1 Samuel 25

mfo (MFO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Samwẹl e ope, anọng p'Israẹl biphyir atzọbha, abẹ abhom-ẹ. Bẹ atza anọhng-ẹ ka Rama kw'ode obhon kwẹ.
1 E Samuel morreu; e todos os israelitas estavam reunidos, e lamentavam por ele, e o sepultaram na sua casa, em Ramá. E Davi se levantou, e desceu ao deserto de Parã.
2 Wa ọkhaam ojinọng wani ka Maọn kw'ọkhaam ẹkhakhaama ka Kaamẹl, kẹ wa ode ọkkọkka kw'ideden. Kẹ wa ọkhaam avugbokha nnọhna mfa obhiri arọbh jobh, obiro ọkhaama arukhimaan nnọhna nzenamfa obhiri arọbh jobh p'iwa om-ophyiri ophyubha ka Kaamẹl.
2 E havia um homem em Maom, cujas posses estavam no Carmelo; e o homem era mui abastado, e tinha três mil ovelhas, e mil cabras; e ele estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 Ojinọng nwa wa okpen Nabal, kwanọng kwẹ okpena Abigẹl. Wa Kwanọng nwa ọkhaam eronga, obiro ojibh kwanọng, yina, odim kwẹ ode oKalẹb-nọng kw'ọkhaam ẹmmaana ch'ikkamgbagbara, obiro osi ẹrama.
3 Ora, o nome do homem era Nabal, e o nome da sua esposa Abigail; e ela era uma mulher de bom entendimento, e de formosa aparência; mas o homem era grosseiro e mau nas suas ações; e ele era da casa de Calebe.
4 Mada Devid owobh k'ibe s'anọng anarukhi ọbhaanga bi, Nabal om-ophyiri arukhimaan pẹ ophyubha,
4 E Davi ouviu no deserto que Nabal tosquiava as suas ovelhas.
5 Wa Devid okwu ọtzọhm adikkobh jobh oben bẹ bi, “Bọng nọhng ka Kaamẹl atza arima Nabal anang-m.
5 E Davi enviou dez jovens, e Davi disse aos jovens: Subi ao Carmelo, e ide até Nabal, e saudai-o em meu nome;
6 Bọng ben-ẹ bi, ‘Kọ ruk akpen p'adumi eden! Ofor-gaangi owobha ttar-ọ ọmaana ẹhọhmmọr chọ, ttara ọttọhk kpenamkpen f'ode fọ.
6 e assim direis àquele que vive em prosperidade: A Paz seja contigo, a paz seja com a tua casa, e a paz seja com tudo o que tens.
7 “ ‘Mmaang bi, ogbe wọ ma kw'arukhimaan ophyubha ophyi-phyiri. Mada iwa akkeri-arukhimaan pọ awobh ttara man, wa man bẹ itzama kosi. Ogbe kw'iwa bẹ awobh ka Kaamẹl biphyir, ọttọhk manda vani fabẹ f'odimi kode.
7 E, ora, tenho ouvido que tu tens tosquiadores: Ora, os teus pastores que estavam conosco, nós não os ferimos, nem houve qualquer coisa que lhes faltasse, todo o tempo em que estiveram no Carmelo.
8 Kọ bọbh atzọhmnọng pọ, bẹ ágbaakh-ọ ọgbaak. Mẹ wọ, kọ si ọphyaam anang adikkobh paam, da mokwu k'ẹdadaami-wu. Tzotzokhaan kọ nang atzọhmnọng pọ, ọmaana kaam nnwa kwọ Devid kpenamkpen f'akhaam bi anang bẹ.’ ”
8 Pergunta aos teus jovens, e eles te mostrarão. Portanto, permite que os jovens encontrem favor em teus olhos; pois chegamos em um bom dia; dá, rogo-te, o que quer que venha à tua mão aos teus servos e ao teu filho Davi.
9 Mada ajinọng pa Devid apyiri, bẹ atzọkha ẹkkaabha cha Devid agbaak Nabal. Bẹ an-awobha atzik.
9 E quando os jovens de Davi vieram, eles falaram com Nabal segundo todas estas palavras em nome de Davi, e terminaram.
10 Nabal obhina atzọhmnọng pa Devid bi, “Anyi wọ ode Devid ode? Anyi wọ ode nnwa nwa kwa Jẹsẹ ode? Iwu nna atzọhmnọng haabhada an-am-abhaangi ka mbọhk sa abitta pabẹ.
10 E Nabal respondeu aos servos de Davi, e disse: Quem é Davi? E quem é o filho de Jessé? Há muitos servos, atualmente, que rompem, cada qual, com o seu senhor.
11 Okhuri yan kw'ira kaam nna ndọkha brẹd kwaam, ọmaana asi, ttara etzen cha kaam mfhu bi, nnang anọng paam p'am-aphyiri arukhimaan-phyubha, ndọkha nnang anọng p'ọnọng oni orong ibe sa bẹ afona akwu o?”
11 Devo eu, portanto, tomar do meu pão, e da minha água, e da minha carne, que matei para os meus tosquiadores, e dar a homens a quem não sei de onde são?
12 Ajinọng pa Devid abhakhi nnam abhana. Mada bẹ apyiri, bẹ agbaak Devid odem kwa kwẹ ode biphyir.
12 Assim, os jovens de Davi voltaram no seu caminho, e se foram novamente, e vieram e lhe contaram todos aqueles dizeres.
13 Devid oben ajinọng pẹ bi, “Bọng dabh akkangkkaang pabọng!” Mẹ wọ, bẹ adabh akkangkkaang pabẹ, Devid obiro ọdabh kwẹ. Wa anọng ẹnọhna bọ atzọni Devid abẹ, yina, ọtzọkha anọng arọbh jobh ohok bi, bẹ akkeri egbongkpo.
13 E Davi disse aos seus homens: Cingi sobre cada homem a sua espada. E eles cingiram sobre cada homem a sua espada; e Davi também cingiu a sua espada; e subiram lá atrás de Davi cerca de quatrocentos homens; e duzentos permaneceram junto aos pertences.
14 Ọtzọhmnọng wani kwa Nabal ọgbaak Abigẹl kw'ode kwanọng kwa Nabal bi, “Devid ọtzọhmi akkaabh-nkkaabha p'afon k'ibe s'anọng anarukhi bi, bẹ akwu arima itta kwaman e, yina, kẹ on-otzer ọnang bẹ mgbarsa-dik.
14 Porém, um dos jovens contou a Abigail, esposa de Nabal, dizendo: Eis que Davi enviou mensageiros do deserto para saudar o nosso senhor; e ele ralhou com eles.
15 K'odik ọkka, wa anọng mba ajibhi idik atzima atzor man. Wa bẹ man itzama kàsi, ogbe nwa biphyir kwa mowobh k'iwoni ọbaanga bẹ, ọttọhk manda vani faman kobiro odimi.
15 Porém, os homens foram muito bons para conosco, e não fomos feridos, nem nos faltou coisa alguma, contanto que estivéssemos em trato com eles, quando estávamos nos campos.
16 Bẹ akkeri man k'ẹya, akkeri man k'erungi k'ogbe nwa kw'am-om-okkeri arukhimaan paman biphyir, ọbaanga bẹ.
16 Eles eram uma muralha para nós tanto de dia, como de noite; todo o tempo estivemos com eles cuidando das ovelhas.
17 Kọ si ochibhi atzena mẹ, are odem kw'asi, okhuri bi, itzama in-ibe ma s'itto ikhebha itta kwaman ọmaana ẹhọhmmọr chẹ biphyir. Kẹ ọkhaam ikkaam-gbagbara ọyọhnga ọbọhk, itzọhng k'om-oyonga ọnang ọnọng manda wani.”
17 Agora, portanto, sabe e considera o que farás; pois o mal está determinado contra o nosso senhor, e contra toda a sua casa; pois ele é de tal modo filho de Belial, que um homem não consegue falar com ele.
18 Abigẹl ogbe kokhibhi, ọtzọkha brẹd arọbh jobh, ọmaana atzuk-gbere afa, ọmaana arukhimaan azen p'ọkk-ọbhaabha, ọmaana agbangbang-dim azen p'abọkpa-bhaabha, ọmaana agwọk arọbh azen p'agrep p'agwu-ogwu, ttara agwọk arọbh jobh p'afig p'agwu-ogwu ọnana nnyanyaang.
18 Então Abigail se apressou, e pegou duzentos pães, e duas garrafas de vinho, e cinco ovelhas recentemente preparadas, e cinco medidas de cereal tostado, e cem cachos de uvas passas, e duzentos bolos de figos, e os colocou sobre jumentos.
19 Mẹ wọ, on-oben atzọhmnọng pẹ bi, “Bọng chi-m eden arọhng; kaam ńdor bọng nnam nkwuma e.” Yina, wa odim kwẹ Nabal kọgbaakhi.
19 E ela disse aos seus servos: Segui avante, antes de mim; eis que vou depois de vós. Ela, porém, não contou ao seu marido, Nabal.
20 Mada ọm-ọyaar ẹnyanyaang chẹ ọwọna egbegbeho, ore da Devid ọmaana ajinọng pẹ am-abira ahakha atzor-ẹ ka for, bẹ atza attema ayok abẹ.
20 E assim foi que, enquanto ela montava o seu jumento, ela desceu pela cobertura do monte, e eis que Davi e os seus homens desceram contra ela; e ela os encontrou.
21 Devid okk'ọtzam obena bi, “K'odik ọkka, kwẹ ode ndidimi ọnang bi, nkkeri ẹkhakhaama ch'ayi nwa k'ibe s'anọng anarukhi, ifha ọttọhk manda vani fẹ oningi odimi. Ma, kẹ okk'itzama on-otzima ochora ejibha chaam e.
21 Ora, Davi havia dito: Certamente, em vão guardei tudo o que este companheiro tem no deserto, de modo que nada faltou de tudo o que lhe pertencia; e ele me retribuiu o bem com o mal.
22 Tte Ibinọkpaabyi osi attattaanga-nọng pa Devid mach'ọdaakh-ẹ, idikha ntte ojinọng manda wani kwẹ ọbọhk oruk akpen ophyini k'ekpebha.”
22 Assim, e ainda mais, faça Deus aos inimigos de Davi, se eu deixar de tudo o que lhe pertence, pela manhã, qualquer um que mije contra a parede.
23 Mada Abigẹl ore Devid, ọhakha k'ẹnyanyaang chẹ m'ẹbhar k'ẹbhar, ọrakha ottima itzitzikha k'irerek m'itzitzikha sa Devid.
23 E quando Abigail viu Davi, ela se apressou, e apeou do jumento, e caiu diante de Davi sobre a sua face, e se curvou até o chão,
24 Ọttẹ-ẹ ma mmo oben bi, “Itta kwaam, tte oponga-pyibha ode kwaam manchen e. Tzotzokhaan, tte kaam ọtzọhmnọng kwọ mgbaak atzim nnang-ọ, yong-m itzọhng abhaanga odik kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ ngaam bi, mgbaakh-ọ.
24 e caiu aos seus pés, e disse: Sobre mim, meu senhor, sobre mim deixa esta iniquidade estar: e deixa a tua criada, rogo-te, falar ao teu ouvido, e ouve as palavras da tua criada.
25 Tte itta kwaam oningi ẹmmaana-tzama ch'ojinọng nwuma kwa bẹ ayeri Nabal ọsaan e. Kẹ osi edidingi otzor ka che chẹ, che chẹ eyini odidingi-nọng, mando kw'orukhi akpen ochina. Yina, kaam ọtzọhmnọng kwọ, ajinọng p'itta kwaam ọtzọhmi kinne e.
25 Rogo-te que o meu senhor não leve em consideração este homem de Belial, a saber, Nabal; pois como é o seu nome, assim é ele: Nabal é o seu nome, e a loucura está com ele; mas eu, tua serva, não vi os jovens do meu senhor, aos quais enviaste.
26 “Mada Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọsa bi, kọ itta kwaam aningi oponga-phyibha kw'ẹnọngmon atzọk, ọmaana bi, kọ aningi odik ka for sọ abira atzukha. Da Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, kọ abira aruk akpen, tte attattaanga-nọng pọ ọmaana anọng biphyir p'achibhi itzama ọmaana itta kwaam, atzọkha ettuma macha Nabal.
26 Agora, portanto, meu senhor, como vive o SENHOR, e como vive a tua alma, visto que o SENHOR te deteve de vir para derramar sangue, e de te vingar a ti mesmo com a tua própria mão; deixa, agora, os teus inimigos e aqueles que buscam o mal ao meu senhor, serem como Nabal.
27 Mẹ wọ, tte itta kwaam okhera bi, ọtzọkha ẹnanga nda cha kaam ọtzọhmnọng kwọ nkk'ndimi nkwu, ọnang ajinọng p'am-atzọn-ẹ abẹ.
27 E, agora, esta bênção que a tua criada trouxe ao meu senhor, que seja também dada aos jovens que seguem o meu senhor.
28 Tzotzokhaan, bina nang ottotto kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ. Ọvaar Ibinọkpaabyi óttima ẹhọhmmọr ch'itta kwaam aranga bi gbuk, okhuri da kẹ om-orima mgbong s'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Itzama s'íkhọbh-ọ itzor k'odem kw'arukhi akpen kide.
28 Rogo-te que perdoes a transgressão da tua criada; pois o SENHOR certamente fará do meu senhor uma casa segura; porque o meu senhor luta as batalhas do SENHOR, e o mal não foi encontrado em ti em todos os teus dias.
29 Kaambi ode bi, ọnọng okhubh-ọ bi ọfhọ-ọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ, wọ ókkeri akpen p'itta kwaam, mach'ọnọng okkeri ọttọhk f'ohokhi ettem. Yina, kẹ odimi akpen p'attattanga-nọng pọ mach'ọtza kwa bẹ abhari k'ibhar-atza.
29 Contudo, um homem se levantou para te perseguir, e para buscar a tua alma; mas a alma do meu senhor estará atada ao fardo da vida com o SENHOR teu Deus; e as almas dos teus inimigos, aquelas ele arremessará por funda, como se do meio de uma funda.
30 Ọvaar Ibinọkpaabyi ósi odik-jibhada kpenamkpen kw'ochekhi ọ́nang itta kwaam, obiro ótzekh-ẹ mach'ọdabhi kw'Israẹl.
30 E sucederá, quando o SENHOR tiver feito ao meu senhor segundo todo o bem que falou a teu respeito, e tiver te indicado soberano sobre Israel;
31 For sọ kápyima k'ẹnọngmon, for sọ kabira ápyima bi arengmmo atzukha odik. K'ogbe kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ, okk'itta kwaam ọda, jima kaam ọtzọhmnọng kwọ o.”
31 que isto não te será por angústia, nem ofensa de coração ao meu senhor, por teres tu derramado sangue sem motivo, ou ter o meu senhor vingado a si mesmo; mas quando o SENHOR tiver lidado bem com o meu senhor, lembra-te, então, da tua criada.
32 Devid oben Abigẹl bi, “Ẹtzọhnga ẹkhaam Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl, kw'ọkk'ọ ọtzọhma k'ewu cha mayina ochen-m.
32 E Davi disse a Abigail: Bendito seja o SENHOR Deus de Israel, o qual te enviou neste dia para me encontrar;
33 Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi ọdọ-ọ k'eronga chọ, da obiro otzim-ọ akkaan-m nnaanga ẹnọngmon k'ewu cha mayina, mbọhk saam kimbiri ndima ndukha odik.
33 e bendito seja o teu conselho, e bendita sejas tu, que me impediste, neste dia, de vir a derramar sangue, e de vingar a mim mesmo com a minha própria mão.
34 Oni mando ode, k'odik ọkka, mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl orukhi akpen, kw'obiro ọkpa-m bi nning-ọ itzama nsi, idikha ira ani ẹbhar-ẹbhar akwu bi more ayok, ojinọng manda wani kw'ode kwa Nabal kw'oruk akpen yina ewu ehobha kode.”
34 Pois, em verdade, como vive o SENHOR Deus de Israel, o qual me refreou de te ferir, se tu não tivesse se apressado e vindo me encontrar, certamente não teria sobrado a Nabal, pela luz do amanhecer, ninguém que mijasse contra a parede.
35 Mẹ wọ, Devid ọn-ọtzọkha ekpo py'Abigẹl otzim ochen-ẹ, oben-ẹ bi, “Rọhng abhana k'odidiri. Kaam nkk'atzim pọ mmaanga, ńsi-osi mach'abeni.”
35 Assim, Davi recebeu da sua mão aquilo que ela havia lhe trazido, e lhe disse: Sobe em paz à tua casa; vê que atentei à tua voz, e aceitei a tua pessoa.
36 Mada Abigẹl ọbhan, otza okhebha Nabal k'ọhọhm da om-osi ọdadaami mach'ọvaarnọng, Nabal okk'ọgwa obuma da ettem ẹdaam-ẹ. Mẹ wọ, kwanọng kẹ odik kọgbaakhi maa ewu ehobha.
36 E Abigail veio a Nabal; e eis que ele fazia um banquete na sua casa, como o banquete de um rei; e o coração de Nabal estava alegre dentro de si, pois ele estava mui embriagado; pelo que ela não lhe contou nada, menos ou mais, até a luz do amanhecer.
37 Mada ewu en-ehobh, da atzuk akk'Nabal attoni, kwanọng kwẹ ọtzọkha idik nna biphyir ọgbaakh-ẹ, okhubhachi ọbọkh-ẹ, on-oyima mach'ọtza.
37 Porém, sucedeu pela manhã, quando o vinho saiu de Nabal, e a sua esposa lhe contou estas coisas, que o seu coração morreu dentro dele, e ele se tornou como uma pedra.
38 Ọttọhk k'iwu jobh k'itzitzikha, Ọvaar Ibinọkpaabyi obun Nabal ofhu, Nabal e, ope.
38 E sucedeu, cerca de dez dias depois, que o SENHOR feriu Nabal, e ele morreu.
39 Mada Devid ọbhaang bi, Nabal ọkk'ọpa, oben bi, “Ẹtzọhnga ewobha ẹnang Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'okk'Nabal abẹ orima ọnang-m okhuri da om-osi idik s'olukh-m. Ibinọkpaabyi ọkk'ọtzọhmnọng kwẹ eden ọkpa bi, oningi itzama osi, on-obiro osi itzama sa Nabal ikpa nnam itzor kẹ ọkhaam.”
39 E, quando Davi ouviu que Nabal estava morto, ele disse: Bendito seja o SENHOR, que pleiteou a causa do meu vexame da mão de Nabal, e guardou o seu servo do mal; pois o SENHOR devolveu a impiedade de Nabal sobre a sua própria cabeça. E Davi mandou buscar e conversou com Abigail, para tomá-la para si por esposa.
40 Atzọhmnọng pẹ achina ka Kaamẹl atza aben Abigẹl bi, “Devid okk'man ọtzọhma bi, mokwu ọtzọkh-ọ, atza ade kwanọng kwẹ e.”
40 E quando os servos de Davi chegaram a Abigail, no Carmelo, eles lhe falaram, dizendo: Davi nos enviou a ti, para te tomar para si por esposa.
41 Abigẹl ochunga ottima itzitzikha k'irerek, oben bi, “Kkeri kaam ọtzọhmnọng kwọ ma e, kaam nkk'for nda bi nsi ọtzọhm nnang-ọ e, bi mbiri mgbobhi mmo s'atzọhmnọng p'itta kwaam e.”
41 E ela se levantou, e se curvou sobre a sua face até o chão, e disse: Vede, permite que a tua criada seja uma serva para lavar os pés dos servos do meu senhor.
42 Abigẹl ogbe kokhibhi obina ovura ẹnyanyaang, otzima aminava azen p'ade atzọhmnọng pẹ, ọtzọn atzọhmnọng pa Devid abẹ, ọtza ọba Devid.
42 E Abigail se apressou, e se levantou, e montou em um jumento, com cinco das suas donzelas que iam após ela; e ela foi após os mensageiros de Davi, e se tornou sua esposa.
43 Wa Devid okk'Ahinoam kw'ofon Jẹzrẹl ọtzam ọtzọkha, bẹ anọng afa an-ade panọng pẹ.
43 Davi também tomou Ainoã de Jezreel; e elas também foram, ambas, suas esposas.
44 Yina, wa Saul okk'nnwa kwẹ Mikal kw'ode kwanọng kwa Devid, ọtzọkha ọnang Palti kw'ode nnwa kwa Laish kw'iwa ofon Galim, k'ọbada.
44 Porém Saul havia dado Mical, sua filha, esposa de Davi, a Palti, filho de Laís, o qual era de Galim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.