2 Reis 8
mfo (MFO) vs ARIB
1 Wa Elisha okk'kwanọng nwa kw'iwa kẹ ọkkaan ọphyọbha nnwa kwẹ k'obo, obena bi, “Tzima ẹhọhmmọr chọ abina orenga atza awobha ibebaa k'ibe kpenamkpen s'afha awobha, okhuri bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọgbaakha bi, okwo f'ideden f'ókwu ma owobha cho azenamfa.”
1 Ora Eliseu havia falado àquela mulher cujo filho ele ressuscitara, dizendo: Levanta-te e vai, tu e a tua família, e peregrina onde puderes peregrinar; porque o Senhor chamou a fome, e ela virá sobre a terra por sete anos.
2 Kwanọng nwa ochina ororo osi mach'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi obeni. Kẹ ọmaana ẹhọhmmọr chẹ bẹ afona atza aruk k'ẹkhọma cha Philistiya, ka cho azenamfa.
2 A mulher, pois, levantou-se e fez conforme a palavra do homem de Deus; foi com a sua família, e peregrinou na terra dos filisteus sete anos.
3 K'okpong kwa cho mbuma azenamfa, ofona k'ẹkhọma cha Philistiya okhuna, otza ophyem bi, ọvaarnọng ọnang-ẹ ọhọhm kwẹ, ọmaana irerek.
3 Mas ao cabo dos sete anos, a mulher voltou da terra dos filisteus, e saiu a clamar ao rei pela sua casa e pelas suas terras.
4 Wa ọvaarnọng ọm-ọgbaak atzim ọnang Gehazi, kw'ode ọtzọhmnọng kw'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi, oben bi, “Gbaakh-m idik s'ibar-ọbar biphyir sa Elisha ọkk'ọsa.”
4 Ora, o rei falava a Geazi, o moço do homem de Deus, dizendo: Conta-me, peço-te, todas as grandes obras que Eliseu tem feito.
5 Mada Gehazi ọm-ọgbaak ọvaarnọng eden ch'Elisha ọkkaan ọphyọbha ọnọng kw'ọkk'ọpa k'obo, kwanọng nwa kw'ọkhaam nnwa kw'Elisha ọphyọbh k'obo opyiri bi, okwu ophyem ọvaarnọng ifha ọnang-ẹ ọhọhm kwẹ, ọmaana irerek.
5 E sucedeu que, contando ele ao rei como Eliseu ressuscitara aquele que estava morto, eis que a mulher cujo filho ressuscitara veio clamar ao rei pela sua casa e pelas suas terras. Então disse Geazi: Ó rei meu senhor, esta é a mulher, e este o seu filho a quem Eliseu ressuscitou.
6 Ọvaarnọng e, ọbọbh kwanọng nwa odik nwa, kwanọng nwa ọgbaakh-ẹ.
6 O rei interrogou a mulher, e ela lhe contou o caso. Então o rei lhe designou um oficial, ao qual disse: Faze restituir-lhe tudo quanto era seu, e todas as rendas das terras desde o dia em que deixou o país até agora.
7 Wa Elisha ọtza Damaskọs bi, otza ore Bẹn-Hadad kw'ode ọvaarnọng kw'Aram kw'ọkhọhmana ọmma. Mada bẹ agbaakhi ọvaarnọng bi, “Ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi okk'ofona k'odenmir okwu e,”
7 Depois veio Eliseu a Damasco. E estando Ben-Hadade, rei da Síria, doente, lho anunciaram, dizendo: O homem de Deus chegou aqui.
8 oben Hazayẹl kw'ode ọkhaanọng wani kwẹ bi, “Tzima ẹnanga atza are ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi. Renga ma kẹ, adọhn Ọvaar Ibinọkpaabyi; abọbh-ẹ bi, ‘Na kaam mbina m'ọkhọhmana mva o?’ ”
8 Então o rei disse a Hazael: Toma um presente na tua mão, vai encontrar-te com o homem de Deus e por meio dele consulta ao Senhor, dizendo: Sararei eu desta doença?
9 Mando kwa Hazayẹl ọtzọk ẹnanga ch'ẹkkọkpo pya Damaskọs, py'akamẹl arọbh afa afha atzọhkha, ọtza ore Elisha. Mada opyiri, odim ọtza obe Elisha k'itzitzikha, oben bi, “Nnwa kwọ Bẹn-Hadad kw'ode ọvaarnọng kw'Aram wọ ọtzọhm-m bi, nkwu mbọbh-ọ bi, ‘Na kẹ obina k'ọkhọhmana f'ọmm-ẹ o?’ ”
9 Foi, pois, Hazael encontrar-se com ele, e levou consigo um presente, a saber, quarenta camelos carregados de tudo o que havia de bom em Damasco. Ao chegar, apresentou-se a ele e disse: Teu filho Ben-Hadade, rei da Síria, enviou-me a ti para perguntar: sararei eu desta doença?
10 Elisha obhina bi, “Rọhng atza gbaakh-ẹ bi, k'odik-ọkka, kẹ óbina k'ọkhọhmana mvuma obina. Ayongi mẹ, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ẹjaakhi ọsa ọnang-m bi, kẹ ópe-ope e.”
10 Respondeu-lhe Eliseu: Vai e dize-lhe: Hás de sarar. Contudo o Senhor me mostrou que ele morrerá.
11 Mando kw'ọsẹjaakhi ottim-ẹ chen maa, mgbar nsi Hazayẹl. Wa ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi, ọttẹwọr obhom.
11 E olhou para Hazael, fitando nele os olhos até que este ficou confundido; e o homem de Deus chorou.
12 Mẹ wọ ofon, Hazayẹl ọn-ọbọbh bi, “Ode yan kw'itta kwaam on-obhomi ẹmọng o?”
12 Então disse Hazael: Por que meu senhor está chorando? E ele disse: Porque sei o mal que hás de fazer aos filhos de Israel: Porás fogo às suas fortalezas, matarás à espada os seus mancebos, despedaçarás os seus pequeninos e fenderás as suas mulheres grávidas.
13 Mẹ wọ ofon, Hazayẹl oben bi, “Yan kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ, ọpfa-bukhi mach'aam mfha ńsi odik-barada-dema nwa o?”
13 Ao que disse Hazael: Que é o teu servo, que não é mais do que um cão, para fazer tão grande coisa? Respondeu Eliseu: O Senhor mostrou-me que tu hás de ser rei da Síria.
14 Mẹ wọ ofon, Hazayẹl obina oji Elisha ọbhana otzor itta kwẹ. Mada opyiri, Bẹn-Hadad ọbọbh bi, “Elisha ọgbaakh-ọ yan o?” Hazayẹl obhina bi, “Kẹ ọgbaakh-m bi, k'odik-ọkka, ábina ọkhọhmana mva obina e.”
14 Então apartou-se de Eliseu, e voltou ao seu senhor, o qual lhe perguntou: Que te disse Eliseu? Respondeu ele: Disse-me que certamente sararás.
15 Yina, ewu ehobh mẹ, ọtzọkha ibara s'idọhn-ọdọhni ọrana k'asi obubha ọvaarnọng k'itzitzikha maa, ọvaarnọng ope. Mando kwa Hazayẹl on-okwu ode ọvaarnọng.
15 Ao outro dia Hazael tomou um cobertor, molhou-o na água e o estendeu sobre o rosto do rei, de modo que este morreu. E Hazael reinou em seu lugar.
16 Ka cho kw'ottong azen kwa Joram kw'ode nnwa kw'ọvaar Ahab okk'Israẹl ọdabha, mẹ wọ kwa Jehoram kw'ode nnwa kwa Jehoshaphat ọttẹwọr ọdabh Juda.
16 Ora, no ano quinto de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, Jeorão, filho de Jeosafá, rei de Judá, começou a reinar.
17 Wa kẹ ode cho ẹrọbh obhiri jobh obhiri afa, k'ogbe kw'ode ọvaarnọng, ọdabh ẹvaar ka Jẹrusalẹm ka cho azenanttaan.
17 Tinha trinta e dois anos quando começou a reinar, e reinou oito anos em Jerusalém.
18 Wa osi idik otzor ka ndọhkhi s'avaar p'Israẹl. Osi itzama s'ẹhọhmmọr ch'Ahab ẹkk'ẹsa, iwa ọtzọkha ominanwa kw'Ahab k'ọbada. Wa osi ebibya k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi.
18 E andou no caminho dos reis de Israel, como também fizeram os da casa de Acabe, porque tinha por mulher a filha de Acabe; e fez o que era mau aos olhos do Senhor.
19 Ayongi mẹ, okhuri idadaakha s'ọkhaam ttara Devid kw'ode ọtzọhmnọng kwẹ, wa Ọvaar Ibinọkpaabyi kẹ kọdaakhi bi, odimi Juda. Wa kẹ okk'ochekhi bi, ohok iyaan sẹ imaani inang Devid, ọmaana va pa va pẹ maa, ogbe ode.
19 Todavia o Senhor não quis destruir a Judá, por causa de Davi, seu servo, porquanto lhe havia prometido que lhe daria uma lâmpada, a ele e a seus filhos, para sempre.
20 K'ogbe kwa Jehoram, wa anọng p'Edom arim anọng pa Juda abẹ, obhon kw'Edom orenga mẹ ọbhaangi ọn-ọkhaama ọvaarnọng kwẹ.
20 Nos seus dias os edomitas se rebelaram contra o domínio de Judá, e constituíram um rei para si.
21 Wa Jehoram otzima akpaar pẹ pa nnyanyaang mmindọr biphyir, ochina ka Zair. Mando kw'anọng p'Edom akhọri kẹ ọmaana adenho p'akpaar pẹ pa nnyanyaang mmindọr akhe k'ottem. Yina, ọphyọbha k'erungi ọmaam bẹ m'ottem ọrọbh ofona; arim-egbong pẹ arọbh abhana ka bẹ k'ihọhm.
21 Pelo que Jeorão passou a Zair, com todos os seus carros; e ele se levantou de noite, com os chefes dos carros, e feriu os edomitas que o haviam cercado; mas o povo fugiu para as suas tendas.
22 Wa Libna obiro orima egbong m'ogbe nwuma wani. Ttẹwọr kẹ maa, apyiri ma, anọng p'Edom am-arima anọng pa Juda abẹ.
22 Assim os edomitas ficaram rebelados contra o domínio de Judá até o dia de hoje. Também Libna se rebelou nesse mesmo tempo.
23 Idik idọdọk s'ikhuri ẹvaar cha Jehoram, ọmaana idik s'osi, bẹ akkẹri sẹ ka nnwẹr kw'itzamadik s'avaar pa Juda.
23 O restante dos atos de Jeorão, e tudo quanto fez, porventura não estão escritos no livro das crônicas de Judá?
24 Wa Jehoram ope, bẹ anọhng-ẹ ka mpekhubh s'ab'otte, k'odedenmon kwa Devid. Nnwa kwẹ Ahaziya on-ode ọvaarnọng.
24 Jeorão dormiu com seus pais, e foi sepultado junto a eles na cidade de Davi. E Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
25 Ka cho kw'ottong jobh obhiri afa kwa Joram kw'ode nnwa kw'Ahab okk'Israẹl ọdabha, mẹ kw'Ahaziya kw'ode nnwa kwa Jehoram ọdabhi ẹvaar ka Juda.
25 No ano doze de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, começou a reinar Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá.
26 Iwa Ahaziya ode cho ẹrọbh obhiri afa mada ode ọvaarnọng, ọdabh Jẹrusalẹm ka cho wani. Wa ọkka kwẹ okpen Ataliya, kw'ode nnwa-mmona kw'Omri kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl.
26 Acazias tinha vinte e dois anos quando começou a reinar, e reinou um ano em Jerusalém. O nome de sua mãe era Atalia; era neta de Onri, rei de Israel.
27 Wa osi idik otzor ka ndọhkhi s'ẹhọhmmọr ch'Ahab ẹkk'ẹsa, osi itzama s'ẹhọhmmọr ch'Ahab ẹkk'ẹsa k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, wa ode ọnyẹ kw'ẹhọhmmọr ch'Ahab.
27 Ele andou no caminho da casa de Acabe, e fez o que era mau aos olhos do Senhor, como a casa de Acabe, porque era genro de Acabe.
28 Wa Ahaziya obina ttara Joram kw'ode nnwa kw'Ahab, ọtza orima egbong ttara Hazayẹl kw'ode ọvaarnọng kw'Aram ka Ramọt-Gilead. Anọng p'Aram amuma Joram ekpo;
28 Ora, ele foi com Jorão, filho de Acabe, a Ramote-Gileade, a pelejar contra Hazael, rei da Síria; e os sírios feriram a Jorão.
29 mẹ wọ osi, Joram kw'ode ọvaarnọng ofona ọbhana ka Jẹzrẹl, ifha okkeri for sẹ k'ekpo py'anọng p'Aram akk'ẹ amuma ka Rama, k'egbong ch'orim ttara Hazayẹl kw'ode ọvaarnọng kw'Aram.
29 Então voltou o rei Jorão para se curar em Jizreel das feridas que os sírios lhe fizeram em Ramá, quando pelejou contra Hazael, rei da Síria; e desceu Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá, para ver Jorão, filho de Acabe, em Jizreel, porquanto estava doente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.