹ wọ ofon, Hazayẹl oben bi, “Yan kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ, ọpfa-bukhi mach'aam mfha ńsi odik-barada-dema nwa o?”
13 Hazael disse: “Como é que alguém tão sem importância como eu poderia fazer coisas tão grandes?”. Eliseu respondeu: “O S
14 Mẹ wọ ofon, Hazayẹl obina oji Elisha ọbhana otzor itta kwẹ. Mada opyiri, Bẹn-Hadad ọbọbh bi, “Elisha ọgbaakh-ọ yan o?” Hazayẹl obhina bi, “Kẹ ọgbaakh-m bi, k'odik-ọkka, ábina ọkhọhmana mva obina e.”
14 Hazael se despediu de Eliseu e, quando voltou, o rei lhe perguntou: “O que Eliseu lhe disse?”. Hazael respondeu: “Disse que o senhor certamente se recuperará”.
15 Yina, ewu ehobh mẹ, ọtzọkha ibara s'idọhn-ọdọhni ọrana k'asi obubha ọvaarnọng k'itzitzikha maa, ọvaarnọng ope. Mando kwa Hazayẹl on-okwu ode ọvaarnọng.
15 Mas, no dia seguinte, Hazael pegou uma coberta, encharcou-a em água e a segurou sobre o rosto do rei, até que morresse. E Hazael foi seu sucessor na Síria.
16 Ka cho kw'ottong azen kwa Joram kw'ode nnwa kw'ọvaar Ahab okk'Israẹl ọdabha, mẹ wọ kwa Jehoram kw'ode nnwa kwa Jehoshaphat ọttẹwọr ọdabh Juda.
16 No quinto ano de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, enquanto Josafá ainda reinava em Judá, Jeorão, filho de Josafá, começou a reinar em Judá.
17 Wa kẹ ode cho ẹrọbh obhiri jobh obhiri afa, k'ogbe kw'ode ọvaarnọng, ọdabh ẹvaar ka Jẹrusalẹm ka cho azenanttaan.
17 Jeorão tinha 32 anos quando começou a reinar, e reinou em Jerusalém por oito anos.
18 Wa osi idik otzor ka ndọhkhi s'avaar p'Israẹl. Osi itzama s'ẹhọhmmọr ch'Ahab ẹkk'ẹsa, iwa ọtzọkha ominanwa kw'Ahab k'ọbada. Wa osi ebibya k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi.
18 Seguiu o exemplo dos reis de Israel e foi tão perverso quanto a família do rei Acabe, pois se casou com uma das filhas de Acabe. Jeorão fez o que era mau aos olhos do S enhor .
19 Ayongi mẹ, okhuri idadaakha s'ọkhaam ttara Devid kw'ode ọtzọhmnọng kwẹ, wa Ọvaar Ibinọkpaabyi kẹ kọdaakhi bi, odimi Juda. Wa kẹ okk'ochekhi bi, ohok iyaan sẹ imaani inang Devid, ọmaana va pa va pẹ maa, ogbe ode.
19 Mas o S enhor não quis destruir Judá, pois havia prometido a seu servo Davi que os descendentes dele continuariam a brilhar como uma lâmpada para sempre.
20 K'ogbe kwa Jehoram, wa anọng p'Edom arim anọng pa Juda abẹ, obhon kw'Edom orenga mẹ ọbhaangi ọn-ọkhaama ọvaarnọng kwẹ.
20 Durante o reinado de Jeorão, os edomitas se rebelaram contra Judá e proclamaram seu próprio rei.
21 Wa Jehoram otzima akpaar pẹ pa nnyanyaang mmindọr biphyir, ochina ka Zair. Mando kw'anọng p'Edom akhọri kẹ ọmaana adenho p'akpaar pẹ pa nnyanyaang mmindọr akhe k'ottem. Yina, ọphyọbha k'erungi ọmaam bẹ m'ottem ọrọbh ofona; arim-egbong pẹ arọbh abhana ka bẹ k'ihọhm.
21 Então Jeorão saiu com todos os seus carros de guerra para atacar a cidade de Zair. Os edomitas cercaram o rei e os comandantes de seus carros, mas ele saiu à noite e os atacou. Contudo, o exército de Jeorão desertou e voltou para casa.
22 Wa Libna obiro orima egbong m'ogbe nwuma wani. Ttẹwọr kẹ maa, apyiri ma, anọng p'Edom am-arima anọng pa Juda abẹ.
22 Até hoje, portanto, Edom é independente de Judá. A cidade de Libna também se rebelou nessa ocasião.
23 Idik idọdọk s'ikhuri ẹvaar cha Jehoram, ọmaana idik s'osi, bẹ akkẹri sẹ ka nnwẹr kw'itzamadik s'avaar pa Juda.
23 Os demais acontecimentos do reinado de Jeorão e tudo que ele fez estão registrados no Livro da História dos Reis de Judá .
24 Wa Jehoram ope, bẹ anọhng-ẹ ka mpekhubh s'ab'otte, k'odedenmon kwa Devid. Nnwa kwẹ Ahaziya on-ode ọvaarnọng.
24 Quando Jeorão morreu, foi sepultado com seus antepassados na Cidade de Davi. Seu filho Acazias foi seu sucessor.
25 Ka cho kw'ottong jobh obhiri afa kwa Joram kw'ode nnwa kw'Ahab okk'Israẹl ọdabha, mẹ kw'Ahaziya kw'ode nnwa kwa Jehoram ọdabhi ẹvaar ka Juda.
25 Acazias, filho de Jeorão, começou a reinar em Judá no décimo segundo ano do reinado de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel.
26 Iwa Ahaziya ode cho ẹrọbh obhiri afa mada ode ọvaarnọng, ọdabh Jẹrusalẹm ka cho wani. Wa ọkka kwẹ okpen Ataliya, kw'ode nnwa-mmona kw'Omri kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl.
26 Acazias tinha 22 anos quando começou a reinar, e reinou em Jerusalém por um ano. Sua mãe era Atalia, neta de Onri, rei de Israel.
27 Wa osi idik otzor ka ndọhkhi s'ẹhọhmmọr ch'Ahab ẹkk'ẹsa, osi itzama s'ẹhọhmmọr ch'Ahab ẹkk'ẹsa k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, wa ode ọnyẹ kw'ẹhọhmmọr ch'Ahab.
27 Acazias seguiu o exemplo da família do rei Acabe. Fez o que era mau aos olhos do S enhor , como a família de Acabe, pois se casou com uma mulher dessa família.
28 Wa Ahaziya obina ttara Joram kw'ode nnwa kw'Ahab, ọtza orima egbong ttara Hazayẹl kw'ode ọvaarnọng kw'Aram ka Ramọt-Gilead. Anọng p'Aram amuma Joram ekpo;
28 Acazias se uniu a Jorão, filho de Acabe, na guerra contra Hazael, rei da Síria, em Ramote-Gileade. Quando os sírios feriram o rei Jorão na batalha,
29 mẹ wọ osi, Joram kw'ode ọvaarnọng ofona ọbhana ka Jẹzrẹl, ifha okkeri for sẹ k'ekpo py'anọng p'Aram akk'ẹ amuma ka Rama, k'egbong ch'orim ttara Hazayẹl kw'ode ọvaarnọng kw'Aram.
29 ele voltou a Jezreel para se recuperar dos ferimentos sofridos em Ramote. Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá, foi visitar Jorão, filho de Acabe, em Jezreel, pois ele ainda se recuperava de seus ferimentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.