1 Samuel 17
mfo (MFO) vs NVT
1 Mẹ wọ, wa aPhilistiya ado for s'egbong. Bẹ ayeri agbong-nọng pabẹ atzobha ka Soko k'ẹkhọma cha Juda. Wa bẹ attima ibhingabe sabẹ k'Ẹphẹs-Damim, kw'owobh k'ottem kwa Soko ọmaana Azeka.
1 Os filisteus reuniram seu exército para a batalha e acamparam em Efes-Damim, entre Socó, em Judá, e Azeca.
2 Wa Saul ọmaana anọng p'Israẹl attima ibhingabe sabẹ k'ẹttẹri ch'Ela, bẹ atzari ọkpaama kwabẹ bi bẹ arima aPhilistiya abẹ.
2 Em resposta, Saul reuniu as tropas israelitas perto do vale de Elá.
3 Wa aPhilistiya abe k'egbegbeho dani, anọng p'Israẹl abe k'egbegbeho ndongo, akhe ẹttẹr m'ottem.
3 Assim, os filisteus e os israelitas ficaram frente a frente, em colinas opostas, com o vale entre eles.
4 Okkengitza wani kw'okpen Golayat, kw'ofon Gat, ofona k'ibhingabe s'aPhilistiya oyin k'iyaan. Kẹ wa odumi ebe ọyọhnga ndọhkhi ọhawani.
4 Então Golias, um guerreiro filisteu de Gate, saiu das fileiras do exército filisteu. Ele tinha 2,90 metros de altura,
5 Wa kẹ ọfọr ikpo sa brons k'eho, obiro ọfọra egbong-nya cha bẹ atzim brons asi, py'epyiri ashẹkẹl nnọhna jobh obhiri mfa obhiri arọbh jobh.
5 usava um capacete de bronze e vestia uma couraça de escamas de bronze que pesava sessenta quilos.
6 Ka mmo, okhe ekpo-pya-mmo pya brons, ka nnam, obiro orena ọkhọhn kw'ode brons.
6 Também usava caneleiras de bronze e carregava no ombro um dardo de bronze.
7 Ẹkhọhnmma ch'oyuk kwẹ eroni mach'irokka, epyiri ashẹkẹl ẹnọhna obhiri arọbh jobh. Otzim-ọkhọhnkpa kwẹ, otzima ọkhọhnkpa ochẹ-ẹ eden.
7 A haste de sua lança era pesada e grossa, como o eixo de um tear, e a ponta de ferro da lança pesava cerca de sete quilos. Seu escudeiro caminhava à frente dele.
8 Wa Golayat obe, obiro ọkpẹbh ngaan agbong-nọng p'Israẹl amọng, ọbọbh bi, “Ode yan kwa bọng ayini k'iyaan abe k'odik bi, bọng arima egbong o? Kaam wọ nde okkenggitza kw'aPhilistiya, bọbọng biphyir ade atzọhmnọng pa Saul. Bọng dekha ejinọng-dim chabọng oyin ka, ẹhakha ekwu erim-m abẹ.
8 Golias parou e gritou para as tropas israelitas: “Por que saíram todos para lutar? Eu sou filisteu, e vocês são servos de Saul. Escolham um homem para vir aqui e lutar comigo!
9 Idikha kẹ ofha orim-m abẹ, obiro ofhu-m, maman biphyir on-ode abira pabọng, yina, idikha kaam nnyọhng-ẹ mkpaan, mbiri mfhẹ-ẹ, maman óde abitta pabọng, bọbọng án-ade abira paman.”
9 Se ele me matar, seremos seus escravos. Mas, se eu o matar, vocês serão nossos escravos!
10 Mẹ wọ e, oPhilistiya-jinọng nwa oben bi, “Mayina, kaam nkkaar agbong-nọng p'Israẹl ẹmma. Bọng nang-m ojinọng kwa morima ayok abẹ.”
10 Desafio hoje os exércitos de Israel. Mandem um homem para lutar comigo!”.
11 Mada Saul omaana anọng p'Israẹl biphyir abhaang ọmma-kkakkaari kw'oPhilistiya-jinọng nwa ọm-ọnang bẹ, ojora bẹ, bẹ afọni ẹkpẹkpa biphyir.
11 Quando Saul e os israelitas ouviram isso, ficaram aterrorizados e muito abalados.
12 Devid kẹ wa ode nnwa kwa Jẹsẹ, kw'ofon k'obhon kw'Ẹphrat ka Bẹtẹlẹhẹm k'ẹkhọma cha Juda. Wa Jẹsẹ ọkhaam va p'ijinọng azenanttaan, obiro ode ọnọng kw'ọkk'ọtzama k'ogbe kwa Saul ọdabhi ẹvaar.
12 Davi era filho de Jessé, efrateu de Belém, na terra de Judá. Na época do rei Saul, Jessé já era idoso e tinha oito filhos.
13 Wa acheden va p'ijinọng attaan pa Jẹsẹ atzọni Saul abẹ atza egbong. Ocheden okpen Eliyab, ojemẹ okpena Abinadab, ottong attaan okpena Shama.
13 Os três filhos mais velhos de Jessé — Eliabe, Abinadabe e Simeia — haviam se alistado no exército de Saul para lutar contra os filisteus.
14 Iwa Devid wọ ode okpong-nnam kw'ayok biphyir. Ayok mbanga anọng attaan p'akk'abara, bọ iwa atzọni Saul abẹ atza egbong,
14 Davi era o mais novo. Seus três irmãos mais velhos seguiam o exército de Saul,
15 yina, wa Devid ọm-ọtza ka Saul ọkpa nnam otza okkeri arukhimaan p'otte ka Bẹtẹlẹhẹm.
15 enquanto Davi ia e voltava para ajudar seu pai a cuidar das ovelhas em Belém.
16 K'iwu arọbh afa oPhilistiya-jinọng nwa om-ofona k'ibhingabe sabẹ, okwu okkaar ẹmma ọnang anọng p'Israẹl.
16 Durante quarenta dias, pela manhã e à tarde, o guerreiro filisteu se apresentava diante do exército israelita e o desafiava.
17 Wa Jẹsẹ oben nnwa kwẹ Devid bi, “Yoma ẹgbangbang-dim ch'abọkpa-bhabha attara ka brẹd jobh, atzima achena abagbaanatte ẹbhar-ẹbhar k'ibhingabe sabẹ.
17 Um dia, Jessé disse a Davi: “Leve depressa para seus irmãos que estão no acampamento este cesto com grãos tostados e estes dez pães.
18 Kọ biri tzọhka abukpa k'obe jobh anang odenho kwabẹ. Abira atza are eden cha bẹ awobh kẹ, akpa nnam akwu agbaakh-m.
18 Leve também estes dez queijos para o capitão deles. Veja como estão seus irmãos e traga notícias deles”.
19 Wa bẹ awobh kẹ da Saul owobh, ttara agbong-nọng p'Israẹl biphyir kẹnya ẹttẹri ch'Ela, am-arima aPhilistiya abẹ.”
19 Os irmãos de Davi estavam com Saul e o exército israelita no vale de Elá, lutando contra os filisteus.
20 K'ekpekpebha Devid otte arukhimaan p'om-okkeri ọbọhk ọnang ọnọng kw'om-okkeri etzirakpo, ofona ọtza osi macha Jẹsẹ okk'obena. Wa opyiri k'ibhingabe da agbong-nọng am-ayin k'iyaan abe k'ọkpaama, bẹ am-awuri egbongmọng.
20 Davi deixou as ovelhas com outro pastor e, na manhã seguinte, partiu bem cedo com os presentes, como Jessé havia ordenado. Chegou ao acampamento quando o exército israelita saía para o campo de batalha com gritos de guerra.
21 Wa anọng p'Israẹl ọmaana aPhilistiya am-atzari akpaama, akkeri ayok itzitzikha.
21 Logo, filisteus e israelitas estavam frente a frente, exército contra exército.
22 Wa Devid ọtzọkha ekpo py'otzim ọgbaara ọnọng kw'om-okkeri egbongkpo, ọrọbh ochina k'egbong-dam ọtza okhebha agbaanotte pẹ kẹ, orima bẹ.
22 Davi deixou suas coisas com o responsável pelos suprimentos e correu até a frente de batalha para saudar seus irmãos.
23 Mada Devid otzim-om-ọgbaak atzim ttara bẹ, Golayat kw'ode okkenggitza kwa Philistiya kw'ofon Gat oyin okwu obe m'akpaama. Ọkpẹbh amọng p'ọm-ọkpẹbh, Devid obe kẹ ọbhaanga.
23 Enquanto falava com eles, Golias, o guerreiro filisteu de Gate, saiu das fileiras do exército filisteu. Davi o ouviu gritar seu desafio habitual.
24 Mada anọng p'Israẹl are ojinọng nwa, ojora f'ideden osi bẹ biphyir, bẹ atzọr akpa nnam.
24 Quando os israelitas viram Golias, começaram a fugir, apavorados.
25 Mẹ wọ, anọng p'Israẹl an-am-aben ayok bi, “Bọng am-are da ojinọng nwa om-oyin k'iyaan ogbe kpenamkpen o? Om-oyin okwu ọkkaara anọng p'Israẹl ẹmma e. Ọnọng kw'ofhu ojinọng nwa, ọvaarnọng ọ́nang-ẹ ikkọr s'ideden, óbiro ọ́nang-ẹ ominanwa kwẹ k'ọbada, óbiro ọ́rọbha otte kw'ọnọng nwuma k'atasi ọnanang k'Israẹl.”
25 “Vocês viram aquele homem?”, perguntavam uns aos outros. “Ele sai todos os dias para desafiar Israel. O rei ofereceu uma grande recompensa para quem o matar. Dará uma de suas filhas como esposa e isentará toda a família dele de pagar impostos!”
26 Mẹ wọ, Devid ọbọbh ajinọng p'abe abaang-ẹ bi, “Mbọng fa bẹ ási ánang ọnọng kw'ofhu oPhilistiya nwa, kw'óbiro ọ́rọbha anọng p'Israẹl ka mgbar nna o? Anyi wọ ode oPhilistiya nwa kw'oni ọkpakkọrikkọr osi, ọm-ọkkaara agbong-nọng p'Ibinọkpaabyi kw'orukhi akpen ẹmma o?”
26 Então Davi perguntou aos soldados que estavam por perto: “O que receberá o homem que matar esse filisteu e acabar com suas provocações contra Israel? Afinal de contas, quem é esse filisteu incircunciso para desafiar os exércitos do Deus vivo?”.
27 Bẹ abira agbaakh-ẹ mach'ira bẹ akk'am-agbaakha bi, “Ma wọ ode ọttọhk fa bẹ ási ánang ọnang kw'ófhu ojinọng nwa.”
27 Os soldados repetiram o que tinham dito e confirmaram: “Sim, essa será a recompensa para quem o matar”.
28 Mada Eliyab kw'ode ọgbaanọtte kwa Devid kw'ideden, ọbhaang da Devid om-ọgbaak atzim ọmaana ajinọng mba, ettem epyibh-ẹ etzima etzor-ẹ, ọbọbh-ẹ bi, “Mbọng vọ otzim-ọ okwu ma o? Kọ atte arukhimaan p'an-akkọri ọbọhk k'ibe s'anọng anarukhi anang anyi bi, okker o? Kaam nnong odem kw'age for, abira apyibh achibhi kẹ, akwu bi akwu are egbong nda e.”
28 Quando Eliabe, irmão mais velho de Davi, o ouviu falando com os soldados, ficou furioso e perguntou: “O que você está fazendo aqui? Não devia estar tomando conta daquelas poucas ovelhas? Conheço sua arrogância e suas más intenções. Você quer apenas ver a batalha!”.
29 Mẹ wọ, Devid ọbọbh bi, “Bọng odik wọ kwa nso o, ode bi, kaambi atzim bọ, nningi mgbaak o?”
29 “O que eu fiz agora?”, disse Davi. “Só fiz uma pergunta!”
30 Devid on-obina ọjẹ-ẹ mẹ, ochina k'ọnọng ọdọdọk ọgbaak odik nwuma wani, ajinọng mbuma abira anang-ẹ ebhina nduma dani ch'ira ayok anang-ẹ.
30 Então foi até outros soldados, fez a mesma pergunta e recebeu a mesma resposta.
31 Wa bẹ abhaanga odik kwa Devid ọgbaakhi, bẹ afona atza agbaak Saul. Saul e, ọtzọhm bẹ ayeri Devid achen-ẹ.
31 Alguém contou ao rei Saul o que Davi tinha dito, e o rei mandou chamá-lo.
32 Devid oben Saul bi, “Tte ọnọng manda wani oning-ẹ ojor okhuri oPhilistiya-jinọng nwa, kaam ọtzọhmnọng kwọ ńda ọtza nda nnim-ẹ abẹ.”
32 Davi disse a Saul: “Ninguém se preocupe por causa desse filisteu. Seu servo vai lutar contra ele”.
33 Saul on-obhina Devid bi, “Atta o, kọ atzima ade nnwa-nnwa e, kọ ẹfa kakhaam ch'atza arima oPhilistiya-jinọng nnwa abẹ e, kẹ ọkk'ọttẹwọr k'edikkobh chẹ om-orima nnima e.”
33 Saul respondeu: “Você não conseguirá lutar contra esse filisteu e vencer! É apenas um rapaz, e ele é guerreiro desde a juventude”.
34 Yina, Devid obhina Saul bi, “Kaam ọtzọhmnọng kwọ, mmi nkkeri arukhimaan p'otte kwaam. Ogbe kw'ekye ekwu, obiro ode okyenyam wọ okwu bi, ọkwu ọbọkha orukhimaan wani k'arukhimaan pa ndim,
34 Davi, porém insistiu: “Tomo conta das ovelhas de meu pai e, quando um leão ou um urso aparece para levar um cordeiro do rebanho,
35 kaam e, ngwubh chẹ maa mbọkha chẹ k'iphyubha, nnọbha orukhimaan k'ẹmma chẹ, mbiri nttum chẹ mfhu.
35 vou atrás dele com meu cajado e tiro o cordeiro de sua boca. Se o animal me ataca, eu o seguro pela mandíbula e dou golpes nele com o cajado até ele morrer.
36 Kaam ọtzọhmnọng kwọ nkk'ekye, ọmaana okyenyam ifha, mando wọ kw'óde ttara oPhilistiya-jinọng nwa kw'oni ọkpakkọrikkọ osi, okhuri bi, kẹ okk'agbong-nọng p'Ibinọkpaabyi kw'orukhi akpen olukhi kpọng-kpọng.
36 Fiz isso com o leão e o urso, e farei o mesmo com esse filisteu incircunciso, pois ele desafiou os exércitos do Deus vivo!”.
37 Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'iwa ọrọbh-m ka mbọhk s'ekye, ọmaana ka mbọhk s'okyenyam, kẹ ọ́rọbh-m ọ́rọbha ka mbọhk s'oPhilistiya-jinọng nwa.”
37 E disse ainda: “O S enhor que me livrou das garras do leão e do urso também me livrará desse filisteu!”. Por fim, Saul consentiu. “Está bem, então vá”, disse. “E que o S
38 Saul ọtzọkha ọnọhma-baba kwẹ ọfọra Devid. Ọtzọkha egbong-nya chẹ, ọmaana ikpo s'ide brons ọfọra k'eho.
38 Então Saul deu a Davi sua própria armadura, incluindo uma couraça e um capacete de bronze.
39 Devid ọtzọkha ọkkaangkkaang kwa Saul ọdaabh k'erin, mada okhong bi orenga, kofha orenga, okhuri da ekpo mbya ẹn-ẹkpaang.
39 Davi prendeu a espada sobre a armadura e tentou dar alguns passos, pois nunca tinha usado essas coisas. “Não consigo andar com tudo isso, pois não estou acostumado”, disse a Saul, e tirou a armadura.
40 Mẹ wọ, ọtzọkha ochikhura kwẹ, ochina k'ehekha otzekha atza azen p'akwọhng-ọkwọhnga k'ẹttẹri, okhe bẹ k'ẹkpa ch'ọbhaak, obiro ọtzọkha ibhar-atza sẹ otzima k'ọbọhk orenga otzor oPhilistiya-jinọng nwuma ka for.
40 Pegou cinco pedras lisas de um riacho e as colocou em sua bolsa de pastor. Armado apenas com seu cajado e sua funda, foi enfrentar o filisteu.
41 Ayongi mẹ, oPhilistiya-jinọng nwa, otzim-ọkhọnkpa kwẹ om-orenga k'itzitzikha otzor Devid ka for.
41 Golias, com seu escudeiro à frente, caminhava em direção a Davi,
42 Mada oPhilistiya-jinọng nwa ore bi, Devid ode nnwa-nnwa, kw'ojibhi odikkobh obiro ojibh ka for, ọn-ọrẹ-ẹ ọkhara.
42 rindo com desprezo do belo jovem ruivo.
43 Oben Devid bi, “Ngeri ẹpfa k'itzitzikha sọ ọ, kw'atzim nchi bi, akwa arim-m abẹ?” Mẹ wọ, oPhilistiya-jinọng nwa otzima che p'akha pẹ ọsaakhi Devid.
43 Gritou para Davi: “Por acaso sou um cão para que você venha a mim com um pedaço de pau?”. E amaldiçoou Davi em nome de seus deuses.
44 OPhilistiya-nọng nwa oben bi, “Renga baang-m ka, mbọkh-ọ, ndọkha ayaara pọ pa for nnang ọnọhn f'ẹrọng, ọmaana nden s'ẹtzam.”
44 “Venha cá, e darei sua carne às aves e aos animais selvagens!”, berrou Golias.
45 Devid e, obhina oPhilistiya-jinọng nwa bi, “Kọ atzim ọkkangkkaang, ọmaana oyuk ttara ọkhọhn bi, akwu arim-m abẹ, yina, kaam nkwu ttara che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'agbong-nọng p'Israẹl, pa kọ am-akkaara ẹmma.
45 Davi respondeu ao filisteu: “Você vem a mim com uma espada, uma lança e um dardo, mas eu vou enfrentá-lo em nome do S enhor dos Exércitos, o Deus dos exércitos de Israel, que você desafiou.
46 Mẹ wọ, mayina, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọ́tzọkh-ọ ókhe-m ka mbọhk, ifha kaam ḿfhọ-ọ, ḿbiri ḿkpaara eho chọ. Mayina, kaam ńdọkha abukhi p'agbong-nọng mba p'aPhilistiya ńnang ọnọhn f'ẹrọng, ọmaana nden s'ẹtzam, ifha ọyagbin biphyir óronga bi, Ibinọkpaabyi kw'anọng p'Israẹl owobh kẹ.
46 Hoje o S enhor entregará você em minhas mãos, e eu o matarei e cortarei sua cabeça. Então darei os cadáveres de seus homens às aves e aos animais selvagens, e o mundo todo saberá que há Deus em Israel!
47 Anọng mba biphyir p'atzobh ma, aronga bi, ọkkangkkaang ọmaana ọkhọhn araang p'Ọvaar Ibinọkpaabyi om-otzima ọkkaana anọng, da erima nda ede ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kẹ wọ ọ́tzọkha bọng ókhe man ka mbọhk.”
47 E todos que estão aqui reunidos saberão que o S enhor salva seu povo, mas não com espada nem com lança. A batalha é do S enhor , e ele entregará vocês em nossas mãos!”.
48 Mada oPhilistiya-jinọng nwa oreng ọbaanga bi orima Devid abẹ, Devid ọn-ọrọbh otzor-ẹ ka for k'ọkpaama.
48 Quando o filisteu se aproximou para atacar, Davi foi correndo enfrentá-lo.
49 Devid ọnọhma ọbọhk k'ẹkpa chẹ ọrọbha ọtza okhe k'ibhar-atza sẹ, ọtzọbh oPhilistiya-jinọng nwa m'itzitzikha-ttem. Ọtza nwuma otzor-otzor ọnwẹ-ẹ k'itzitzikha-ttem, otto okhubha itzitzikha m'irerek.
49 Enfiou a mão na bolsa, pegou uma pedra e atirou-a com sua funda. A pedra acertou o filisteu na testa e ficou encravada ali. E Golias caiu com o rosto em terra.
50 Mẹ wọ, wa Devid otzima ibhar-atza sẹ-sẹ ọmaana ọtza okhema oPhilistiya-jinọng nwa, kaambi da iwa oni ọkkangkkaang otzim, wa okhebha mẹ ọfhẹ-ẹ.
50 Assim, Davi venceu o filisteu e o matou com apenas uma funda e uma pedra, pois não tinha espada.
51 Devid ottima ẹbhar otza okhebh-ẹ kẹ da otto, ọrọbha ọkkangkkaang kw'oPhilistiya-jinọng nwuma k'ọpa kwẹ. Mẹ wọ, otzima ọkkangkkang nwuma ọkpaar-ẹ eho bi tteng.
51 Em seguida, correu até o filisteu, puxou da bainha a espada dele e a usou para matá-lo e cortar-lhe a cabeça. Quando os filisteus viram que seu melhor guerreiro estava morto, deram meia-volta e fugiram.
52 Mẹ wọ, ajinọng p'Israẹl ọmaana pa Juda am-awuri amọng, achina ororo akhubh aPhilistiya ka nnam maa, bẹ atza apyiri k'ebhonho cha Gat, ọmaana mbaakhamma s'Ẹkrọn. Abukhi pabẹ ayima m'ọkkadeden kw'achin Sharayim maa apyiri Gat ọmaana Ẹkrọn.
52 Os soldados de Israel e de Judá soltaram um forte grito de vitória e perseguiram os filisteus até Gate e até os portões de Ecrom. E os corpos dos filisteus mortos e feridos ficaram espalhados pelo caminho de Saarim até Gate e Ecrom.
53 Mada anọng p'Israẹl akpa nnam kẹ da bẹ akhubhi aPhilistiya, bẹ atzima ẹkhakhaama ch'ẹhaabh-ọhaabh cha bẹ achi ọgbọm atzima afona k'ibhingabe s'aPhilistiya, akhuna.
53 Então o exército israelita voltou e saqueou o acampamento abandonado dos filisteus.
54 Wa Devid otzima eho ch'oPhilistiya-jinọng nwuma, ọbhana ka Jẹrusalẹm, ọtzọkha egbongkpo py'oPhilistiya-jinọng nwa, ohok k'ikhira sẹ.
54 (Davi levou a cabeça do filisteu para Jerusalém, mas guardou as armas dele em sua própria tenda.)
55 Mada Saul ore da Devid om-ofona bi, otza orima oPhilistiya-jinọng nwa abẹ, wa ọbọbh Abnẹr kw'ode odenho kw'agbong-nọng bi, “Odikkobh nwa ode nnwa kw'anyi o?”
55 Quando Saul viu Davi sair para lutar contra os filisteus, perguntou a Abner, o comandante de seu exército: “Abner, quem é o pai desse rapaz?”. “Não faço ideia, ó rei!”, disse Abner.
56 Mẹ wọ, ọvaarnọng oben bi, “Rọhng atza aronga ọnọng kw'ode otte kw'odikkobh nnwa nwa.”
56 “Então descubra quem é o pai dele!”, ordenou.
57 Mada Devid ofon kẹ da ofhu oPhilistiya-jinọng nwa okhuna bi, kpaar, Abnẹr otzim-ẹ k'ọbọhk ochena Saul, da otzim-otzim eho ch'oPhilistiya-jinọng nwa ma mbọhk.
57 Assim que Davi voltou, depois de matar Golias, Abner o levou a Saul. Ele ainda carregava a cabeça do filisteu em suas mãos.
58 Mẹ wọ e, Saul ọbọbh-ẹ bi, “Odikkobh, kọ ade nnwa kw'anyi?”
58 Saul perguntou: “Quem é seu pai, meu rapaz?”. E Davi respondeu: “Sou filho de Jessé, que vive em Belém”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.