1 Samuel 26
mfo (MFO) vs NAA
1 Anọng pa Ziph afona atza akhebha Saul ka Gibea, aben bi, “Devid ochubh k'egbegbeho cha Hakila ch'ẹrọni Jẹshimọn itzitzikha e.”
1 Os zifeus foram falar com Saul, em Gibeá, e disseram: — Não é verdade que Davi está escondido no monte Haquila, em frente de Jesimom?
2 Mẹ wọ, Saul ọmaana anọng nnọhna arọbh azenamfa obhiri arọbh jobh p'Israẹl, afona ahakha k'ibe s'anọng anarukhi ka Ziph, bi bẹ atza aror Devid.
2 Então Saul se levantou e foi ao deserto de Zife, em busca de Davi, levando consigo três mil homens escolhidos de Israel.
3 Saul osi ibhingabe k'eden ọkhaan-ọkhaan kw'egbegbeho cha Hakila ch'ẹrọni Jẹshimọn itzitzikha, yina, wa Devid owobha k'ibe s'anọng anarukhi. Mada ore bi Saul ọkk'ẹ nnam otzora opyiri mẹ,
3 Saul acampou no monte Haquila, em frente de Jesimom, junto ao caminho, porém Davi ficou no deserto. Quando ouviu dizer que Saul vinha à sua procura no deserto,
4 Devid ọn-ọtzọhm nttọ bi, bẹ atza aronga k'odik ọkka, sa Saul okk'opyiri m'ibe nnuma.
4 enviou espias e soube que Saul, de fato, tinha chegado.
5 Wa Devid obina ochina k'ibhingabe sa Saul, ore da Saul ọmaana Abnẹr kw'ode nnwa kwa Nẹr obiro ode oho kw'agbong-nọng am-attaabha, k'ottem kw'akkengitza pẹ p'akk'abira attaabha.
5 Davi se levantou e foi ao lugar onde Saul estava acampado. Viu o lugar onde dormiam Saul e Abner, filho de Ner, comandante do seu exército. Saul dormia dentro do acampamento, e o povo estava acampado ao redor dele.
6 Devid ọn-ọbọbh Ahimẹlẹk kw'ofon Het, ọmaana Abishayi kw'ode nnwa kwa Zeruya, kw'obiro ode ọgbaanọkka kwa Joab bi, “Anyi ọ́tzọn-m abẹ mọtza k'ibhingabe sa Saul?”
6 Davi perguntou a Aimeleque, o heteu, e a Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe: — Quem irá comigo ao arraial de Saul? Abisai respondeu: — Eu irei com você.
7 Mẹ wọ, Devid ọmaana Abishayi abina m'erungi achina kẹ da agbong-nọng pa Saul awobh, ore da Saul ọm-ọttaabha k'ibhingabe ttara ọkhọhn kwa bẹ afhu abaang-ẹ m'eho. Abnẹr ọmaana agbong-nọng ayima akhọr-ẹ akhe k'ottem.
7 Assim, Davi e Abisai foram, de noite, ao acampamento. E eis que Saul estava deitado, dormindo. A lança dele estava fincada na terra, perto da sua cabeça. Abner e o povo estavam deitados ao redor dele.
8 Abishayi oben Devid bi, “Mayina Ibinọkpaabyi ọkk'ọttataanga-nọng kwọ ọtzọkha okhe ka mbọhk sọ. Mẹ wọ, tte-m ọbọhk ngwum-ẹ ọkhọhn ogbe wani mmana m'irerek, kaam kẹ igbe ifa kingwum.”
8 Então Abisai disse a Davi: — Hoje Deus entregou o seu inimigo nas suas mãos. Deixe que eu vá, agora, encravá-lo com a lança, ao chão, com um só golpe; não será preciso um segundo golpe.
9 Yina, Devid oben Abishayi bi, “Kẹ kàdimi! Ọnọng kw'ọttọhmi ọnọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'ana obyengi k'eho ọbọhk, yina aponga aning-ẹ apyibhi kode.
9 Davi, porém, respondeu a Abisai: — Não o mate, pois quem pode estender a mão contra o ungido do
10 Devid ọttara bi, k'odik-ọkka, mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkhaam wọ óbun-ẹ, oni mando obiro ode, kẹ Saul ópe k'ogbe kwẹ, oni mando obiro ode, kẹ ódimi k'egbong.
10 Davi continuou: — Tão certo como vive o
11 Ọvaar Ibinọkpaabyi oningi okher bi, kaam nttọhmi ọnọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'ana obyengi k'eho ọbọhk. Kọ họbhi ọkhọhn, abira atzini esi-gora ch'eber ẹbaang-ẹ m'eho, akwu mofona.”
11 O Senhor me livre de estender a mão contra o seu ungido! Agora, porém, pegue a lança que está perto da cabeça dele e o jarro de água, e vamos embora.
12 Mẹ wọ, Devid ọhọbhi ọkhọhn obiro otzini esi-gora ch'eber ẹbaanga Saul m'eho, bẹ afona. Ọnọng manda wani kw'ore bẹ, kw'obiro oronga odik nwa, obiro ọphyọbha ọda kode. Wa bẹ biphyir am-attaabha ọda, okhuri da Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'bẹ ọsa attaabha amọm.
12 Então Davi pegou a lança e o jarro de água que estavam perto da cabeça de Saul, e eles foram embora. Ninguém viu, nem ficou sabendo, nem acordou. Todos dormiam, porque havia caído sobre eles um profundo sono, vindo da parte do Senhor .
13 Mẹ wọ, Devid ojekha k'okhubha, on-obe k'egbegbeho ẹrọng k'oden-mir; wa bẹ abhir ayok eden.
13 Quando Davi tinha passado para o outro lado, pôs-se no alto do monte ao longe, de maneira que havia uma grande distância entre eles.
14 Wa Devid ogwon agbong-nọng pa Saul ọmaana Abnẹr kw'ode nnwa kwa Nẹr, “Abnẹr, ode bi kaam ẹmọng kakhera?”
14 Então gritou para o povo e para Abner, filho de Ner, dizendo: — Você não vai responder, Abner? Então Abner respondeu: — Quem é você, que está aí gritando para o rei?
15 Devid oben bi, “Kaambi sa ade ojinọng o? Anyi wọ ode macha kọ k'Israẹl o? Okhuri yan kw'ani itta kwọ, kw'ode ọvaarnọng abaabh o? Ọnọng ọkk'ọkwa bi, okwu odimi itta kwọ, kw'ode ọvaarnọng e.
15 Davi respondeu: — Você não é homem? E quem é igual a você em Israel? Então por que não protegeu o seu senhor, o rei? Porque alguém do povo foi até aí para matar o rei, seu senhor.
16 Odik kw'asi ma kojibhi. Mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, kọ ọmaana ajinọng pọ abaan k'obo, okhuri bi, bọng itta kwabọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'ana obyengi k'eho, kabaabh. Bọng kkeri akhọri, ọkhọhn ọmaana esi-gora py'ira ewobh ẹbaanga eho ch'ọvaarnọng ko o?”
16 Não é bom isso que você fez! Tão certo como vive o Senhor Deus, vocês merecem morrer, vocês que não protegeram seu senhor, o ungido do Senhor Deus. Agora vejam onde está a lança do rei e o jarro de água que estava perto da cabeça dele.
17 Wa Saul otzin ẹmọng cha Devid oben bi, “Nnwa kwaam Devid, ẹmọng chọ dọ ma o?”
17 Então Saul reconheceu a voz de Davi e disse: — É esta a sua voz, meu filho Davi? E Davi respondeu: — Sim, é a minha voz, ó rei, meu senhor.
18 Okhuri yan kw'itta kwaam om-okhubh kaam ọtzọhmnọng kwẹ o? Kaam nsi yan ọ, oponga-pyibha kwaam ode yan o?
18 Disse mais: — Por que o meu senhor está perseguindo o seu servo? O que foi que eu fiz? E que maldade se acha nas minhas mãos?
19 Mẹ wọ, tte itta kwaam kw'ode ọvaarnọng, oyonga itzọhng k'atzim pa kaam ọtzọhmnọng kwẹ e. Idikha ofon k'Ọvaar Ibinọkpaabyi bi, attaang-m, tte kẹ okhera ọtzọkha ẹnanga chaam. Yina, on-obiro ofona k'anọngẹya, tte Ọvaar Ibinọkpaabyi ọnang bẹ ẹmma. Bẹ akk'aam an-akhubha bi, nningi ekkema chaam ka Ọvaar Ibinọkpaabyi ndọk, aben bi, ‘Kọ rọhng atza akpobha akha.’
19 E agora, ó rei, meu senhor, por favor escute as palavras deste seu servo. Se é o Senhor Deus que o está incitando contra mim, que ele aceite uma oferta. Mas, se são os filhos dos homens, que sejam malditos diante do Senhor ! Porque eles me expulsaram hoje, para que eu não tenha parte na herança do Senhor , como que dizendo: “Vá e sirva outros deuses.”
20 Mẹ wọ, bọng kaam k'oden-mir k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi kafhu. Ọvaarnọng kw'Israẹl ọkk'ọkwa bi, okwu oror ẹtzatzaana mach'ọnọng ọtza ẹgbaaji ch'inọhn s'ẹtzam k'egbegbeho.”
20 Agora, que o meu sangue não seja derramado longe desta terra do Senhor . Porque o rei de Israel saiu em busca de uma pulga, como quem persegue uma perdiz nos montes.
21 Mẹ wọ, Saul oben bi, “Kaam nkk'ẹkhọhngkwuri nsa. Nnwa kwaam Devid o, kọ kpa nnam e. Da kọ akpen paam abar-ọ odik mayina, kaam kọ dọk kingaam e. K'odik ọkka, kaam nkk'edidingi ttara epina ch'ideden nsa e.”
21 Então Saul disse: — Pequei! Volte, meu filho Davi, pois não mais lhe farei mal, porque hoje a minha vida foi preciosa aos seus olhos. Eu tenho agido como um louco e cometi um erro muito grande.
22 Devid obhina bi, “Kkeri ọkhọhn kw'Ọvaarnọng ma e. Tte ogbong-nọng wani kwọ ojekha okwu ọtzọkha.
22 Davi respondeu: — Aqui está a lança, ó rei. Que um dos seus rapazes venha aqui pegá-la.
23 Ọvaar Ibinọkpaabyi om-ochora ọnọng kpenamkpen k'etzora chẹ, ọmaana ka nnam-ophephe kwẹ e. Mayina, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọ ọtzọkha okhe-m ka mbọhk, yina, kaam ọnọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'ana obyengi k'eho ọbọhk kinttọmi.
23 E que o Senhor Deus recompense cada um pela sua justiça e lealdade. Porque hoje o Senhor Deus o havia entregado nas minhas mãos, porém eu não quis estendê-las contra o ungido do Senhor .
24 K'odik ọkkakka mach'akpen pọ abar-m odik mayina, tte akpen paam abar Ọvaar Ibinọkpaabyi odik, obiro ọrọbh-m ka dama-dama kpenamkpen.”
24 Assim como hoje a sua vida foi de grande valor aos meus olhos, assim também seja a minha vida aos olhos do Senhor Deus, e que ele me livre de toda a angústia.
25 Mẹ wọ e, Saul oben Devid bi, “Nnwa kwaam Devid, tte Ọvaar Ibinọkpaabyi ọdọ-ọ; kọ ási idik s'ibari odik, k'odik ọkka abira ákhaama ekhemma.”
25 Então Saul disse a Davi: — Bendito seja você, meu filho Davi! Porque você fará grandes coisas e certamente será bem-sucedido. Então Davi seguiu o seu caminho, e Saul voltou para casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.