1 Samuel 25

mfo (MFO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Samwẹl e ope, anọng p'Israẹl biphyir atzọbha, abẹ abhom-ẹ. Bẹ atza anọhng-ẹ ka Rama kw'ode obhon kwẹ.
1 Samuel morreu, e todos os israelitas se juntaram e choraram a morte dele. Então o sepultaram na sua casa, em Ramá. Depois disso Davi saiu e foi para o deserto de Parã. Nabal estava em Carmelo, cortando a lã das suas ovelhas.
2 Wa ọkhaam ojinọng wani ka Maọn kw'ọkhaam ẹkhakhaama ka Kaamẹl, kẹ wa ode ọkkọkka kw'ideden. Kẹ wa ọkhaam avugbokha nnọhna mfa obhiri arọbh jobh, obiro ọkhaama arukhimaan nnọhna nzenamfa obhiri arọbh jobh p'iwa om-ophyiri ophyubha ka Kaamẹl.
2 — ausente —
3 Ojinọng nwa wa okpen Nabal, kwanọng kwẹ okpena Abigẹl. Wa Kwanọng nwa ọkhaam eronga, obiro ojibh kwanọng, yina, odim kwẹ ode oKalẹb-nọng kw'ọkhaam ẹmmaana ch'ikkamgbagbara, obiro osi ẹrama.
3 — ausente —
4 Mada Devid owobh k'ibe s'anọng anarukhi ọbhaanga bi, Nabal om-ophyiri arukhimaan pẹ ophyubha,
4 Davi estava no deserto e soube disso.
5 Wa Devid okwu ọtzọhm adikkobh jobh oben bẹ bi, “Bọng nọhng ka Kaamẹl atza arima Nabal anang-m.
5 Então enviou dez rapazes a Carmelo, com ordem de encontrarem Nabal e o cumprimentarem em nome dele.
6 Bọng ben-ẹ bi, ‘Kọ ruk akpen p'adumi eden! Ofor-gaangi owobha ttar-ọ ọmaana ẹhọhmmọr chọ, ttara ọttọhk kpenamkpen f'ode fọ.
6 Mandou que dissessem o seguinte: “Meu caro amigo, Davi lhe manda saudações, desejando tudo de bom para o senhor, a sua família e tudo o que é seu.
7 “ ‘Mmaang bi, ogbe wọ ma kw'arukhimaan ophyubha ophyi-phyiri. Mada iwa akkeri-arukhimaan pọ awobh ttara man, wa man bẹ itzama kosi. Ogbe kw'iwa bẹ awobh ka Kaamẹl biphyir, ọttọhk manda vani fabẹ f'odimi kode.
7 Ele soube que o senhor está cortando a lã das suas ovelhas e mandou lhe contar que os seus pastores estiveram com a gente, e nós não lhes fizemos nenhum mal. Durante o tempo em que estiveram em Carmelo, não roubamos nada do que era deles.
8 Kọ bọbh atzọhmnọng pọ, bẹ ágbaakh-ọ ọgbaak. Mẹ wọ, kọ si ọphyaam anang adikkobh paam, da mokwu k'ẹdadaami-wu. Tzotzokhaan kọ nang atzọhmnọng pọ, ọmaana kaam nnwa kwọ Devid kpenamkpen f'akhaam bi anang bẹ.’ ”
8 Pergunte, e eles lhe contarão. Davi pede para o senhor nos receber com amizade porque viemos aqui num dia de festa. Assim, por favor, dê o que puder a nós, os seus criados, e ao seu querido amigo Davi.”
9 Mada ajinọng pa Devid apyiri, bẹ atzọkha ẹkkaabha cha Devid agbaak Nabal. Bẹ an-awobha atzik.
9 Os homens de Davi foram e deram o recado a Nabal, em nome de Davi. Então ficaram esperando,
10 Nabal obhina atzọhmnọng pa Devid bi, “Anyi wọ ode Devid ode? Anyi wọ ode nnwa nwa kwa Jẹsẹ ode? Iwu nna atzọhmnọng haabhada an-am-abhaangi ka mbọhk sa abitta pabẹ.
10 e Nabal respondeu: — Davi? Filho de Jessé? Quem é ele? Nunca ouvi falar nele! Hoje em dia há muitos escravos que fogem dos seus donos!
11 Okhuri yan kw'ira kaam nna ndọkha brẹd kwaam, ọmaana asi, ttara etzen cha kaam mfhu bi, nnang anọng paam p'am-aphyiri arukhimaan-phyubha, ndọkha nnang anọng p'ọnọng oni orong ibe sa bẹ afona akwu o?”
11 O meu pão, a minha água e os animais que matei para dar aos meus empregados eu não darei a homens que eu nem sei de onde vieram!
12 Ajinọng pa Devid abhakhi nnam abhana. Mada bẹ apyiri, bẹ agbaak Devid odem kwa kwẹ ode biphyir.
12 Os homens de Davi voltaram e contaram o que Nabal tinha dito.
13 Devid oben ajinọng pẹ bi, “Bọng dabh akkangkkaang pabọng!” Mẹ wọ, bẹ adabh akkangkkaang pabẹ, Devid obiro ọdabh kwẹ. Wa anọng ẹnọhna bọ atzọni Devid abẹ, yina, ọtzọkha anọng arọbh jobh ohok bi, bẹ akkeri egbongkpo.
13 Então Davi disse: — Ponham as suas espadas nos cintos! E todos obedeceram. Davi também pegou a sua espada e saiu com mais ou menos quatrocentos dos seus homens enquanto duzentos ficaram atrás com a bagagem.
14 Ọtzọhmnọng wani kwa Nabal ọgbaak Abigẹl kw'ode kwanọng kwa Nabal bi, “Devid ọtzọhmi akkaabh-nkkaabha p'afon k'ibe s'anọng anarukhi bi, bẹ akwu arima itta kwaman e, yina, kẹ on-otzer ọnang bẹ mgbarsa-dik.
14 Um dos empregados de Nabal disse a Abigail, a mulher de Nabal: — A senhora soube? Davi enviou do deserto uns mensageiros com saudações para o nosso patrão, mas ele os tratou mal.
15 K'odik ọkka, wa anọng mba ajibhi idik atzima atzor man. Wa bẹ man itzama kàsi, ogbe nwa biphyir kwa mowobh k'iwoni ọbaanga bẹ, ọttọhk manda vani faman kobiro odimi.
15 No entanto, eles têm sido muito bons para a gente: nunca nos incomodaram e, durante todo o tempo em que estivemos com eles nos campos, eles não roubaram nada que era nosso.
16 Bẹ akkeri man k'ẹya, akkeri man k'erungi k'ogbe nwa kw'am-om-okkeri arukhimaan paman biphyir, ọbaanga bẹ.
16 Eles nos protegeram dia e noite todo o tempo em que estivemos com eles tomando conta dos nossos rebanhos.
17 Kọ si ochibhi atzena mẹ, are odem kw'asi, okhuri bi, itzama in-ibe ma s'itto ikhebha itta kwaman ọmaana ẹhọhmmọr chẹ biphyir. Kẹ ọkhaam ikkaam-gbagbara ọyọhnga ọbọhk, itzọhng k'om-oyonga ọnang ọnọng manda wani.”
17 Pense nisso e resolva o que fazer. Isso poderá vir a ser um desastre para o nosso patrão e toda a sua família. Ele é tão mau, que ninguém pode falar com ele.
18 Abigẹl ogbe kokhibhi, ọtzọkha brẹd arọbh jobh, ọmaana atzuk-gbere afa, ọmaana arukhimaan azen p'ọkk-ọbhaabha, ọmaana agbangbang-dim azen p'abọkpa-bhaabha, ọmaana agwọk arọbh azen p'agrep p'agwu-ogwu, ttara agwọk arọbh jobh p'afig p'agwu-ogwu ọnana nnyanyaang.
18 Então Abigail pegou depressa duzentos pães, dois odres cheios de vinho, cinco ovelhas assadas, uns dezessete quilos de trigo torrado, cem cachos de passas e duzentas pastas de figos secos e pôs tudo sobre jumentos.
19 Mẹ wọ, on-oben atzọhmnọng pẹ bi, “Bọng chi-m eden arọhng; kaam ńdor bọng nnam nkwuma e.” Yina, wa odim kwẹ Nabal kọgbaakhi.
19 Então disse aos empregados: — Vão na frente, que eu vou atrás. Porém não contou nada ao seu marido.
20 Mada ọm-ọyaar ẹnyanyaang chẹ ọwọna egbegbeho, ore da Devid ọmaana ajinọng pẹ am-abira ahakha atzor-ẹ ka for, bẹ atza attema ayok abẹ.
20 Abigail ia montada no seu jumento e, de repente, numa curva, na descida, encontrou Davi e os seus homens, que vinham na sua direção.
21 Devid okk'ọtzam obena bi, “K'odik ọkka, kwẹ ode ndidimi ọnang bi, nkkeri ẹkhakhaama ch'ayi nwa k'ibe s'anọng anarukhi, ifha ọttọhk manda vani fẹ oningi odimi. Ma, kẹ okk'itzama on-otzima ochora ejibha chaam e.
21 Davi tinha pensado assim: “De que me adiantou proteger a propriedade desse homem aqui no deserto? Nós não roubamos nada que era dele, e é assim que ele me paga a ajuda que lhe dei?
22 Tte Ibinọkpaabyi osi attattaanga-nọng pa Devid mach'ọdaakh-ẹ, idikha ntte ojinọng manda wani kwẹ ọbọhk oruk akpen ophyini k'ekpebha.”
22 Que Deus me castigue se eu não matar até o último daqueles homens antes do amanhecer!”
23 Mada Abigẹl ore Devid, ọhakha k'ẹnyanyaang chẹ m'ẹbhar k'ẹbhar, ọrakha ottima itzitzikha k'irerek m'itzitzikha sa Devid.
23 Quando Abigail viu Davi, desmontou depressa, ajoelhou-se diante dele e encostou o rosto no chão,
24 Ọttẹ-ẹ ma mmo oben bi, “Itta kwaam, tte oponga-pyibha ode kwaam manchen e. Tzotzokhaan, tte kaam ọtzọhmnọng kwọ mgbaak atzim nnang-ọ, yong-m itzọhng abhaanga odik kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ ngaam bi, mgbaakh-ọ.
24 aos seus pés, dizendo: — Por favor, senhor! Escute-me! Eu sou a culpada!
25 Tte itta kwaam oningi ẹmmaana-tzama ch'ojinọng nwuma kwa bẹ ayeri Nabal ọsaan e. Kẹ osi edidingi otzor ka che chẹ, che chẹ eyini odidingi-nọng, mando kw'orukhi akpen ochina. Yina, kaam ọtzọhmnọng kwọ, ajinọng p'itta kwaam ọtzọhmi kinne e.
25 Por favor, não dê atenção a Nabal, pois ele não vale nada! Ele é exatamente o que seu nome quer dizer: um tolo ! Eu mesma não vi os rapazes que o senhor mandou.
26 “Mada Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọsa bi, kọ itta kwaam aningi oponga-phyibha kw'ẹnọngmon atzọk, ọmaana bi, kọ aningi odik ka for sọ abira atzukha. Da Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, kọ abira aruk akpen, tte attattaanga-nọng pọ ọmaana anọng biphyir p'achibhi itzama ọmaana itta kwaam, atzọkha ettuma macha Nabal.
26 Foi o Senhor Deus quem impediu que o senhor se vingasse e matasse os seus inimigos. Agora eu juro, pela sua vida e pela vida do Senhor , que todos os seus inimigos e todos os que querem prejudicá-lo serão castigados como Nabal.
27 Mẹ wọ, tte itta kwaam okhera bi, ọtzọkha ẹnanga nda cha kaam ọtzọhmnọng kwọ nkk'ndimi nkwu, ọnang ajinọng p'am-atzọn-ẹ abẹ.
27 Senhor, faça o favor de aceitar este presente que eu lhe trouxe e o entregue aos seus homens.
28 Tzotzokhaan, bina nang ottotto kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ. Ọvaar Ibinọkpaabyi óttima ẹhọhmmọr ch'itta kwaam aranga bi gbuk, okhuri da kẹ om-orima mgbong s'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Itzama s'íkhọbh-ọ itzor k'odem kw'arukhi akpen kide.
28 Perdoe, por favor, qualquer coisa errada que eu tenha feito. O Senhor Deus fará com que o senhor seja rei e também os seus descendentes, pois o senhor está combatendo o combate dele e o senhor não vai fazer nenhum mal enquanto viver.
29 Kaambi ode bi, ọnọng okhubh-ọ bi ọfhọ-ọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ, wọ ókkeri akpen p'itta kwaam, mach'ọnọng okkeri ọttọhk f'ohokhi ettem. Yina, kẹ odimi akpen p'attattanga-nọng pọ mach'ọtza kwa bẹ abhari k'ibhar-atza.
29 Se alguém o atacar e tentar matá-lo, o Senhor , seu Deus, o protegerá como um homem que guarda um tesouro precioso. Mas ele vai jogar longe os seus inimigos, como um homem que atira pedras com a sua funda .
30 Ọvaar Ibinọkpaabyi ósi odik-jibhada kpenamkpen kw'ochekhi ọ́nang itta kwaam, obiro ótzekh-ẹ mach'ọdabhi kw'Israẹl.
30 O Senhor Deus cumprirá todas as coisas boas que lhe prometeu e o fará rei de Israel.
31 For sọ kápyima k'ẹnọngmon, for sọ kabira ápyima bi arengmmo atzukha odik. K'ogbe kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ, okk'itta kwaam ọda, jima kaam ọtzọhmnọng kwọ o.”
31 E, quando isso acontecer, o senhor não terá motivo para se arrepender, ou sentir remorso por haver matado sem razão, ou por ter se vingado por si mesmo. E, quando o Senhor Deus o abençoar, não esqueça de mim.
32 Devid oben Abigẹl bi, “Ẹtzọhnga ẹkhaam Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl, kw'ọkk'ọ ọtzọhma k'ewu cha mayina ochen-m.
32 Davi respondeu: — Louvado seja o
33 Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi ọdọ-ọ k'eronga chọ, da obiro otzim-ọ akkaan-m nnaanga ẹnọngmon k'ewu cha mayina, mbọhk saam kimbiri ndima ndukha odik.
33 Graças ao que você fez hoje e ao seu juízo, eu deixei de cometer um crime de morte e fui impedido de me vingar por mim mesmo.
34 Oni mando ode, k'odik ọkka, mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl orukhi akpen, kw'obiro ọkpa-m bi nning-ọ itzama nsi, idikha ira ani ẹbhar-ẹbhar akwu bi more ayok, ojinọng manda wani kw'ode kwa Nabal kw'oruk akpen yina ewu ehobha kode.”
34 Que o Senhor Deus me livre de fazer algum mal a você! Eu juro pelo Senhor , o Deus de Israel, o Deus vivo, que, se você não tivesse se apressado e não tivesse vindo me encontrar, amanhã cedo todos os homens de Nabal estariam mortos, até os meninos!
35 Mẹ wọ, Devid ọn-ọtzọkha ekpo py'Abigẹl otzim ochen-ẹ, oben-ẹ bi, “Rọhng abhana k'odidiri. Kaam nkk'atzim pọ mmaanga, ńsi-osi mach'abeni.”
35 Então Davi aceitou o que ela havia trazido e disse: — Volte para casa e não se preocupe. Eu farei o que você quiser.
36 Mada Abigẹl ọbhan, otza okhebha Nabal k'ọhọhm da om-osi ọdadaami mach'ọvaarnọng, Nabal okk'ọgwa obuma da ettem ẹdaam-ẹ. Mẹ wọ, kwanọng kẹ odik kọgbaakhi maa ewu ehobha.
36 Abigail voltou para o seu marido Nabal, que estava em casa, festejando como um rei. Ele estava bêbado e alegre. Então ela não lhe contou nada. Na manhã seguinte,
37 Mada ewu en-ehobh, da atzuk akk'Nabal attoni, kwanọng kwẹ ọtzọkha idik nna biphyir ọgbaakh-ẹ, okhubhachi ọbọkh-ẹ, on-oyima mach'ọtza.
37 quando ele não estava mais bêbado, ela lhe contou tudo. Aí ele teve um ataque e ficou completamente paralisado.
38 Ọttọhk k'iwu jobh k'itzitzikha, Ọvaar Ibinọkpaabyi obun Nabal ofhu, Nabal e, ope.
38 Uns dez dias depois, a ira de Deus feriu Nabal, e ele morreu.
39 Mada Devid ọbhaang bi, Nabal ọkk'ọpa, oben bi, “Ẹtzọhnga ewobha ẹnang Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'okk'Nabal abẹ orima ọnang-m okhuri da om-osi idik s'olukh-m. Ibinọkpaabyi ọkk'ọtzọhmnọng kwẹ eden ọkpa bi, oningi itzama osi, on-obiro osi itzama sa Nabal ikpa nnam itzor kẹ ọkhaam.”
39 Quando Davi soube que Nabal havia morrido, disse: — Louvem a Deus, o Então Davi mandou a Abigail uma proposta de casamento.
40 Atzọhmnọng pẹ achina ka Kaamẹl atza aben Abigẹl bi, “Devid okk'man ọtzọhma bi, mokwu ọtzọkh-ọ, atza ade kwanọng kwẹ e.”
40 Os empregados dele foram até Carmelo e disseram: — Davi nos mandou buscá-la para que a senhora seja sua esposa.
41 Abigẹl ochunga ottima itzitzikha k'irerek, oben bi, “Kkeri kaam ọtzọhmnọng kwọ ma e, kaam nkk'for nda bi nsi ọtzọhm nnang-ọ e, bi mbiri mgbobhi mmo s'atzọhmnọng p'itta kwaam e.”
41 Então Abigail ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e disse: — Eu sou escrava de Davi e estou pronta para lavar os pés dos empregados dele.
42 Abigẹl ogbe kokhibhi obina ovura ẹnyanyaang, otzima aminava azen p'ade atzọhmnọng pẹ, ọtzọn atzọhmnọng pa Devid abẹ, ọtza ọba Devid.
42 Aí ela se levantou depressa e montou o seu jumento. E, acompanhada por suas cinco empregadas, partiu na companhia dos empregados de Davi e se tornou esposa dele.
43 Wa Devid okk'Ahinoam kw'ofon Jẹzrẹl ọtzam ọtzọkha, bẹ anọng afa an-ade panọng pẹ.
43 Davi tinha casado com Ainoã, de Jezreel, e agora Abigail também se tornou sua esposa.
44 Yina, wa Saul okk'nnwa kwẹ Mikal kw'ode kwanọng kwa Devid, ọtzọkha ọnang Palti kw'ode nnwa kwa Laish kw'iwa ofon Galim, k'ọbada.
44 Nesse meio tempo Saul tinha dado a sua filha Mical, que tinha sido esposa de Davi, a Palti, filho de Laís, da cidade de Galim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.