2 Reis 7
mfo (MFO) vs NVI
1 Elisha obhina bi, “Bhaanga atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi bi: Ophyini k'ogbe-dema nwa, bẹ akpe ọkwakkama wani kw'abubuma ọkkakka k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani. Bẹ akpe akwakkama afa pa barli k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani k'ẹbaakhamma cha Samariya.”
1 Eliseu respondeu: "Ouçam a palavra do Senhor! Assim diz o Senhor: Amanhã, por volta desta hora, na porta de Samaria, tanto uma medida de farinha como duas medidas de cevada serão vendidas por uma peça de prata".
2 Ọkhaan-nọng kw'ojem ọvaarnọng mbọhk ka nnam, oben ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi bi, “Kker e, kaambi ira Ọvaar Ibinọkpaabyi okwung amma p'ọrọngkpakpa, na odik-dema nwa ode o?”
2 O oficial, em cujo braço o rei estava se apoiando, disse ao homem de Deus: "Ainda que o Senhor abrisse as comportas do céu, será que isso poderia acontecer? " Mas Eliseu advertiu: "Você o verá com os próprios olhos, mas não comerá coisa alguma! "
3 Wa ọkhaam ajinọng anna p'ade akkikkima k'ẹbaakhamma ch'odedenmon, p'abeni ayok bi, “Okhuri yan kwa mowobha ma, ope o?
3 Havia quatro leprosos junto à porta da cidade. Eles disseram uns aos outros: "Por que ficar aqui esperando a morte?
4 Idikha mobeni bi, ‘Mochina k'odedenmon’ da okwo f'ideden owobh kẹ, mópe-ope. Mowobh ma, mobiro ópe-ope. Mẹ wọ osi, mojekha k'okhubha kw'anọng p'Aram, motte for saman ọbọhk ọnang bẹ, ọdaakhi bẹ bi, moruk akpen, moruk; oni bẹ ọdaakhi, tte bẹ afhu man ko o.”
4 Se resolvermos entrar na cidade, morreremos de fome, mas se ficarmos aqui, também morreremos. Vamos, pois, ao acampamento dos arameus para nos render. Se eles nos pouparem, viveremos; se nos matarem, morreremos".
5 Mando kwa bẹ abin ma nchọhkha-bọhk, afona achina k'ibhingabe s'Aram. Mada bẹ arami odidim k'ibhingabe, bẹ ọnọng manda wani kare.
5 Ao anoitecer, eles foram ao acampamento dos arameus. Quando chegaram às imediações do acampamento, não havia ninguém ali,
6 Da Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'anọng p'Aram ọsa, bẹ abhaanga iyọkhi s'ikheri s'akpaar pa nnyanyaang mmindọr, ọmaana sa nnyanyaang ttara s'arim-egbong k'ọhaabh maa, bẹ an-abhakhi aben ayok bi, “Kker e, ọvaarnọng kw'Israẹl ọkk'anọng pa Het ọmaana avaar p'Ijip ọtza obhera bi bẹ akwu arima man abẹ e!”
6 pois o Senhor tinha feito os arameus ouvirem o ruído de um grande exército com cavalos e carros de guerra, de modo que disseram uns aos outros: "Ouçam, o rei de Israel contratou os reis dos hititas e dos egípcios para nos atacar! "
7 Mẹ wọ ofon, bẹ abina m'ẹchọhkha nduma arọbh aji okhira fabẹ, ọmaana nnyanyaang sabẹ ttara abhaam pabẹ. Bẹ arọbh aji ọttọhk kpenamkpen f'owobh k'ibhingabe, akkaana akpen pabẹ.
7 Então, para salvar suas vidas, fugiram ao anoitecer, abandonando tendas, cavalos e jumentos, deixando o acampamento como estava.
8 Mada ajinọng mba p'ade akkikkima aram-opyipyiri k'ibhingabe, bẹ adim k'ikhira rani s'iwobh mẹ achi, abira agwo. Mẹ wọ osi, bẹ atzọkha silva, ọmaana gol ttara ọbara, bẹ atzima pyẹ afona atza adubha. Bẹ akpa nnam abira adim k'ikhira idọdọk, atzọkha ekpo byani mẹ atza adubha dọk.
8 Tendo chegado às imediações do acampamento os leprosos entraram numa das tendas. Comeram e beberam; pegaram prata, ouro e roupas e saíram para esconder tudo. Depois voltaram e entraram noutra tenda, pegaram o que quiseram e esconderam isso também.
9 Mẹ wọ ofon, bẹ abhakhi aben ayok bi, “Odik nwa kwa momosi ma kotzor e. Mayina ode ewu ch'ẹkkaabha ẹkkakka ẹnang man. Idikha motzikhi bi ewu ehobha, ọmmamma ọkhọbha man ọkhọbha e. Tte mọtza otzum anọng odik nwa k'ẹvaar-ttọhmma e.”
9 Então disseram uns aos outros: "Não estamos agindo certo. Este é um dia de boas notícias, e não podemos ficar calados. Se esperarmos até o amanhecer, seremos castigados. Vamos imediatamente contar tudo no palácio do rei".
10 Mẹ wọ osi, bẹ afona atza ayeri anọng p'am-akkeri ẹbaakhamma ch'odedenmon, bẹ atzọkha odik nwa agbaak bẹ, aben bi, “Maman ofon ochina k'ibhingabe s'Aram, man ọnọng manda wani kore, man ẹmọng ch'ọnọng kobiro ọbhaanga, kw'oyongi nnyanyaang s'abẹ agban ttara abhaam aji mẹ, okhira owobha macha fẹ okkekkeni owobha.”
10 Então foram e chamaram as sentinelas da porta da cidade e lhes contaram: "Entramos no acampamento arameu, e não vimos nem ouvimos ninguém. Havia apenas cavalos e jumentos amarrados, e tendas abandonadas".
11 Mando kw'akker-ẹbaakhamma mba, atzọk ẹkkaabha nda anyaami makhọra, bẹ abira atzima ẹkkaabha nda apyiri k'ẹvaar-ttọhmma.
11 As sentinelas da porta proclamaram a notícia, e ela foi anunciada dentro do palácio.
12 Mando kw'ọvaarnọng ọphyọbh k'erungi oben akhaan-nọng pẹ bi, “Tte mgbaak bọng odik kw'anọng p'Aram am-akham bi asi man. Bẹ arong kẹ bi okwo ọkhaam man ọkhaama e; kẹ wọ osi bẹ abina k'ibhingabe sabẹ, atza achubha k'obhon okhubha, aben bi, ‘Bẹ ayini k'iyaan, mọ́bọkha bẹ ekhekhebhi, mobiro odim k'odedenmon kwabẹ.’ ”
12 O rei se levantou de noite e disse aos seus conselheiros: "Eu lhes explicarei o que os arameus planejaram. Como sabem que estamos passando fome, deixaram o acampamento e se esconderam no campo, pensando: ‘Com certeza eles sairão, e então os pegaremos vivos e entraremos na cidade’ ".
13 Mẹ wọ osi, ọkhaan-nọng wani kwẹ oben bi, “Nnyanyaang rani saman ndimi nwobh ma, yan kwa moni ajinọng bani obeni bẹ atzọkha nzen achina k'ibhingabe s'Aram, ifha bẹ azta are odem kw'idik ide o? Eden ch'ode ttara bẹ, mando kw'obiro ode ttara anọng p'Israẹl p'awobh ma e, bẹ ábira áwobha k'ọmamma mach'anọng p'Israẹl awobh e.”
13 Um de seus conselheiros respondeu: "Manda que alguns homens apanhem cinco dos cavalos que restam na cidade. O destino desses homens será o mesmo de todos os israelitas que ficarem, sim, como toda esta multidão condenada. Por isso vamos enviá-los para descobrir o que aconteceu".
14 Mẹ wọ ofon, bẹ atzekha akpaar afa pa nnyanyaang mmindọr, ọmaana nnyanyaang sabẹ. Mando kw'ọvaarnọng ọtzọhmi bẹ kẹ da arim-egbong p'Aram awobh. Oben ayaar-akpaar mba bi, “Bọng nọhng atza aronga odik kw'ọkk'ọtta.”
14 Assim que prepararam dois carros de guerra com seus cavalos, o rei os enviou atrás do exército arameu, ordenando aos condutores: "Vão e descubram o que aconteceu".
15 Bẹ akhubh bẹ maa, apyiri ka Jọrdan, bẹ are bi ọkkadeden biphyir on-ochebhi ttara ọbara, ọmaana ekpo py'anọng p'Aram akk'arọbha aji. Ayaar-akpaar akpa nnam atza agbaak ọvaarnọng odem kw'idik ide.
15 Eles seguiram as pegadas do exército até o Jordão e encontraram todo o caminho cheio de roupas e armas que os arameus haviam deixado para trás enquanto fugiam. Os mensageiros voltaram e relataram tudo ao rei.
16 Mando wọ kwa bẹ afon achina k'ibhingabe s'Aram, atza achi bẹ ọgbọm. Bẹ akpe ọkwakkama kw'abubuma k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani, ọmaana akwakkama afa pa barli k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani. Wa kwẹ ode mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọgbaakha.
16 Então o povo saiu e saqueou o acampamento dos arameus. Assim, tanto uma medida de farinha como duas medidas de cevada passaram a ser vendidas por uma peça de prata, conforme o Senhor tinha dito.
17 Iwa ode ch'ọvaarnọng ọkk'ọkhaannọng kw'ojem-ẹ mbọhk ka nnam, ẹfa ọnanga bi, okkeri ẹbaakhamma. Yina, wa anọng abar-ẹ mmo m'ẹbaakhamma maa, ope, otzor k'odem kw'iwa ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ọkk'ọgbaakha, k'ogbe kw'iwa ọvaarnọng okhebh-ẹ k'ọhọhm kwẹ.
17 Ora, o rei havia posto o oficial em cujo braço tinha se apoiado como encarregado da porta da cidade, mas quando o povo saiu, atropelou-o junto à porta, e ele morreu, conforme o homem de Deus havia predito quando o rei foi à sua casa.
18 Iwa kwẹ ode mach'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ọkk'ọvaarnọng ọgbaakha bi: “Ophyini k'ogbe-dema nwa, bẹ akpe ọkwakkama kw'abubuma k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani, ọmaana akwakkama afa pa barli k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani, k'ẹbaakhamma cha Samariya.”
18 Aconteceu conforme o homem de Deus dissera ao rei: "Amanhã, por volta desta hora, na porta de Samaria, tanto uma medida de farinha como duas medidas de cevada serão vendidas por uma peça de prata".
19 Ode ch'ọkhaan-nọng nwa ọkk'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ọgbaakha bi, “Kker e, kaambi Ọvaar Ibinọkpaabyi on-obiro okwunga amma p'ọrọngkpakpa, kwẹ mando kóde.” Wa ọsẹjaakhi oben-ẹ bi, “Kọ áre odik kw'ótto ore ttara chen pọ, yina, ọttọhk manda vani f'áchi mẹ, kóde!”
19 O oficial tinha contestado o homem de Deus perguntando: "Ainda que o Senhor abrisse as comportas do céu, será que isso poderia acontecer? " O homem de Deus havia respondido: "Você verá com os próprios olhos, mas não comerá coisa alguma! "
20 Wa odik nwa otto okhebh-ẹ, mach'ọsẹjaakhi ọgbaakhi, anọng abar-ẹ mmo k'ẹbaakhamma maa, ope.
20 E foi exatamente isso que lhe aconteceu, pois o povo o pisoteou junto à porta da cidade, e ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.