2 Reis 22

mfo (MFO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Iwa Josiya ode cho azenanttaan k'ogbe kw'ode ọvaarnọng. Wa ọdabhi ẹvaar ka Jẹrusalẹm ka cho ẹrọbh obhiri jobh obhiri wani. Wa ọkka okpen Jẹdida, kw'ode nnwa kw'Adaiya, kw'ofon Bozkat.
1 Josias tinha oito anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou trinta e um anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Jedida e era filha de Adaías, da cidade de Boscate.
2 Wa Josiya osi idik s'itzor-otzor k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, obiro oruk akpen otzor otte Devid ka ndọkhi, kotten ochina k'odimbọhk obiro ode kwabọhk.
2 Josias fez o que agrada a Deus, o Senhor ; ele seguiu o exemplo do seu antepassado, o rei Davi, e não se desviou nem para um lado nem para o outro.
3 Iwa ka cho kw'ottong Josiya cho chi obhiri attaan k'ẹvaar, ọtzọhm Shaphan kw'ode ọkkẹri, obiro ode nnwa kw'Azaliya, kw'ode nnwa kwa Mẹshulam bi, ochina k'ọhohm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Oben bi,
3 No ano dezoito do seu reinado, Josias mandou que Safã, o escrivão, filho de Azalias e neto de Mesulã, fosse ao Templo. Josias deu a seguinte ordem:
4 “Rọhng atza aben Hilkiya kw'ode oho kw'afọhnẹja bi, otzobha agbukha p'akker-ẹbaakhamma akk'atzọkha k'anọng, p'atzima akwu k'ọhọhm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi.
4 — Vá falar com Hilquias, o Grande Sacerdote , e diga a ele que conte o dinheiro que os sacerdotes que tomam conta da entrada do Templo têm recebido do povo.
5 Tte bẹ atzọkha bẹ anang anọng pabẹ atzek bi, bẹ akkeri ọtzọhm f'ọhọhm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi,
5 Ele que entregue esse dinheiro aos homens que estão encarregados dos consertos do Templo. Eles devem pagar
6 p'ade amuni-mgbaakha, asi-ihọhm, ọmaana abang-idọdọhbh. Tte bẹ abira adebh mgbaakha ọmaana atza pa bẹ adokh-odokha, atzima ado ọhọhm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi.
6 os carpinteiros, os construtores e os pedreiros e comprar a madeira e as pedras para os consertos.
7 Yina, bẹ kakhaambi anang ẹjaakhi ch'agbukha pa bẹ anangi bẹ, okhuri da bẹ am-asi ọtzọhm k'odik-ọkka.”
7 Os homens que estão encarregados dos consertos são honestos em tudo, e por isso não é preciso pedir que eles prestem contas desse dinheiro.
8 Iwa Hilkiya kw'ode oho kw'afọhnẹja, oben Shaphan kw'ode ọkkẹri bi, “Kaam nkk'Nnwẹr kw'Aphaangi nna k'ọhọhm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi e.” Ọtzọkh-ẹ ọnang Shaphan, kw'oyer-ẹ.
8 Safã deu a ordem do rei a Hilquias, e este lhe contou que havia achado o Livro da Lei no Templo. Hilquias lhe entregou o livro, e ele o leu.
9 Mẹ wọ ofon, Shaphan kw'ode ọkkẹri ofona ọtza okhebha ọvaarnọng, ọgbaakh-ẹ odik nwa, oben bi: “Akhaan-nọng pọ akk'agbukha p'iwa awobh k'ọhọhm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, atzọkha anang atzọhmnọng ọmaana akker-itzọhm p'ọhọhm kw'Ibinọkpaabyi e.”
9 Depois Safã voltou e contou ao rei o seguinte: — Os seus servidores pegaram o dinheiro que estava no Templo e o entregaram aos encarregados dos consertos.
10 Mando kwa Shaphan ọgbaakhi ọvaarnọng bi, “Hilkiya kw'ode ọfọhnẹja ọkk'aam nnwẹr wani ọnanga ma e.” Mẹ wọ ofon, Shaphan oyeri nnwẹr nwa m'itzitzikha s'ọvaarnọng.
10 E Safã disse também: — Tenho aqui comigo um livro que Hilquias me entregou. E leu o livro em voz alta para o rei.
11 Mada ọvaarnọng ọbhaang atzim p'afon ka Nnwẹr nwa kw'Aphaangi, ọbọkha ọbọra f'ọfọr ọjaakhi.
11 Quando ouviu o que o Livro da Lei dizia, o rei rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.
12 Ọn-ọnang Hilkiya kw'ode oho kw'afọhnẹja, ọmaana Ahikam kw'ode nnwa kwa Shaphan, ọmaana Akbọr kw'ode nnwa kw'Mikaya, ọmaana Shaphan kw'ode ọkkẹri ttara Asaiya kw'ode ọtzọhmnọng kw'ọvaarnọng ẹfa, oben bi,
12 Então deu a Hilquias, o sacerdote, e a Aicã, filho de Safã, e a Acbor, filho de Micaías, e a Safã, o escrivão, e a Asaías, o servidor do rei, a seguinte ordem:
13 “Bọng nọhng atza adọhn Ọvaar Ibinọkpaabyi k'eho chaam, ọmaana k'eho ch'anọng pa Juda biphyir, okhuri idik sa bẹ akkẹri ma nnwẹr nwa, sa mọkk'ọra. Ọvaar Ibinọkpaabyi ọdọhkhi ettem itzama-itzama otzima otzor man, okhuri da iwa ab'otte paman ani eho ahak anang atzim pa nnwẹr nwa. Wa bẹ kabira aruk atzor k'idik biphyir sa bẹ akkẹri ma nnwẹr nwa okhuri man.”
13 — Vão consultar a Deus, o Senhor , por mim e por todo o povo de Judá a respeito dos ensinamentos deste livro. Deus está irado conosco porque os nossos antepassados não fizeram o que este livro manda.
14 Wa Hilkiya kw'ode ọfọhnẹja, ọmaana Ahikam, ọmaana Akbọr, ọmaana Shaphan, ttara Asaiya atza agbaak Hulda odik nwa. (Wa Hulda nwa ode ọsẹjaakhi kw'orukhi ka ọkpaari ọbhakwẹ kwa Jẹrusalẹm, obiro ode kwanọng kwa Shalum kw'ode nnwa kwa Tikva, kwa Harhas kw'ode ohokhi-nnya, obhoni.)
14 Hilquias, Aicã, Abdom, Safã e Asaías foram falar com uma profetisa chamada Hulda, que morava no bairro novo de Jerusalém. O marido dela, que se chamava Salum, filho de Ticva e neto de Harás, era o encarregado da rouparia do Templo. Eles contaram a Hulda o que havia acontecido,
15 Wa Hulda oben bẹ bi, “Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl, obeni bi: Gbaak ojinọng kw'ọtzọhmi bọng bi, akwu akhebh-m bi,
15 e ela lhes disse que voltassem e dessem ao rei
16 ‘Ọvaar Ibinọkpaabyi obeni bi: Kaam ńdimi obhon nwa, ọmaana anọng pẹ, ndor k'atzim p'abẹ akkẹri ma nnwẹr nwa, p'ọvaarnọng kwa Juda okk'oyeri.
16 a seguinte mensagem: — Eu, o
17 Ittem-dọkhiji saam íchina ororo m'ibe nna maa, ọnọng kwa ọkpa sẹ eden kode, okhuri da bẹ akk'nnam akpa abọr-m, bẹ akwọmi insẹns anang ikha, bẹ abira ajemi ittem-dọkhiji saam k'ikha sabẹ akk'mbọhk sabẹ atzima asi.’
17 Eles me abandonaram e têm oferecido sacrifícios a outros deuses e assim me fizeram ficar irado por causa de todas as coisas que têm feito. A minha ira se acendeu contra Jerusalém e não vai se apagar.
18 Gbaak ọvaarnọng kwa Juda kw'ọtzọhmi bọng bi atza adọhn Ọvaar Ibinọkpaabyi bi, ‘Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl ọgbaakhi okhuri ẹkkaabha ch'abhaang:
18 Eu, o Senhor , o Deus de Israel, digo isto a respeito do rei: “Você ouviu o que está escrito no livro,
19 Bọng are ottotto kwabong, abhakhi nttem, ofona mẹ, bọng ahakha for sabọng k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, k'ogbe kwa bọng abhaang atzim pa mgbaakhi okhuri obhon nwa, ọmaana anọng pẹ bi, bẹ anang ẹkhọma nda ẹmma, ch'ebire ede ettegweng. Bọng abọk ọbara fa for ajaakhi abira abhom amọng k'itzitzikha saam, kaam nkk'amọng pa bọng mmaanga. Ma wọ ode ẹjaakhi ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi osi.
19 e se arrependeu, e se humilhou diante de mim, rasgando as suas roupas e chorando quando ouviu como ameacei castigar a cidade de Jerusalém e o seu povo. Eu vou fazer com que Jerusalém vire um lugar horrível de se ver, e o nome desta cidade será usado para rogar pragas. Mas eu ouvi a sua oração
20 Mẹ wọ osi, kọ ápe atzor anọng pọ, bẹ anọhng-ọ k'odidiri. Kọ itzama kpenamkpen sa kaam ndọhm m'ẹkhọma nda káre.’ ”
20 e por isso só depois da sua morte é que vou castigar Jerusalém. Vou deixar que você morra em paz.” Então os homens levaram ao rei essa resposta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.