2 Reis 14

mfo (MFO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ka cho kw'ottong cho afa kwa Jehoash kw'ode nnwa kwa Jehoahaz ọdabhi ẹvaar k'Israẹl, mẹ kwa Amaziya kw'ode nnwa kwa Joash kw'ode ọvaarnọng kwa Juda, ọttẹwọr ọdabh ẹvaar.
1 No segundo ano do reinado de Jeoás, filho de Jeoacaz, em Israel, Amazias, filho de Joás, se tornou rei de Judá.
2 Wa kẹ ode cho ẹrọbh obhiri azen mada ọdabhi ẹvaar, ọdabh ẹvaar ka Jẹrusalẹm ka cho ẹrọbh obhiri ọhawani. Wa ọkka okpen Jehoadan kw'ofon Jẹrusalẹm.
2 Quando isso aconteceu, Amazias tinha vinte e cinco anos. Ele governou vinte e nove anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Jeoadã e era da cidade de Jerusalém.
3 Wa osi idik s'itzor-otzor k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, yina, mach'otte Devid ọkk'ọsa kosi. Wa osi odik kpenamkpen, otzor ka ndọkhi s'otte Joash.
3 Amazias fez o que é agradável a Deus, o Senhor , porém não foi tão correto como o seu antepassado, o rei Davi; pelo contrário, fez aquilo que o seu pai Joás havia feito.
4 Kaambi mẹ wọ, wa okpokpobhabe f'ọyaankpa kọvọhkhi; anọng am-achina ororo asi njafọhni mẹ, bẹ abira akwọmi insẹns.
4 Ele não derrubou os lugares pagãos de adoração, e o povo continuou a oferecer sacrifícios e a queimar incenso nesses lugares.
5 K'ogbe kw'ẹfa ch'ọvaarbhon en-ewobh-ẹ ka mbọhk, mando kw'ofhu akhaan-nọng mbuma p'afhu otte kw'iwa ode ọvaarnọng.
5 Assim que se firmou no poder, Amazias mandou matar os oficiais que haviam assassinado o seu pai, o rei.
6 Kaambi mẹ wọ, wa va p'akhaan-nọng mba p'afhu otte kofhu, atzor k'atzim pa Nnwẹr kw'Aphaangi pa Mosẹs, p'Ọvaar Ibinọkpaabyi obeni bi: “Bẹ kakhaambi bẹ afhu ab'otte ttara ab'ọkka ka nho sa va, bẹ kakhaambi bẹ afhu va ka nho sa ab'otte ttara ab'ọkka. Ọnọng-ọnọng ópe k'ẹkhọngkwuri chẹ.”
6 No entanto, não matou os filhos deles, mas seguiu o que o Senhor havia mandado na Lei de Moisés: “Os pais não serão mortos por causa de crimes cometidos pelos filhos, nem os filhos, por causa de crimes cometidos pelos pais; uma pessoa será morta somente como castigo pelo crime que ela mesma cometeu.”
7 Amaziya wọ iwa ode ọnọng kw'okhem anọng p'Edom nnọhna ẹrọbh obhiri nzen k'Ẹttẹri ch'Onung. Ọbọkha obhon kwa Sela k'egbong, ọn-ọkpẹ-ẹ Joktel, mando kw'obhon nwa okpen maa, apyiri mayina.
7 No vale do Sal, Amazias matou dez mil soldados do país de Edom; ele conquistou na guerra a cidade de Selá e pôs nela o nome de Jocteel, e assim é conhecida até hoje .
8 Mẹ wọ ofon, Amaziya ọtzọhm akkaabh-nkkaabha ochena Jehoash kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Jehoahaz kw'ode nnwa kwa Jehu, kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl ttara ọmma-kkakkaari bi, “Kọ kwu mottema ayok abẹ k'egbongdam.”
8 Então Amazias mandou mensageiros ao rei Jeoás, de Israel, desafiando-o para uma batalha.
9 Yina, Jehoash kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl ọkpa nnam ọtzọhm ẹkkaabha ochena Amaziya kw'ode ọvaarnọng kwa Juda bi, “Ọraraari kwa Lebanọn, ọtzọhmi ẹkkaabha ochena ọbhọmi-mancheni kwa Lebanọn, oben bi, ‘Tzọkha ominanwa kwọ anang nnwa kwaam kw'ijinọng k'ọbada.’ Mẹ wọ ofon, ẹkkakkaama-tzen cha Lebanọn efona ekwu ẹbari ọraraari nwa mmo.
9 Mas o rei Jeoás respondeu assim: — Uma vez um espinheiro dos montes Líbanos mandou a seguinte mensagem para um cedro: “Dê a sua filha em casamento para o meu filho.” Mas um animal selvagem passou por ali e pisou em cima do espinheiro.
10 K'odik-ọkka, kọ akk'Edom akhema, kẹ wọ osi an-am-age for. Wobha k'ọhọhm asi ọdadaami kw'ekhema chọ! Ode yan kw'am-aror ẹkhọhr ch'etzima ottotto kwa kọ ọmaana Juda okwu o?”
10 De fato, você, Amazias, venceu os edomitas e por isso está todo orgulhoso. Alegre-se com a sua fama e fique em casa. Para que arranjar um problema que trará somente a desgraça para você e para o seu povo?
11 Kaambi mẹ wọ, Amaziya itzọhng kokher bi, oyonga. Mẹ wọ ofon, Jehoash kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl ọtza erima. Kẹ ọmaana Amaziya kw'ode ọvaarnọng kwa Juda, atza arima ayok abẹ ka Bẹt-Shẹmẹsh k'ẹkhọma cha Juda.
11 Mas Amazias não quis atendê-lo. Então o rei Jeoás saiu com os seus soldados e lutou contra ele em Bete-Semes, na região de Judá.
12 Wa anọng p'Israẹl akhema anọng pa Juda, ojinọng kpenamkpen ọrọbh ochina k'ọhọhm kwẹ.
12 O exército de Amazias foi derrotado, e todos os seus soldados fugiram para casa.
13 Jehoash kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl ọbọkha Amaziya kw'ode ọvaarnọng kwa Juda obiro ode nnwa kw'ijinọng kwa Joash kw'ode nnwa kw'Ahaziya, ka Bẹt-Shẹmẹsh. Mando kwa Jehoash opyiri ka Jẹrusalẹm ọtza ọvọhkhi nchumi sa Jẹrusalẹm, ttẹwọr k'ẹbaakhamma ch'Ephraim maa, apyiri k'ẹbaakhamma cha Kọrna, ọttọhk ka ndọkhi s'ipyiri ẹnọhna obhiri arọbh jobh k'adum.
13 Jeoás prendeu Amazias em Bete-Semes, avançou para Jerusalém e derrubou as muralhas da cidade desde o Portão de Efraim até o Portão da Esquina, um trecho de mais ou menos duzentos metros.
14 Ọtzọkha gol ọmaana silva, ọmaana ẹkkọkpo biphyir py'ewobh k'ọhọhm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ttara py'ewobh k'ẹkpa ch'ẹvaar-ttọhmma. Wa obiro ọbọkha anọng bani k'ẹmmọri otzima okhuna ka Samariya.
14 Ele pegou toda a prata e todo o ouro que achou, pegou todos os objetos do Templo e todos os tesouros do palácio e também levou reféns . E voltou para Samaria.
15 Idik idọdọk s'ikhuri ẹvaar cha Jehoash, akwu attara k'idik s'osi, ọmaana idik s'ọkhaam, ttara egbong ch'orim ọmaana ọvaar Amaziya kwa Juda, bẹ akkẹri sẹ ka nnwẹr kw'itzamadik s'avaar p'Israẹl.
15 Todas as outras coisas que Jeoás fez e também a sua coragem na batalha contra o rei Amazias, de Judá, estão escritas na História dos Reis de Israel .
16 Wa Jehoash ope otzor ab'otte, be anọhng-ẹ kẹ da bẹ am-anọhnga avaar p'Israẹl ka Samariya. Jẹroboam kw'ode nnwa kwẹ on-otzera awọriba p'otte, ode ọvaarnọng.
16 Jeoás morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis, em Samaria, e o seu filho Jeroboão II ficou no lugar dele como rei.
17 Iwa Amaziya kw'ode nnwa kwa Joash kw'ode ọvaarnọng kwa Juda orukhi cho chi, k'ogbe kwa Jehoash kw'ode nnwa kwa Jehoahaz, kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl, ọkk'ọpa.
17 O rei Amazias, de Judá, viveu quinze anos depois da morte do rei de Israel, Jeoás, filho de Jeoacaz.
18 Wa bẹ akkẹri idik idọdọk s'ikhuri ẹvaar ch'Amaziya ka nnwẹr kw'itzimadik s'avaar pa Juda.
18 Todas as outras coisas que Amazias fez estão escritas na História dos Reis de Judá .
19 Iwa bẹ akhaama nttọhna-tzama atzima atzor Amaziya ka Jẹrusalẹm, ọrọbh ochina Lakish. Yina, wa bẹ atzọhm ajinọng akhebh-ẹ ka Lakish afhu.
19 Houve uma conspiração em Jerusalém para matar Amazias, e por isso ele fugiu para a cidade de Laquis; mas os seus inimigos o seguiram até lá e o mataram.
20 Bẹ atzim-ẹ k'ẹnyanyaang akpa nnam ka Jẹrusalẹm, atza anọhng-ẹ kẹ da bẹ anọng ab'otte, k'odedenmon kwa Devid.
20 O seu corpo foi levado de volta para Jerusalém num cavalo e foi sepultado nos túmulos dos reis, na Cidade de Davi .
21 Mẹ wọ ofon, anọng pa Juda biphyir afona atza atzọkha Azariya kw'ode cho chi obhiri wani, asẹ-ẹ ọvaarnọng otzera awọriba p'otte Amaziya.
21 Então o povo pôs no seu lugar como rei o seu filho Uzias , que tinha dezesseis anos de idade.
22 Kẹ wọ iwa obiro ọkpa nnam osi obhon kw'Elat, ọtzọkh-ẹ ọttara k'ẹkhọma cha Juda, k'ogbe kw'iwa Amaziya kw'ode ọvaarnọng ọkk'ọpa, otzor ab'otte.
22 Depois da morte do seu pai, Uzias reconquistou e construiu de novo a cidade de Elate.
23 Ka cho kw'ottong chi kw'Amaziya kw'ode nnwa kwa Joash okk'Juda ọdabha, mẹ kwa Jẹroboam kw'ode nnwa kwa Jehoash ọttẹwọr ode ọvaarnọng kw'Israẹl ka Samariya. Wa ọdabhi ẹvaar ka cho arọbh afa obhiri wani.
23 No ano quinze do reinado de Amazias, filho de Joás, em Judá, Jeroboão II, filho de Jeoás, se tornou rei de Israel e governou quarenta e um anos em Samaria.
24 Wa osi ebibya k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ochina ororo osi ẹkhọngkwuri, nnam kọkpa ọbọra ẹkhọngkwuri manda dani cha Jẹroboam kw'ode nnwa kwa Nẹbat ọkk'ọwọkhi anọng p'Israẹl asi.
24 Jeroboão II fez coisas erradas, que não agradam a Deus, o Senhor . Não abandonou aqueles mesmos pecados que Jeroboão, filho de Nebate, havia feito o povo de Israel cometer no passado.
25 Kẹ wọ ode ọnọng kw'iwa ọkpa nnam okhe nnem s'Israẹl ttẹwọr ka Lebo-Hamat maa, apyiri k'Ọraanga kw'ideden kw'Araba, otzor k'atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl oreng k'ọtzọhmnọng kwẹ Jona, kw'ode nnwa kw'Amitayi ọgbaak. Wa kẹ ode ọsẹjaakhi kw'ofon k'obhon kwa Gat-Hepher.
25 Jeroboão II conquistou de novo todo o território que havia sido de Israel, desde a subida de Hamate, no Norte, até o mar Morto, no Sul. O Senhor , o Deus de Israel, havia prometido isso por meio do seu servo , o profeta Jonas, filho de Amitai, que era de Gate-Hefer.
26 Iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọmmamma ọra kw'anọng p'Israẹl awobh, ode obira, obira kode, wa bẹ ọnọng kw'ọkkaan bẹ kakhaam.
26 O Senhor Deus viu o terrível sofrimento dos israelitas; não havia ninguém, ninguém mesmo, que os ajudasse.
27 Da iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi on-obeni bi, odimi che ch'Israẹl m'ọyagbin, kẹ wọ osi wa ọkkaana ọrọbha bẹ ka mbọhk sa Jẹroboam kw'ode nnwa kwa Jehoash.
27 Mas o Senhor não tinha a intenção de destruir o povo de Israel completamente e para sempre; por isso, ele os livrou por meio do rei Jeroboão II.
28 Idik idọdọk s'ikhuri ẹvaar cha Jẹroboam, akwu attara k'idik kpenamkpen s'osi, mgbong s'orim ọmaana eden ch'ọkpa nnam ọtzọkha Israẹl, ọmaana Damaskọs ttara Hamat p'iwa ade ibhon sa Juda, bẹ akkẹri sẹ ka nnwẹr kw'itzamadik s'avaar p'Israẹl.
28 Todas as outras coisas que Jeroboão II fez, o seu poder, como ele lutou e como conquistou de novo as cidades de Damasco e Hamate para Israel, tudo está escrito na História dos Reis de Israel .
29 Wa Jẹroboam ope otzor ab'otte p'ade avaar p'Israẹl. Zakariya kw'ode nnwa kwẹ on-otzera awọriba p'otte, ode ọvaarnọng.
29 Jeroboão II morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis, e o seu filho Zacarias ficou no lugar dele como rei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.