1 Samuel 25

mfo (MFO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Samwẹl e ope, anọng p'Israẹl biphyir atzọbha, abẹ abhom-ẹ. Bẹ atza anọhng-ẹ ka Rama kw'ode obhon kwẹ.
1 Samuel morreu, e todo o Israel se reuniu e o pranteou; e o sepultaram onde vivia, em Ramá. Depois Davi foi para o deserto de Maom.
2 Wa ọkhaam ojinọng wani ka Maọn kw'ọkhaam ẹkhakhaama ka Kaamẹl, kẹ wa ode ọkkọkka kw'ideden. Kẹ wa ọkhaam avugbokha nnọhna mfa obhiri arọbh jobh, obiro ọkhaama arukhimaan nnọhna nzenamfa obhiri arọbh jobh p'iwa om-ophyiri ophyubha ka Kaamẹl.
2 Certo homem de Maom, que tinha seus bens na cidade de Carmelo, era muito rico. Possuía mil cabras e três mil ovelhas, as quais estavam sendo tosquiadas em Carmelo.
3 Ojinọng nwa wa okpen Nabal, kwanọng kwẹ okpena Abigẹl. Wa Kwanọng nwa ọkhaam eronga, obiro ojibh kwanọng, yina, odim kwẹ ode oKalẹb-nọng kw'ọkhaam ẹmmaana ch'ikkamgbagbara, obiro osi ẹrama.
3 Seu nome era Nabal e o nome de sua mulher era Abigail, mulher inteligente e bonita; mas seu marido, descendente de Calebe, era rude e mau.
4 Mada Devid owobh k'ibe s'anọng anarukhi ọbhaanga bi, Nabal om-ophyiri arukhimaan pẹ ophyubha,
4 No deserto, Davi ficou sabendo que Nabal estava tosquiando as ovelhas.
5 Wa Devid okwu ọtzọhm adikkobh jobh oben bẹ bi, “Bọng nọhng ka Kaamẹl atza arima Nabal anang-m.
5 Por isso, enviou dez rapazes e lhes disse: "Levem minha mensagem a Nabal, em Carmelo, e o cumprimentem em meu nome.
6 Bọng ben-ẹ bi, ‘Kọ ruk akpen p'adumi eden! Ofor-gaangi owobha ttar-ọ ọmaana ẹhọhmmọr chọ, ttara ọttọhk kpenamkpen f'ode fọ.
6 Digam-lhe: ‘Longa vida para o senhor! Muita paz para o senhor e sua família! E muita prosperidade para tudo que é teu! ’
7 “ ‘Mmaang bi, ogbe wọ ma kw'arukhimaan ophyubha ophyi-phyiri. Mada iwa akkeri-arukhimaan pọ awobh ttara man, wa man bẹ itzama kosi. Ogbe kw'iwa bẹ awobh ka Kaamẹl biphyir, ọttọhk manda vani fabẹ f'odimi kode.
7 ‘Sei que estás tosquiando tuas ovelhas. Quando os teus pastores estavam conosco, nós não os maltratamos, e durante todo o tempo em que estiveram em Carmelo não se perdeu nada que fosse deles.
8 Kọ bọbh atzọhmnọng pọ, bẹ ágbaakh-ọ ọgbaak. Mẹ wọ, kọ si ọphyaam anang adikkobh paam, da mokwu k'ẹdadaami-wu. Tzotzokhaan kọ nang atzọhmnọng pọ, ọmaana kaam nnwa kwọ Devid kpenamkpen f'akhaam bi anang bẹ.’ ”
8 Pergunte a eles, e eles lhe dirão. Por isso, seja favorável, pois estamos vindo em época de festa. Por favor, dá a nós teus servos e a teu filho Davi o que puderes’ ".
9 Mada ajinọng pa Devid apyiri, bẹ atzọkha ẹkkaabha cha Devid agbaak Nabal. Bẹ an-awobha atzik.
9 Os rapazes foram e deram a Nabal essa mensagem, em nome de Davi. E ficaram esperando.
10 Nabal obhina atzọhmnọng pa Devid bi, “Anyi wọ ode Devid ode? Anyi wọ ode nnwa nwa kwa Jẹsẹ ode? Iwu nna atzọhmnọng haabhada an-am-abhaangi ka mbọhk sa abitta pabẹ.
10 Nabal respondeu então aos servos de Davi: "Quem é Davi? Quem é esse filho de Jessé? Hoje em dia, muitos servos estão fugindo de seus senhores.
11 Okhuri yan kw'ira kaam nna ndọkha brẹd kwaam, ọmaana asi, ttara etzen cha kaam mfhu bi, nnang anọng paam p'am-aphyiri arukhimaan-phyubha, ndọkha nnang anọng p'ọnọng oni orong ibe sa bẹ afona akwu o?”
11 Por que deveria eu pegar meu pão e minha água, e a carne do gado que abati para meus tosquiadores, e dá-los a homens que vêm não se sabe de onde? "
12 Ajinọng pa Devid abhakhi nnam abhana. Mada bẹ apyiri, bẹ agbaak Devid odem kwa kwẹ ode biphyir.
12 Então, os mensageiros de Davi voltaram, e ao chegarem, relataram a ele cada uma dessas palavras.
13 Devid oben ajinọng pẹ bi, “Bọng dabh akkangkkaang pabọng!” Mẹ wọ, bẹ adabh akkangkkaang pabẹ, Devid obiro ọdabh kwẹ. Wa anọng ẹnọhna bọ atzọni Devid abẹ, yina, ọtzọkha anọng arọbh jobh ohok bi, bẹ akkeri egbongkpo.
13 Davi ordenou a seus homens: "Ponham suas espadas na cintura! " Assim eles fizeram e também Davi. Cerca de quatrocentos homens acompanharam Davi, enquanto duzentos permaneceram com a bagagem.
14 Ọtzọhmnọng wani kwa Nabal ọgbaak Abigẹl kw'ode kwanọng kwa Nabal bi, “Devid ọtzọhmi akkaabh-nkkaabha p'afon k'ibe s'anọng anarukhi bi, bẹ akwu arima itta kwaman e, yina, kẹ on-otzer ọnang bẹ mgbarsa-dik.
14 Um dos servos disse a Abigail, mulher de Nabal: "Do deserto, Davi enviou mensageiros para saudar o nosso senhor, mas ele os insultou.
15 K'odik ọkka, wa anọng mba ajibhi idik atzima atzor man. Wa bẹ man itzama kàsi, ogbe nwa biphyir kwa mowobh k'iwoni ọbaanga bẹ, ọttọhk manda vani faman kobiro odimi.
15 No entanto, aqueles homens foram muito bons para conosco. Não nos maltrataram, e, durante todo o tempo em que estivemos com eles nos campos, nada perdemos.
16 Bẹ akkeri man k'ẹya, akkeri man k'erungi k'ogbe nwa kw'am-om-okkeri arukhimaan paman biphyir, ọbaanga bẹ.
16 Dia e noite eles eram como um muro ao nosso redor, durante todo o tempo em que estivemos com eles cuidando de nossas ovelhas.
17 Kọ si ochibhi atzena mẹ, are odem kw'asi, okhuri bi, itzama in-ibe ma s'itto ikhebha itta kwaman ọmaana ẹhọhmmọr chẹ biphyir. Kẹ ọkhaam ikkaam-gbagbara ọyọhnga ọbọhk, itzọhng k'om-oyonga ọnang ọnọng manda wani.”
17 Agora, leve isso em consideração e veja o que a senhora pode fazer, pois a destruição paira sobre o nosso senhor e sobre toda a sua família. Ele é um homem tão mau que ninguém consegue conversar com ele".
18 Abigẹl ogbe kokhibhi, ọtzọkha brẹd arọbh jobh, ọmaana atzuk-gbere afa, ọmaana arukhimaan azen p'ọkk-ọbhaabha, ọmaana agbangbang-dim azen p'abọkpa-bhaabha, ọmaana agwọk arọbh azen p'agrep p'agwu-ogwu, ttara agwọk arọbh jobh p'afig p'agwu-ogwu ọnana nnyanyaang.
18 Imediatamente, Abigail pegou duzentos pães, duas vasilhas de couro cheias de vinho, cinco ovelhas preparadas, cinco medidas de grãos torrados, cem bolos de uvas passas e duzentos bolos de figos prensados, e os carregou em jumentos.
19 Mẹ wọ, on-oben atzọhmnọng pẹ bi, “Bọng chi-m eden arọhng; kaam ńdor bọng nnam nkwuma e.” Yina, wa odim kwẹ Nabal kọgbaakhi.
19 E disse a seus servos: "Vocês vão na frente; eu os seguirei". Ela, porém, nada disse a Nabal, seu marido.
20 Mada ọm-ọyaar ẹnyanyaang chẹ ọwọna egbegbeho, ore da Devid ọmaana ajinọng pẹ am-abira ahakha atzor-ẹ ka for, bẹ atza attema ayok abẹ.
20 Enquanto ela ia montada num jumento, encoberta pela montanha, Davi e seus soldados estavam descendo em sua direção, e ela os encontrou.
21 Devid okk'ọtzam obena bi, “K'odik ọkka, kwẹ ode ndidimi ọnang bi, nkkeri ẹkhakhaama ch'ayi nwa k'ibe s'anọng anarukhi, ifha ọttọhk manda vani fẹ oningi odimi. Ma, kẹ okk'itzama on-otzima ochora ejibha chaam e.
21 Davi tinha dito: "De nada adiantou proteger os bens daquele homem no deserto, para que nada se perdesse. Ele me pagou o bem com o mal.
22 Tte Ibinọkpaabyi osi attattaanga-nọng pa Devid mach'ọdaakh-ẹ, idikha ntte ojinọng manda wani kwẹ ọbọhk oruk akpen ophyini k'ekpebha.”
22 Que Deus castigue a Davi, e o faça com muita severidade, caso até de manhã eu deixe vivo um só do sexo masculino de todos os que pertencem a Nabal! "
23 Mada Abigẹl ore Devid, ọhakha k'ẹnyanyaang chẹ m'ẹbhar k'ẹbhar, ọrakha ottima itzitzikha k'irerek m'itzitzikha sa Devid.
23 Quando Abigail viu Davi, desceu depressa do jumento e prostrou-se perante Davi, rosto em terra.
24 Ọttẹ-ẹ ma mmo oben bi, “Itta kwaam, tte oponga-pyibha ode kwaam manchen e. Tzotzokhaan, tte kaam ọtzọhmnọng kwọ mgbaak atzim nnang-ọ, yong-m itzọhng abhaanga odik kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ ngaam bi, mgbaakh-ọ.
24 Ela caiu a seus pés e disse: "Meu senhor, a culpa é toda minha. Por favor, deixa a tua serva lhe falar; ouve o que ela tem a dizer.
25 Tte itta kwaam oningi ẹmmaana-tzama ch'ojinọng nwuma kwa bẹ ayeri Nabal ọsaan e. Kẹ osi edidingi otzor ka che chẹ, che chẹ eyini odidingi-nọng, mando kw'orukhi akpen ochina. Yina, kaam ọtzọhmnọng kwọ, ajinọng p'itta kwaam ọtzọhmi kinne e.
25 Meu senhor, não dês atenção àquele homem mau, Nabal. Ele é insensato, conforme o seu nome significa; e a insensatez o acompanha. Contudo, eu, tua serva, não vi os rapazes que meu senhor enviou.
26 “Mada Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọsa bi, kọ itta kwaam aningi oponga-phyibha kw'ẹnọngmon atzọk, ọmaana bi, kọ aningi odik ka for sọ abira atzukha. Da Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, kọ abira aruk akpen, tte attattaanga-nọng pọ ọmaana anọng biphyir p'achibhi itzama ọmaana itta kwaam, atzọkha ettuma macha Nabal.
26 "Agora, meu senhor, juro pelo nome do Senhor e por tua vida que foi o Senhor que o impediu de derramar sangue e de vingar-se com tuas próprias mãos. Que teus inimigos e todos os que pretendem fazer-te mal sejam castigados como Nabal.
27 Mẹ wọ, tte itta kwaam okhera bi, ọtzọkha ẹnanga nda cha kaam ọtzọhmnọng kwọ nkk'ndimi nkwu, ọnang ajinọng p'am-atzọn-ẹ abẹ.
27 E que este presente que esta tua serva trouxe ao meu senhor seja dado aos homens que o seguem.
28 Tzotzokhaan, bina nang ottotto kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ. Ọvaar Ibinọkpaabyi óttima ẹhọhmmọr ch'itta kwaam aranga bi gbuk, okhuri da kẹ om-orima mgbong s'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Itzama s'íkhọbh-ọ itzor k'odem kw'arukhi akpen kide.
28 Esqueça, eu te suplico, a ofensa de tua serva, pois o Senhor certamente fará um reino duradouro para ti, que travas os combates do Senhor. E em toda a tua vida, nenhuma culpa se ache em ti.
29 Kaambi ode bi, ọnọng okhubh-ọ bi ọfhọ-ọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ, wọ ókkeri akpen p'itta kwaam, mach'ọnọng okkeri ọttọhk f'ohokhi ettem. Yina, kẹ odimi akpen p'attattanga-nọng pọ mach'ọtza kwa bẹ abhari k'ibhar-atza.
29 Mesmo que alguém te persiga para tirar-te a vida, a vida de meu senhor estará firmemente segura como a dos que são protegidos pelo Senhor teu Deus. Mas a vida de teus inimigos será atirada para longe como por uma atiradeira.
30 Ọvaar Ibinọkpaabyi ósi odik-jibhada kpenamkpen kw'ochekhi ọ́nang itta kwaam, obiro ótzekh-ẹ mach'ọdabhi kw'Israẹl.
30 Quando o Senhor tiver feito a meu senhor todo o bem que prometeu e te tiver nomeado líder sobre Israel,
31 For sọ kápyima k'ẹnọngmon, for sọ kabira ápyima bi arengmmo atzukha odik. K'ogbe kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ, okk'itta kwaam ọda, jima kaam ọtzọhmnọng kwọ o.”
31 meu senhor não terá no coração o peso de ter derramado sangue desnecessariamente nem de ter feito justiça com as próprias mãos. E, quando o Senhor tiver abençoado a ti, lembra-te de tua serva".
32 Devid oben Abigẹl bi, “Ẹtzọhnga ẹkhaam Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl, kw'ọkk'ọ ọtzọhma k'ewu cha mayina ochen-m.
32 Davi disse a Abigail: "Bendito seja o Senhor, o Deus de Israel, que hoje a enviou ao meu encontro.
33 Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi ọdọ-ọ k'eronga chọ, da obiro otzim-ọ akkaan-m nnaanga ẹnọngmon k'ewu cha mayina, mbọhk saam kimbiri ndima ndukha odik.
33 Seja você abençoada pelo seu bom senso e por evitar que eu hoje derrame sangue e me vingue com minhas próprias mãos.
34 Oni mando ode, k'odik ọkka, mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl orukhi akpen, kw'obiro ọkpa-m bi nning-ọ itzama nsi, idikha ira ani ẹbhar-ẹbhar akwu bi more ayok, ojinọng manda wani kw'ode kwa Nabal kw'oruk akpen yina ewu ehobha kode.”
34 De outro modo, juro pelo nome do Senhor, o Deus de Israel, que evitou que eu lhe fizesse mal, se você não tivesse vindo depressa encontrar-me, nem um só do sexo masculino pertencente a Nabal teria sido deixado vivo ao romper do dia".
35 Mẹ wọ, Devid ọn-ọtzọkha ekpo py'Abigẹl otzim ochen-ẹ, oben-ẹ bi, “Rọhng abhana k'odidiri. Kaam nkk'atzim pọ mmaanga, ńsi-osi mach'abeni.”
35 Então Davi aceitou o que ela havia lhe trazido e disse: "Vá para sua casa em paz. Ouvi o que você disse e atenderei o seu pedido".
36 Mada Abigẹl ọbhan, otza okhebha Nabal k'ọhọhm da om-osi ọdadaami mach'ọvaarnọng, Nabal okk'ọgwa obuma da ettem ẹdaam-ẹ. Mẹ wọ, kwanọng kẹ odik kọgbaakhi maa ewu ehobha.
36 Quando Abigail retornou a Nabal, ele estava dando um banquete em casa, como um banquete de rei. Ele estava alegre e bastante bêbado, e ela nada lhe falou até o amanhecer.
37 Mada ewu en-ehobh, da atzuk akk'Nabal attoni, kwanọng kwẹ ọtzọkha idik nna biphyir ọgbaakh-ẹ, okhubhachi ọbọkh-ẹ, on-oyima mach'ọtza.
37 De manhã, quando Nabal estava sóbrio, sua mulher lhe contou todas essas coisas; ele sofreu um ataque e ficou paralisado como uma pedra.
38 Ọttọhk k'iwu jobh k'itzitzikha, Ọvaar Ibinọkpaabyi obun Nabal ofhu, Nabal e, ope.
38 Cerca de dez dias depois, o Senhor feriu a Nabal, e ele morreu.
39 Mada Devid ọbhaang bi, Nabal ọkk'ọpa, oben bi, “Ẹtzọhnga ewobha ẹnang Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'okk'Nabal abẹ orima ọnang-m okhuri da om-osi idik s'olukh-m. Ibinọkpaabyi ọkk'ọtzọhmnọng kwẹ eden ọkpa bi, oningi itzama osi, on-obiro osi itzama sa Nabal ikpa nnam itzor kẹ ọkhaam.”
39 Quando Davi soube que Nabal estava morto, disse: "Bendito seja o Senhor, que defendeu a minha causa contra Nabal, por ter me tratado com desprezo. O Senhor impediu seu servo de praticar o mal e fez com que a maldade de Nabal caísse sobre sua própria cabeça". Então Davi enviou uma mensagem a Abigail, pedindo-lhe que se tornasse sua mulher.
40 Atzọhmnọng pẹ achina ka Kaamẹl atza aben Abigẹl bi, “Devid okk'man ọtzọhma bi, mokwu ọtzọkh-ọ, atza ade kwanọng kwẹ e.”
40 Seus servos foram a Carmelo e disseram a Abigail: "Davi nos enviou a você para levá-la para tornar-se mulher dele".
41 Abigẹl ochunga ottima itzitzikha k'irerek, oben bi, “Kkeri kaam ọtzọhmnọng kwọ ma e, kaam nkk'for nda bi nsi ọtzọhm nnang-ọ e, bi mbiri mgbobhi mmo s'atzọhmnọng p'itta kwaam e.”
41 Ela se levantou, depois inclinou-se rosto em terra e disse: "Aqui está a sua serva, pronta para servi-los e lavar os pés dos servos de meu senhor".
42 Abigẹl ogbe kokhibhi obina ovura ẹnyanyaang, otzima aminava azen p'ade atzọhmnọng pẹ, ọtzọn atzọhmnọng pa Devid abẹ, ọtza ọba Devid.
42 Abigail logo montou num jumento e, acompanhada por suas cinco servas, foi com os mensageiros de Davi e tornou-se sua mulher.
43 Wa Devid okk'Ahinoam kw'ofon Jẹzrẹl ọtzam ọtzọkha, bẹ anọng afa an-ade panọng pẹ.
43 Davi também casou-se com Ainoã de Jezreel; e as duas foram suas mulheres.
44 Yina, wa Saul okk'nnwa kwẹ Mikal kw'ode kwanọng kwa Devid, ọtzọkha ọnang Palti kw'ode nnwa kwa Laish kw'iwa ofon Galim, k'ọbada.
44 Saul, porém, tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Paltiel, filho de Laís, de Galim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.