1 Samuel 17
mfo (MFO) vs VC
1 Mẹ wọ, wa aPhilistiya ado for s'egbong. Bẹ ayeri agbong-nọng pabẹ atzobha ka Soko k'ẹkhọma cha Juda. Wa bẹ attima ibhingabe sabẹ k'Ẹphẹs-Damim, kw'owobh k'ottem kwa Soko ọmaana Azeka.
1 Mobilizaram os filisteus as suas tropas para a guerra e concentraram-se em Soco, em Judá. Acamparam entre Soco e Azeca, em Efes-Domim.
2 Wa Saul ọmaana anọng p'Israẹl attima ibhingabe sabẹ k'ẹttẹri ch'Ela, bẹ atzari ọkpaama kwabẹ bi bẹ arima aPhilistiya abẹ.
2 Saul e os israelitas mobilizaram-se de seu lado e acamparam no vale do Terebinto, pondo-se em linha de combate contra os filisteus.
3 Wa aPhilistiya abe k'egbegbeho dani, anọng p'Israẹl abe k'egbegbeho ndongo, akhe ẹttẹr m'ottem.
3 Estes estavam num lado da montanha e Israel na colina defronte; o vale os separava.
4 Okkengitza wani kw'okpen Golayat, kw'ofon Gat, ofona k'ibhingabe s'aPhilistiya oyin k'iyaan. Kẹ wa odumi ebe ọyọhnga ndọhkhi ọhawani.
4 Saiu do acampamento dos filisteus um campeão chamado Golias, de Get, cujo talhe era de seis côvados e um palmo.
5 Wa kẹ ọfọr ikpo sa brons k'eho, obiro ọfọra egbong-nya cha bẹ atzim brons asi, py'epyiri ashẹkẹl nnọhna jobh obhiri mfa obhiri arọbh jobh.
5 Trazia na cabeça um capacete de bronze e no corpo uma couraça de escamas, cujo peso era de cinco mil siclos de bronze.
6 Ka mmo, okhe ekpo-pya-mmo pya brons, ka nnam, obiro orena ọkhọhn kw'ode brons.
6 Tinha perneiras de bronze e um dardo de bronze entre os ombros.
7 Ẹkhọhnmma ch'oyuk kwẹ eroni mach'irokka, epyiri ashẹkẹl ẹnọhna obhiri arọbh jobh. Otzim-ọkhọhnkpa kwẹ, otzima ọkhọhnkpa ochẹ-ẹ eden.
7 O cabo de sua lança era como o cilindro de um tear, e sua ponta pesava seiscentos siclos de ferro. Um escudeiro o precedia.
8 Wa Golayat obe, obiro ọkpẹbh ngaan agbong-nọng p'Israẹl amọng, ọbọbh bi, “Ode yan kwa bọng ayini k'iyaan abe k'odik bi, bọng arima egbong o? Kaam wọ nde okkenggitza kw'aPhilistiya, bọbọng biphyir ade atzọhmnọng pa Saul. Bọng dekha ejinọng-dim chabọng oyin ka, ẹhakha ekwu erim-m abẹ.
8 Apresentou-se ele diante das tropas israelitas e gritou-lhes: Por que viestes dispostos a uma batalha? Não sou eu filisteu, e vós os escravos de Saul? Escolhei entre vós um homem que desça contra mim.
9 Idikha kẹ ofha orim-m abẹ, obiro ofhu-m, maman biphyir on-ode abira pabọng, yina, idikha kaam nnyọhng-ẹ mkpaan, mbiri mfhẹ-ẹ, maman óde abitta pabọng, bọbọng án-ade abira paman.”
9 Se ele me vencer, batendo-se comigo, e matar-me, seremos vossos escravos; mas, se eu o vencer e o matar, então sois vós que sereis nossos escravos e nos servireis!
10 Mẹ wọ e, oPhilistiya-jinọng nwa oben bi, “Mayina, kaam nkkaar agbong-nọng p'Israẹl ẹmma. Bọng nang-m ojinọng kwa morima ayok abẹ.”
10 E ajuntou: Lanço hoje este desafio ao exército de Israel: dai-me um homem para lutarmos juntos!
11 Mada Saul omaana anọng p'Israẹl biphyir abhaang ọmma-kkakkaari kw'oPhilistiya-jinọng nwa ọm-ọnang bẹ, ojora bẹ, bẹ afọni ẹkpẹkpa biphyir.
11 Saul e todo o Israel ouviram essas palavras do filisteu, e ficaram consternados, cheios de medo.
12 Devid kẹ wa ode nnwa kwa Jẹsẹ, kw'ofon k'obhon kw'Ẹphrat ka Bẹtẹlẹhẹm k'ẹkhọma cha Juda. Wa Jẹsẹ ọkhaam va p'ijinọng azenanttaan, obiro ode ọnọng kw'ọkk'ọtzama k'ogbe kwa Saul ọdabhi ẹvaar.
12 Ora, Davi era um dos oito filhos de um efrateu de Belém de Judá, chamado Isaí, já idoso no tempo de Saul.
13 Wa acheden va p'ijinọng attaan pa Jẹsẹ atzọni Saul abẹ atza egbong. Ocheden okpen Eliyab, ojemẹ okpena Abinadab, ottong attaan okpena Shama.
13 Seus três filhos mais velhos tinham seguido Saul na guerra. Chamavam-se: o primogênito Eliab, Abinadab o segundo e o terceiro Sama.
14 Iwa Devid wọ ode okpong-nnam kw'ayok biphyir. Ayok mbanga anọng attaan p'akk'abara, bọ iwa atzọni Saul abẹ atza egbong,
14 Davi era o mais novo. Os três mais velhos estavam com Saul,
15 yina, wa Devid ọm-ọtza ka Saul ọkpa nnam otza okkeri arukhimaan p'otte ka Bẹtẹlẹhẹm.
15 e Davi ora ia ao acampamento de Saul, ora voltava para apascentar o rebanho de seu pai em Belém.
16 K'iwu arọbh afa oPhilistiya-jinọng nwa om-ofona k'ibhingabe sabẹ, okwu okkaar ẹmma ọnang anọng p'Israẹl.
16 O filisteu aproximava-se pela manhã e pela tarde, e isso por quarenta dias seguidos.
17 Wa Jẹsẹ oben nnwa kwẹ Devid bi, “Yoma ẹgbangbang-dim ch'abọkpa-bhabha attara ka brẹd jobh, atzima achena abagbaanatte ẹbhar-ẹbhar k'ibhingabe sabẹ.
17 Um dia, disse Isaí ao seu filho Davi: Toma para teus irmãos um efá de grão torrado e estes dez pães, e apressa-te a levá-los aos teus irmãos no acampamento.
18 Kọ biri tzọhka abukpa k'obe jobh anang odenho kwabẹ. Abira atza are eden cha bẹ awobh kẹ, akpa nnam akwu agbaakh-m.
18 Entrega estes dez queijos ao chefe dos mil. Informa-te se teus irmãos vão bem e traze algo de sua parte como prova.
19 Wa bẹ awobh kẹ da Saul owobh, ttara agbong-nọng p'Israẹl biphyir kẹnya ẹttẹri ch'Ela, am-arima aPhilistiya abẹ.”
19 Eles estavam com Saul e todos os homens de Israel no vale do Terebinto, em guerra com os filisteus.
20 K'ekpekpebha Devid otte arukhimaan p'om-okkeri ọbọhk ọnang ọnọng kw'om-okkeri etzirakpo, ofona ọtza osi macha Jẹsẹ okk'obena. Wa opyiri k'ibhingabe da agbong-nọng am-ayin k'iyaan abe k'ọkpaama, bẹ am-awuri egbongmọng.
20 No dia seguinte pela manhã, Davi, confiando o rebanho a um pastor, tomou sua bagagem e partiu, como lhe ordenara Isaí. Chegou ao acampamento no momento em que saía o exército para a batalha, levantando o grito de guerra.
21 Wa anọng p'Israẹl ọmaana aPhilistiya am-atzari akpaama, akkeri ayok itzitzikha.
21 Israel e os filisteus puseram-se em linha de combate, tropa contra tropa.
22 Wa Devid ọtzọkha ekpo py'otzim ọgbaara ọnọng kw'om-okkeri egbongkpo, ọrọbh ochina k'egbong-dam ọtza okhebha agbaanotte pẹ kẹ, orima bẹ.
22 Davi entregou sua carga ao guarda das bagagens e correu às fileiras para informar-se de seus irmãos.
23 Mada Devid otzim-om-ọgbaak atzim ttara bẹ, Golayat kw'ode okkenggitza kwa Philistiya kw'ofon Gat oyin okwu obe m'akpaama. Ọkpẹbh amọng p'ọm-ọkpẹbh, Devid obe kẹ ọbhaanga.
23 Enquanto lhes falava, eis que o campeão filisteu, Golias, de Get, avançou para fora das fileiras do seu exército, proferindo o mesmo desafio {como nos dias precedentes}, que Davi escutou.
24 Mada anọng p'Israẹl are ojinọng nwa, ojora f'ideden osi bẹ biphyir, bẹ atzọr akpa nnam.
24 Todo o Israel recuava à vista do homem, tremendo de medo.
25 Mẹ wọ, anọng p'Israẹl an-am-aben ayok bi, “Bọng am-are da ojinọng nwa om-oyin k'iyaan ogbe kpenamkpen o? Om-oyin okwu ọkkaara anọng p'Israẹl ẹmma e. Ọnọng kw'ofhu ojinọng nwa, ọvaarnọng ọ́nang-ẹ ikkọr s'ideden, óbiro ọ́nang-ẹ ominanwa kwẹ k'ọbada, óbiro ọ́rọbha otte kw'ọnọng nwuma k'atasi ọnanang k'Israẹl.”
25 Vedes, diziam eles, esse homem que avança? Ele vem insultar Israel. Aquele que o matar, o rei o cumulará de favores, dar-lhe-á sua filha e isentará de impostos em Israel a casa de seu pai.
26 Mẹ wọ, Devid ọbọbh ajinọng p'abe abaang-ẹ bi, “Mbọng fa bẹ ási ánang ọnọng kw'ofhu oPhilistiya nwa, kw'óbiro ọ́rọbha anọng p'Israẹl ka mgbar nna o? Anyi wọ ode oPhilistiya nwa kw'oni ọkpakkọrikkọr osi, ọm-ọkkaara agbong-nọng p'Ibinọkpaabyi kw'orukhi akpen ẹmma o?”
26 Davi perguntou aos que estavam perto dele: Que será feito àquele que ferir esse filisteu e tirar o opróbrio que pesa sobre Israel? E quem é esse filisteu incircunciso para insultar desse modo o exército do Deus vivo?
27 Bẹ abira agbaakh-ẹ mach'ira bẹ akk'am-agbaakha bi, “Ma wọ ode ọttọhk fa bẹ ási ánang ọnang kw'ófhu ojinọng nwa.”
27 E deram-lhe a mesma resposta: Dar-se-á isto e isto a quem o ferir.
28 Mada Eliyab kw'ode ọgbaanọtte kwa Devid kw'ideden, ọbhaang da Devid om-ọgbaak atzim ọmaana ajinọng mba, ettem epyibh-ẹ etzima etzor-ẹ, ọbọbh-ẹ bi, “Mbọng vọ otzim-ọ okwu ma o? Kọ atte arukhimaan p'an-akkọri ọbọhk k'ibe s'anọng anarukhi anang anyi bi, okker o? Kaam nnong odem kw'age for, abira apyibh achibhi kẹ, akwu bi akwu are egbong nda e.”
28 Eliab, seu irmão mais velho, ouvindo-o falar assim, encolerizou-se: Por que vieste aqui? Com quem deixaste tuas ovelhas no deserto? Conheço a tua pretensão e a tua má índole; foi para ver a batalha que vieste!
29 Mẹ wọ, Devid ọbọbh bi, “Bọng odik wọ kwa nso o, ode bi, kaambi atzim bọ, nningi mgbaak o?”
29 Que fiz eu de mal?, respondeu Davi. Nada mais fiz que uma simples pergunta!
30 Devid on-obina ọjẹ-ẹ mẹ, ochina k'ọnọng ọdọdọk ọgbaak odik nwuma wani, ajinọng mbuma abira anang-ẹ ebhina nduma dani ch'ira ayok anang-ẹ.
30 E afastou-se de seu irmão, indo perguntar a outros, dos quais obteve sempre as mesmas respostas.
31 Wa bẹ abhaanga odik kwa Devid ọgbaakhi, bẹ afona atza agbaak Saul. Saul e, ọtzọhm bẹ ayeri Devid achen-ẹ.
31 As palavras de Davi foram ouvidas e comunicadas a Saul, que o mandou vir à sua presença.
32 Devid oben Saul bi, “Tte ọnọng manda wani oning-ẹ ojor okhuri oPhilistiya-jinọng nwa, kaam ọtzọhmnọng kwọ ńda ọtza nda nnim-ẹ abẹ.”
32 Davi disse-lhe: Ninguém desanime por causa desse filisteu! Teu servo irá combatê-lo.
33 Saul on-obhina Devid bi, “Atta o, kọ atzima ade nnwa-nnwa e, kọ ẹfa kakhaam ch'atza arima oPhilistiya-jinọng nnwa abẹ e, kẹ ọkk'ọttẹwọr k'edikkobh chẹ om-orima nnima e.”
33 Combatê-lo, tu?!, exclamou o rei. Não é possível. Não passas de um menino e ele é um homem de guerra desde a sua mocidade.
34 Yina, Devid obhina Saul bi, “Kaam ọtzọhmnọng kwọ, mmi nkkeri arukhimaan p'otte kwaam. Ogbe kw'ekye ekwu, obiro ode okyenyam wọ okwu bi, ọkwu ọbọkha orukhimaan wani k'arukhimaan pa ndim,
34 Davi respondeu a Saul: Quando o teu servo apascentava as ovelhas do seu pai e vinha um leão ou um urso roubar uma ovelha do rebanho,
35 kaam e, ngwubh chẹ maa mbọkha chẹ k'iphyubha, nnọbha orukhimaan k'ẹmma chẹ, mbiri nttum chẹ mfhu.
35 eu o perseguia e o matava, tirando-lhe a ovelha da boca. E se ele se levantava contra mim, agarrava-o pela goela e estrangulava-o.
36 Kaam ọtzọhmnọng kwọ nkk'ekye, ọmaana okyenyam ifha, mando wọ kw'óde ttara oPhilistiya-jinọng nwa kw'oni ọkpakkọrikkọ osi, okhuri bi, kẹ okk'agbong-nọng p'Ibinọkpaabyi kw'orukhi akpen olukhi kpọng-kpọng.
36 Assim como o teu servo matou o leão e o urso, assim fará ele a esse filisteu incircunciso, que insultou os exércitos do Deus vivo.
37 Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'iwa ọrọbh-m ka mbọhk s'ekye, ọmaana ka mbọhk s'okyenyam, kẹ ọ́rọbh-m ọ́rọbha ka mbọhk s'oPhilistiya-jinọng nwa.”
37 O Senhor, acrescentou, que me salvou das garras do leão e do urso, salvar-me-á também das mãos desse filisteu. Vai, disse Saul a Davi; e que o Senhor esteja contigo!
38 Saul ọtzọkha ọnọhma-baba kwẹ ọfọra Devid. Ọtzọkha egbong-nya chẹ, ọmaana ikpo s'ide brons ọfọra k'eho.
38 O rei revestiu Davi com sua armadura, pôs-lhe na cabeça um capacete de bronze e armou-o de uma couraça.
39 Devid ọtzọkha ọkkaangkkaang kwa Saul ọdaabh k'erin, mada okhong bi orenga, kofha orenga, okhuri da ekpo mbya ẹn-ẹkpaang.
39 Davi cingiu a espada de Saul por cima de sua armadura e tentou andar com aquela equipagem inusitada. Mas disse a Saul: Não posso andar com isso, pois não estou habituado!
40 Mẹ wọ, ọtzọkha ochikhura kwẹ, ochina k'ehekha otzekha atza azen p'akwọhng-ọkwọhnga k'ẹttẹri, okhe bẹ k'ẹkpa ch'ọbhaak, obiro ọtzọkha ibhar-atza sẹ otzima k'ọbọhk orenga otzor oPhilistiya-jinọng nwuma ka for.
40 E, tirando a armadura, tomou seu cajado e escolheu no regato cinco pedras lisas, pondo-as no alforje de pastor que lhe servia de bolsa. Em seguida, com a sua funda na mão, avançou contra o filisteu.
41 Ayongi mẹ, oPhilistiya-jinọng nwa, otzim-ọkhọnkpa kwẹ om-orenga k'itzitzikha otzor Devid ka for.
41 De seu lado, o filisteu, precedido de seu escudeiro, aproximou-se de Davi,
42 Mada oPhilistiya-jinọng nwa ore bi, Devid ode nnwa-nnwa, kw'ojibhi odikkobh obiro ojibh ka for, ọn-ọrẹ-ẹ ọkhara.
42 mediu-o com os olhos, e, vendo que era jovem, louro e de delicado aspecto, desprezou-o.
43 Oben Devid bi, “Ngeri ẹpfa k'itzitzikha sọ ọ, kw'atzim nchi bi, akwa arim-m abẹ?” Mẹ wọ, oPhilistiya-jinọng nwa otzima che p'akha pẹ ọsaakhi Devid.
43 Disse-lhe: Sou eu porventura um cão, para vires a mim com um cajado? E amaldiçoou-o em nome de seus deuses.
44 OPhilistiya-nọng nwa oben bi, “Renga baang-m ka, mbọkh-ọ, ndọkha ayaara pọ pa for nnang ọnọhn f'ẹrọng, ọmaana nden s'ẹtzam.”
44 Vem, continuou ele, e eu darei a tua carne às aves do céu e aos animais da terra!
45 Devid e, obhina oPhilistiya-jinọng nwa bi, “Kọ atzim ọkkangkkaang, ọmaana oyuk ttara ọkhọhn bi, akwu arim-m abẹ, yina, kaam nkwu ttara che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'agbong-nọng p'Israẹl, pa kọ am-akkaara ẹmma.
45 Davi respondeu: Tu vens contra mim com espada, lança e escudo; eu, porém, vou contra ti em nome do Senhor dos exércitos, do Deus das fileiras de Israel, que tu insultaste.
46 Mẹ wọ, mayina, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọ́tzọkh-ọ ókhe-m ka mbọhk, ifha kaam ḿfhọ-ọ, ḿbiri ḿkpaara eho chọ. Mayina, kaam ńdọkha abukhi p'agbong-nọng mba p'aPhilistiya ńnang ọnọhn f'ẹrọng, ọmaana nden s'ẹtzam, ifha ọyagbin biphyir óronga bi, Ibinọkpaabyi kw'anọng p'Israẹl owobh kẹ.
46 Hoje o Senhor te entregará nas minhas mãos, e eu te matarei, cortar-te-ei a cabeça, e darei os cadáveres do exército dos filisteus às aves do céu e aos animais da terra. Toda a terra saberá que há um Deus em Israel;
47 Anọng mba biphyir p'atzobh ma, aronga bi, ọkkangkkaang ọmaana ọkhọhn araang p'Ọvaar Ibinọkpaabyi om-otzima ọkkaana anọng, da erima nda ede ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kẹ wọ ọ́tzọkha bọng ókhe man ka mbọhk.”
47 e toda essa multidão saberá que não é com a espada nem com a lança que o Senhor triunfa, pois a batalha é do Senhor, e ele vos entregou em nossas mãos!
48 Mada oPhilistiya-jinọng nwa oreng ọbaanga bi orima Devid abẹ, Devid ọn-ọrọbh otzor-ẹ ka for k'ọkpaama.
48 Levantou-se o filisteu e marchou contra Davi. Davi também correu para a linha inimiga ao encontro do filisteu.
49 Devid ọnọhma ọbọhk k'ẹkpa chẹ ọrọbha ọtza okhe k'ibhar-atza sẹ, ọtzọbh oPhilistiya-jinọng nwa m'itzitzikha-ttem. Ọtza nwuma otzor-otzor ọnwẹ-ẹ k'itzitzikha-ttem, otto okhubha itzitzikha m'irerek.
49 Meteu a mão no alforje, tomou uma pedra e arremessou-a com a funda, ferindo o filisteu na fronte. A pedra penetrou-lhe na fronte, e o gigante caiu com o rosto por terra.
50 Mẹ wọ, wa Devid otzima ibhar-atza sẹ-sẹ ọmaana ọtza okhema oPhilistiya-jinọng nwa, kaambi da iwa oni ọkkangkkaang otzim, wa okhebha mẹ ọfhẹ-ẹ.
50 Assim venceu Davi o filisteu, ferindo-o de morte com uma funda e uma pedra. E como não tinha espada na mão,
51 Devid ottima ẹbhar otza okhebh-ẹ kẹ da otto, ọrọbha ọkkangkkaang kw'oPhilistiya-jinọng nwuma k'ọpa kwẹ. Mẹ wọ, otzima ọkkangkkang nwuma ọkpaar-ẹ eho bi tteng.
51 correu ao filisteu, subiu-lhe em cima, arrancou-lhe a espada da bainha e acabou de matá-lo, cortando-lhe a cabeça. Vendo morto o seu campeão, os filisteus fugiram.
52 Mẹ wọ, ajinọng p'Israẹl ọmaana pa Juda am-awuri amọng, achina ororo akhubh aPhilistiya ka nnam maa, bẹ atza apyiri k'ebhonho cha Gat, ọmaana mbaakhamma s'Ẹkrọn. Abukhi pabẹ ayima m'ọkkadeden kw'achin Sharayim maa apyiri Gat ọmaana Ẹkrọn.
52 Os homens de Israel e de Judá levantaram-se então, soltando gritos de guerra, e perseguiram os inimigos até a entrada de Get e até as portas de Acaron. Os cadáveres dos filisteus juncavam o caminho desde Saraim até Get e até Acaron.
53 Mada anọng p'Israẹl akpa nnam kẹ da bẹ akhubhi aPhilistiya, bẹ atzima ẹkhakhaama ch'ẹhaabh-ọhaabh cha bẹ achi ọgbọm atzima afona k'ibhingabe s'aPhilistiya, akhuna.
53 Voltando da perseguição, os israelitas saquearam o acampamento dos inimigos.
54 Wa Devid otzima eho ch'oPhilistiya-jinọng nwuma, ọbhana ka Jẹrusalẹm, ọtzọkha egbongkpo py'oPhilistiya-jinọng nwa, ohok k'ikhira sẹ.
54 Davi tomou a cabeça do filisteu e mandou levá-la para Jerusalém. Conservou, porém, em sua própria tenda a armadura de Golias.
55 Mada Saul ore da Devid om-ofona bi, otza orima oPhilistiya-jinọng nwa abẹ, wa ọbọbh Abnẹr kw'ode odenho kw'agbong-nọng bi, “Odikkobh nwa ode nnwa kw'anyi o?”
55 Quando Saul viu Davi partir ao encontro do filisteu, disse a Abner, seu general: De quem é filho esse jovem, Abner? Por tua vida, ó rei, respondeu Abner, não o sei.
56 Mẹ wọ, ọvaarnọng oben bi, “Rọhng atza aronga ọnọng kw'ode otte kw'odikkobh nnwa nwa.”
56 Disse-lhe o rei: Informa-te, pois, de quem é filho esse jovem.
57 Mada Devid ofon kẹ da ofhu oPhilistiya-jinọng nwa okhuna bi, kpaar, Abnẹr otzim-ẹ k'ọbọhk ochena Saul, da otzim-otzim eho ch'oPhilistiya-jinọng nwa ma mbọhk.
57 E quando voltou Davi, depois de ter matado o filisteu, levou-o Abner à presença de Saul, tendo ainda na mão a cabeça de Golias.
58 Mẹ wọ e, Saul ọbọbh-ẹ bi, “Odikkobh, kọ ade nnwa kw'anyi?”
58 Saul perguntou-lhe: Quem é o teu pai, ó jovem? Eu sou filho de Isaí de Belém, teu servo, respondeu Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.