2 Reis 3
mfo (MFO) vs VC
1 Iwa Joram kw'ode nnwa kwa Ahab, ode ọvaarnọng k'Israẹl ka cho kw'ottong chi obhiri attaan kwa Jehoshaphat okk'Juda ọdabha. Wa ọdabhi ẹvaar ka Samariya ka cho jobh obhiri afa.
1 No décimo oitavo ano de Josafá, rei de Judá, Jorão, filho de Acab, tornou-se rei de Israel em Samaria, e reinou durante doze anos.
2 Wa osi ebibya k'itzitzikha s'ọvaar Ibinọkpaabyi. Kaambi mẹ wọ, wa ebibya chẹ ch'ọkka ttara otte kwẹ kẹyọhng. Wa ọhọhbhi edur cha Baal ch'otte okk'ottima.
2 Fez o mal aos olhos do Senhor, mas não tanto como seu pai e sua mãe, porque tirou a estela que seu pai tinha erigido a Baal.
3 Ayongi mẹ, wa ochina ororo ka ngọngkwuri sa Jẹroboam kw'ode nnwa kwa Nẹbat ọkk'anọng p'Israẹl eden otzima bẹ asi.
3 Perseverou todavia nos pecados de Jeroboão, filho de Nabat, que fez pecar Israel, e não se apartou deles.
4 Iwa ọvaar Mesha kwa Moab ode ọnọng kw'otziri arukhimaan. Wa om-otzima arukhimaanva nnọhna arọbh jobh obhiri afa obhiri jobh ọmaana arukhimaan-dim arọbh jobh obhiri afa obhiri jobh osi nnduma ọnang ọvaarnọng kw'Israẹl.
4 Mesa, rei de Moab, possuidor de muitos rebanhos, pagava ao rei de Israel, à guisa de tributo, cem mil cordeiros e a lã de cem mil carneiros.
5 Yina, k'ogbe kw'Ahab kw'ode ọvaarnọng ọkk'ọpa, anọng pa Moab akwu atzima ẹkhọhr otzor ọvaarnọng kw'Israẹl.
5 Morrendo, porém, Acab, ele libertou-se do rei de Israel.
6 Wa ọvaar Joram otzobha arim-egbong p'Israẹl m'ẹbhar-ẹbhar, bẹ arenga achina ka Samariya.
6 O rei Jorão saiu de Samaria e passou em revista todo o Israel.
7 Mada oreng k'eden, ọtzọhm ẹkkaabha ochena ọvaar Jehoshaphat kwa Juda, oben bi: “Ọvaarnọng kwa Moab ọkk'ẹkhọhr otzima otzor-m. Na akwu motza orim-ẹ abẹ o?”
7 Em seguida mandou dizer a Josafá, rei de Judá: O rei de Moab rebelou-se contra mim; queres vir comigo atacá-lo? Sim, respondeu Josafá; farei o que fizeres, meu povo fará o que fizer o teu, minha cavalaria fará o que fizer a tua.
8 Jehoshaphat ọn-ọbọbh bi, “Mórenga ka bọng eden o?”
8 E ajuntou: Por onde iremos? Pelo caminho do deserto de Edom.
9 Iwa ọvaarnọng kw'Israẹl obina ọtza okhebha ọvaarnọng kwa Juda ọmaana kw'Edom. Ngaan nna nttaan ndima iwu izenamfa nnenga ẹkhọbha-khọbha-den k'ibe s'anọng anarukhi. Wa bẹ-bẹ ttara nnyanyaang sabẹ asi dọk kare agwo.
9 O rei de Israel, o rei de Judá e o rei de Edom puseram-se em marcha, mas depois de darem uma volta de sete dias de marcha, veio a faltar água, tanto para o exército como para os animais que o seguiam.
10 Ọvaarnọng kw'Israẹl obhom, ọbọbh bi, “Mon-osi yan ma o? Ode bi Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'man avaarnọng mba attaan otzima okwu ma bi, ọvaarnọng kwa Moab okhema man o.”
10 O rei de Israel exclamou: Ai! O Senhor juntou aqui os três reis para entregá-los ao rei de Moab!
11 Yina, ọvaar Jehoshaphat kwa Juda ọbọbh bi, “Ode bi, ọsẹjaakhi kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ma kode o, kwa mọfha orenga ma kẹ ọdọhn Ọvaar Ibinọkpaabyi odem kwa mosi o?”
11 Josafá disse: Não há por aqui algum profeta do Senhor, para por meio dele consultarmos o Senhor? Sim, respondeu um dos servos do rei de Israel, está aqui Eliseu, filho de Safat, que derramava água nas mãos de Elias.
12 Jehoshaphat on-oben bi, “O o, Ọvaar Ibinọkpaabyi om-orenga ka kẹ ọgbaak idik.” Mẹ wọ osi, ọvaarnọng kw'Israẹl, ọmaana kwa Juda ttara kw'Edom afona atza akhebha Elisha.
12 Josafá disse: A palavra do Senhor está com ele. E desceram a ele Josafá, o rei de Israel e o rei de Edom.
13 Elisha ọn-ọbọbh ọvaarnọng kw'Israẹl bi, “Bọng an-asi yan akwu ka kaam o? Bọng nnọhng atza akhebha asẹjaakhi p'ab'atte ọmaana p'ab'akka!”
13 Eliseu disse ao rei de Israel: Que queres de mim, ó rei? Vai procurar os profetas de teu pai e de tua mãe. Não, disse-lhe o rei de Israel, porque o Senhor reuniu aqui estes três reis para entregá-los ao rei de Moab.
14 Elisha obhina bi, “K'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir, kwa kaam mkpobh orukhi akpen, ira bọng kaam odik k'ágbaak, oni ikpokpobha sa ngaam ttara ọvaar Jehoshaphat kw'ofon Juda ode.
14 Eliseu exclamou: Pela vida do Senhor dos exércitos a quem sirvo, se não fosse em atenção a Josafá, rei de Judá, eu não faria caso algum de ti, nem mesmo poria em ti os meus olhos.
15 Bọng nang-m ọnọng kw'okhir ogim-ogim.”
15 Mas agora trazei-me um tocador de harpa. Apenas fez o tocador vibrar as cordas, veio a mão do Senhor sobre Eliseu,
16 oben bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi bi: Bọng dum nsipe m'ẹttẹri nda makhọra!
16 e este disse: Eis o que diz o Senhor: Cavai neste vale fossas e fossas!
17 Ọvaar Ibinọkpaabyi obeni bi, bọng ọphapha obiro ode ẹrọng káre, ẹttẹri nda éfhu ttara asi. Bọng ákhaama asi k'ọhaabh pa bọng agwo, abhaam pabọng ọmaana etzirakpo pya bọng ebire egwo.
17 Eis o que diz o Senhor: Não sentireis vento, nem vereis chuva, e contudo este vale se encherá de água; e bebereis vós, vossos rebanhos e vossos animais de carga.
18 Ididikha wọ ma bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi osi, okhuri bi, kẹ ósi bọng akhema arim-egbong pa Moab!
18 Porém, isto é pouco aos olhos do Senhor: ele vai entregar também Moab nas vossas mãos.
19 Bọng ábọkha ibhon ikkakka sabẹ, kaambi nnuma s'igaangi-ogaangi rọ. Bọng ákpaara nchi nkkakka sabẹ, bọng ákpa akhekhaho pabẹ biphyir. Bọng átzima atza akhibhi irerek ọkkakka sabẹ.”
19 Destruireis todas as cidades fortes, as cidades mais importantes, derrubareis todas as árvores frutíferas, tapareis todas as fontes e cobrireis de pedras todos os campos férteis.
20 Mada ewu ehobh, okwu otzuma k'ogbe kwa bẹ asi ẹjafọhni ch'ekpebha, asi an-akhen-okheni ayin mẹ! Wa asi mba afon k'okhubha kw'Edom, atzima igbegbaa bi kọọbh afhu ibe kpenamkpen.
20 No dia seguinte pela manhã, à hora da oblação, desceram as águas do lado de Edom, e a terra encheu-se de água.
21 K'ogbe kw'anọng pa Moab an-abhaang bi, avaar mba attaan akk'arim-egbong atzima akwu bi, akwa arima bẹ abẹ, bẹ atzọkha ojinọng kpenamkpen kw'okk'obenga k'eden ch'ọfha ọdabh ọkkangkkaang, bẹ atzọkha bẹ abe k'eden chabẹ.
21 Ouvindo os moabitas que aqueles reis vinham atacá-los, mobilizaram todos os que estavam na idade de pegar em armas e foram para a fronteira.
22 Yina, mada bẹ aphyọbh k'ekpebha, ekpikhira ẹm-ẹmaani k'asi, esi asi an-akhor-okhor mach-izi anang anọng pa Moab.
22 Na manhã seguinte, quando o sol se levantava sobre as águas, os moabitas viram diante de si as águas vermelhas como sangue.
23 Anọng pa Moab an-aben bi, “Asimẹ, avaar mbuma akk'ayok afha e. Ajinọng pa Moab o, mofona mọtza ochi ọgbọm!”
23 É sangue!, exclamaram eles; os reis pelejaram entre si e destruíram-se mutuamente. Vamos, Moab, à presa!
24 Yina, mada arim-egbong pa Moab apyiri k'ibhingabe s'anọng p'Israẹl, arim-egbong p'Israẹl arima bẹ abẹ maa, bẹ abhakhi nnam, arọbh. Anọng p'Israẹl akhubh bẹ maa, bẹ adim ka Moab, akhibhi ọttọhk kpenamkpen.
24 Logo, porém, que chegaram para atacar o acampamento dos israelitas, estes levantaram-se e feriram os moabitas, que fugiram diante deles. E, enquanto os feriam, iam penetrando mais adentro na sua terra.
25 Bẹ adimi ibhon nna, atzima atza abubha irerek ọkkakka sabẹ, bẹ akpa akhekhaho biphyir, abira akpaara nchi biphyir. K'ekponga-nnam, odedenmon kwa Kir-Hareset ọmaana echumi chẹ dọ en-erikhi. Yina, ajinọng p'atzim abhari-atza akhọr-ẹ akhe k'ottem, arim-ẹ abẹ.
25 Destruíram as cidades, encheram toda a terra fértil de pedras, que cada um lançou, entupiram todas as fontes, derrubaram todas as árvores frutíferas, de modo que só ficaram as pedras da cidade de Quir-Caroset, que tinha sido cercada e atacada pelos fundibulários.
26 K'ogbe kw'ọvaarnọng kwa Moab on-ore bi, erima nda ẹm-ẹhẹ-ẹ ẹfa, otzekha ajinọng pẹ ẹnọhna obhiri arọbh chi p'atzim akkangkkaang. Oyibh-ẹ oyibhi bi, ojekha enem ch'ọttattaanga-nọng ọbaanga mẹ da ọvaarnọng kw'Edom owobh, yina, kwẹ kẹ okkoni kọkhaam.
26 Vendo o rei de Moab que perdia o combate, tomou consigo setecentos homens armados de espada para abrir caminho até o rei de Edom, mas não conseguiu.
27 Mẹ wọ osi, ọvaarnọng kwa Moab ọn-ọtzọkha ocheden-nwa kwẹ kw'ijinọng, kw'íra otzera awọriba pẹ k'ẹvaar, otzima osi ẹjafọhni ẹkwọmichẹ k'echumi. Mẹ wọ ofon, anọng p'Israẹl ọdọkhi bẹ itzama-itzama maa, bẹ atzọr akpa nnam abhana ka bẹ k'ẹkhọma.
27 Tomando então o seu filho primogênito, que deveria reinar depois dele, ofereceu-o em holocausto sobre a muralha. Isso provocou uma tal indignação entre os israelitas, que estes se retiraram e voltaram para a sua terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.