2 Reis 5
mfo (MFO) vs ARIB
1 Iwa Naaman ode odenho kw'arim-egbong p'ọvaarnọng kw'Aram. Wa kẹ ode ọnọng ọkkakka kw'itta kwẹ ọnangi ikpokpobha s'ideden, okhuri bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi oreng ka nnam sẹ ọnang anọng p'Aram ekhema. Wa kẹ ode orim-egbong kw'ọkkaam-ọkkaam, yina, ode okkikkima.
1 Ora, Naamã, chefe do exército do rei da Síria, era um grande homem diante do seu senhor, e de muito respeito, porque por ele o Senhor dera livramento aos sírios; era homem valente, porém leproso.
2 K'ogbe wani, arim-egbong p'Aram afona atza achi obhon, bẹ abọkha ominanwa wani kw'ofon Israẹl k'ẹmmọri, ọtza ode ọtzọhmnọng kwa kwanọng kwa Naaman.
2 Os sírios, numa das suas investidas, haviam levado presa, da terra de Israel, uma menina que ficou ao serviço da mulher de Naamã.
3 Wa ominanwa nwa oben ọkka kw'orukhi abẹ bi, “Ira itta kwaam okhong ọtza ore ọsẹjaakhi ka Samariya. Kẹ ọsẹ-ẹ osi obina k'okkima kw'ọmmẹ-ẹ e.”
3 Disse ela a sua senhora: Oxalá que o meu senhor estivesse diante do profeta que está em Samária! Pois este o curaria da sua lepra.
4 Mando kwa Naaman ọgbaakhi ọvaarnọng odik kw'ominanwa nwa kw'ofon Israẹl ọkk'ọgbaakha.
4 Então Naamã foi notificar a seu senhor, dizendo: Assim e assim falou a menina que é da terra de Israel.
5 Ọvaarnọng kw'Aram oben-ẹ bi, “Rọhng atza akhebha ọsẹjaakhi. Kaam ńkkẹr ẹkkaabha ch'ọvaarnọng kw'Israẹl otzima orong-ọ, ńnang-ọ achen-ẹ.” Mẹ wọ ofon, Naaman obina ttara nnanga sa ndọhbhi mpyiri, ẹdọhbh cha silva ẹnọhna obhiri arọbh chi obhiri afa obhiri jobh, ọmaana nnanga sa gol sa ndọhbhi mpyiri ẹdọhbh cha gol arọbh azenamfa obhiri jobh ọmaana nnya jobh.
5 Respondeu o rei da Síria: Vai, anda, e enviarei uma carta ao rei de Israel. Foi, pois, e levou consigo dez talentos de prata, e seis mil siclos de ouro e dez mudas de roupa.
6 Ẹkkaabha ch'ọkkẹri ochena ọvaarnọng kw'Israẹl ebeni bi, “Kaam nneng m'ẹkkaabha nda ndọhm Naaman kw'ode ọtzọhmnọng kwaam nchen-ọ. Kaam nnori bi, akker-ẹ okkima kw'ọmmẹ-ẹ.”
6 Também levou ao rei de Israel a carta, que dizia: Logo, em chegando a ti esta carta, saberás que eu te enviei Naamã, meu servo, para que o cures da sua lepra.
7 Mada ọvaarnọng kw'Israẹl oyeri ẹkkaabha nda, ọjaakhi ekpo pya for, oben bi, “Ojinọng nwa ọtzọhmi okkikkima ochen-m bi, nkkeri! Kaam wọ nde Ibinọkpaabyi kwa mfha nnang ọnọng akpen, mbiri mmakhi ndọkha? Kaam nkk'nna bi, kẹ om-okhonga bi, morima ayok abẹ e.”
7 Tendo o rei de Israel lido a carta, rasgou as suas vestes, e disse: Sou eu Deus, que possa matar e vivificar, para que este envie a mim um homem a fim de que eu o cure da sua lepra? Notai, peço-vos, e vede como ele anda buscando ocasião contra mim.
8 Mada Elisha kw'ode ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ọbhaang bi, ọvaarnọng ọkk'ọbara fẹ fa for ọjaakhi, ọn-ọtzọhm ẹkkaabha nda ochen-ẹ, oben bi: “Kọ areng mbọng apfẹ ajaakhi ọbara ka for o? Tzọhm ojinọng nwuma achen-m ifha óronga bi, ọsẹjaakhi owobh m'Israẹl.”
8 Quando Eliseu, o homem de Deus, ouviu que o rei de Israel rasgara as suas vestes, mandou dizer ao rei: Por que rasgaste as tuas vestes? Deixa-o vir ter comigo, e saberá que há profeta em Israel.
9 Mando kwa Naaman otzim nnyanyaang sẹ, ọmaana apkaar pẹ pa nnyanyaang mmindọr, ọtza obe k'ẹhọhmma ch'ọhọhm kw'Elisha.
9 Veio, pois, Naamã com os seus cavalos, e com o seu carro, e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Elisha ọtzọhm ọkkaabh-ẹkkaabha bi, ọtza oben-ẹ bi, “Kọ rọhng atza arana for sọ k'Ọraanga kwa Jọrdan igbe izenamfa, kkeri, kọ átzọkha for sọ ọtzọkha dọk, ábira ánaanga okkima nwa ọnaanga.”
10 Então este lhe mandou um mensageiro, a dizer-lhe: Vai, lava-te sete vezes no Jordão, e a tua carne tornará a ti, e ficarás purificado.
11 Yina, Naaman ọdọkh-ẹ ofona, oben bi, “Kaam osi-m bi, na oyin ka okwu ore-m! Kaam nhokhi chen bi, kẹ owokhi ọbọhk m'okkima nwa, obiro oyeri che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwẹ, osi-m nnaanga okkima nwa!
11 Naamã, porém, indignado, retirou-se, dizendo: Eis que pensava eu: Certamente ele sairá a ter comigo, pôr-se-á em pé, invocará o nome do Senhor seu Deus, passará a sua mão sobre o lugar, e curará o leproso.
12 Ọraanga kw'Abana ọmaana ọraanga kwa Pharpar p'ade araanga pa Damaskọs kajibhi ọtzam ayọhnga araanga p'Israẹl o? Osi yan kwa kaam nni k'araanga mbuma ntto ifha mbina k'okkima nwa?” Mando kwa Naaman ọbhakhi nnam k'idọdọkhi ofona.
12 Não são, porventura, Abana e Farpar, rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? não poderia eu lavar-me neles, e ficar purificado? Assim se voltou e se retirou com indignação.
13 Mẹ wọ osi, atzọhmnọng pa Naaman atza akhebh-ẹ aben bi, “Itta, ira ọsẹjaakhi oben-ọ bi asi odik kw'ọgaangi ọyọhnga nwa, ira kási o? Mando wọ dọk, oben-ọ bi asi odik mọmammọm nwa bi, ‘Rọhng atza ogbobha asi, abina k'okkima kwọ, abaan bi asi’!”
13 Os seus servos, porém, chegaram-se a ele e lhe falaram, dizendo: Meu pai, se o profeta te houvesse indicado alguma coisa difícil, porventura não a terias cumprido? Quanto mais, dizendo-te ele: Lava-te, e ficarás purificado.
14 Mẹ wọ osi, Naaman ofona ọtza ọrana for sẹ k'Ọraanga kwa Jọrdan, igbe izenamfa, mach'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ọkk'ẹ ọtzọhna. Mando kw'okkima nwa ọttẹ-ẹ ọbọhk, for sẹ in-ide macha for sa nnwa-nnwa.
14 Desceu ele, pois, e mergulhou-se no Jordão sete vezes, conforme a palavra do homem de Deus; e a sua carne tornou-se como a carne dum menino, e ficou purificado.
15 Mando kwa Naaman ọmaana anọng p'atzọn-ẹ abẹ biphyir akpa nnam, akpa nnam atza akhebha ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi, otza obe ọsẹjaakhi k'itzitzikha, oben bi, “Kaam nkk'nna nnonga bi, Ibinọkpaabyi k'ibe ọdọdọk makhọra ọyagbin kode, kw'oyongi m'Israẹl. Tzotzokhaan, khera bi atzọkha ẹnanga cha kaam ọtzọhmnọng kwọ.”
15 Então voltou ao homem de Deus, ele e toda a sua comitiva; chegando, pôs-se diante dele, e disse: Eis que agora sei que em toda a terra não há Deus senão em Israel; agora, pois, peço-te que do teu servo recebas um presente.
16 Yina, Elisha obhina bi, “K'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi kwa kaam mkpobh orukhi akpen, kaam ẹnanga manda dani kindọkha.” Chibhi da Naaman ọgban-ẹ bi ọtzọkha ẹnanga nda, Elisha kokher ọtzọkha.
16 Ele, porém, respondeu: Vive o Senhor, em cuja presença estou, que não o receberei. Naamã instou com ele para que o tomasse; mas ele recusou.
17 Mẹ wọ ofon, Naaman oben bi, “Idikha an-atzọkha, tte kaam ọtzọhmnọng kwọ mkpokhi idọdọhbh s'ibe nna, k'ẹdọhbh cha nnyanyaang mfa mfha ndọhkha, ndima mmana. Da ogbe oni dọk ode kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ ḿbiri ńsi nnanga nkwọmisẹ, ọmaana njafọhni nnang ọkha kpenamkpen, kw'oyongi Ọvaar Ibinọkpaabyi.
17 Ao que disse Naamã: Seja assim; contudo dê-se a este teu servo terra que baste para carregar duas mulas; porque nunca mais oferecerá este teu servo holocausto nem sacrifício a outros deuses, senão ao Senhor.
18 Yina, tte Ọvaar Ibinọkpaabyi obina ọnang kaam ọtzọhmnọng kwẹ m'odik nwa wani bi: K'ogbe kw'iwa itta kwaam ọm-ọtza odim k'ọkhapa kwa Rimon, mmindọn-ẹ abẹ mochunga nho k'ikpokpobha k'ọkhapa kwa Rimon. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi obina ọnang kaam ọtzọhmnọng kwẹ m'odik nwa.”
18 Nisto perdoe o Senhor ao teu servo: Quando meu amo entrar na casa de Rimom para ali adorar, e ele se apoiar na minha mão, e eu também me tenha de encurvar na casa de Rimom; quando assim me encurvar na casa de Rimom, nisto perdoe o Senhor ao teu servo.
19 Elisha on-oben bi, “Rọhng k'odidiri.”
19 Eliseu lhe disse: Vai em paz.
20 Gehazi kw'ode ọtzọhmnọng kw'Elisha kw'ode ọtzọhmnọng kw'Ibinọkpaabyi, ochibhi k'ettem chẹ bi, “Itta kwaam ọmọmi ọbọhk kpọng ọnang Naaman kw'ofon Aram bi, oningi ẹnanga cha Naaman ọnang-ẹ ọtzọkh e. K'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, kaam ńgwubh-ẹ ka nnam, ndọkha ọttọhk ka mbọhk sẹ.”
20 Quando Naamã já ia a uma pequena distância, Geazi, moço de Eliseu, o homem de Deus, disse: Eis que meu senhor poupou a este sírio Naamã, não recebendo da mão dele coisa alguma do que trazia; vive o Senhor, que hei de correr atrás dele, e receber dele alguma coisa.
21 Mando kwa Gehazi okhubhi Naaman ka nnam. K'ogbe kwa Naaman ọrẹ-ẹ da ọm-ọrọbh otzor-ẹ nnam, ọhakha k'ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr bi, ọtza okhebh-ẹ. Ọbọbh Gehazi bi, “Ode yan o?”
21 Foi pois, Geazi em alcance de Naamã. Este, vendo que alguém corria atrás dele, saltou do carro a encontrá-lo, e perguntou: Vai tudo bem?
22 Gehazi obhina bi, “Odem k'ode. Itta kwaam wọ ọtzọhm-m bi mben-ọ bi, ‘Atzọhmnọng afa p'afon k'ẹkhaan ch'asẹjaakhi, akk'afona ka mgbegbeho s'Ephraim akwu. Tzotzokhaan, kọ nang bẹ talẹn kwa silva ọmaana mbararin mfa.’ ”
22 Respondeu ele: Tudo vai bem. Meu senhor me enviou a dizer-te: Eis que agora mesmo vieram a mim dois mancebos dos filhos dos profetas da região montanhosa de Efraim; dá-lhes, pois, um talento de prata e duas mudas de roupa.
23 Naaman oben bi, “Tzotzokhaan, tzọkha atalẹn afa.” Ojema Gehazi bi ọtzọkha bẹ. Mando kw'ọdabhi atelẹn afa ka mkpa mfa, okwu ọttara ka mbararin mfa, ọnana atzọhmnọng pẹ afa, bẹ atzọhkha pyẹ am-achi Gehazi eden.
23 Disse Naamã: Sê servido de tomar dois talentos. E instou com ele, e amarrou dois talentos de prata em dois sacos, com duas mudas de roupa, e pô-los sobre dois dos seus moços, os quais os levaram adiante de Geazi.
24 Mada bẹ apyiri k'egbegbeho, Gehazi ọna atzọhmnọng mba ekpo mbya, ohok k'ọhọhm. Oben ajinọng mba afona.
24 Tendo ele chegado ao outeiro, tomou-os das mãos deles e os depositou na casa; e despediu aqueles homens, e eles se foram.
25 K'ogbe kw'on-odimi ọtza obe itta kwẹ Elisha k'itzitzikha, Elisha ọbọbh-ẹ bi, “Gehazi, ira awobh man o?”
25 Mas ele entrou e pôs-se diante de seu amo. Então lhe perguntou Eliseu: Donde vens, Geazi? Respondeu ele: Teu servo não foi a parte alguma.
26 Mẹ wọ osi, Elisha oben-ẹ bi, “K'odik-ọkka, ira egwugwuma chaam kewobh ttar-ọ, k'ogbe kw'ira ojinọng nwuma ọhak k'ọkpaar kwẹ kwa nnyanyaang mmindọr bi, okwu okhebh-ọ? Ogbe arang ma kw'abaan bi, atzọkha agbukha, ode ọbara, ode iwoni s'oliv ọmaana s'agrep, ode arukhimaan, ode abhaam, obiro ode atzọhmnọng p'ijinọng ọmaana p'ipanọng.
26 Eliseu porém, lhe disse: Porventura não foi contigo o meu coração, quando aquele homem voltou do seu carro ao teu encontro? Era isto ocasião para receberes prata e roupa, olivais e vinhas, ovelhas e bois, servos e servas?
27 K'odik-ọkka, okkima kwa Naaman ọ́n-ọraakh-ọ, ọraakhi va pọ ọmaana va pa va pọ.” Mando kwa Gehazi obin k'itzitzikha s'Elisha ttara okkima kw'obubh-ẹ maa, for sẹ in-iwur bi gwaang.
27 Portanto a lepra de Naamã se pegará a ti e à tua descendência para sempre. Então Geazi saiu da presença dele leproso, branco como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.