2 Reis 8

mfo (MFO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Wa Elisha okk'kwanọng nwa kw'iwa kẹ ọkkaan ọphyọbha nnwa kwẹ k'obo, obena bi, “Tzima ẹhọhmmọr chọ abina orenga atza awobha ibebaa k'ibe kpenamkpen s'afha awobha, okhuri bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọgbaakha bi, okwo f'ideden f'ókwu ma owobha cho azenamfa.”
1 Falou Eliseu àquela mulher cujo filho ele restaurara à vida, dizendo: Levanta-te, vai com os de tua casa e mora onde puderes; porque o Senhor chamou a fome, a qual virá sobre a terra por sete anos.
2 Kwanọng nwa ochina ororo osi mach'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi obeni. Kẹ ọmaana ẹhọhmmọr chẹ bẹ afona atza aruk k'ẹkhọma cha Philistiya, ka cho azenamfa.
2 Levantou-se a mulher e fez segundo a palavra do homem de Deus: saiu com os de sua casa e habitou por sete anos na terra dos filisteus.
3 K'okpong kwa cho mbuma azenamfa, ofona k'ẹkhọma cha Philistiya okhuna, otza ophyem bi, ọvaarnọng ọnang-ẹ ọhọhm kwẹ, ọmaana irerek.
3 Ao cabo dos sete anos, a mulher voltou da terra dos filisteus e saiu a clamar ao rei pela sua casa e pelas suas terras.
4 Wa ọvaarnọng ọm-ọgbaak atzim ọnang Gehazi, kw'ode ọtzọhmnọng kw'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi, oben bi, “Gbaakh-m idik s'ibar-ọbar biphyir sa Elisha ọkk'ọsa.”
4 Ora, o rei falava a Geazi, moço do homem de Deus, dizendo: Conta-me, peço-te, todas as grandes obras que Eliseu tem feito.
5 Mada Gehazi ọm-ọgbaak ọvaarnọng eden ch'Elisha ọkkaan ọphyọbha ọnọng kw'ọkk'ọpa k'obo, kwanọng nwa kw'ọkhaam nnwa kw'Elisha ọphyọbh k'obo opyiri bi, okwu ophyem ọvaarnọng ifha ọnang-ẹ ọhọhm kwẹ, ọmaana irerek.
5 Contava ele ao rei como Eliseu restaurara à vida a um morto, quando a mulher cujo filho ele havia restaurado à vida clamou ao rei pela sua casa e pelas suas terras; então, disse Geazi: Ó rei, meu senhor, esta é a mulher, e este, o seu filho, a quem Eliseu restaurou à vida.
6 Ọvaarnọng e, ọbọbh kwanọng nwa odik nwa, kwanọng nwa ọgbaakh-ẹ.
6 Interrogou o rei a mulher, e ela lhe contou tudo. Então, o rei lhe deu um oficial, dizendo: Faze restituir-se-lhe tudo quanto era seu e todas as rendas do campo desde o dia em que deixou a terra até agora.
7 Wa Elisha ọtza Damaskọs bi, otza ore Bẹn-Hadad kw'ode ọvaarnọng kw'Aram kw'ọkhọhmana ọmma. Mada bẹ agbaakhi ọvaarnọng bi, “Ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi okk'ofona k'odenmir okwu e,”
7 Veio Eliseu a Damasco. Estava doente Ben-Hadade, rei da Síria; e lhe anunciaram, dizendo: O homem de Deus é chegado aqui.
8 oben Hazayẹl kw'ode ọkhaanọng wani kwẹ bi, “Tzima ẹnanga atza are ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi. Renga ma kẹ, adọhn Ọvaar Ibinọkpaabyi; abọbh-ẹ bi, ‘Na kaam mbina m'ọkhọhmana mva o?’ ”
8 Então, o rei disse a Hazael: Toma presentes contigo, e vai encontrar-te com o homem de Deus, e, por seu intermédio, pergunta ao Senhor , dizendo: Sararei eu desta doença?
9 Mando kwa Hazayẹl ọtzọk ẹnanga ch'ẹkkọkpo pya Damaskọs, py'akamẹl arọbh afa afha atzọhkha, ọtza ore Elisha. Mada opyiri, odim ọtza obe Elisha k'itzitzikha, oben bi, “Nnwa kwọ Bẹn-Hadad kw'ode ọvaarnọng kw'Aram wọ ọtzọhm-m bi, nkwu mbọbh-ọ bi, ‘Na kẹ obina k'ọkhọhmana f'ọmm-ẹ o?’ ”
9 Foi, pois, Hazael encontrar-se com ele, levando consigo um presente, a saber, quarenta camelos carregados de tudo que era bom de Damasco; chegou, apresentou-se diante dele e disse: Teu filho Ben-Hadade, rei da Síria, me enviou a perguntar-te: Sararei eu desta doença?
10 Elisha obhina bi, “Rọhng atza gbaakh-ẹ bi, k'odik-ọkka, kẹ óbina k'ọkhọhmana mvuma obina. Ayongi mẹ, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ẹjaakhi ọsa ọnang-m bi, kẹ ópe-ope e.”
10 Eliseu lhe respondeu: Vai e dize-lhe: Certamente, sararás. Porém o Senhor me mostrou que ele morrerá.
11 Mando kw'ọsẹjaakhi ottim-ẹ chen maa, mgbar nsi Hazayẹl. Wa ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi, ọttẹwọr obhom.
11 Olhou Eliseu para Hazael e tanto lhe fitou os olhos, que este ficou embaraçado; e chorou o homem de Deus.
12 Mẹ wọ ofon, Hazayẹl ọn-ọbọbh bi, “Ode yan kw'itta kwaam on-obhomi ẹmọng o?”
12 Então, disse Hazael: Por que chora o meu senhor? Ele respondeu: Porque sei o mal que hás de fazer aos filhos de Israel; deitarás fogo às suas fortalezas, matarás à espada os seus jovens, esmagarás os seus pequeninos e rasgarás o ventre de suas mulheres grávidas.
13 Mẹ wọ ofon, Hazayẹl oben bi, “Yan kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ, ọpfa-bukhi mach'aam mfha ńsi odik-barada-dema nwa o?”
13 Tornou Hazael: Pois que é teu servo, este cão, para fazer tão grandes coisas? Respondeu Eliseu: O Senhor me mostrou que tu hás de ser rei da Síria.
14 Mẹ wọ ofon, Hazayẹl obina oji Elisha ọbhana otzor itta kwẹ. Mada opyiri, Bẹn-Hadad ọbọbh bi, “Elisha ọgbaakh-ọ yan o?” Hazayẹl obhina bi, “Kẹ ọgbaakh-m bi, k'odik-ọkka, ábina ọkhọhmana mva obina e.”
14 Então, deixou a Eliseu e veio a seu senhor, o qual lhe perguntou: Que te disse Eliseu? Respondeu ele: Disse-me que certamente sararás.
15 Yina, ewu ehobh mẹ, ọtzọkha ibara s'idọhn-ọdọhni ọrana k'asi obubha ọvaarnọng k'itzitzikha maa, ọvaarnọng ope. Mando kwa Hazayẹl on-okwu ode ọvaarnọng.
15 No dia seguinte, Hazael tomou um cobertor, molhou-o em água e o estendeu sobre o rosto do rei até que morreu; e Hazael reinou em seu lugar.
16 Ka cho kw'ottong azen kwa Joram kw'ode nnwa kw'ọvaar Ahab okk'Israẹl ọdabha, mẹ wọ kwa Jehoram kw'ode nnwa kwa Jehoshaphat ọttẹwọr ọdabh Juda.
16 No ano quinto do reinado de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, reinando ainda Josafá em Judá, começou a reinar Jeorão, filho de Josafá, rei de Judá.
17 Wa kẹ ode cho ẹrọbh obhiri jobh obhiri afa, k'ogbe kw'ode ọvaarnọng, ọdabh ẹvaar ka Jẹrusalẹm ka cho azenanttaan.
17 Era ele da idade de trinta e dois anos quando começou a reinar e reinou oito anos em Jerusalém.
18 Wa osi idik otzor ka ndọhkhi s'avaar p'Israẹl. Osi itzama s'ẹhọhmmọr ch'Ahab ẹkk'ẹsa, iwa ọtzọkha ominanwa kw'Ahab k'ọbada. Wa osi ebibya k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi.
18 Andou nos caminhos dos reis de Israel, como também fizeram os da casa de Acabe, porque a filha deste era sua mulher; e fez o que era mau perante o Senhor .
19 Ayongi mẹ, okhuri idadaakha s'ọkhaam ttara Devid kw'ode ọtzọhmnọng kwẹ, wa Ọvaar Ibinọkpaabyi kẹ kọdaakhi bi, odimi Juda. Wa kẹ okk'ochekhi bi, ohok iyaan sẹ imaani inang Devid, ọmaana va pa va pẹ maa, ogbe ode.
19 Porém o Senhor não quis destruir a Judá por amor de Davi, seu servo, segundo a promessa que lhe havia feito de lhe dar sempre uma lâmpada e a seus filhos.
20 K'ogbe kwa Jehoram, wa anọng p'Edom arim anọng pa Juda abẹ, obhon kw'Edom orenga mẹ ọbhaangi ọn-ọkhaama ọvaarnọng kwẹ.
20 Nos dias de Jeorão, se revoltaram os edomitas contra o poder de Judá e constituíram o seu próprio rei.
21 Wa Jehoram otzima akpaar pẹ pa nnyanyaang mmindọr biphyir, ochina ka Zair. Mando kw'anọng p'Edom akhọri kẹ ọmaana adenho p'akpaar pẹ pa nnyanyaang mmindọr akhe k'ottem. Yina, ọphyọbha k'erungi ọmaam bẹ m'ottem ọrọbh ofona; arim-egbong pẹ arọbh abhana ka bẹ k'ihọhm.
21 Pelo que Jeorão passou a Zair, e todos os carros, com ele; ele se levantou de noite e feriu os edomitas que o cercavam e os capitães dos carros; o povo de Jeorão, porém, fugiu para as suas tendas.
22 Wa Libna obiro orima egbong m'ogbe nwuma wani. Ttẹwọr kẹ maa, apyiri ma, anọng p'Edom am-arima anọng pa Juda abẹ.
22 Assim se rebelou Edom para livrar-se do poder de Judá até ao dia de hoje; ao mesmo tempo, se rebelou também Libna.
23 Idik idọdọk s'ikhuri ẹvaar cha Jehoram, ọmaana idik s'osi, bẹ akkẹri sẹ ka nnwẹr kw'itzamadik s'avaar pa Juda.
23 Quanto aos mais atos de Jeorão e a tudo quanto fez, porventura, não estão escritos no Livro da História dos Reis de Judá?
24 Wa Jehoram ope, bẹ anọhng-ẹ ka mpekhubh s'ab'otte, k'odedenmon kwa Devid. Nnwa kwẹ Ahaziya on-ode ọvaarnọng.
24 Descansou Jeorão com seus pais e com eles foi sepultado na Cidade de Davi; e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
25 Ka cho kw'ottong jobh obhiri afa kwa Joram kw'ode nnwa kw'Ahab okk'Israẹl ọdabha, mẹ kw'Ahaziya kw'ode nnwa kwa Jehoram ọdabhi ẹvaar ka Juda.
25 No décimo segundo ano de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, começou a reinar Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá.
26 Iwa Ahaziya ode cho ẹrọbh obhiri afa mada ode ọvaarnọng, ọdabh Jẹrusalẹm ka cho wani. Wa ọkka kwẹ okpen Ataliya, kw'ode nnwa-mmona kw'Omri kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl.
26 Era Acazias de vinte e dois anos de idade quando começou a reinar e reinou um ano em Jerusalém. Sua mãe, filha de Onri, rei de Israel, chamava-se Atalia.
27 Wa osi idik otzor ka ndọhkhi s'ẹhọhmmọr ch'Ahab ẹkk'ẹsa, osi itzama s'ẹhọhmmọr ch'Ahab ẹkk'ẹsa k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, wa ode ọnyẹ kw'ẹhọhmmọr ch'Ahab.
27 Ele andou no caminho da casa de Acabe e fez o que era mau perante o Senhor , como a casa de Acabe, porque era genro da casa de Acabe.
28 Wa Ahaziya obina ttara Joram kw'ode nnwa kw'Ahab, ọtza orima egbong ttara Hazayẹl kw'ode ọvaarnọng kw'Aram ka Ramọt-Gilead. Anọng p'Aram amuma Joram ekpo;
28 Foi com Jorão, filho de Acabe, a Ramote-Gileade, à peleja contra Hazael, rei da Síria; e os siros feriram Jorão.
29 mẹ wọ osi, Joram kw'ode ọvaarnọng ofona ọbhana ka Jẹzrẹl, ifha okkeri for sẹ k'ekpo py'anọng p'Aram akk'ẹ amuma ka Rama, k'egbong ch'orim ttara Hazayẹl kw'ode ọvaarnọng kw'Aram.
29 Então, voltou o rei Jorão para Jezreel, para curar-se das feridas que os siros lhe fizeram em Ramá, quando pelejou contra Hazael, rei da Síria; e desceu Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá, para ver a Jorão, filho de Acabe, em Jezreel, porquanto estava doente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.