2 Reis 3

mfo (MFO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Iwa Joram kw'ode nnwa kwa Ahab, ode ọvaarnọng k'Israẹl ka cho kw'ottong chi obhiri attaan kwa Jehoshaphat okk'Juda ọdabha. Wa ọdabhi ẹvaar ka Samariya ka cho jobh obhiri afa.
1 Jorão, filho de Acabe, tornou-se rei de Israel em Samaria no décimo oitavo ano de Josafá, rei de Judá, e reinou doze anos.
2 Wa osi ebibya k'itzitzikha s'ọvaar Ibinọkpaabyi. Kaambi mẹ wọ, wa ebibya chẹ ch'ọkka ttara otte kwẹ kẹyọhng. Wa ọhọhbhi edur cha Baal ch'otte okk'ottima.
2 Fez o que o Senhor reprova, mas não como seu pai e sua mãe, pois derrubou a coluna sagrada de Baal, que seu pai havia feito.
3 Ayongi mẹ, wa ochina ororo ka ngọngkwuri sa Jẹroboam kw'ode nnwa kwa Nẹbat ọkk'anọng p'Israẹl eden otzima bẹ asi.
3 No entanto, persistiu nos pecados que Jeroboão, filho de Nebate, levara Israel a cometer e deles não se afastou.
4 Iwa ọvaar Mesha kwa Moab ode ọnọng kw'otziri arukhimaan. Wa om-otzima arukhimaanva nnọhna arọbh jobh obhiri afa obhiri jobh ọmaana arukhimaan-dim arọbh jobh obhiri afa obhiri jobh osi nnduma ọnang ọvaarnọng kw'Israẹl.
4 Ora, Messa, rei de Moabe, tinha muitos rebanhos e pagava como tributo ao rei de Israel cem mil cordeiros e a lã de cem mil carneiros.
5 Yina, k'ogbe kw'Ahab kw'ode ọvaarnọng ọkk'ọpa, anọng pa Moab akwu atzima ẹkhọhr otzor ọvaarnọng kw'Israẹl.
5 Mas, depois que Acabe morreu, o rei de Moabe rebelou-se contra o rei de Israel.
6 Wa ọvaar Joram otzobha arim-egbong p'Israẹl m'ẹbhar-ẹbhar, bẹ arenga achina ka Samariya.
6 E, naquela ocasião, o rei Jorão partiu de Samaria e mobilizou todo Israel.
7 Mada oreng k'eden, ọtzọhm ẹkkaabha ochena ọvaar Jehoshaphat kwa Juda, oben bi: “Ọvaarnọng kwa Moab ọkk'ẹkhọhr otzima otzor-m. Na akwu motza orim-ẹ abẹ o?”
7 Também enviou esta mensagem a Josafá, rei de Judá: "O rei de Moabe rebelou-se contra mim. Irás acompanhar-me na luta contra Moabe? " Ele respondeu: "Sim, eu irei. Serei teu aliado, os meus soldados e os teus, os meus cavalos e os teus serão um só exército".
8 Jehoshaphat ọn-ọbọbh bi, “Mórenga ka bọng eden o?”
8 E perguntou: "Por qual caminho atacaremos? " Respondeu Jorão: "Pelo deserto de Edom".
9 Iwa ọvaarnọng kw'Israẹl obina ọtza okhebha ọvaarnọng kwa Juda ọmaana kw'Edom. Ngaan nna nttaan ndima iwu izenamfa nnenga ẹkhọbha-khọbha-den k'ibe s'anọng anarukhi. Wa bẹ-bẹ ttara nnyanyaang sabẹ asi dọk kare agwo.
9 Então o rei de Israel partiu com os reis de Judá e de Edom. Depois de uma marcha de sete dias, já havia acabado a água para os homens e para os animais.
10 Ọvaarnọng kw'Israẹl obhom, ọbọbh bi, “Mon-osi yan ma o? Ode bi Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'man avaarnọng mba attaan otzima okwu ma bi, ọvaarnọng kwa Moab okhema man o.”
10 Exclamou, então, o rei de Israel: "E agora? Será que o Senhor ajuntou a nós, os três reis, para nos entregar nas mãos de Moabe? "
11 Yina, ọvaar Jehoshaphat kwa Juda ọbọbh bi, “Ode bi, ọsẹjaakhi kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ma kode o, kwa mọfha orenga ma kẹ ọdọhn Ọvaar Ibinọkpaabyi odem kwa mosi o?”
11 Mas Josafá perguntou: "Será que não há aqui profeta do Senhor, para que possamos consultar o Senhor por meio dele? " Um conselheiro do rei de Israel respondeu: "Eliseu, filho de Safate, está aqui. Ele era auxiliar de Elias".
12 Jehoshaphat on-oben bi, “O o, Ọvaar Ibinọkpaabyi om-orenga ka kẹ ọgbaak idik.” Mẹ wọ osi, ọvaarnọng kw'Israẹl, ọmaana kwa Juda ttara kw'Edom afona atza akhebha Elisha.
12 Josafá prosseguiu: "A palavra do Senhor está com ele". Então o rei de Israel, Josafá e o rei de Edom foram falar com ele.
13 Elisha ọn-ọbọbh ọvaarnọng kw'Israẹl bi, “Bọng an-asi yan akwu ka kaam o? Bọng nnọhng atza akhebha asẹjaakhi p'ab'atte ọmaana p'ab'akka!”
13 Eliseu disse ao rei de Israel: "Nada tenho a ver com você. Vá consultar os profetas de seu pai e de sua mãe". Mas o rei de Israel insistiu: "Não, pois foi o Senhor que ajuntou a nós, estes três reis, para entregar-nos nas mãos de Moabe".
14 Elisha obhina bi, “K'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir, kwa kaam mkpobh orukhi akpen, ira bọng kaam odik k'ágbaak, oni ikpokpobha sa ngaam ttara ọvaar Jehoshaphat kw'ofon Juda ode.
14 Então Eliseu disse: "Juro pelo nome do Senhor dos Exércitos, a quem sirvo, que se não fosse por respeito a Josafá, rei de Judá, eu não olharia para você nem mesmo lhe daria atenção.
15 Bọng nang-m ọnọng kw'okhir ogim-ogim.”
15 Mas agora tragam-me um harpista". Enquanto o harpista estava tocando, o poder do Senhor veio sobre Eliseu,
16 oben bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi bi: Bọng dum nsipe m'ẹttẹri nda makhọra!
16 e ele disse: "Assim diz o Senhor: Cavem muitas cisternas neste vale.
17 Ọvaar Ibinọkpaabyi obeni bi, bọng ọphapha obiro ode ẹrọng káre, ẹttẹri nda éfhu ttara asi. Bọng ákhaama asi k'ọhaabh pa bọng agwo, abhaam pabọng ọmaana etzirakpo pya bọng ebire egwo.
17 Pois assim diz o Senhor: Vocês não verão vento nem chuva, contudo este vale ficará cheio de água, e vocês, seus rebanhos e seus outros animais beberão.
18 Ididikha wọ ma bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi osi, okhuri bi, kẹ ósi bọng akhema arim-egbong pa Moab!
18 Mas para o Senhor isso ainda é pouco; ele também lhes entregará Moabe nas suas mãos.
19 Bọng ábọkha ibhon ikkakka sabẹ, kaambi nnuma s'igaangi-ogaangi rọ. Bọng ákpaara nchi nkkakka sabẹ, bọng ákpa akhekhaho pabẹ biphyir. Bọng átzima atza akhibhi irerek ọkkakka sabẹ.”
19 Vocês destruirão todas as cidades fortificadas e todas as cidades importantes. Derrubarão toda árvore frutífera, taparão todas as fontes e encherão de pedras todas as terras de cultivo".
20 Mada ewu ehobh, okwu otzuma k'ogbe kwa bẹ asi ẹjafọhni ch'ekpebha, asi an-akhen-okheni ayin mẹ! Wa asi mba afon k'okhubha kw'Edom, atzima igbegbaa bi kọọbh afhu ibe kpenamkpen.
20 No dia seguinte, na hora do sacrifício da manhã, a água veio descendo da direção de Edom e alagou a região.
21 K'ogbe kw'anọng pa Moab an-abhaang bi, avaar mba attaan akk'arim-egbong atzima akwu bi, akwa arima bẹ abẹ, bẹ atzọkha ojinọng kpenamkpen kw'okk'obenga k'eden ch'ọfha ọdabh ọkkangkkaang, bẹ atzọkha bẹ abe k'eden chabẹ.
21 Quando os moabitas ficaram sabendo que os reis tinham vindo para atacá-los, todos os que eram capazes de empunhar armas, do mais jovem ao mais velho, foram convocados e posicionaram-se na fronteira.
22 Yina, mada bẹ aphyọbh k'ekpebha, ekpikhira ẹm-ẹmaani k'asi, esi asi an-akhor-okhor mach-izi anang anọng pa Moab.
22 Ao se levantarem na manhã seguinte, o sol refletia na água. Para os moabitas que estavam defronte dela, a água era vermelha como sangue.
23 Anọng pa Moab an-aben bi, “Asimẹ, avaar mbuma akk'ayok afha e. Ajinọng pa Moab o, mofona mọtza ochi ọgbọm!”
23 Então gritaram: "É sangue! Os reis lutaram entre si e se mataram. Agora, ao saque, Moabe! "
24 Yina, mada arim-egbong pa Moab apyiri k'ibhingabe s'anọng p'Israẹl, arim-egbong p'Israẹl arima bẹ abẹ maa, bẹ abhakhi nnam, arọbh. Anọng p'Israẹl akhubh bẹ maa, bẹ adim ka Moab, akhibhi ọttọhk kpenamkpen.
24 Quando, porém, os moabitas chegaram ao acampamento de Israel, os israelitas os atacaram e os puseram em fuga. Entraram no território de Moabe e o arrasaram.
25 Bẹ adimi ibhon nna, atzima atza abubha irerek ọkkakka sabẹ, bẹ akpa akhekhaho biphyir, abira akpaara nchi biphyir. K'ekponga-nnam, odedenmon kwa Kir-Hareset ọmaana echumi chẹ dọ en-erikhi. Yina, ajinọng p'atzim abhari-atza akhọr-ẹ akhe k'ottem, arim-ẹ abẹ.
25 Destruíram as cidades, e quando passavam por um campo cultivável cada homem atirava uma pedra até que ficasse coberto. Taparam todas as fontes e derrubaram toda árvore frutífera. Só Quir-Haresete ficou com as pedras no lugar, mas homens armados de atiradeiras a cercaram e também a atacaram.
26 K'ogbe kw'ọvaarnọng kwa Moab on-ore bi, erima nda ẹm-ẹhẹ-ẹ ẹfa, otzekha ajinọng pẹ ẹnọhna obhiri arọbh chi p'atzim akkangkkaang. Oyibh-ẹ oyibhi bi, ojekha enem ch'ọttattaanga-nọng ọbaanga mẹ da ọvaarnọng kw'Edom owobh, yina, kwẹ kẹ okkoni kọkhaam.
26 Quando o rei de Moabe viu que estava perdendo a batalha, reuniu setecentos homens armados de espadas para forçar a passagem, para alcançar o rei de Edom, mas fracassou.
27 Mẹ wọ osi, ọvaarnọng kwa Moab ọn-ọtzọkha ocheden-nwa kwẹ kw'ijinọng, kw'íra otzera awọriba pẹ k'ẹvaar, otzima osi ẹjafọhni ẹkwọmichẹ k'echumi. Mẹ wọ ofon, anọng p'Israẹl ọdọkhi bẹ itzama-itzama maa, bẹ atzọr akpa nnam abhana ka bẹ k'ẹkhọma.
27 Então pegou seu filho mais velho, que devia sucedê-lo como rei, e o sacrificou sobre o muro da cidade. Isso trouxe grande ira contra Israel, de modo que eles se retiraram e voltaram para sua própria terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.