2 Reis 5

mfo (MFO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Iwa Naaman ode odenho kw'arim-egbong p'ọvaarnọng kw'Aram. Wa kẹ ode ọnọng ọkkakka kw'itta kwẹ ọnangi ikpokpobha s'ideden, okhuri bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi oreng ka nnam sẹ ọnang anọng p'Aram ekhema. Wa kẹ ode orim-egbong kw'ọkkaam-ọkkaam, yina, ode okkikkima.
1 Naamã, comandante do exército do rei da Síria, era grande homem diante do seu senhor e de muito conceito, porque por meio dele o Senhor tinha dado a vitória à Síria. Ele era herói de guerra, porém sofria de lepra.
2 K'ogbe wani, arim-egbong p'Aram afona atza achi obhon, bẹ abọkha ominanwa wani kw'ofon Israẹl k'ẹmmọri, ọtza ode ọtzọhmnọng kwa kwanọng kwa Naaman.
2 Tropas saíram da Síria, e da terra de Israel levaram cativa uma menina, que ficou ao serviço da mulher de Naamã.
3 Wa ominanwa nwa oben ọkka kw'orukhi abẹ bi, “Ira itta kwaam okhong ọtza ore ọsẹjaakhi ka Samariya. Kẹ ọsẹ-ẹ osi obina k'okkima kw'ọmmẹ-ẹ e.”
3 Um dia a menina disse à sua senhora: — Quem dera o meu senhor estivesse na presença do profeta que está em Samaria; ele o curaria da sua lepra.
4 Mando kwa Naaman ọgbaakhi ọvaarnọng odik kw'ominanwa nwa kw'ofon Israẹl ọkk'ọgbaakha.
4 Então Naamã foi contar isso ao seu senhor, dizendo: — Assim e assim falou a jovem que é da terra de Israel.
5 Ọvaarnọng kw'Aram oben-ẹ bi, “Rọhng atza akhebha ọsẹjaakhi. Kaam ńkkẹr ẹkkaabha ch'ọvaarnọng kw'Israẹl otzima orong-ọ, ńnang-ọ achen-ẹ.” Mẹ wọ ofon, Naaman obina ttara nnanga sa ndọhbhi mpyiri, ẹdọhbh cha silva ẹnọhna obhiri arọbh chi obhiri afa obhiri jobh, ọmaana nnanga sa gol sa ndọhbhi mpyiri ẹdọhbh cha gol arọbh azenamfa obhiri jobh ọmaana nnya jobh.
5 O rei da Síria respondeu: — Vá! Eu enviarei uma carta ao rei de Israel. Então Naamã partiu e levou consigo trezentos e quarenta quilos de prata, setenta e dois quilos de ouro e dez mudas de roupa.
6 Ẹkkaabha ch'ọkkẹri ochena ọvaarnọng kw'Israẹl ebeni bi, “Kaam nneng m'ẹkkaabha nda ndọhm Naaman kw'ode ọtzọhmnọng kwaam nchen-ọ. Kaam nnori bi, akker-ẹ okkima kw'ọmmẹ-ẹ.”
6 Levou também ao rei de Israel a carta, que dizia: “Tão logo esta carta chegar a você, saiba que eu lhe enviei Naamã, meu servo, para que você o cure da sua lepra.”
7 Mada ọvaarnọng kw'Israẹl oyeri ẹkkaabha nda, ọjaakhi ekpo pya for, oben bi, “Ojinọng nwa ọtzọhmi okkikkima ochen-m bi, nkkeri! Kaam wọ nde Ibinọkpaabyi kwa mfha nnang ọnọng akpen, mbiri mmakhi ndọkha? Kaam nkk'nna bi, kẹ om-okhonga bi, morima ayok abẹ e.”
7 Quando o rei de Israel acabou de ler a carta, rasgou as suas roupas em sinal de medo e disse: — Por acaso sou Deus, com poder de tirar a vida ou dá-la, para que este envie a mim um homem para eu curá-lo de sua lepra? Como vocês podem notar e ver, ele está procurando um pretexto contra mim.
8 Mada Elisha kw'ode ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ọbhaang bi, ọvaarnọng ọkk'ọbara fẹ fa for ọjaakhi, ọn-ọtzọhm ẹkkaabha nda ochen-ẹ, oben bi: “Kọ areng mbọng apfẹ ajaakhi ọbara ka for o? Tzọhm ojinọng nwuma achen-m ifha óronga bi, ọsẹjaakhi owobh m'Israẹl.”
8 Mas, quando Eliseu, homem de Deus, ouviu que o rei de Israel havia rasgado as suas roupas, mandou dizer ao rei: — Por que o senhor rasgou as suas roupas? Deixe-o vir a mim, e ele saberá que há profeta em Israel.
9 Mando kwa Naaman otzim nnyanyaang sẹ, ọmaana apkaar pẹ pa nnyanyaang mmindọr, ọtza obe k'ẹhọhmma ch'ọhọhm kw'Elisha.
9 Então Naamã foi com os seus cavalos e os seus carros e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Elisha ọtzọhm ọkkaabh-ẹkkaabha bi, ọtza oben-ẹ bi, “Kọ rọhng atza arana for sọ k'Ọraanga kwa Jọrdan igbe izenamfa, kkeri, kọ átzọkha for sọ ọtzọkha dọk, ábira ánaanga okkima nwa ọnaanga.”
10 Eliseu lhe mandou um mensageiro, dizendo: — Vá e lave-se sete vezes no Jordão, e a sua carne será restaurada, e você ficará limpo.
11 Yina, Naaman ọdọkh-ẹ ofona, oben bi, “Kaam osi-m bi, na oyin ka okwu ore-m! Kaam nhokhi chen bi, kẹ owokhi ọbọhk m'okkima nwa, obiro oyeri che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwẹ, osi-m nnaanga okkima nwa!
11 Mas Naamã ficou indignado e se foi, dizendo: — Eu pensava que ele certamente sairia para falar comigo, ficaria em pé, invocaria o nome do
12 Ọraanga kw'Abana ọmaana ọraanga kwa Pharpar p'ade araanga pa Damaskọs kajibhi ọtzam ayọhnga araanga p'Israẹl o? Osi yan kwa kaam nni k'araanga mbuma ntto ifha mbina k'okkima nwa?” Mando kwa Naaman ọbhakhi nnam k'idọdọkhi ofona.
12 Por acaso não são Abana e Farfar, rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? Será que eu não poderia me lavar neles e ficar limpo? Deu meia-volta e foi embora muito irritado.
13 Mẹ wọ osi, atzọhmnọng pa Naaman atza akhebh-ẹ aben bi, “Itta, ira ọsẹjaakhi oben-ọ bi asi odik kw'ọgaangi ọyọhnga nwa, ira kási o? Mando wọ dọk, oben-ọ bi asi odik mọmammọm nwa bi, ‘Rọhng atza ogbobha asi, abina k'okkima kwọ, abaan bi asi’!”
13 Então os seus oficiais se aproximaram e lhe disseram: — Meu pai, se o profeta tivesse dito alguma coisa difícil, por acaso o senhor não faria? Muito mais agora que ele apenas disse: “Lave-se e você ficará limpo.”
14 Mẹ wọ osi, Naaman ofona ọtza ọrana for sẹ k'Ọraanga kwa Jọrdan, igbe izenamfa, mach'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ọkk'ẹ ọtzọhna. Mando kw'okkima nwa ọttẹ-ẹ ọbọhk, for sẹ in-ide macha for sa nnwa-nnwa.
14 Então Naamã desceu e mergulhou no Jordão sete vezes, conforme a palavra do homem de Deus; e a sua pele se tornou como a pele de uma criança, e ficou limpo.
15 Mando kwa Naaman ọmaana anọng p'atzọn-ẹ abẹ biphyir akpa nnam, akpa nnam atza akhebha ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi, otza obe ọsẹjaakhi k'itzitzikha, oben bi, “Kaam nkk'nna nnonga bi, Ibinọkpaabyi k'ibe ọdọdọk makhọra ọyagbin kode, kw'oyongi m'Israẹl. Tzotzokhaan, khera bi atzọkha ẹnanga cha kaam ọtzọhmnọng kwọ.”
15 Depois ele voltou ao homem de Deus, ele e toda a sua comitiva. Veio, pôs-se diante dele e disse: — Eis que, agora, reconheço que em toda a terra não há Deus, a não ser em Israel. E agora, por favor, aceite um presente deste seu servo.
16 Yina, Elisha obhina bi, “K'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi kwa kaam mkpobh orukhi akpen, kaam ẹnanga manda dani kindọkha.” Chibhi da Naaman ọgban-ẹ bi ọtzọkha ẹnanga nda, Elisha kokher ọtzọkha.
16 Porém ele respondeu: — Tão certo como vive o Naamã insistiu com ele para que aceitasse, mas ele recusou.
17 Mẹ wọ ofon, Naaman oben bi, “Idikha an-atzọkha, tte kaam ọtzọhmnọng kwọ mkpokhi idọdọhbh s'ibe nna, k'ẹdọhbh cha nnyanyaang mfa mfha ndọhkha, ndima mmana. Da ogbe oni dọk ode kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ ḿbiri ńsi nnanga nkwọmisẹ, ọmaana njafọhni nnang ọkha kpenamkpen, kw'oyongi Ọvaar Ibinọkpaabyi.
17 Então Naamã disse: — Se você não quer, então peço que seja permitido a este seu servo levar duas mulas carregadas de terra; porque este seu servo nunca mais oferecerá holocausto nem sacrifício a outros deuses, a não ser ao
18 Yina, tte Ọvaar Ibinọkpaabyi obina ọnang kaam ọtzọhmnọng kwẹ m'odik nwa wani bi: K'ogbe kw'iwa itta kwaam ọm-ọtza odim k'ọkhapa kwa Rimon, mmindọn-ẹ abẹ mochunga nho k'ikpokpobha k'ọkhapa kwa Rimon. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi obina ọnang kaam ọtzọhmnọng kwẹ m'odik nwa.”
18 Mas que o Senhor Deus perdoe o seu servo uma coisa: quando meu senhor, o rei, entrar no templo de Rimom para ali adorar, e ele se encostar no meu braço, e eu também tiver de me encurvar no templo de Rimom, quando assim me prostrar no templo de Rimom, que o Senhor Deus perdoe este seu servo por isso.
19 Elisha on-oben bi, “Rọhng k'odidiri.”
19 Eliseu lhe disse: — Vá em paz. Quando Naamã tinha se afastado certa distância,
20 Gehazi kw'ode ọtzọhmnọng kw'Elisha kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ibinọkpaabyi, ochibhi k'ettem chẹ bi, “Itta kwaam ọmọmi ọbọhk kpọng ọnang Naaman kw'ofon Aram bi, oningi ẹnanga cha Naaman ọnang-ẹ ọtzọkh e. K'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, kaam ńgwubh-ẹ ka nnam, ndọkha ọttọhk ka mbọhk sẹ.”
20 Geazi, o servo de Eliseu, homem de Deus, disse consigo: — Eis que meu senhor foi generoso demais com este sírio Naamã, recusando o que ele trazia. Mas, tão certo como vive o
21 Mando kwa Gehazi okhubhi Naaman ka nnam. K'ogbe kwa Naaman ọrẹ-ẹ da ọm-ọrọbh otzor-ẹ nnam, ọhakha k'ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr bi, ọtza okhebh-ẹ. Ọbọbh Gehazi bi, “Ode yan o?”
21 Então Geazi correu atrás de Naamã. Quando Naamã viu que alguém vinha correndo atrás dele, saltou da carruagem para ir ao encontro dele. Então perguntou: — Está tudo bem?
22 Gehazi obhina bi, “Odem k'ode. Itta kwaam wọ ọtzọhm-m bi mben-ọ bi, ‘Atzọhmnọng afa p'afon k'ẹkhaan ch'asẹjaakhi, akk'afona ka mgbegbeho s'Ephraim akwu. Tzotzokhaan, kọ nang bẹ talẹn kwa silva ọmaana mbararin mfa.’ ”
22 Ele respondeu: — Sim, tudo bem. Meu senhor me mandou dizer: “Eis que agora mesmo vieram da região montanhosa de Efraim dois jovens que fazem parte do grupo dos discípulos dos profetas. Por favor, dê-lhes trinta e quatro quilos de prata e duas mudas de roupa.”
23 Naaman oben bi, “Tzotzokhaan, tzọkha atalẹn afa.” Ojema Gehazi bi ọtzọkha bẹ. Mando kw'ọdabhi atelẹn afa ka mkpa mfa, okwu ọttara ka mbararin mfa, ọnana atzọhmnọng pẹ afa, bẹ atzọhkha pyẹ am-achi Gehazi eden.
23 Naamã disse: — Tenha a bondade de levar sessenta e oito quilos. Insistiu com ele e amarrou sessenta e oito quilos de prata em dois sacos e duas mudas de roupa. Pôs isso sobre os ombros de dois dos seus servos, para que o levassem à frente de Geazi.
24 Mada bẹ apyiri k'egbegbeho, Gehazi ọna atzọhmnọng mba ekpo mbya, ohok k'ọhọhm. Oben ajinọng mba afona.
24 Quando ele chegou à colina, pegou os sacos que os servos traziam e os depositou na casa. Então despediu aqueles homens, que se foram.
25 K'ogbe kw'on-odimi ọtza obe itta kwẹ Elisha k'itzitzikha, Elisha ọbọbh-ẹ bi, “Gehazi, ira awobh man o?”
25 Ele, porém, entrou e se pôs diante de seu senhor. Eliseu perguntou: — De onde você vem, Geazi? Ele respondeu: — Este seu servo não foi a lugar nenhum.
26 Mẹ wọ osi, Elisha oben-ẹ bi, “K'odik-ọkka, ira egwugwuma chaam kewobh ttar-ọ, k'ogbe kw'ira ojinọng nwuma ọhak k'ọkpaar kwẹ kwa nnyanyaang mmindọr bi, okwu okhebh-ọ? Ogbe arang ma kw'abaan bi, atzọkha agbukha, ode ọbara, ode iwoni s'oliv ọmaana s'agrep, ode arukhimaan, ode abhaam, obiro ode atzọhmnọng p'ijinọng ọmaana p'ipanọng.
26 Porém Eliseu disse: — Você acha que eu não estava com você em espírito quando aquele homem voltou da sua carruagem, para encontrar-se com você? Será que esta era a ocasião para você aceitar prata e aceitar roupas, olivais e vinhas, ovelhas e bois, servos e servas?
27 K'odik-ọkka, okkima kwa Naaman ọ́n-ọraakh-ọ, ọraakhi va pọ ọmaana va pa va pọ.” Mando kwa Gehazi obin k'itzitzikha s'Elisha ttara okkima kw'obubh-ẹ maa, for sẹ in-iwur bi gwaang.
27 Portanto, a lepra de Naamã se pegará a você e à sua descendência para sempre. E Geazi saiu da presença de Eliseu já leproso, branco como a neve.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.