2 Reis 10
mfo (MFO) vs BKJ
1 Iwa Ahab ọkhaam va p'ijinọng arọbh attaan obhiri jobh ka Samariya. Wa Jehu ọkkẹr nkkaabha ọtzọhm ochena adenho p'adabhi Jẹzrẹl, ọmaana adedennọng ttara anọng p'abaabh va pa va p'Ahab ka Samariya. Wa oben bi,
1 E Acabe tinha setenta filhos em Samaria. E Jeú escreveu cartas, e enviou-as para Samaria, para os governantes de Jezreel, para os anciãos, e para aqueles que criavam os filhos de Acabe, dizendo:
2 “Va p'itta kwọ awobh mẹ ttar-ọ, akpaar pa nnyanyaang mmindọr ọmaana nnyanyaang nwobha mẹ ttar-ọ, akwu attara k'odedenmon kwa bẹ abaabh-ọbaabh ọmaana egbongkpo. Mẹ wọ osi, ẹkkaabha nda épyir-ọ bi kpaar,
2 Agora, tão logo esta carta chegue a vós, vendo que os filhos do vosso mestre estão convosco, e que há convosco carruagens e cavalos, também uma cidade fortificada, e armadura;
3 tzekha ọnọng wani k'ottem kwa va p'ijinọng p'itta kwọ, kw'ojibhi ẹmmaana obiro osi idik s'itzor-otzor ọyọhnga ayok, asẹ-ẹ ọvaarnọng bi otzera awọriba p'otte. An-arima erima ch'ẹhọhmmọr ch'atte.”
3 procurai mesmo o melhor e o mais correto dos filhos do vosso senhor, e ponde-o no trono do seu pai, e lutai pela casa do vosso senhor.
4 Yina, wa ojora osi bẹ, bẹ aben bi, “Idikha avaarnọng afa anẹ-ẹ mkpaan afha ayọhnga, maman bọ raa?”
4 Porém eles estavam mui temerosos, e disseram: Eis que dois reis não ficaram de pé diante dele; como então ficaremos nós de pé?
5 Mẹ wọ ofon, ọphaar-idik s'ẹvaar-ttọhmma, ọmaana ọdabh-ẹkhọma, ọmaana adedennọng p'obhon ttara abaabhi, atzọhm ẹkkaabha nda achena Jehu, aben bi: “Maman ode atzọhmnọng pọ, odik kpenamkpen kw'abeni bi mosi, mósi-osi. Man ọnọng manda wani kw'óde ọvaarnọng kótzekha; kọ si odik kpenamkpen kw'ojibh-ọ abẹ.”
5 E aquele que estava sobre a casa, e aquele que estava sobre a cidade, também os anciãos, e os tutores dos filhos, mandaram dizer a Jeú: Nós somos teus servos, e faremos tudo o que tu nos disseres; não faremos rei algum; faz tu aquilo que for bom aos teus olhos.
6 Mẹ wọ ofon, Jehu obiro ọkkẹr bẹ ẹkkaabha ch'ettong mfa, oben bi, “Idikha bọng abe ttar-m, bọng abira ahakha eho anang-m, ophyini m'ogbe-dema nwa, bọng kpaara nho sa va p'ijinọng p'itta kwabọng atzima akhebh-m ka Jẹzrẹl.”
6 Então, ele escreveu uma carta, pela segunda vez, a eles, dizendo: Se vós fordes meus, e se vós atentardes a minha voz, tomai as cabeças dos homens, filhos do vosso senhor, e vinde até mim, em Jezreel, por volta desta hora amanhã. Ora, os filhos do rei, sendo setenta pessoas, estavam com os grandes homens da cidade, os quais os criavam.
7 Mada ẹkkaabha nda epyiri, ajinọng mba atzọkha va p'ọvaarnọng arọbh attaan obhiri jobh biphyir, akpaara nho. Bẹ atzọkha nho nna akhe k'okhiriba atzọhm sẹ achena Jehu ka Jẹzrẹl.
7 E sucedeu, quando a carta chegou até eles, que eles pegaram os filhos do rei, e mataram setenta pessoas, e colocaram as suas cabeças em cestos, e os enviaram a Jezreel.
8 Mada ọkkaabh-ẹkkaabha nwa opyiri, ọgbaak Jehu bi, “Bẹ akk'nho sa va p'ọvaarnọng atzima akwu e.”
8 E ali chegou um mensageiro, e lhe contou, dizendo: Eles trouxeram as cabeças dos filhos do rei. E ele disse: Ponde-as em dois montões à entrada do portão até amanhã.
9 Ewu ehobh mẹ, Jehu ofona oyin k'iyaan. Obe m'itzitzikha s'anọng biphyir oben bi, “Mbọhk sabọng m'odik nwa kinde. Kaam wọ iwa nsi nttọhna mfhu itta kwaam, yina, anyi wọ on-ofhu anọng mba biphyir o?
9 E sucedeu, pela manhã, que ele saiu, e se pôs de pé, e disse a todo o povo: Vocês são retos; eis que eu conspirei contra o meu senhor e o matei; mas quem matou todos estes?
10 Bọng nonga bi, atzim manda bani p'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọgbaakha p'akhuri ẹhọhmmọr ch'Ahab, p'ákhaama echuni kade. Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'odik ọsa kw'iwa oreng k'Elija kw'ode ọtzọhmnọng kwẹ ọgbaak.”
10 Sabei agora que nada ali cairá por terra da palavra do SENHOR, a qual o SENHOR falou acerca da casa de Acabe; porque o SENHOR tem feito aquilo que ele falou pelo seu servo Elias.
11 Mando kwa, Jehu ofhu ọnọng kpenamkpen ka Jẹzrẹl kw'orikhi k'ẹhọhmmọr ch'Ahab, ọmaana agbaan pẹ biphyir, ọmaana ayok-chekhi-nọng pẹ ttara afọhnẹja pẹ, ọnọng manda wani ọbọhk kotte oruk akpen.
11 Assim, Jeú matou todos os que restaram da casa de Acabe em Jezreel, e todos os seus grandes homens, e a sua parentela, e os seus sacerdotes, até não deixar restar mais nenhum deles.
12 Jehu obina orenga ochina ka Samariya. Ka Bet-Eked kw'ode ibhingabe s'Akker-arukhimaan,
12 E ele se levantou e partiu, e veio até Samaria. E, estando no caminho, junto à casa de tosquia,
13 Jehu ọtza okhebha afona-nọng bani p'Ahaziya kw'ode ọvaarnọng kwa Juda, ọbọbh bi, “Bọng bọ anọng bọ?”
13 Jeú se encontrou com os irmãos de Acazias, rei de Judá, e disse: Quem sois vós? E eles responderam: Nós somos os irmãos de Acazias; e descemos para saudar os filhos do rei e os filhos da rainha.
14 Mando kw'ọnangi ẹfa bi, “Bọng bọkha bẹ ekhekhebhi!” Mẹ wọ ofon, bẹ abọkha anọng arọbh afa obhiri afa ekhekhebhi, atzima afona atza akpaara nho k'esipe cha Bet-Eked. Ọnọng manda wani kw'ọtte ọbọhk oruk akpen, kode.
14 E ele disse: Apanhai-os vivos. E eles os apanharam vivos, e os mataram junto ao fosso da casa de tosquia, a saber, quarenta e dois homens; tampouco poupou ele qualquer um deles.
15 Mada obin mẹ, ọtza ottema Jehonadab abẹ kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Rekab, kw'om-okwu bi, okwu okhebh-ẹ. Jehu orim-ẹ, oben bi, “Kọ abe ttara kaam kẹ, macha kaam mbe ttar-ọ?”
15 E, quando ele havia partido dali, ele desceu diante de Jonadabe, e o filho de Recabe vindo para se encontrar com ele; o saudou, e lhe disse: É reto o teu coração, como o meu coração é com o teu coração? E Jonadabe respondeu: É. Se for, dá-me a tua mão. E ele deu-lhe a sua mão; e ele o fez subir na carruagem.
16 Jehu oben bi, “Tzọn-m abẹ ifha are oyiyibhi kw'oyibh-m k'Ọvaar Ibinọkpaabyi.” Mando kw'otzin-ẹ k'ọkpaar kwẹ kwa nnyanyaang mmindọr, bẹ ayaar afona.
16 E ele disse: Vem comigo, e vê o meu zelo pelo SENHOR. Assim, eles fizeram-no andar na sua carruagem.
17 Mada Jehu opyiri ka Samariya, ofhu ọnọng kpenamkpen kw'orikhi k'ẹhọhmmọr ch'Ahab; odimi bẹ emeni otzor k'odem kw'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi oreng k'Elija ọgbaak.
17 E, quando ele chegou a Samaria, ele matou todos os que restaram de Acabe em Samaria, até que o destruiu, segundo o dizer do SENHOR, o qual ele falou a Elias.
18 Iwa Jehu oyeri anọng biphyir otzobha, oben bẹ bi, “Wa Ahab Baal kokpobh ọyọhnga odem kwa kaam Jehu mkpobha Baal e.
18 E Jeú reuniu todo o povo, e disse a eles: Acabe serviu um pouco a Baal; mas Jeú servirá muito a ele.
19 Bọng yeri asẹjaakhi pa Baal biphyir ewobha, ọmaana atzọhmnọng pẹ biphyir ttara afọhnẹja pẹ biphyir. Bọng kker o, ọnọng manda wani oningi ọraam o, okhuri bi, kaam ngaam bi, nsi ẹjafọhni ch'ideden nnang Baal. Ọnọng manda wani kw'obhumi eyeri nda, akpen kóruk.” Yina, wa Jehu om-osi nkkari ifha otzima mẹ ofhu atzọhmnọng pa Baal.
19 Agora, portanto, chamai-me todos os profetas de Baal, todos os seus servos, e todos os seus sacerdotes; que não falte nenhum; porque eu tenho um grande sacrifício para fazer a Baal; qualquer um que faltar, este não viverá. Porém, Jeú fez isto em sutileza, com o intento de poder destruir os adoradores de Baal.
20 Iwa Jehu oben bi, “Bọng yeri ewobha ch'anọng biphyir atzobha anang Baal ikpokpobha.” Mẹ wọ ofon, bẹ ayeri ewobha.
20 E Jeú disse: Proclamai uma assembleia solene para Baal. E eles a proclamaram.
21 Mando kwa Jehu ọtzọhmi ẹkkaabha ọnang k'Israẹl makhọra, atzọhmnọng pa Baal biphyir akwu; ọnọng kw'obhumi eyeri nda kode. Bẹ afhu ọhọhm kwa bẹ am-awobha akpokpobha Baal bi pyẹr ttẹwọr k'eho dani maa, apyiri k'eho ndonggo.
21 E Jeú enviou por todo o Israel; e todos os adoradores de Baal vieram, de modo que não houve nenhum homem que não viesse. E eles entraram na casa de Baal; e a casa de Baal estava cheia, de uma extremidade a outra.
22 Jehu oben ohokhi-nnya bi, “Tzọkha nnya anang atzọhmnọng pa Baal biphyir, bẹ afọra.” Mẹ wọ ofon, ọtzọkha nnya ọnang bẹ.
22 E ele disse àquele que estava a cargo das vestimentas: Traz vestimentas para todos os adoradores de Baal. E ele trouxe-lhes as vestimentas.
23 Mando kwa Jehu ọmaana Jehonadab kw'ode nnwa kwa Rekab, abin adim k'ọhohm kwa bẹ am-awobha akpobha Baal. Jehu oben atzọhmnọng pa Baal bi, “Bọng kkeri are bi, ọnọng manda wani kw'okpobh Ọvaar Ibinọkpaabyi ka bọng k'ottem kode o, kw'oyongi atzọhmnọng pa Baal bẹ-bẹ.”
23 E Jeú, com Jonadabe, o filho de Recabe, entraram na casa de Baal, e disse aos adoradores de Baal: Examinai, e vede que não haja aqui convosco nenhum dos servos do SENHOR, mas somente os adoradores de Baal.
24 Mando wọ kwa bẹ adimi k'ikpokpobhabe sa Baal, atza asi njafọhni, abira anang nnanga nkwọmisẹ. Ode cha Jehu ọkk'ajinọng arọbh anna obena bi, bẹ akpa k'iyaan, ttara ẹtzọhng-dọra bi: “Idikha ọnọng manda wani k'ottem kwabọng otte ọnọng kwa nnang-ẹ ọbọhk ọrọbh, kẹ ótzima akpen pẹ, otzera akpen p'ọnọng kw'ọrọbhi.”
24 E quando eles entraram para oferecer sacrifícios e ofertas queimadas, Jeú indicou oitenta homens de fora, e disse: Se algum dos homens que eu trouxe às vossas mãos escapar, aquele que o deixar ir, a sua vida será pela vida daquele.
25 Mada Jehu okk'nnanga nkwọmisẹ okyera osisi, oyeri abaabhi, ọmaana adenho oben bẹ bi: “Bọng dim k'ẹtzaanga afhu bẹ; ọnọng manda wani oningi ọrọbhi ọnaanga.” Mando kwa bẹ atzim ọkkangkkaang afhu bẹ. Abaabhi mba ọmaana akhaan-nọng atzini abukhi pabẹ abhari k'iyaan, yina bẹ an-adimi k'ọkhapa ẹtzaanga k'ọhọhm kwa bẹ am-awobha akpobha Baal.
25 E sucedeu, tão logo ele terminou de oferecer a oferta queimada, que Jeú disse ao guarda e aos capitães: Entrai, e matai-os; não deixeis nenhum escapar. E eles os feriram com a lâmina da espada; e a guarda e os capitães os lançaram fora, e foram até a cidade da casa de Baal.
26 Bẹ atzọkha edur ch'ọhọhm kwa Baal atzima ayin k'iyaan, akwọmi.
26 E eles removeram as imagens da casa de Baal, e as queimaram.
27 Bẹ avọhkhi edur cha Baal, abira avọhkhi ọhọhm kwa bẹ am-awobha akpobha Baal, anọng an-atzima ibe nnuma asi ewuchi, maa, apyiri k'ewu cha mayina.
27 E eles derrubaram a imagem de Baal, e derrubaram a casa de Baal, e fizeram dela uma casa de dejetos até este dia.
28 Mando wọ kwa Jehu oreng odimi Baal okpokpobha k'Israẹl.
28 Assim, Jeú destruiu Baal de Israel.
29 Yina, wa Jehu nnam kọkpa ọbọra ngọngkwuri sa Jẹroboam kw'ode nnwa kwa Nẹbat, s'iwa ọkk'anọng p'Israẹl otzima osi, kw'ode ikpokpobha s'ikha s'abhaam-va pa bẹ atzim gol asi, ka Bẹtẹl ọmaana ka Dan.
29 Todavia, dos pecados de Jeroboão, o filho de Nebate, que fez Israel pecar, deles não se apartou Jeú, a saber, os bezerros de ouro que estavam em Betel, e que estavam em Dã.
30 Ọvaar Ibinọkpaabyi oben Jehu bi, “Da akk'odik ọkkakka asa k'itzitzikha saam, abira asi ẹhọhmmọr ch'Ahab atzor mach'ochibhi kwaam ode, va pa va pọ áde avaarnọng k'Israẹl maa, apyiri mgbọmma nna s'íkwu k'ororo.”
30 E o SENHOR disse a Jeú: Como tens feito bem em executar aquilo que é reto aos meus olhos, e tens feito à casa de Acabe segundo tudo o que estava no meu coração, os teus filhos da quarta geração se assentarão sobre o trono de Israel.
31 Kaambi mẹ wọ, Jehu ogbe kọtzọk bi, ohok aphaangi p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl ttara ettem obungichẹ. Nnam kọkpa ọbọra ngọngkwuri sa Jẹroboam kw'ode nnwa kwa Nẹbat, s'iwa ọkk'anọng p'Israẹl otzima osi.
31 Porém, Jeú não atentou em andar na lei do SENHOR Deus de Israel de todo o seu coração; porquanto não se apartou dos pecados de Jeroboão, o qual fez Israel pecar.
32 K'ogbe nwuma, wa Ọvaar Ibinọkpaabyi ọttẹwọr ojekhi ọhaabh f'anọng p'Israẹl. Mẹ wọ ofon, Hazayẹl ọttẹwọr okhema anọng p'Israẹl, makhọra ẹkhọma chabẹ
32 Naqueles dias, o SENHOR começou a diminuir Israel; e Hazael os feriu em todos os limites de Israel;
33 ka Jọrdan k'okhubha kw'ewuchen em-eyin makhọra ẹkhọma cha Gilead (ch'ede ẹkhọma cha Gad, ọmaana cha Reubẹn ttara cha Manasẹ), ttẹwọr k'Aroer ọbaanga ittolim s'Arnọn maa, apyiri ka Gilead, ọmaana ka Bashan.
33 desde o Jordão para o leste, a toda terra de Gileade, os gaditas, e os rubenitas, e os manassitas; desde Aroer, que está junto ao rio Arnom, a saber, Gileade e Basã.
34 Idik idọdọk s'ikhuri ẹvaar cha Jehu, akwu attara k'idik kpenamkpen s'osi, ọmaana idik s'ọkhaam biphyir, bẹ akkẹri sẹ ka nnwẹr kw'itzamadik s'avaar p'Israẹl.
34 Ora, o restante dos atos de Jeú, e tudo o que ele fez, e todo o seu poder, não estão escritos no livro das Crônicas dos reis de Israel?
35 Iwa Jehu ope otzor ab'otte, bẹ anọhng-ẹ ka Samariya, nnwa kwẹ Jehoahaz on-otzera awọriba p'otte, ode ọvaarnọng.
35 E Jeú dormiu com os seus pais; e o sepultaram em Samaria. E Jeoacaz, o seu filho, reinou no seu lugar.
36 Iwa Jehu ọdabhi Israẹl ka Samariya ka cho ẹrọbh obhiri azenanttaan.
36 E o tempo em que Jeú reinou sobre Israel em Samaria foi de vinte e oito anos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.