2 Reis 5
mfo (MFO) vs ARA
1 Iwa Naaman ode odenho kw'arim-egbong p'ọvaarnọng kw'Aram. Wa kẹ ode ọnọng ọkkakka kw'itta kwẹ ọnangi ikpokpobha s'ideden, okhuri bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi oreng ka nnam sẹ ọnang anọng p'Aram ekhema. Wa kẹ ode orim-egbong kw'ọkkaam-ọkkaam, yina, ode okkikkima.
1 Naamã, comandante do exército do rei da Síria, era grande homem diante do seu senhor e de muito conceito, porque por ele o Senhor dera vitória à Síria; era ele herói da guerra, porém leproso.
2 K'ogbe wani, arim-egbong p'Aram afona atza achi obhon, bẹ abọkha ominanwa wani kw'ofon Israẹl k'ẹmmọri, ọtza ode ọtzọhmnọng kwa kwanọng kwa Naaman.
2 Saíram tropas da Síria, e da terra de Israel levaram cativa uma menina, que ficou ao serviço da mulher de Naamã.
3 Wa ominanwa nwa oben ọkka kw'orukhi abẹ bi, “Ira itta kwaam okhong ọtza ore ọsẹjaakhi ka Samariya. Kẹ ọsẹ-ẹ osi obina k'okkima kw'ọmmẹ-ẹ e.”
3 Disse ela à sua senhora: Tomara o meu senhor estivesse diante do profeta que está em Samaria; ele o restauraria da sua lepra.
4 Mando kwa Naaman ọgbaakhi ọvaarnọng odik kw'ominanwa nwa kw'ofon Israẹl ọkk'ọgbaakha.
4 Então, foi Naamã e disse ao seu senhor: Assim e assim falou a jovem que é da terra de Israel.
5 Ọvaarnọng kw'Aram oben-ẹ bi, “Rọhng atza akhebha ọsẹjaakhi. Kaam ńkkẹr ẹkkaabha ch'ọvaarnọng kw'Israẹl otzima orong-ọ, ńnang-ọ achen-ẹ.” Mẹ wọ ofon, Naaman obina ttara nnanga sa ndọhbhi mpyiri, ẹdọhbh cha silva ẹnọhna obhiri arọbh chi obhiri afa obhiri jobh, ọmaana nnanga sa gol sa ndọhbhi mpyiri ẹdọhbh cha gol arọbh azenamfa obhiri jobh ọmaana nnya jobh.
5 Respondeu o rei da Síria: Vai, anda, e enviarei uma carta ao rei de Israel. Ele partiu e levou consigo dez talentos de prata, seis mil siclos de ouro e dez vestes festivais.
6 Ẹkkaabha ch'ọkkẹri ochena ọvaarnọng kw'Israẹl ebeni bi, “Kaam nneng m'ẹkkaabha nda ndọhm Naaman kw'ode ọtzọhmnọng kwaam nchen-ọ. Kaam nnori bi, akker-ẹ okkima kw'ọmmẹ-ẹ.”
6 Levou também ao rei de Israel a carta, que dizia: Logo, em chegando a ti esta carta, saberás que eu te enviei Naamã, meu servo, para que o cures da sua lepra.
7 Mada ọvaarnọng kw'Israẹl oyeri ẹkkaabha nda, ọjaakhi ekpo pya for, oben bi, “Ojinọng nwa ọtzọhmi okkikkima ochen-m bi, nkkeri! Kaam wọ nde Ibinọkpaabyi kwa mfha nnang ọnọng akpen, mbiri mmakhi ndọkha? Kaam nkk'nna bi, kẹ om-okhonga bi, morima ayok abẹ e.”
7 Tendo lido o rei de Israel a carta, rasgou as suas vestes e disse: Acaso, sou Deus com poder de tirar a vida ou dá-la, para que este envie a mim um homem para eu curá-lo de sua lepra? Notai, pois, e vede que procura um pretexto para romper comigo.
8 Mada Elisha kw'ode ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ọbhaang bi, ọvaarnọng ọkk'ọbara fẹ fa for ọjaakhi, ọn-ọtzọhm ẹkkaabha nda ochen-ẹ, oben bi: “Kọ areng mbọng apfẹ ajaakhi ọbara ka for o? Tzọhm ojinọng nwuma achen-m ifha óronga bi, ọsẹjaakhi owobh m'Israẹl.”
8 Ouvindo, porém, Eliseu, homem de Deus, que o rei de Israel rasgara as suas vestes, mandou dizer ao rei: Por que rasgaste as tuas vestes? Deixa-o vir a mim, e saberá que há profeta em Israel.
9 Mando kwa Naaman otzim nnyanyaang sẹ, ọmaana apkaar pẹ pa nnyanyaang mmindọr, ọtza obe k'ẹhọhmma ch'ọhọhm kw'Elisha.
9 Veio, pois, Naamã com os seus cavalos e os seus carros e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Elisha ọtzọhm ọkkaabh-ẹkkaabha bi, ọtza oben-ẹ bi, “Kọ rọhng atza arana for sọ k'Ọraanga kwa Jọrdan igbe izenamfa, kkeri, kọ átzọkha for sọ ọtzọkha dọk, ábira ánaanga okkima nwa ọnaanga.”
10 Então, Eliseu lhe mandou um mensageiro, dizendo: Vai, lava-te sete vezes no Jordão, e a tua carne será restaurada, e ficarás limpo.
11 Yina, Naaman ọdọkh-ẹ ofona, oben bi, “Kaam osi-m bi, na oyin ka okwu ore-m! Kaam nhokhi chen bi, kẹ owokhi ọbọhk m'okkima nwa, obiro oyeri che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwẹ, osi-m nnaanga okkima nwa!
11 Naamã, porém, muito se indignou e se foi, dizendo: Pensava eu que ele sairia a ter comigo, pôr-se-ia de pé, invocaria o nome do Senhor , seu Deus, moveria a mão sobre o lugar da lepra e restauraria o leproso.
12 Ọraanga kw'Abana ọmaana ọraanga kwa Pharpar p'ade araanga pa Damaskọs kajibhi ọtzam ayọhnga araanga p'Israẹl o? Osi yan kwa kaam nni k'araanga mbuma ntto ifha mbina k'okkima nwa?” Mando kwa Naaman ọbhakhi nnam k'idọdọkhi ofona.
12 Não são, porventura, Abana e Farfar, rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? Não poderia eu lavar-me neles e ficar limpo? E voltou-se e se foi com indignação.
13 Mẹ wọ osi, atzọhmnọng pa Naaman atza akhebh-ẹ aben bi, “Itta, ira ọsẹjaakhi oben-ọ bi asi odik kw'ọgaangi ọyọhnga nwa, ira kási o? Mando wọ dọk, oben-ọ bi asi odik mọmammọm nwa bi, ‘Rọhng atza ogbobha asi, abina k'okkima kwọ, abaan bi asi’!”
13 Então, se chegaram a ele os seus oficiais e lhe disseram: Meu pai, se te houvesse dito o profeta alguma coisa difícil, acaso, não a farias? Quanto mais, já que apenas te disse: Lava-te e ficarás limpo.
14 Mẹ wọ osi, Naaman ofona ọtza ọrana for sẹ k'Ọraanga kwa Jọrdan, igbe izenamfa, mach'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ọkk'ẹ ọtzọhna. Mando kw'okkima nwa ọttẹ-ẹ ọbọhk, for sẹ in-ide macha for sa nnwa-nnwa.
14 Então, desceu e mergulhou no Jordão sete vezes, consoante a palavra do homem de Deus; e a sua carne se tornou como a carne de uma criança, e ficou limpo.
15 Mando kwa Naaman ọmaana anọng p'atzọn-ẹ abẹ biphyir akpa nnam, akpa nnam atza akhebha ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi, otza obe ọsẹjaakhi k'itzitzikha, oben bi, “Kaam nkk'nna nnonga bi, Ibinọkpaabyi k'ibe ọdọdọk makhọra ọyagbin kode, kw'oyongi m'Israẹl. Tzotzokhaan, khera bi atzọkha ẹnanga cha kaam ọtzọhmnọng kwọ.”
15 Voltou ao homem de Deus, ele e toda a sua comitiva; veio, pôs-se diante dele e disse: Eis que, agora, reconheço que em toda a terra não há Deus, senão em Israel; agora, pois, te peço aceites um presente do teu servo.
16 Yina, Elisha obhina bi, “K'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi kwa kaam mkpobh orukhi akpen, kaam ẹnanga manda dani kindọkha.” Chibhi da Naaman ọgban-ẹ bi ọtzọkha ẹnanga nda, Elisha kokher ọtzọkha.
16 Porém ele disse: Tão certo como vive o Senhor , em cuja presença estou, não o aceitarei. Instou com ele para que o aceitasse, mas ele recusou.
17 Mẹ wọ ofon, Naaman oben bi, “Idikha an-atzọkha, tte kaam ọtzọhmnọng kwọ mkpokhi idọdọhbh s'ibe nna, k'ẹdọhbh cha nnyanyaang mfa mfha ndọhkha, ndima mmana. Da ogbe oni dọk ode kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ ḿbiri ńsi nnanga nkwọmisẹ, ọmaana njafọhni nnang ọkha kpenamkpen, kw'oyongi Ọvaar Ibinọkpaabyi.
17 Disse Naamã: Se não queres, peço-te que ao teu servo seja dado levar uma carga de terra de dois mulos; porque nunca mais oferecerá este teu servo holocausto nem sacrifício a outros deuses, senão ao Senhor .
18 Yina, tte Ọvaar Ibinọkpaabyi obina ọnang kaam ọtzọhmnọng kwẹ m'odik nwa wani bi: K'ogbe kw'iwa itta kwaam ọm-ọtza odim k'ọkhapa kwa Rimon, mmindọn-ẹ abẹ mochunga nho k'ikpokpobha k'ọkhapa kwa Rimon. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi obina ọnang kaam ọtzọhmnọng kwẹ m'odik nwa.”
18 Nisto perdoe o Senhor a teu servo; quando o meu senhor entra na casa de Rimom para ali adorar, e ele se encosta na minha mão, e eu também me tenha de encurvar na casa de Rimom, quando assim me prostrar na casa de Rimom, nisto perdoe o Senhor a teu servo.
19 Elisha on-oben bi, “Rọhng k'odidiri.”
19 Eliseu lhe disse: Vai em paz. Quando Naamã se tinha afastado certa distância,
20 Gehazi kw'ode ọtzọhmnọng kw'Elisha kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ibinọkpaabyi, ochibhi k'ettem chẹ bi, “Itta kwaam ọmọmi ọbọhk kpọng ọnang Naaman kw'ofon Aram bi, oningi ẹnanga cha Naaman ọnang-ẹ ọtzọkh e. K'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, kaam ńgwubh-ẹ ka nnam, ndọkha ọttọhk ka mbọhk sẹ.”
20 Geazi, o moço de Eliseu, homem de Deus, disse consigo: Eis que meu senhor impediu a este siro Naamã que da sua mão se lhe desse alguma coisa do que trazia; porém, tão certo como vive o Senhor , hei de correr atrás dele e receberei dele alguma coisa.
21 Mando kwa Gehazi okhubhi Naaman ka nnam. K'ogbe kwa Naaman ọrẹ-ẹ da ọm-ọrọbh otzor-ẹ nnam, ọhakha k'ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr bi, ọtza okhebh-ẹ. Ọbọbh Gehazi bi, “Ode yan o?”
21 Então, foi Geazi em alcance de Naamã; Naamã, vendo que corria atrás dele, saltou do carro a encontrá-lo e perguntou: Vai tudo bem?
22 Gehazi obhina bi, “Odem k'ode. Itta kwaam wọ ọtzọhm-m bi mben-ọ bi, ‘Atzọhmnọng afa p'afon k'ẹkhaan ch'asẹjaakhi, akk'afona ka mgbegbeho s'Ephraim akwu. Tzotzokhaan, kọ nang bẹ talẹn kwa silva ọmaana mbararin mfa.’ ”
22 Ele respondeu: Tudo vai bem; meu senhor me mandou dizer: Eis que, agora mesmo, vieram a mim dois jovens, dentre os discípulos dos profetas da região montanhosa de Efraim; dá-lhes, pois, um talento de prata e duas vestes festivais.
23 Naaman oben bi, “Tzotzokhaan, tzọkha atalẹn afa.” Ojema Gehazi bi ọtzọkha bẹ. Mando kw'ọdabhi atelẹn afa ka mkpa mfa, okwu ọttara ka mbararin mfa, ọnana atzọhmnọng pẹ afa, bẹ atzọhkha pyẹ am-achi Gehazi eden.
23 Disse Naamã: Sê servido tomar dois talentos. Instou com ele e amarrou dois talentos de prata em dois sacos e duas vestes festivais; pô-los sobre dois dos seus moços, os quais os levaram adiante dele.
24 Mada bẹ apyiri k'egbegbeho, Gehazi ọna atzọhmnọng mba ekpo mbya, ohok k'ọhọhm. Oben ajinọng mba afona.
24 Tendo ele chegado ao outeiro, tomou-os das suas mãos e os depositou na casa; e despediu aqueles homens, que se foram.
25 K'ogbe kw'on-odimi ọtza obe itta kwẹ Elisha k'itzitzikha, Elisha ọbọbh-ẹ bi, “Gehazi, ira awobh man o?”
25 Ele, porém, entrou e se pôs diante de seu senhor. Perguntou-lhe Eliseu: Donde vens, Geazi? Respondeu ele: Teu servo não foi a parte alguma.
26 Mẹ wọ osi, Elisha oben-ẹ bi, “K'odik-ọkka, ira egwugwuma chaam kewobh ttar-ọ, k'ogbe kw'ira ojinọng nwuma ọhak k'ọkpaar kwẹ kwa nnyanyaang mmindọr bi, okwu okhebh-ọ? Ogbe arang ma kw'abaan bi, atzọkha agbukha, ode ọbara, ode iwoni s'oliv ọmaana s'agrep, ode arukhimaan, ode abhaam, obiro ode atzọhmnọng p'ijinọng ọmaana p'ipanọng.
26 Porém ele lhe disse: Porventura, não fui contigo em espírito quando aquele homem voltou do seu carro, a encontrar-te? Era isto ocasião para tomares prata e para tomares vestes, olivais e vinhas, ovelhas e bois, servos e servas?
27 K'odik-ọkka, okkima kwa Naaman ọ́n-ọraakh-ọ, ọraakhi va pọ ọmaana va pa va pọ.” Mando kwa Gehazi obin k'itzitzikha s'Elisha ttara okkima kw'obubh-ẹ maa, for sẹ in-iwur bi gwaang.
27 Portanto, a lepra de Naamã se pegará a ti e à tua descendência para sempre. Então, saiu de diante dele leproso, branco como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.