2 Reis 7

mfo (MFO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Elisha obhina bi, “Bhaanga atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi bi: Ophyini k'ogbe-dema nwa, bẹ akpe ọkwakkama wani kw'abubuma ọkkakka k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani. Bẹ akpe akwakkama afa pa barli k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani k'ẹbaakhamma cha Samariya.”
1 Então Eliseu disse: — Ouçam a palavra do
2 Ọkhaan-nọng kw'ojem ọvaarnọng mbọhk ka nnam, oben ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi bi, “Kker e, kaambi ira Ọvaar Ibinọkpaabyi okwung amma p'ọrọngkpakpa, na odik-dema nwa ode o?”
2 Porém o capitão em cujo braço o rei se apoiava respondeu ao homem de Deus: — Mesmo que o O profeta respondeu: — Eis que você verá isso com os seus próprios olhos, mas não comerá disso.
3 Wa ọkhaam ajinọng anna p'ade akkikkima k'ẹbaakhamma ch'odedenmon, p'abeni ayok bi, “Okhuri yan kwa mowobha ma, ope o?
3 Quatro homens leprosos estavam à entrada do portão da cidade. Eles disseram uns aos outros: — Para que vamos ficar aqui sentados até morrer?
4 Idikha mobeni bi, ‘Mochina k'odedenmon’ da okwo f'ideden owobh kẹ, mópe-ope. Mowobh ma, mobiro ópe-ope. Mẹ wọ osi, mojekha k'okhubha kw'anọng p'Aram, motte for saman ọbọhk ọnang bẹ, ọdaakhi bẹ bi, moruk akpen, moruk; oni bẹ ọdaakhi, tte bẹ afhu man ko o.”
4 Se decidirmos entrar na cidade, há fome na cidade, e morreremos lá; se ficarmos sentados aqui, também morreremos. Vamos então para o arraial do sírios e nos entreguemos a eles. Se nos deixarem viver, viveremos; se nos matarem, apenas morreremos.
5 Mando kwa bẹ abin ma nchọhkha-bọhk, afona achina k'ibhingabe s'Aram. Mada bẹ arami odidim k'ibhingabe, bẹ ọnọng manda wani kare.
5 Ao anoitecer, eles se levantaram para ir até o arraial dos sírios. Quando chegaram às imediações do arraial, eis que lá não havia ninguém.
6 Da Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'anọng p'Aram ọsa, bẹ abhaanga iyọkhi s'ikheri s'akpaar pa nnyanyaang mmindọr, ọmaana sa nnyanyaang ttara s'arim-egbong k'ọhaabh maa, bẹ an-abhakhi aben ayok bi, “Kker e, ọvaarnọng kw'Israẹl ọkk'anọng pa Het ọmaana avaar p'Ijip ọtza obhera bi bẹ akwu arima man abẹ e!”
6 Porque o Senhor tinha feito com que no arraial dos sírios se ouvisse um ruído de carros de guerra e de cavalos e o ruído de um grande exército, de maneira que disseram uns aos outros: — Eis que o rei de Israel contratou os reis dos heteus e os reis dos egípcios, para virem contra nós.
7 Mẹ wọ ofon, bẹ abina m'ẹchọhkha nduma arọbh aji okhira fabẹ, ọmaana nnyanyaang sabẹ ttara abhaam pabẹ. Bẹ arọbh aji ọttọhk kpenamkpen f'owobh k'ibhingabe, akkaana akpen pabẹ.
7 Por isso, ao anoitecer, eles se levantaram e fugiram, abandonando as suas tendas, os seus cavalos e os seus jumentos, e deixando o arraial como estava. Fugiram para salvar a sua vida.
8 Mada ajinọng mba p'ade akkikkima aram-opyipyiri k'ibhingabe, bẹ adim k'ikhira rani s'iwobh mẹ achi, abira agwo. Mẹ wọ osi, bẹ atzọkha silva, ọmaana gol ttara ọbara, bẹ atzima pyẹ afona atza adubha. Bẹ akpa nnam abira adim k'ikhira idọdọk, atzọkha ekpo byani mẹ atza adubha dọk.
8 Assim, quando aqueles leprosos chegaram às imediações do arraial, entraram numa tenda, comeram e beberam; depois levaram dali prata, ouro e roupas; então se foram e esconderam tudo. Voltaram, entraram em outra tenda, e dali também levaram o que havia e esconderam.
9 Mẹ wọ ofon, bẹ abhakhi aben ayok bi, “Odik nwa kwa momosi ma kotzor e. Mayina ode ewu ch'ẹkkaabha ẹkkakka ẹnang man. Idikha motzikhi bi ewu ehobha, ọmmamma ọkhọbha man ọkhọbha e. Tte mọtza otzum anọng odik nwa k'ẹvaar-ttọhmma e.”
9 Então disseram uns aos outros: — Não é certo o que estamos fazendo. Este dia é um dia de boas-novas, e nós nos calamos. Se esperarmos até a luz da manhã, seremos tidos por culpados. Vamos agora mesmo anunciar isto no palácio real.
10 Mẹ wọ osi, bẹ afona atza ayeri anọng p'am-akkeri ẹbaakhamma ch'odedenmon, bẹ atzọkha odik nwa agbaak bẹ, aben bi, “Maman ofon ochina k'ibhingabe s'Aram, man ọnọng manda wani kore, man ẹmọng ch'ọnọng kobiro ọbhaanga, kw'oyongi nnyanyaang s'abẹ agban ttara abhaam aji mẹ, okhira owobha macha fẹ okkekkeni owobha.”
10 Assim, eles foram e gritaram para os porteiros da cidade, anunciando o seguinte: — Fomos ao arraial dos sírios, e lá não vimos nem ouvimos ninguém. Encontramos apenas os cavalos e os jumentos amarrados, e as tendas como estavam.
11 Mando kw'akker-ẹbaakhamma mba, atzọk ẹkkaabha nda anyaami makhọra, bẹ abira atzima ẹkkaabha nda apyiri k'ẹvaar-ttọhmma.
11 Então os porteiros gritaram e fizeram anunciar a notícia no interior do palácio real.
12 Mando kw'ọvaarnọng ọphyọbh k'erungi oben akhaan-nọng pẹ bi, “Tte mgbaak bọng odik kw'anọng p'Aram am-akham bi asi man. Bẹ arong kẹ bi okwo ọkhaam man ọkhaama e; kẹ wọ osi bẹ abina k'ibhingabe sabẹ, atza achubha k'obhon okhubha, aben bi, ‘Bẹ ayini k'iyaan, mọ́bọkha bẹ ekhekhebhi, mobiro odim k'odedenmon kwabẹ.’ ”
12 O rei se levantou de noite e disse a seus servos: — Deixem que eu explique a vocês o que os sírios nos fizeram. Eles sabem que nós estamos famintos. Por isso, saíram do arraial e se esconderam no campo, pensando assim: “Quando eles saírem da cidade, nós os apanharemos vivos e entraremos na cidade.”
13 Mẹ wọ osi, ọkhaan-nọng wani kwẹ oben bi, “Nnyanyaang rani saman ndimi nwobh ma, yan kwa moni ajinọng bani obeni bẹ atzọkha nzen achina k'ibhingabe s'Aram, ifha bẹ azta are odem kw'idik ide o? Eden ch'ode ttara bẹ, mando kw'obiro ode ttara anọng p'Israẹl p'awobh ma e, bẹ ábira áwobha k'ọmamma mach'anọng p'Israẹl awobh e.”
13 Então um dos servos do rei tomou a palavra e disse: — Vamos enviar alguns homens com cinco dos cavalos que ainda restam na cidade e ver o que acontece. Se morrerem, apenas terão a mesma sorte da multidão dos israelitas que já morreram.
14 Mẹ wọ ofon, bẹ atzekha akpaar afa pa nnyanyaang mmindọr, ọmaana nnyanyaang sabẹ. Mando kw'ọvaarnọng ọtzọhmi bẹ kẹ da arim-egbong p'Aram awobh. Oben ayaar-akpaar mba bi, “Bọng nọhng atza aronga odik kw'ọkk'ọtta.”
14 Assim, pegaram dois carros de guerra com cavalos, e o rei enviou os homens atrás do exército dos sírios, dizendo: — Vão ver o que está acontecendo.
15 Bẹ akhubh bẹ maa, apyiri ka Jọrdan, bẹ are bi ọkkadeden biphyir on-ochebhi ttara ọbara, ọmaana ekpo py'anọng p'Aram akk'arọbha aji. Ayaar-akpaar akpa nnam atza agbaak ọvaarnọng odem kw'idik ide.
15 Eles foram atrás dos sírios até o Jordão, e eis que todo o caminho estava cheio de roupas e de armas que os sírios, na sua pressa, tinham jogado fora. Os mensageiros voltaram e anunciaram isto ao rei.
16 Mando wọ kwa bẹ afon achina k'ibhingabe s'Aram, atza achi bẹ ọgbọm. Bẹ akpe ọkwakkama kw'abubuma k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani, ọmaana akwakkama afa pa barli k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani. Wa kwẹ ode mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọgbaakha.
16 Então o povo saiu e saqueou o arraial dos sírios. E assim uma medida da melhor farinha era vendida por uma moeda de prata, e duas medidas de cevada, por uma moeda de prata, segundo a palavra do Senhor .
17 Iwa ode ch'ọvaarnọng ọkk'ọkhaannọng kw'ojem-ẹ mbọhk ka nnam, ẹfa ọnanga bi, okkeri ẹbaakhamma. Yina, wa anọng abar-ẹ mmo m'ẹbaakhamma maa, ope, otzor k'odem kw'iwa ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ọkk'ọgbaakha, k'ogbe kw'iwa ọvaarnọng okhebh-ẹ k'ọhọhm kwẹ.
17 O capitão em cujo braço o rei tinha se apoiado foi encarregado pelo rei de guardar o portão da cidade, mas o povo o atropelou junto ao portão e ele morreu, como o homem de Deus tinha dito quando o rei foi falar com ele.
18 Iwa kwẹ ode mach'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ọkk'ọvaarnọng ọgbaakha bi: “Ophyini k'ogbe-dema nwa, bẹ akpe ọkwakkama kw'abubuma k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani, ọmaana akwakkama afa pa barli k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani, k'ẹbaakhamma cha Samariya.”
18 Assim se cumpriu o que o homem de Deus tinha falado ao rei: “Amanhã, a estas horas mais ou menos, junto ao portão de Samaria, duas medidas de cevada serão vendidas por uma moeda de prata, e uma medida da melhor farinha será vendida por uma moeda de prata.”
19 Ode ch'ọkhaan-nọng nwa ọkk'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ọgbaakha bi, “Kker e, kaambi Ọvaar Ibinọkpaabyi on-obiro okwunga amma p'ọrọngkpakpa, kwẹ mando kóde.” Wa ọsẹjaakhi oben-ẹ bi, “Kọ áre odik kw'ótto ore ttara chen pọ, yina, ọttọhk manda vani f'áchi mẹ, kóde!”
19 Aquele capitão havia respondido ao homem de Deus: “Mesmo que o Senhor Deus fizesse janelas no céu, será que isso poderia acontecer, segundo essa palavra?” Ao que o profeta havia respondido: “Eis que você verá isso com os seus próprios olhos, mas não comerá disso.”
20 Wa odik nwa otto okhebh-ẹ, mach'ọsẹjaakhi ọgbaakhi, anọng abar-ẹ mmo k'ẹbaakhamma maa, ope.
20 E assim aconteceu com ele, porque o povo o atropelou junto ao portão, e ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.