2 Reis 7
mfo (MFO) vs NTLH
1 Elisha obhina bi, “Bhaanga atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi bi: Ophyini k'ogbe-dema nwa, bẹ akpe ọkwakkama wani kw'abubuma ọkkakka k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani. Bẹ akpe akwakkama afa pa barli k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani k'ẹbaakhamma cha Samariya.”
1 Eliseu respondeu: — Escute o que o
2 Ọkhaan-nọng kw'ojem ọvaarnọng mbọhk ka nnam, oben ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi bi, “Kker e, kaambi ira Ọvaar Ibinọkpaabyi okwung amma p'ọrọngkpakpa, na odik-dema nwa ode o?”
2 O ajudante pessoal do rei disse a Eliseu: — Mesmo que o Eliseu respondeu: — Com os seus próprios olhos você vai ver isso acontecer, mas não vai comer.
3 Wa ọkhaam ajinọng anna p'ade akkikkima k'ẹbaakhamma ch'odedenmon, p'abeni ayok bi, “Okhuri yan kwa mowobha ma, ope o?
3 Quatro homens que sofriam de uma doença contagiosa da pele estavam do lado de fora dos portões da cidade de Samaria. Eles disseram uns aos outros: — Por que ficamos aqui sentados esperando a morte?
4 Idikha mobeni bi, ‘Mochina k'odedenmon’ da okwo f'ideden owobh kẹ, mópe-ope. Mowobh ma, mobiro ópe-ope. Mẹ wọ osi, mojekha k'okhubha kw'anọng p'Aram, motte for saman ọbọhk ọnang bẹ, ọdaakhi bẹ bi, moruk akpen, moruk; oni bẹ ọdaakhi, tte bẹ afhu man ko o.”
4 Não vale a pena entrar na cidade porque lá iríamos morrer de fome; mas, se ficarmos aqui, também morreremos. Vamos então para o acampamento dos sírios. Se eles nos deixarem viver, ficaremos vivos; se nos matarem, bem, nós vamos morrer de qualquer jeito mesmo.
5 Mando kwa bẹ abin ma nchọhkha-bọhk, afona achina k'ibhingabe s'Aram. Mada bẹ arami odidim k'ibhingabe, bẹ ọnọng manda wani kare.
5 E assim, quando começou a escurecer, eles foram até o acampamento dos sírios. Porém, quando chegaram, não havia ninguém lá.
6 Da Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'anọng p'Aram ọsa, bẹ abhaanga iyọkhi s'ikheri s'akpaar pa nnyanyaang mmindọr, ọmaana sa nnyanyaang ttara s'arim-egbong k'ọhaabh maa, bẹ an-abhakhi aben ayok bi, “Kker e, ọvaarnọng kw'Israẹl ọkk'anọng pa Het ọmaana avaar p'Ijip ọtza obhera bi bẹ akwu arima man abẹ e!”
6 Deus havia feito com que os sírios ouvissem um barulho que parecia o de um grande exército, com cavalos e carros de guerra. Então eles pensaram que o rei de Israel havia pago os reis dos heteus e dos egípcios e os seus exércitos para os atacarem.
7 Mẹ wọ ofon, bẹ abina m'ẹchọhkha nduma arọbh aji okhira fabẹ, ọmaana nnyanyaang sabẹ ttara abhaam pabẹ. Bẹ arọbh aji ọttọhk kpenamkpen f'owobh k'ibhingabe, akkaana akpen pabẹ.
7 Por isso, ao anoitecer, os sírios haviam fugido para salvar a sua vida, abandonando as barracas, os cavalos e jumentos e deixando o acampamento como estava.
8 Mada ajinọng mba p'ade akkikkima aram-opyipyiri k'ibhingabe, bẹ adim k'ikhira rani s'iwobh mẹ achi, abira agwo. Mẹ wọ osi, bẹ atzọkha silva, ọmaana gol ttara ọbara, bẹ atzima pyẹ afona atza adubha. Bẹ akpa nnam abira adim k'ikhira idọdọk, atzọkha ekpo byani mẹ atza adubha dọk.
8 Quando os quatro homens chegaram ao acampamento, entraram numa barraca, comeram e beberam do que havia ali e pegaram a prata, o ouro e as roupas que acharam. Depois saíram e esconderam tudo. Aí voltaram, entraram em outra barraca e fizeram a mesma coisa.
9 Mẹ wọ ofon, bẹ abhakhi aben ayok bi, “Odik nwa kwa momosi ma kotzor e. Mayina ode ewu ch'ẹkkaabha ẹkkakka ẹnang man. Idikha motzikhi bi ewu ehobha, ọmmamma ọkhọbha man ọkhọbha e. Tte mọtza otzum anọng odik nwa k'ẹvaar-ttọhmma e.”
9 Mas então disseram: — Nós não estamos agindo bem! Temos boas notícias e não devíamos ficar calados. Se esperarmos até amanhã para contar, certamente seremos castigados. Vamos agora mesmo contar isso lá no palácio.
10 Mẹ wọ osi, bẹ afona atza ayeri anọng p'am-akkeri ẹbaakhamma ch'odedenmon, bẹ atzọkha odik nwa agbaak bẹ, aben bi, “Maman ofon ochina k'ibhingabe s'Aram, man ọnọng manda wani kore, man ẹmọng ch'ọnọng kobiro ọbhaanga, kw'oyongi nnyanyaang s'abẹ agban ttara abhaam aji mẹ, okhira owobha macha fẹ okkekkeni owobha.”
10 Então saíram do acampamento dos sírios, voltaram para Samaria e gritaram para os guardas que estavam nos portões: — Nós fomos até o acampamento dos sírios e não vimos, nem ouvimos ninguém. Os cavalos e os jumentos estão lá amarrados, e as barracas estão do mesmo jeito que os sírios deixaram!
11 Mando kw'akker-ẹbaakhamma mba, atzọk ẹkkaabha nda anyaami makhọra, bẹ abira atzima ẹkkaabha nda apyiri k'ẹvaar-ttọhmma.
11 Os guardas anunciaram a notícia, e ela foi contada no palácio.
12 Mando kw'ọvaarnọng ọphyọbh k'erungi oben akhaan-nọng pẹ bi, “Tte mgbaak bọng odik kw'anọng p'Aram am-akham bi asi man. Bẹ arong kẹ bi okwo ọkhaam man ọkhaama e; kẹ wọ osi bẹ abina k'ibhingabe sabẹ, atza achubha k'obhon okhubha, aben bi, ‘Bẹ ayini k'iyaan, mọ́bọkha bẹ ekhekhebhi, mobiro odim k'odedenmon kwabẹ.’ ”
12 Ainda era de noite, mas o rei se levantou e disse aos seus oficiais: — Vou dizer a vocês o que foi que os sírios planejaram. Eles sabem que nós não temos nenhuma comida e por isso saíram do acampamento e foram se esconder no campo. Eles pensam que nós vamos sair da cidade para procurar comida e aí nos pegarão vivos e conquistarão a cidade.
13 Mẹ wọ osi, ọkhaan-nọng wani kwẹ oben bi, “Nnyanyaang rani saman ndimi nwobh ma, yan kwa moni ajinọng bani obeni bẹ atzọkha nzen achina k'ibhingabe s'Aram, ifha bẹ azta are odem kw'idik ide o? Eden ch'ode ttara bẹ, mando kw'obiro ode ttara anọng p'Israẹl p'awobh ma e, bẹ ábira áwobha k'ọmamma mach'anọng p'Israẹl awobh e.”
13 Um dos oficiais disse: — Os que ficaram aqui na cidade vão morrer de qualquer jeito, como alguns já morreram. Portanto, deixe que nós mandemos alguns homens com cinco dos cavalos que restaram, para assim podermos descobrir o que foi que aconteceu.
14 Mẹ wọ ofon, bẹ atzekha akpaar afa pa nnyanyaang mmindọr, ọmaana nnyanyaang sabẹ. Mando kw'ọvaarnọng ọtzọhmi bẹ kẹ da arim-egbong p'Aram awobh. Oben ayaar-akpaar mba bi, “Bọng nọhng atza aronga odik kw'ọkk'ọtta.”
14 Eles escolheram alguns homens, e o rei os mandou em dois carros de guerra com ordem para descobrirem o que havia acontecido com o exército dos sírios.
15 Bẹ akhubh bẹ maa, apyiri ka Jọrdan, bẹ are bi ọkkadeden biphyir on-ochebhi ttara ọbara, ọmaana ekpo py'anọng p'Aram akk'arọbha aji. Ayaar-akpaar akpa nnam atza agbaak ọvaarnọng odem kw'idik ide.
15 Os homens foram até o rio Jordão e viram por toda a estrada as roupas e as armas que os sírios tinham abandonado enquanto fugiam. Então voltaram e contaram ao rei.
16 Mando wọ kwa bẹ afon achina k'ibhingabe s'Aram, atza achi bẹ ọgbọm. Bẹ akpe ọkwakkama kw'abubuma k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani, ọmaana akwakkama afa pa barli k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani. Wa kwẹ ode mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọgbaakha.
16 O povo de Samaria saiu e avançou nas coisas que tinha no acampamento dos sírios. E, conforme o Senhor tinha dito, três quilos e meio do melhor trigo ou sete quilos de cevada foram vendidos por uma barra de prata.
17 Iwa ode ch'ọvaarnọng ọkk'ọkhaannọng kw'ojem-ẹ mbọhk ka nnam, ẹfa ọnanga bi, okkeri ẹbaakhamma. Yina, wa anọng abar-ẹ mmo m'ẹbaakhamma maa, ope, otzor k'odem kw'iwa ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ọkk'ọgbaakha, k'ogbe kw'iwa ọvaarnọng okhebh-ẹ k'ọhọhm kwẹ.
17 Acontece que o rei de Israel tinha colocado o seu ajudante pessoal como encarregado do portão da cidade. Esse oficial foi atropelado pelo povo e morreu, como Eliseu tinha dito quando o rei tinha ido falar com ele.
18 Iwa kwẹ ode mach'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ọkk'ọvaarnọng ọgbaakha bi: “Ophyini k'ogbe-dema nwa, bẹ akpe ọkwakkama kw'abubuma k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani, ọmaana akwakkama afa pa barli k'ẹdọhbh cha shẹkẹl wani, k'ẹbaakhamma cha Samariya.”
18 Eliseu tinha dito ao rei que no dia seguinte, naquela hora, três quilos e meio do melhor trigo ou sete quilos de cevada seriam vendidos em Samaria por uma barra de prata,
19 Ode ch'ọkhaan-nọng nwa ọkk'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ọgbaakha bi, “Kker e, kaambi Ọvaar Ibinọkpaabyi on-obiro okwunga amma p'ọrọngkpakpa, kwẹ mando kóde.” Wa ọsẹjaakhi oben-ẹ bi, “Kọ áre odik kw'ótto ore ttara chen pọ, yina, ọttọhk manda vani f'áchi mẹ, kóde!”
19 e o oficial havia respondido: “Mesmo que o Senhor Deus abrisse janelas no céu e fizesse cair trigo e cevada, isso nunca poderia acontecer!” E Eliseu havia respondido: “Com os seus próprios olhos você vai ver isso acontecer, mas não vai comer.”
20 Wa odik nwa otto okhebh-ẹ, mach'ọsẹjaakhi ọgbaakhi, anọng abar-ẹ mmo k'ẹbaakhamma maa, ope.
20 E foi exatamente isso o que aconteceu com ele: morreu pisado pelo povo no portão da cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.