2 Reis 4
mfo (MFO) vs NVT
1 Iwa kwanọng kw'ojinọng wani k'ẹkhaan ch'asẹjaakhi obhomi ẹmọng ọnang Elisha oben bi, “Odim kwaam kw'ode ọtzọhmnọng kwọ ọkk'ọpa, kọ arong kẹ bi, wa ọkhaam ojora f'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Ma, ọnọng kw'iwa otzim obhori okwuma bi, okwu ọtzọkha va paam p'ijinọng mach'abira pẹ.”
1 Certo dia, a viúva de um dos membros do grupo de profetas foi pedir ajuda a Eliseu: “Meu marido, que o servia, morreu, e o senhor sabe como ele temia o S enhor . Agora, veio um credor que ameaça levar meus dois filhos como escravos”.
2 Elisha obhin-ẹ bi, “Ka bọng eden cha kaam nkkaan-ọ? Gbaakh-m ọttọhk f'akhaam k'ọhọhm kwọ.”
2 “O que posso fazer para ajudá-la?”, perguntou Eliseu. “Diga-me, o que você tem em casa?” “Não tenho nada, exceto uma vasilha de azeite”, respondeu ela.
3 Elisha oben bi, “Kọ rọhng atza abọbh ayokh-ibaanga pọ biphyir agbere p'ọttọhk on-ode, atzọkha p'ahaabh-ọhaabh.
3 Então Eliseu disse: “Tome emprestadas muitas vasilhas de seus amigos e vizinhos, quantas conseguir.
4 Akk'mando asa, tzima va pọ adim k'ọhọhm ẹtzaanga, bọng abhen ọmma akpori for sabọng k'ẹtzaanga. Tzọkha ana akhe m'agbere mba biphyir, kpenamkpen kw'akk'akha ofhu, tzin-ẹ akhok okhubha wani.”
4 Depois, entre em casa com seus filhos e feche a porta. Derrame nas vasilhas o azeite que você tem e separe-as quando estiverem cheias”.
5 Kwanọng nwa obina oji Elisha, obhen ọmma okpori kẹ ọmaana va pẹ k'ẹtzaanga. Va am-atzọkha agbere achina ororo anang-ẹ.
5 A viúva seguiu as instruções de Eliseu. Seus filhos traziam vasilhas, e ela as enchia.
6 K'ogbe kw'agbere mba biphyir akk'afha, kwanọng nwa oben nnwa bi, “Tzima ọdọdọk akwu.”
6 Logo, todas estavam cheias até a borda. “Traga mais uma vasilha”, disse ela a um dos filhos. “Acabaram as vasilhas!”, respondeu ele. E o azeite parou de correr.
7 Mẹ wọ ofon, kwanọng nwa ofona ọtza ọgbaak ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi. Ọsẹjaakhi oben bi, “Rọhng atza akpe ana mba, atzima atzuk ibhori sọ. Kọ ọmaana va pọ p'ijinọng atzima p'arikhi akkaana for.”
7 Quando ela contou ao homem de Deus o que havia acontecido, ele lhe disse: “Agora venda o azeite e pague suas dívidas. Você e seus filhos poderão viver do que sobrar”.
8 Iwa ewu dani, Elisha ọtza ka Shunẹm, kẹ da kwanọng wani kw'ọbọhk ọyaang-ọyaanga orukhi, kw'ọchọhm-ẹ bi, owobha ochi ọttọhk. Mẹ wọ osi, ogbe kpenamkpen kw'oreng mẹ, ọyaakha ochi ọttọhk.
8 Certo dia, Eliseu foi à cidade de Suném. Uma mulher rica que morava na cidade o convidou para fazer uma refeição em sua casa. Depois disso, sempre que ele passava por lá, parava na casa dela para comer.
9 Kwanọng nwa oben odim bi, “Kaam nnong kẹ bi, ojinọng nwa kw'om-orenga ọkwọbha ma, ode ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi e.
9 A mulher disse ao marido: “Sem dúvida esse homem que sempre passa por aqui é um santo homem de Deus.
10 Tte mosi imaanggọkha k'ọhọhm ebir-ebir, mọtzọkha eyima, ọmaana okpokkoro, ọmaana ogbera, akwu attara k'otwikhikkaang ober-ẹ mẹ, ifha om-owobha mẹ k'ogbe kpenamkpen kw'okwu odibh man.”
10 Vamos construir um quartinho para ele no terraço e mobiliá-lo com uma cama, uma mesa, uma cadeira e uma lâmpada. Assim, quando ele passar por aqui, terá um lugar para ficar”.
11 Iwa ewu dani, mada Elisha okwu, ovura otza oyima k'ẹmaanggọ chẹ.
11 Um dia, Eliseu voltou a Suném e subiu ao quarto para descansar.
12 Oben Gehazi bi, “Yeri oShunem-kwanọng nwuma okwu.” Mando kw'oyer-ẹ, kwanọng nwa okwu obe Gehazi k'itzitzikha.
12 Disse a seu servo, Geazi: “Chame a sunamita”. Quando ela veio,
13 Elisha oben Gehazi bi, “Gbaak kwanọng nwa bi, ‘Kọ akk'ọyayaakhi nwa biphyir asa okhuri man. Na gbaak man ọttọhk fa mọfha osi ọnang-ọ. Mọgbaak atzim ọnang ọvaarnọng k'eho chọ ọ, ode bi, odenho kw'arim-egbong wọ kw'am-ọgbaak atzim k'eho chọ ra a?’ ”
13 Eliseu disse a Geazi: “Diga-lhe: ‘Somos gratos por sua bondade e seu cuidado conosco. O que podemos fazer por você? Podemos falar em seu favor ao rei ou ao comandante do exército?’”. “Não”, respondeu ela. “Minha família cuida bem de mim.”
14 Mẹ wọ osi, Elisha ọn-ọbọbh bi, “Mbọng fa mọfha osi ọnang-ẹ?”
14 Mais tarde, Eliseu perguntou a Geazi: “O que podemos fazer por ela?”. Geazi respondeu: “Ela não tem filhos, e o marido é idoso”.
15 Elisha oben bi, “Yer-ẹ okwu.” Mando kw'oyer-ẹ okwu obe m'ọmma.
15 “Chame-a de novo”, disse Eliseu. A mulher voltou e, enquanto ela estava à porta do quarto,
16 Elisha oben bi, “Ikhina cho nnamanda, awọkha nnwa kw'ijinọng ka ngọhnga sọ.”
16 Eliseu lhe disse: “Ano que vem, por esta época, você estará com um filho nos braços!”. “Não, meu senhor!”, exclamou ela. “Por favor, homem de Deus, não me dê falsas esperanças.”
17 Iwa kwanọng nwa okwu otzima ibhọhr, okwu opyiri m'ogbe nwuma wani kwa cho kw'Elisha ọkk'ẹ ọgbaakha, ọmaan nnwa kw'ijinọng.
17 Mas, de fato, a mulher ficou grávida. No ano seguinte, naquela mesma época, teve um filho, como Eliseu tinha dito.
18 Mada nnwa ọkk'ọbara, ewu dani, ofona ọtza okhebha otte kẹ da owobh ttara anọng bani p'am-asi ipha.
18 Certo dia, quando o menino estava mais crescido, saiu para acompanhar o pai, que estava no campo com os ceifeiros.
19 Oben otte bi, “Eho chaam e! Eho chaam e!”
19 De repente, o menino gritou: “Ai! Que dor de cabeça!”. Seu pai disse a um dos servos: “Leve-o para casa, para a mãe dele”.
20 Mando kw'ọtzọhmnọng nwa otzini nnwa nwa ochena ọkka. Nnwa owobha ọkka ẹwọr ka ndaak maa, opyiri k'ẹya, okponga mẹ ope.
20 O servo levou o menino para casa, e a mãe o segurou no colo. Mas, por volta do meio-dia, ele morreu.
21 Kwanọng nwa otzini nnwa nwa ọtza oruri k'eyima ch'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi, ọtzọkha ọmma ọgbak, ofona.
21 Ela o carregou para cima e o deitou na cama do homem de Deus; fechou a porta e o deixou ali.
22 Mẹ wọ ofon, kwanọng nwa oyeri odim, oben bi, “Tzotzokhaan, tzọhm ọtzọhmnọng wani ochen-m ẹnyanyaang, ifha nda k'ibe s'ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi ẹbhar-ẹbhar, mkpa nnam.”
22 Então enviou um recado para o marido: “Mande um dos servos e uma jumenta, para que eu vá depressa falar com o homem de Deus e volte em seguida”.
23 Odim ọn-ọbọbh bi, “Ode yan kw'an-abeni bi, atza kẹ mayina? Ọdadaami kw'Ophe Ọbhakwẹ arang, Ẹwọhngkwokhawu arang dọk.”
23 “Por que hoje?”, perguntou ele. “Não é a festa da lua nova nem sábado.” Ela, porém, respondeu: “Não se preocupe”.
24 Kwanọng nwa odo ẹnyanyaang ewobha, yina on-obeni ọtzọhmnọng kwẹ bi, “Yaar ẹbhar-ẹbhar; kàkwọhbha maa, mben-ọ bi, akwọhbha.”
24 Então ela mandou selar a jumenta e disse ao servo: “Rápido! Só diminua o passo quando eu mandar”.
25 Mando kwa kwanọng nwa ofon ọtza okhebha ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi k'Egbegbeho cha Karmẹl.
25 E partiu para encontrar-se com o homem de Deus no monte Carmelo. Quando ele a viu a distância, disse a Geazi: “Olhe! Lá vem a sunamita!
26 Rọbh atza abọbh-ẹ bi, ‘Ode yan o? Odim ọmaana nnwa kwọ osi bẹ yan o?’ ”
26 Corra ao seu encontro e pergunte: ‘Está tudo bem com a senhora, com seu marido e com seu filho?’”. A mulher respondeu: “Sim, está tudo bem”.
27 Mada okhebh ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi k'egbegbeho, ọbọkha ọsẹjaakhi ka mmokpatzọkhi. Mando kwa Gehazi okwu onyun-ẹ, yina, ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi oben bi, “Tte ọbọhk! Kkeri, ettem dọ epyibh-ẹ, yina, Ọvaar Ibinọkpaabyi kwẹ otzim ọjaakhi ọnang-m, kaam kwẹ otzim ọgbaakha.”
27 Mas, quando ela chegou ao homem de Deus no monte, abraçou os pés dele. Geazi quis afastá-la, mas o homem de Deus disse: “Deixe-a em paz. Ela está profundamente angustiada, mas o S enhor não me revelou o motivo”.
28 Kwanọng nwa, oben bi, “Itta kwaam, iwa nkk'ọ nnwa mphyema? Wa kọ kimbeni bi, ‘Aningi achibhi paam agbyokhi’?”
28 Então a mulher disse: “Acaso eu lhe pedi um filho, meu senhor? Não lhe disse que não me desse falsas esperanças?”.
29 Elisha oben Gehazi bi, “Kpa mkpansin atzima abọkha ọnọhma-baba kwọ, atzọkha ochikhura kwaam, arọhng. Ọnọng manda wani k'eden kàrima. Ọnọng orim-ọ, ẹmọng kàsi. Tzọkha ochikhura kwaam anana nnwa nwa k'itzitzikha.”
29 Eliseu disse a Geazi: “Prepare-se para viajar; pegue meu cajado e vá! Não cumprimente ninguém pelo caminho. Quando chegar, coloque o cajado sobre o rosto do menino”.
30 Yina, ọkka kwa nnwa nwa, oben bi, “K'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, kọ abira aruk akpen, kaam kọ ọbọhk kíntte.” Mando kw'Elisha obin otzor-ẹ nnam.
30 Mas a mãe do menino disse: “Tão certo como vive o S enhor , e tão certo como a sua própria vida, não voltarei para casa se o senhor não for comigo”. Então Eliseu voltou com ela.
31 Iwa Gehazi ofona bi gbẹng ọtza ọnana nnwa nwuma ochikhura nwa k'itzitzikha, yina, nnwa nwa konyengi, ẹmọng kobiro osi. Mẹ wọ osi, Gehazi ọkpa nnam ọtza ọgbaak Elisha bi, “Nnwa nwa kọphyọbh.”
31 Geazi foi à frente e pôs o cajado sobre o rosto do menino, mas não aconteceu nada. Não havia sinal de vida. Geazi voltou para encontrar-se com Eliseu e lhe disse: “O menino ainda não despertou”.
32 Mada Elisha opyiri k'ọhọhm, ore da nnwa-bukhi oyim k'eyima cha kẹ Elisha.
32 De fato, quando Eliseu chegou, o menino estava morto, deitado em sua cama.
33 Odim obhen ọmma okpori kẹ ọmaana nnwa-bukhi k'ẹtzaanga, ozi njọhm ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi.
33 Eliseu entrou sozinho no quarto, fechou a porta e orou ao S enhor .
34 Mando kw'ovur k'ebin, oyima ọkpẹkhi nnwa nwa, ọnan-ẹ ẹmma k'ẹmma chẹ, chen ka chen pẹ, ọmaana mbọhk ka mbọhk sẹ. Mada onemi for sẹ k'ebir-ebir kwa for sa nnwa nwa, nnwa nwa ọttẹwọr ọpọhkha ka fọr.
34 Depois, deitou-se sobre o corpo do menino e colocou sua boca sobre a dele, seus olhos sobre os dele e suas mãos sobre as dele. E, enquanto se estendia sobre ele, o corpo do menino começou a se aquecer.
35 Elisha obina orenga ọkhọri ẹmaanggọ, ọkpa nnam ọtza ovura k'eyima, obiro onemi for sẹ k'ebir-ebir kwa for sa nnwa nwa. M'ogbe nwa, nnwa on-ozi ikpeni igbe izenamfa, obiro okwonga chen.
35 Eliseu se levantou, andou de um lado para o outro no quarto e, em seguida, se estendeu novamente sobre ele. Dessa vez, o menino espirrou sete vezes e abriu os olhos.
36 Mẹ wọ ofon, Elisha oyeri Gehazi, oben bi, “Yeri oShunem-kwanọng nwuma.” Gehazi osi mando. Mada okwu opyiri, Elisha oben bi, “Tzọkha nnwa kwọ.”
36 Eliseu chamou Geazi e lhe disse: “Chame a sunamita!”. Quando ela entrou, Eliseu disse: “Aqui está seu filho”.
37 Mando kwa kwanọng nwa odimi k'ẹtzaanga, otto Elisha ma ndọkhi obiro okhubha itzitzikha k'irerek. Ọtzọkha nnwa kwẹ otzima ofona.
37 Ela caiu aos pés do profeta e se curvou diante dele. Então pegou o filho e saiu.
38 Iwa Elisha okhun ka Gilgal k'ogbe kw'okwo f'ideden owobh m'ẹkhọma nda. Ewu dani, mada ẹkhaan ch'asẹjaakhi akhaam ewobha ttara Elisha, oben ọtzọhmnọng kwẹ bi, “Nọhna irọhkha s'ideden k'ekpon, ifha asi ọchattọhk anang ẹkhaan ch'asẹjaakhi.”
38 Eliseu voltou a Gilgal, onde havia fome na terra. Certo dia, quando o grupo de profetas estava sentado diante dele, ordenou a seu servo: “Ponha no fogo uma panela grande e faça um ensopado para o resto do grupo”.
39 Mando kw'odikkobh wani ofon ochina k'owoni, ọtza ọpha ekhe ch'akwongitzọhng. Okhum bẹ okhe k'ọrọhkha, korong bi bẹ kajibhi.
39 Um dos profetas foi ao campo apanhar ervas. Encontrou uma trepadeira do campo e voltou trazendo frutos silvestres em sua capa. Cortou os frutos em pedaços e os colocou na panela, sem saber exatamente o que eram.
40 Bẹ akkema ọchattọhk mva anang ajinọng mba. Yina, mada bẹ akk'fẹ abhaanga, bẹ abhom aben bi, “Ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi, ọchattọhk-ttama vọ ma e!” Mẹ wọ ofon, bẹ abhum fẹ ochichi.
40 O ensopado foi servido aos homens, mas, assim que provaram alguns bocados, gritaram: “Homem de Deus, há veneno neste ensopado!”. E não puderam comê-lo.
41 Mẹ wọ osi, Elisha oben bi, “Bọng nang-m abubuma. Ọtzọkha bẹ owona k'irọhkha oben bi, fẹ okk'on-ojibha e, bọng na chi.” Mẹ wọ ofon, fẹ bẹ odem dọk kosi.
41 Eliseu disse: “Tragam-me um pouco de farinha”. Jogou a farinha na panela e disse: “Agora podem comer”. E o ensopado não lhes fez mal.
42 Iwa ojinọng wani otzima brẹd-duk ẹrọbh, pa bẹ atzim barli pa bẹ achi eden apha, asi, ọmaana abọkpa-bhọra p'afon k'abọkpa abhapẹ, ofona ka Baal-Shalisha okwu ochena ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi. Elisha oben bi, “Nang anọng mba bẹ achi.”
42 Outro dia, um homem de Baal-Salisa trouxe comida para o homem de Deus, vinte pães de cevada feitos dos primeiros grãos da colheita e também grãos frescos. Eliseu disse: “Distribua entre o povo para que comam”.
43 Ọtzọhmnọng kwẹ ọn-ọbọbh bi, “Kaam nna nsi yan mbera anọng arọbh azen ọttọhk mva bẹ achi o?”
43 “Como vamos alimentar cem pessoas só com isso?”, perguntou seu servo. Mas Eliseu repetiu: “Distribua entre o povo para que comam, pois assim diz o S
44 Mando kw'ober bẹ fẹ, bẹ achi maa, fẹ orik, atzor k'atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi.
44 E, quando distribuíram o alimento, houve suficiente para todos e ainda sobrou, como o S enhor tinha dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.