1 Reis 8
mfo (MFO) vs NTLH
1 Iwa ọvaar Sọlọmọn oyeri adenho p'Israẹl ọmaana adabhi ngọma ttara avaar-efona pa nnọmma s'Israẹl bi, bẹ atzima Ẹkkọhbhi ch'Echekhi ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi ka Ziyọn, kw'ode odedenmon kwa Devid, akwu ka Jẹrusalẹm.
1 Aí o rei Salomão convocou todos os chefes das tribos e dos grupos de famílias de Israel para irem encontrar-se com ele em Jerusalém a fim de levarem a arca da aliança de Deus, de Sião , a Cidade de Davi , para o Templo.
2 Wa anọng p'Israẹl biphyir akwu atzobha k'ọvaar Sọlọmọn, k'ogbe kw'ọdadaami k'ophe kw'Ẹtanim, kw'ode ophe kw'ottong azenamfa.
2 Todos os israelitas se reuniram durante a Festa das Barracas , no mês de etanim , que é o sétimo mês.
3 Mada adenho p'Israẹl biphyir akk'apyiri, afọhnẹja atzini Ẹkkọhbhi ch'Echekhi.
3 Quando todos os chefes chegaram, os sacerdotes pegaram a arca da aliança
4 Bẹ atzima Ẹkkọhbhi ch'Echekhi ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọmaana irukhabe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi ttara ekpo edokhapyẹ py'ewobh k'ẹtzaanga. Afọhnẹja ọmaana abaLẹvi atzọhkha pyẹ.
4 e a levaram para o Templo. Os levitas e os sacerdotes levaram também a Tenda da Presença de Deus com todos os seus equipamentos para o Templo.
5 Ọvaar Sọlọmọn ọmaana anọng p'Israẹl biphyir p'akk'atzobha akhọr-ẹ, awobha k'itzitzikha s'Ẹkkọhbhi ch'Echekhi nda, am-atzima arukhimaan k'ọhaabh ttara abhaam pa bẹ ani dọk afha abhik, am-asi ẹjafọhni.
5 O rei Salomão e todo o povo de Israel se reuniram em frente da arca da aliança e ofereceram em sacrifício um grande número de ovelhas e touros, tantos que nem dava para contar.
6 Afọhnẹja mba atzima Ẹkkọhbhi ch'Echekhi ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi akwu ahok k'ibe sẹ, k'ẹtzaanga kw'ibe s'awurada, kw'ode ibe s'Awurada p'ayọhng Awurada, k'ọhọhm kw'Ibinọkpaabyi. Wa bẹ ahok chẹ k'irekh-irek kwa mbabaang sa chẹrubim.
6 Então os sacerdotes levaram a arca para dentro do Templo e a colocaram onde devia ficar, no Lugar Santíssimo , debaixo das asas dos querubins .
7 Chẹrubim mba amẹma mbabaang sabẹ abubha ibe s'Ẹkkọhbhi ch'Echekhi ewobh. Wa chẹrubim mba abubh Ẹkkọhbhi ch'Echekhi ọmaana nneremachi sa bẹ am-atzima atzini chẹ.
7 Pois as suas asas estendidas cobriam a arca e os seus cabos.
8 Nneremachi nna ndumi maa, mpyiri k'eden ch'afha abe k'iyaan-iyaan kw'ibe s'awurada, s'ide ibe s'Awurada p'ayọhng Awurada, are okpong kwabẹ. Sẹ ndimi nwobh kẹ maa, apyiri mayina.
8 As pontas dos cabos podiam ser vistas por qualquer pessoa que ficasse diretamente em frente ao Lugar Santíssimo, mas não podiam ser vistas de nenhum outro lugar. (Os cabos ainda estão ali até hoje .)
9 Iwa ọttọhk f'owobh k'Ẹkkọhbhi nda ẹtzaanga kode, kw'oyongi atza-gbẹgbẹri afa pa Mosẹs ọkk'ọha k'ẹtzaanga ka Horẹb. Mẹ kw'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi osi echekhi ttara anọng p'Israẹl, mada bẹ abin k'Ijip.
9 Dentro da arca estavam somente as duas placas de pedra que Moisés havia colocado ali, quando, no monte Sinai, o Senhor Deus havia feito uma aliança com os israelitas depois que eles saíram do Egito.
10 Mada afọhnẹja abin k'Ibe s'Awurada, eboni ẹhakha ebubha Ọhọhm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi.
10 Quando os sacerdotes estavam saindo do Lugar Santo , uma nuvem encheu o Templo do Senhor
11 Afọhnẹja ọtzọhm fabẹ kafha asi, okhuri eboni. Da abarada p'Ọvaar Ibinọkpaabyi akk'ọhọhm kwẹ afha.
11 com a glória do Senhor , e eles não puderam voltar para dentro a fim de realizar os seus atos de culto.
12 Mẹ wọ e, Sọlọmọn oben bi, “Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'obena bi, kẹ owobha k'eboni ch'epyi erungi bi kkaang;
12 Aí Salomão disse: — Tu, ó embora tivesses resolvido viver entre as nuvens escuras.
13 k'odik-ọkka, kaam nkk'ọhọhm kw'abarada nsa nnang-ọ, kw'ode ibẹ sa kọ aruk maa, ogbe ode.”
13 Mas agora eu construí para ti uma casa, um lugar onde viverás para sempre.
14 Mada anọng p'Israẹl biphyir atzima abe mẹ, ọvaarnọng ọbhakhi nnam odo bẹ.
14 Aí Salomão virou-se, olhou para o povo, que estava todo de pé, e pediu a bênção de Deus para todos.
15 Mẹ wọ, oben bi,
15 Depois disse: — Bendito seja o
16 ‘Tzọhni k'ewu cha kaam ndim anọng paam p'Israẹl mbina k'Ijip, kaam odedenmon k'ẹkhọma manda dani ch'Israẹl ndimi ndekha ch'esi ọhọhm, ifha anọng akpobha che chaam mẹ. Yina, kaam nkk'Devid ndekha bi, ọdabh anọng paam p'Israẹl.’
16 “Desde o dia em que tirei do Egito o meu povo de Israel, eu não escolhi nenhuma cidade de todas as tribos da terra de Israel para ali construir um templo a fim de ser adorado nele. Mas escolhi você, Davi, para governar o meu povo.”
17 “Otte kwaam Devid okk'mphaari ọkhama k'ettem bi, osi ọhọhm kw'anọng akpobha che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl.
17 E Salomão continuou: — Davi, o meu pai, tinha planos de construir um templo para a adoração do
18 Yina, Ọvaar Ibinọkpaabyi obeni otte kwaam, Devid bi, ‘Ode odik kw'ojibh-ojibh bi, akhaama ochibhi kw'ọgaang-ọgaangi bi, asi ọhọhm kw'anọng akpobha che chaam.
18 mas o Senhor lhe disse: “Você fez bem quando planejou construir um templo para mim,
19 Yina, kọ arang ási ọhọhm nwuma e, nnwa kwọ kw'ofon k'adima pọ, obiro ode izi sọ, wọ ode ọnọng kw'ósi ọhọhm kw'anọng akpobha che chaam.’
19 mas você não o construirá. Será o seu filho quem construirá o meu Templo.”
20 “Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'echekhi ch'osi ohokha: kaam nkk'eho ch'otte kwaam Devid, ndera. Ma, kaam nna nwobh ẹwọr k'ẹvaarchi ch'Israẹl, ndor k'echekhi ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi osi. Kaam nkk'ọhọhm nsa kwa anọng akpobha che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl.
20 E agora Deus cumpriu a sua promessa. Eu fiquei no lugar do meu pai como rei de Israel e construí o Templo para a adoração do Senhor , o Deus de Israel.
21 Kaam nkk'ibe nsa s'Ẹkkọhbhi ch'Echekhi ewobha, kw'ode echekhi ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọmaana abitta paman, k'ogbe kw'otzim bẹ obina k'Ijip.”
21 Também separei no Templo um lugar para colocar a arca da aliança , onde estão guardadas as placas de pedra da aliança que o Senhor Deus fez com os nossos antepassados quando os tirou do Egito.
22 Iwa Sọlọmọn obe k'itzitzikha s'ijafọhnibe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, k'itzitzikha s'anọng p'Israẹl biphyir, ọmẹma mbọhk sẹ otzena k'ẹrọng
22 Então, na presença de todo o povo reunido, Salomão foi e ficou em frente do altar. Levantou as mãos para o céu
23 oben bi:
23 e disse: — Ó
24 Kọ akk'echekhi chọ ch'akhaam ọmaana ọtzọhmnọng kwọ Devid, kw'ode otte kwaam, ahokha. Kọ atzim ẹmma chọ asi echekhi nda, macha kwẹ ode mayina bi, kọ akk'ẹjaakhi ch'odik nwa asa.
24 Pelo teu poder cumpriste a promessa que fizeste a Davi, o meu pai; no dia de hoje todas as palavras da tua promessa foram completamente cumpridas.
25 “Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl, hok ọtzọhmnọng kwọ Devid kw'ode otte kwaam, nchekhi nnuma s'asi anang-ẹ, k'ogbe kw'iwa abeni bi, ‘Kọ echuni kakhaama bi, anang-m ọnọng kw'ótzera eho chaam mach'ọvaarnọng kw'Israẹl, idikha va pa va pọ atzọk ogbe k'odik kpenamkpen, arenga ka nnam-ophephe k'itzitzikha saam, macha kọ akk'asa.’
25 E agora, ó Senhor , Deus de Israel, eu te peço que cumpras a outra promessa que fizeste ao meu pai quando lhe disseste que sempre haveria um descendente dele governando como rei de Israel, contanto que eles te obedecessem com o mesmo cuidado com que ele obedeceu.
26 Mẹ wọ, o Ibinọkpaabyi kw'Israẹl, tte atzim pọ p'achekhi anang ọtzọhmnọng kwọ Devid kw'ode otte kwaam, ade odik-ọkka.
26 Portanto, ó Deus de Israel, faze com que se cumpra aquilo que prometeste a Davi, o meu pai, teu servo .
27 “Ma na Ibinọkpaabyi oruk m'ọyagbin, k'odik-ọkka o? Ọrọngkpakpa, kaambi kw'ogori ọtzam wọ, kọ kọfha obenga. Ọn-ọyọhng ọhọhm nwa kw'nkk'nsa!
27 — Mas será que, de fato, ó Deus, tu podes morar no meio de nós, criaturas humanas, aqui na terra? Tu és tão grande, que não cabes nem mesmo no céu; como poderia este Templo que eu construí ser bastante grande para isso?
28 Yina, o Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaam, bhaanga njọhm sa kaam ọtzọhmnọng kwọ, ọmaana ephyema chaam cha nkwu-osisi. Kọ bhaanga ẹmọng cha mkpẹbhi k'ọdadaami, ọmaana njọhm sa kaam ọtzọhmnọng kwọ, mminzi k'itzitzikha sọ, mayina.
28 Ó Senhor , meu Deus, eu sou teu servo. Escuta a minha oração e atende os pedidos que te faço hoje.
29 Tte chen pọ agwonga akkeri ọhọhm nwa, k'erungi ọmaana k'ẹya. Ibe nna s'abeni bi, ‘Che chaam éwobha mẹ,’ ifha ábhaanga njọhm sa kaam ọtzọhmnọng kwọ, ńkkeri m'ibe nna nzi.
29 Olha de dia e de noite para este Templo, o lugar que escolheste para nele seres adorado. Ouve-me quando eu orar com o rosto virado para este lugar.
30 Bhaanga ephyema ch'ọtzọhmnọng kwọ, ọmaana ch'anọng pọ p'Israẹl mada bẹ azi njọhm akkeri m'ibẹ nna. Bhaanga sẹ k'ẹrọng kw'ode irukhabe sọ. Mada abhaanga sẹ, kọ bina anang bẹ.
30 Escuta as minhas orações e as orações do teu povo quando eles orarem com o rosto virado para cá. Sim, da tua casa no céu, ouve-nos e perdoa-nos.
31 “Idikha ọnọng ọkhaam ottotto ọmaana oyokh-ẹbaanga kwẹ, da ode odik kw'orori ọnwọhngi, bẹ akwu bi, bẹ akwu atzọkha ọnwọhngi k'itzitzikha s'ijafọhnibe sọ m'ọhọhm nwa,
31 — Quando alguém for acusado de prejudicar outra pessoa e for trazido até o teu altar neste Templo e jurar que é inocente,
32 kọ wobha k'ẹrọng abhaanga bẹ, abira asi mach'ọbaan bi asi. Si aponga p'atzọhmnọng pọ, anang oyok kw'aponga apyibhi ettuma, k'odik kw'ọkk'ọsa. Atte oyok kw'aponga anapyibhi ọbọhk, atzor k'etzora chẹ.
32 ó Senhor , ouve do céu e julga os teus servos. Castiga o culpado como ele merecer e declara que não tem culpa aquele que for inocente, recompensando-o como ele merecer.
33 “Idikha ọttattaanga-nọng okhem anọng pọ p'Israẹl, okhuri ẹkhọngkwuri cha bẹ akk'asa k'itzitzikha sọ, bẹ abira akpa nnam atzor-ọ, akwu akpokpobha che chọ, bẹ azi njọhm akhukh-ọ m'ọhọhm nwa,
33 — Quando, por ter pecado contra ti, o teu povo de Israel for derrotado pelos seus inimigos e, quando ele se virar para ti e vier a este Templo para te louvar e pedir o teu perdão,
34 kọ wobha k'ẹrọng abhaanga, abira abina anang ẹkhọngkwuri ch'anọng pọ p'Israẹl. Kọ tzima bẹ akpa nnam, k'irerek s'iwa anangi ab'otte pabẹ.
34 escuta-o do céu. Perdoa o pecado do teu povo e leva-o de volta para a terra que deste aos seus antepassados.
35 “Idikha ẹrọng enetzebhi okhuri da amma p'ọrọngkpakpa abubh, da ofon k'ẹkhọngkwuri ch'anọng pọ akk'asa anang-ọ. Bẹ azi njọhm m'ibẹ nna, bẹ abira asi ẹjaakhi cha che chọ, akpa nnam abọra ẹkhọngkwuri chabẹ, ọkhuri ettuma cha kọ akk'bẹ ananga,
35 — Quando o céu se fechar, e não chover, porque o teu povo pecou contra ti, e eles se arrependerem e virarem o rosto na direção deste Templo e orarem e te louvarem, depois que os tiveres castigado,
36 kọ wobha k'ẹrọng abhaanga abira abina anang ẹkhọngkwuri ch'atzọhmnọng pọ p'ade anọng p'Israẹl. Kpebhi bẹ bi, bẹ aruk k'eden ch'etzor-otzor, abira atzebh ẹrọng k'irerek s'achekhi anang anọng pọ, mach'ekkema chabẹ.
36 escuta-os do céu. Perdoa os pecados do rei e do povo de Israel e ensina-os a fazer o que é direito. Então, ó Deus, faze cair chuva sobre esta tua terra que deste ao teu povo para ser deles para sempre.
37 “Idikha okwo f'ideden, obiro ode ọkhọhmana ótto m'irerek nna, ode ọkhọhmana f'akwongitzọhng o, obiro ode agwuribhebhe o, ode apfapfa o, obiro ode k'ogbe kw'attattaanga-nọng akhọri bẹ k'idedenmon sabẹ o, ode odik-ttama kpenamkpen, ode bi ọkhọhmana vọ okwu,
37 — Quando nesta terra houver falta de alimentos, ou houver pragas, ou as colheitas forem destruídas por ventos muito quentes ou por bandos de gafanhotos, ou quando o teu povo for atacado pelos seus inimigos, ou quando houver peste ou doença entre o povo,
38 ọnọng manda wani k'ottem kw'anọng p'Israẹl, ozi njọhm, ode bi osi ephyema kpenamkpen o, da otzini ọmmamma kw'ettem chẹ, ọmẹma mbọhk sẹ otzena m'ọhọhm nwa,
38 escuta as suas orações. Se alguém do teu povo de Israel, sentindo no seu coração o peso da desgraça, estender as mãos na direção deste Templo e orar,
39 kọ wobha k'ẹrọng ch'ede irukhabe sọ, abina anang bẹ. Kọ si nang ọnọng kpenamkpen atzor k'osisi kwabẹ, da kọ arong achibhi pabẹ (kkeri kọ mancheni wọ arong nttem s'anọngẹya biphyir),
39 escuta a sua oração. Lá do teu lar no céu, ouve o teu povo, perdoa-o e ajuda-o. Só tu conheces os pensamentos secretos do coração humano. Trata cada pessoa como merecer,
40 ifha bẹ aruk k'ojora fọ, k'ogbe biphyir kwa bẹ áruk k'irerek s'iwa anangi ab'otte paman.
40 para que o teu povo te tema e te obedeça durante todo o tempo em que eles viverem na terra que deste aos nossos antepassados.
41 “Idikha okhekhennọng kw'oni ọmmaana kw'anọng pọ p'Israẹl ode, okk'ofona k'odenmir okwu okhuri che chọ,
41 — ausente —
42 da bẹ ábhaanga che-barada chọ, ọmaana itzọhm-bọhk-barada sọ ttara ẹfa chọ, bẹ akwu bi, akwu azi njọhm akkeri k'ọhọhm nwa,
42 — ausente —
43 kọ wobha k'ẹrọng, kw'ode irukhabe sọ abhaanga. Asi odik kpenamkpen kw'okhekhen-nọng nwa ophyem-ọ, ifha idibhon s'ọyagbin biphyir ironga che chọ, ibiri ikhaama ojora fọ, mach'anọng pọ p'Israẹl akhaam. Bẹ atzima mẹ aronga bi, kaam nkk'ọhọhm nsa kwa bẹ akpobha che chọ.
43 ouve a sua oração. Lá do céu, onde vives, escuta-o e faze tudo o que ele te pedir, para que todos os povos da terra possam te conhecer e temer, como faz o teu povo de Israel. Então eles ficarão sabendo que este Templo que eu construí é o lugar onde deves ser adorado.
44 “Idikha anọng pọ atza bi, bẹ atza arima attattaanga-nọng pabẹ abẹ, k'ibe kpenamkpen s'átzọhm bẹ, bẹ azi njọhm anang kọ Ọvaar Ibinọkpaabyi, akkeri k'odedenmon kw'akk'atzekha, ọmaana k'ọhọhm kw'nkk'nsa bi, bẹ akpobha che chọ,
44 — Quando ordenares que o teu povo saia para a guerra contra os seus inimigos, e o teu povo orar a ti, virados para esta cidade que escolheste e para este Templo que construí em honra do teu nome,
45 kọ wobha k'ẹrọng abhaanga njọhm sabẹ ttara ephyema chabẹ, akkaana bẹ.
45 escuta do céu as suas orações e os seus pedidos. Ouve-os e dá-lhes a vitória.
46 “Idikha bẹ asi ẹkhọngkwuri k'itzitzikha sọ, da ọnọng on-ode kw'oni ẹkhọngkwuri om-osi, ettem ebhem-ọ etzima etzor bẹ, an-atte bẹ ọbọhk anang attattaanga-nọng pabẹ, p'abọkha bẹ k'ẹmmọri atzima afona ka bẹ ka ngọma, sa mmiri eden obiro ode sa mfor-ofora;
46 — Quando eles pecarem contra ti — e não há ninguém que não peque — e na tua ira deixares que os inimigos deles os derrotem e os levem prisioneiros para alguma terra inimiga, longe ou perto daqui,
47 idikha bẹ an-abira abhakhi nttem k'irerek sa bẹ abọk bẹ k'ẹmmọri, bẹ abira akhukh-ọ k'irerek s'anọng p'abọk bẹ k'ẹmmọri, aben bi, ‘Maman okk'ẹkhọngkwuri ọsa, mọkk'ọtta, mobiro osi itzama’;
47 ouve as orações do teu povo. Se ali, naquela terra, eles se arrependerem e orarem a ti, confessando que foram pecadores e maus, escuta as suas orações, ó Senhor .
48 idikha bẹ akpa nnam atzor-ọ ttara nttem sabẹ ọmaana agbagba pabẹ biphyir, k'irerek s'attattaanga-nọng pabẹ p'abọk bẹ k'ẹmmọri, bẹ akkeri k'irerek s'iwa anangi ab'otte pabẹ, azi njọhm akkeri k'odedenmon kw'akk'atzekha ọmaana k'ọhọhm kw'nkk'nsa bi, bẹ akpobha che chọ;
48 Se naquela terra eles verdadeiramente e sinceramente se arrependerem e orarem a ti, virados na direção desta terra que deste aos nossos antepassados, desta cidade que escolheste e deste Templo que construí em honra do teu nome,
49 kọ wobha k'ẹrọng, kw'ode irukhabe sọ, abhaanga njọhm ọmaana ephyema chabẹ, akkaana bẹ.
49 escuta as orações deles. Do teu lar no céu ouve-os e dá-lhes a vitória.
50 Abina anang anọng pọ, p'akk'ẹkhọngkwuri asa k'itzitzikha sọ; kọ bina anang bẹ k'ottotto kpenamkpen kwa bẹ akk'akhaama k'itzitzikha sọ, abira asi bi, anọng p'abọk bẹ k'ẹmmọri akhọhkha bẹ inọngkwo;
50 Perdoa os pecados que o teu povo tem cometido contra ti e a sua revolta contra ti e faze com que os seus inimigos os tratem com bondade.
51 okhuri da bẹ ade anọng pọ, bẹ abira ade ekkema chọ ch'atzim abina k'Ijip, p'arọbh k'ihem s'ikhọhmi mach'ekpon ch'eyon akkonga.
51 Eles são o teu povo que tiraste daquela fornalha acesa, o Egito.
52 “Tte chen pọ agwonga akkeri ephyema cha kaam ọtzọhmnọng kwọ, ọmaana ephyema ch'anọng pọ p'Israẹl, kọ biri yonga itzọhng anang bẹ, k'ogbe kpenamkpen kwa bẹ azi njọhm abhom ayer-ọ.
52 — Ó Senhor , nosso Deus, eu te peço que olhes com simpatia para o teu povo de Israel e para o seu rei e escutes as suas orações sempre que eles te chamarem pedindo ajuda.
53 Da ode kọ ọkhaam wọ atzek bẹ k'ottem kw'idibhon s'ọyagbin biphyir bi, bẹ ade ekkema chọ, mach'areng k'ọtzọhmnọng kwọ Mosẹs asi ẹjaakhi, k'ogbe kwa kọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ọyọhng, atzim ab'otte paman abina k'Ijip.”
53 Tu os escolheste entre todos os povos para serem o teu povo, conforme lhes disseste por meio do teu servo Moisés, quando tiraste do Egito os nossos antepassados.
54 Mada Sọlọmọn okk'njọhm nna bipyhir ọza, ttara idik s'ophyemi Ọvaar Ibinọkpaabyi biphyir, obina k'itzitzikha s'ijafọhnibe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kẹ da okk'ndudungi ottima, ọmẹma mbọhk otzena k'ẹrọng.
54 Depois que Salomão acabou de orar ao Senhor Deus, ele se levantou e ficou em frente do altar, onde havia estado ajoelhado com as mãos levantadas para o céu.
55 Obe mẹ osi ebhonmọr ch'Israẹl biphyir ittabọhng, oben k'ẹrọng bi:
55 Então, em voz alta, pediu as bênçãos de Deus para todo o povo que estava reunido ali. Ele disse:
56 “Ẹtzọhnga ewobha ẹnang Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'okk'anọng pẹ p'Israẹl ẹwọhngkwokha ọnanga mach'ochekhi. Atzim pẹ manda bani p'oreng k'ọtzọhmnọng kwẹ Mosẹs osi echekhi ẹkkakka p'akhaam echuni, kade.
56 — Bendito seja o Senhor Deus, que deu paz ao seu povo, como havia prometido! Ele tem cumprido todas as abençoadas promessas que fez por meio do seu servo Moisés.
57 Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman owobha ttara man, mach'iwa owobh ttara abatte paman; tte kẹ oningi man ọbọhk otte, oningi man obiro ọraama.
57 Que o Senhor , nosso Deus, esteja conosco assim como esteve com os nossos antepassados! Que ele nunca nos deixe, nem nos abandone!
58 Tte kẹ ọbhakhi nttem saman motzor-ẹ, mobiro ọhakha eho ọnang-ẹ, mobiro ohok asana, ọmaana akpebhi ttara aphaangi p'iwa ọnangi abatte paman.
58 Que Deus nos faça obedientes a ele, para que sempre vivamos conforme ele quer, obedecendo a todos os mandamentos, leis e ensinos que ele deu aos nossos antepassados!
59 Tte atzim mba paam pa mgbaakhi k'Ọvaar Ibinọkpaabyi k'itzitzikha, arenga afora Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman k'erungi ọmaana k'ẹya. Tte kẹ ọkkaana ọtzọhmnọng kwẹ ọmaana anọng pẹ p'Israẹl, otzor k'idik sa bẹ arori k'ewu kpenamkpen,
59 Que o Senhor , nosso Deus, lembre sempre desta oração e dos pedidos que eu lhe fiz! Que ele sempre tenha misericórdia do povo de Israel e do seu rei, de acordo com o que precisarem!
60 ifha idibhon s'ọyagbin biphyir ironga bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ode Ibinọkpaabyi, ọdọdọk kẹ kode.
60 E assim todas as nações do mundo ficarão sabendo que somente o Senhor é Deus e que não há nenhum outro.
61 Tte nttem sabọng biphyir iwobha k'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman, ifha moruk otzor k'akpebhi pẹ, mobiro ọhakha eho ọnang k'asana m'ogbe nwa.”
61 Que vocês sejam sempre fiéis ao Senhor , nosso Deus, obedecendo a todos os seus mandamentos e leis, como fazem hoje!
62 Iwa ọvaar Sọlọmọn ọmaana anọng p'Israẹl biphyir asi njafọhni k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi.
62 Então o rei Salomão e todo o povo que estava ali ofereceram sacrifícios a Deus, o Senhor .
63 Wa Sọlọmọn otzima abhaam nnọhna arọbh afa obhiri chi, ọmaana arukhimaan ttara avu nnọhna arọbh chi, osi ẹjafọhni ch'odidiri ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi. Mando kw'ọvaarnọng ọmaana anọng p'Israẹl biphyir, atte ọhọhm nwa ọbọhk anang Ọvaar Ibinọkpaabyi.
63 Ele ofereceu em sacrifício vinte e dois mil bois e cento e vinte mil ovelhas como ofertas de paz. E assim o rei e todo o povo dedicaram o Templo ao serviço do Senhor .
64 M'ewu nduma dani, ọvaarnọng otzekha ibe rani m'ottem kw'ẹttọhmma-ttem k'itzitzikha s'ọhọhm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, owobha mẹ osi nnanga nkwọmisẹ, ọmaana nnanga s'abọkpa ttara iyaak sa nnanga s'odidiri. Wa osi mando, okhuri bi, wa ijafọhnibe sa brons s'iwobh k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi ikhar kpọng bi, ibọkha nnanga nkwọmisẹ, ọmaana nnanga s'abọkpa ttara iyaak sa nnanga s'odidiri.
64 Naquele mesmo dia Salomão separou, a fim de ser sagrada para Deus, a parte central do pátio que ficava em frente ao Templo. Ali ele apresentou as ofertas que foram completamente queimadas, as ofertas de cereais e a gordura dos animais que haviam sido trazidos como ofertas de paz. Salomão fez isso porque o altar de bronze era muito pequeno para todas essas ofertas.
65 Iwa Sọlọmọn osi ọdadaami m'ogbe nwuma, ttara ebhonmọr ch'Israẹl biphyir, ttẹwọr k'anọng pa Lebo-Hamat maa, apyiri k'ẹttẹri ch'Ijip. Wa bẹ atzim iwu ezenamfa asi ọdadaami nwa k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, bẹ abira akwu attara iwu izanamfa idọdọk. Biphyir-phyir, wa be asi ọdadaami nwa k'iwu ọhawani kwa chi.
65 Naquela ocasião, ali no Templo, Salomão e todo o povo de Israel comemoraram durante sete dias a Festa das Barracas . O povo era uma enorme multidão de pessoas que tinham vindo do país inteiro, desde a subida de Hamate, no Norte, até a fronteira do Egito, no Sul.
66 Ewu ehobh mẹ, ọtzọhm anọng mba bẹ abhana. Bẹ ado ọvaarnọng, akpa nnam abhana k'ihọhm sabẹ ttara ọdadaami ttara ottemdaamiji ka nttem sabẹ, k'idik-jibhada biphyir s'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọsa ọnang ọtzọhmnọng kwẹ Devid, ọmaana anọng pẹ p'Israẹl.
66 No oitavo dia Salomão mandou o povo para casa. Todos pediram as bênçãos de Deus para ele e foram embora, felizes por causa de todas as coisas boas que o Senhor Deus tinha dado ao seu servo Davi e ao seu povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.