2 Reis 5

mfo (MFO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Iwa Naaman ode odenho kw'arim-egbong p'ọvaarnọng kw'Aram. Wa kẹ ode ọnọng ọkkakka kw'itta kwẹ ọnangi ikpokpobha s'ideden, okhuri bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi oreng ka nnam sẹ ọnang anọng p'Aram ekhema. Wa kẹ ode orim-egbong kw'ọkkaam-ọkkaam, yina, ode okkikkima.
1 Ora, Naamã, capitão do exército do rei da Síria, era homem notável diante do seu senhor, e honorável, porque por seu intermédio o SENHOR havia concedido libertação à Síria; ele também era um homem poderoso e valente, porém era leproso.
2 K'ogbe wani, arim-egbong p'Aram afona atza achi obhon, bẹ abọkha ominanwa wani kw'ofon Israẹl k'ẹmmọri, ọtza ode ọtzọhmnọng kwa kwanọng kwa Naaman.
2 E os sírios haviam saído em companhias, e haviam trazido cativa, da terra de Israel, uma criada pequena; e ela servia a esposa de Naamã.
3 Wa ominanwa nwa oben ọkka kw'orukhi abẹ bi, “Ira itta kwaam okhong ọtza ore ọsẹjaakhi ka Samariya. Kẹ ọsẹ-ẹ osi obina k'okkima kw'ọmmẹ-ẹ e.”
3 E ela disse à sua senhora: Tomara que o meu senhor estivesse com o profeta que está em Samaria! Porque ele o restauraria da sua lepra.
4 Mando kwa Naaman ọgbaakhi ọvaarnọng odik kw'ominanwa nwa kw'ofon Israẹl ọkk'ọgbaakha.
4 E um entrou, e contou ao seu senhor, dizendo: Assim e assim disse a criada que é da terra de Israel.
5 Ọvaarnọng kw'Aram oben-ẹ bi, “Rọhng atza akhebha ọsẹjaakhi. Kaam ńkkẹr ẹkkaabha ch'ọvaarnọng kw'Israẹl otzima orong-ọ, ńnang-ọ achen-ẹ.” Mẹ wọ ofon, Naaman obina ttara nnanga sa ndọhbhi mpyiri, ẹdọhbh cha silva ẹnọhna obhiri arọbh chi obhiri afa obhiri jobh, ọmaana nnanga sa gol sa ndọhbhi mpyiri ẹdọhbh cha gol arọbh azenamfa obhiri jobh ọmaana nnya jobh.
5 E o rei da Síria disse: Vai lá! Vai e eu enviarei uma carta ao rei de Israel. E ele partiu, e levou consigo dez talentos de prata, e seis mil pedaços de ouro, e dez mudas de vestes.
6 Ẹkkaabha ch'ọkkẹri ochena ọvaarnọng kw'Israẹl ebeni bi, “Kaam nneng m'ẹkkaabha nda ndọhm Naaman kw'ode ọtzọhmnọng kwaam nchen-ọ. Kaam nnori bi, akker-ẹ okkima kw'ọmmẹ-ẹ.”
6 E ele trouxe a carta até ao rei de Israel, dizendo: Agora, quando esta carta chegar a ti, eis que, com ela enviei-te Naamã, o meu servo, para que possas recuperá-lo da sua lepra.
7 Mada ọvaarnọng kw'Israẹl oyeri ẹkkaabha nda, ọjaakhi ekpo pya for, oben bi, “Ojinọng nwa ọtzọhmi okkikkima ochen-m bi, nkkeri! Kaam wọ nde Ibinọkpaabyi kwa mfha nnang ọnọng akpen, mbiri mmakhi ndọkha? Kaam nkk'nna bi, kẹ om-okhonga bi, morima ayok abẹ e.”
7 E sucedeu, quando o rei de Israel leu a carta, que ele rasgou as suas vestes, e disse: Sou eu Deus, para matar e fazer viver, para que este homem, verdadeiramente, envie-me um homem para ser recuperado da sua lepra? Porquanto considerai, insisto convosco, e vede como ele busca contenda contra mim.
8 Mada Elisha kw'ode ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ọbhaang bi, ọvaarnọng ọkk'ọbara fẹ fa for ọjaakhi, ọn-ọtzọhm ẹkkaabha nda ochen-ẹ, oben bi: “Kọ areng mbọng apfẹ ajaakhi ọbara ka for o? Tzọhm ojinọng nwuma achen-m ifha óronga bi, ọsẹjaakhi owobh m'Israẹl.”
8 E assim sucedeu, quando Eliseu, o homem de Deus, ouviu que o rei de Israel havia rasgado as suas vestes, que ele enviou ao rei, dizendo: Por que rasgaste as tuas vestes? Deixa que venha até mim e ele saberá que existe um profeta em Israel.
9 Mando kwa Naaman otzim nnyanyaang sẹ, ọmaana apkaar pẹ pa nnyanyaang mmindọr, ọtza obe k'ẹhọhmma ch'ọhọhm kw'Elisha.
9 Assim, Naamã veio com os seus cavalos e com a sua carruagem, e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Elisha ọtzọhm ọkkaabh-ẹkkaabha bi, ọtza oben-ẹ bi, “Kọ rọhng atza arana for sọ k'Ọraanga kwa Jọrdan igbe izenamfa, kkeri, kọ átzọkha for sọ ọtzọkha dọk, ábira ánaanga okkima nwa ọnaanga.”
10 E Eliseu enviou um mensageiro a ele, dizendo: Vai e te lava no Jordão sete vezes, e a tua carne virá novamente a ti, e tu serás limpo.
11 Yina, Naaman ọdọkh-ẹ ofona, oben bi, “Kaam osi-m bi, na oyin ka okwu ore-m! Kaam nhokhi chen bi, kẹ owokhi ọbọhk m'okkima nwa, obiro oyeri che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwẹ, osi-m nnaanga okkima nwa!
11 Porém, Naamã ficou irado, e foi-se embora, e disse: Eis que pensei: Ele, certamente, sairá até mim, e se porá de pé, e clamará o nome do SENHOR seu Deus, e baterá com a sua mão sobre o local, e recuperará a lepra.
12 Ọraanga kw'Abana ọmaana ọraanga kwa Pharpar p'ade araanga pa Damaskọs kajibhi ọtzam ayọhnga araanga p'Israẹl o? Osi yan kwa kaam nni k'araanga mbuma ntto ifha mbina k'okkima nwa?” Mando kwa Naaman ọbhakhi nnam k'idọdọkhi ofona.
12 Não são o Abana e o Farpar, os rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? Não posso eu me lavar neles e ficar limpo? Assim, ele se volveu e partiu em fúria.
13 Mẹ wọ osi, atzọhmnọng pa Naaman atza akhebh-ẹ aben bi, “Itta, ira ọsẹjaakhi oben-ọ bi asi odik kw'ọgaangi ọyọhnga nwa, ira kási o? Mando wọ dọk, oben-ọ bi asi odik mọmammọm nwa bi, ‘Rọhng atza ogbobha asi, abina k'okkima kwọ, abaan bi asi’!”
13 E os seus servos se aproximaram, e falaram a ele, e disseram: Meu pai, se o profeta tivesse te pedido para fazer uma coisa grande, não a terias feito tu? Quanto mais, agora que ele te disse: Lava-te e ficas limpo?
14 Mẹ wọ osi, Naaman ofona ọtza ọrana for sẹ k'Ọraanga kwa Jọrdan, igbe izenamfa, mach'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ọkk'ẹ ọtzọhna. Mando kw'okkima nwa ọttẹ-ẹ ọbọhk, for sẹ in-ide macha for sa nnwa-nnwa.
14 Então, ele desceu e mergulhou sete vezes no Jordão, segundo o dizer do homem de Deus; e a sua carne retornou como a carne de uma pequena criança, e ele foi limpo.
15 Mando kwa Naaman ọmaana anọng p'atzọn-ẹ abẹ biphyir akpa nnam, akpa nnam atza akhebha ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi, otza obe ọsẹjaakhi k'itzitzikha, oben bi, “Kaam nkk'nna nnonga bi, Ibinọkpaabyi k'ibe ọdọdọk makhọra ọyagbin kode, kw'oyongi m'Israẹl. Tzotzokhaan, khera bi atzọkha ẹnanga cha kaam ọtzọhmnọng kwọ.”
15 E ele retornou ao homem de Deus, ele e toda a sua companhia, e veio, e pôs-se diante dele; e disse: Eis que agora sei que não há Deus em toda a terra, senão em Israel; agora, portanto, suplico-te, recebe uma bênção do teu servo.
16 Yina, Elisha obhina bi, “K'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi kwa kaam mkpobh orukhi akpen, kaam ẹnanga manda dani kindọkha.” Chibhi da Naaman ọgban-ẹ bi ọtzọkha ẹnanga nda, Elisha kokher ọtzọkha.
16 Porém, ele disse: Como vive o SENHOR, diante de quem me ponho de pé: Não quero receber nada. E ele insistiu para que ele a recebesse; mas ele se recusou.
17 Mẹ wọ ofon, Naaman oben bi, “Idikha an-atzọkha, tte kaam ọtzọhmnọng kwọ mkpokhi idọdọhbh s'ibe nna, k'ẹdọhbh cha nnyanyaang mfa mfha ndọhkha, ndima mmana. Da ogbe oni dọk ode kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ ḿbiri ńsi nnanga nkwọmisẹ, ọmaana njafọhni nnang ọkha kpenamkpen, kw'oyongi Ọvaar Ibinọkpaabyi.
17 E Naamã disse: Não se dará nada então. Eu suplico-te, seja dada ao teu servo a carga de terra de duas mulas? Porque o teu servo, doravante, não oferecerá nem oferta queimada, nem sacrifício a outros deuses, senão ao SENHOR.
18 Yina, tte Ọvaar Ibinọkpaabyi obina ọnang kaam ọtzọhmnọng kwẹ m'odik nwa wani bi: K'ogbe kw'iwa itta kwaam ọm-ọtza odim k'ọkhapa kwa Rimon, mmindọn-ẹ abẹ mochunga nho k'ikpokpobha k'ọkhapa kwa Rimon. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi obina ọnang kaam ọtzọhmnọng kwẹ m'odik nwa.”
18 Nisto perdoe o SENHOR a teu servo, quando vier meu senhor à casa de Rimom, para ali adorar, e ele se apoiar em minha mão e eu me curvar na casa Rimom; quando eu me curvar na casa de Rimom, nesta coisa, perdoe SENHOR o teu servo.
19 Elisha on-oben bi, “Rọhng k'odidiri.”
19 E ele lhe disse: Vai em paz. Assim, ele partiu da sua presença a uma curta distância.
20 Gehazi kw'ode ọtzọhmnọng kw'Elisha kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ibinọkpaabyi, ochibhi k'ettem chẹ bi, “Itta kwaam ọmọmi ọbọhk kpọng ọnang Naaman kw'ofon Aram bi, oningi ẹnanga cha Naaman ọnang-ẹ ọtzọkh e. K'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, kaam ńgwubh-ẹ ka nnam, ndọkha ọttọhk ka mbọhk sẹ.”
20 Porém, Geazi, o servo de Eliseu, o homem de Deus, disse: Eis que o meu senhor dispensou Naamã, esse Sírio, ao não receber em suas mãos aquilo que ele trouxe; porém, como vive o SENHOR, correrei atrás dele, e pegarei algo dele.
21 Mando kwa Gehazi okhubhi Naaman ka nnam. K'ogbe kwa Naaman ọrẹ-ẹ da ọm-ọrọbh otzor-ẹ nnam, ọhakha k'ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr bi, ọtza okhebh-ẹ. Ọbọbh Gehazi bi, “Ode yan o?”
21 Assim, Geazi seguiu atrás de Naamã. E, quando Naamã o viu correndo atrás de si, ele desceu da carruagem para encontrá-lo, e disse: Está tudo bem?
22 Gehazi obhina bi, “Odem k'ode. Itta kwaam wọ ọtzọhm-m bi mben-ọ bi, ‘Atzọhmnọng afa p'afon k'ẹkhaan ch'asẹjaakhi, akk'afona ka mgbegbeho s'Ephraim akwu. Tzotzokhaan, kọ nang bẹ talẹn kwa silva ọmaana mbararin mfa.’ ”
22 E ele disse: Tudo está bem. O meu senhor me enviou, dizendo: Eis que, agora mesmo, vieram a mim, do monte Efraim, dois moços dos filhos dos profetas: Dá-lhes, rogo-te, um talento de prata, e duas mudas de vestes.
23 Naaman oben bi, “Tzotzokhaan, tzọkha atalẹn afa.” Ojema Gehazi bi ọtzọkha bẹ. Mando kw'ọdabhi atelẹn afa ka mkpa mfa, okwu ọttara ka mbararin mfa, ọnana atzọhmnọng pẹ afa, bẹ atzọhkha pyẹ am-achi Gehazi eden.
23 E Naamã disse: Sê contente, toma dois talentos. E insistiu com ele, e amarrou dois talentos de prata em dois sacos, com duas mudas de vestes, e as deitou sobre os seus dois servos; e eles as carregaram adiante dele.
24 Mada bẹ apyiri k'egbegbeho, Gehazi ọna atzọhmnọng mba ekpo mbya, ohok k'ọhọhm. Oben ajinọng mba afona.
24 E quando ele chegou à torre, tomou-os das mãos deles, e os depositou à casa; e ele deixou os homens irem, e eles partiram.
25 K'ogbe kw'on-odimi ọtza obe itta kwẹ Elisha k'itzitzikha, Elisha ọbọbh-ẹ bi, “Gehazi, ira awobh man o?”
25 Porém, quando ele entrou, e pôs-se diante do seu mestre; e disse-lhe Eliseu: De onde vens tu, Geazi? E ele disse: O teu servo não foi a lugar nenhum.
26 Mẹ wọ osi, Elisha oben-ẹ bi, “K'odik-ọkka, ira egwugwuma chaam kewobh ttar-ọ, k'ogbe kw'ira ojinọng nwuma ọhak k'ọkpaar kwẹ kwa nnyanyaang mmindọr bi, okwu okhebh-ọ? Ogbe arang ma kw'abaan bi, atzọkha agbukha, ode ọbara, ode iwoni s'oliv ọmaana s'agrep, ode arukhimaan, ode abhaam, obiro ode atzọhmnọng p'ijinọng ọmaana p'ipanọng.
26 E ele lhe disse: Não foi contigo o meu coração quando o homem retornou da sua carruagem para te encontrar? É hora de se receber dinheiro, e receber vestes, e olivais, e vinhas, e ovelhas, e bois, e servos e criadas?
27 K'odik-ọkka, okkima kwa Naaman ọ́n-ọraakh-ọ, ọraakhi va pọ ọmaana va pa va pọ.” Mando kwa Gehazi obin k'itzitzikha s'Elisha ttara okkima kw'obubh-ẹ maa, for sẹ in-iwur bi gwaang.
27 Portanto, a lepra de Naamã se pegará a ti, e à tua semente para sempre. E ele saiu da sua presença um leproso, tão branco como a neve.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.