1 Reis 3
mfo (MFO) vs NTLH
1 Iwa Sọlọmọn orenga iyok ttara ọvaar Phero kw'Ijip, orenga mẹ ọtzọkha nnwa kwa Phero k'ọbada. Otzim-ẹ okhuna k'Odedenmon kwa Devid maa, okyera ọtzọhm f'ẹvaar-ttọhmma ọmaana Ọhọhm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ttara ọbaakha kw'ọkhọri Jẹrusalẹm osisi.
1 Salomão fez um acordo com Faraó, rei do Egito, casando com a sua filha. Ele a levou para morar na Cidade de Davi até que acabasse a construção do seu palácio e a construção do Templo e das muralhas em volta de Jerusalém.
2 Wa anọng mba am-asi njafọhni k'ọjafọhnibe f'ikpokpobha k'ọyaankpa, okhuri da iwa bẹ ani Ọhọhm kwa che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi atzima asa.
2 Ainda não havia sido construído um templo para Deus, o Senhor , e por isso o povo ainda continuava oferecendo sacrifícios em vários altares, nos montes.
3 Sọlọmọn ọkhọhkha idadaakha sẹ s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, oruk akpen otzor ka ndọhna s'otte Devid ọnang-ẹ, kw'oyongi bi, wa kẹ ọfọhni nja obiro ọkwọmi insẹns k'ọjafọhnibe f'ikpokpobha k'ọyaankpa.
3 Salomão amava o Senhor e seguia os conselhos de Davi, seu pai, mas também matava animais e os oferecia em sacrifício em vários altares, nos montes.
4 Iwa ọvaarnọng ọm-ọtza ọfọhni nja ka Gibeọn, okhuri bi, kẹ wọ iwa ode ọjafọhnibe f'ikpokpobha f'ọbari odik ọtzam. Wa Sọlọmọn ọnangi nnanga nkwọmisẹ nnọhna mfa obhiri arọbh jobh, m'ijafọhnibe nna s'ikpokpobha.
4 Certa vez, Salomão foi a Gibeão oferecer sacrifícios porque naquele lugar estava o altar mais famoso de todos. No passado ele havia queimado ali mil animais como sacrifício a Deus.
5 Ọvaar Ibinọkpaabyi oyin Sọlọmọn abẹ k'erungi k'idachen ka Gibeọn. Ibinọkpaabyi oben bi, “Kọ phyem ọttọhk kpenamkpen f'arori bi, nnang-ọ.”
5 Naquela noite, o Senhor Deus apareceu num sonho a Salomão e perguntou: — O que você quer que eu lhe dê?
6 Sọlọmọn obhina bi, “Kọ akk'ejibha-barada asa anang otte kwaam Devid, kw'ode ọtzọhmnọng kwọ, okhuri da iwa kẹ ophe nnam ka kọ, obiro otzor-otzor, ọkhaama ettem ọkkakka. Kọ achin ororo asi ejibha-barada nda anang-ẹ, anang-ẹ nnwa kw'ijinọng bi, ọtzọkha ẹvaar chẹ maa, pyiri ma.
6 Ele respondeu: — Tu sempre mostraste grande amor por Davi, meu pai, teu
7 “Manya, o Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaam, kọ akk'kaam ọtzọhmnọng kwọ, ọvaarnọng asa bi, ndera eho ch'otte kwaam Devid. Yina, kaam ndimi nde nnwa-nnwa, kaam odem kwa nsi itzọhmbọhk saam kinnọng.
7 Ó Senhor Deus, tu deixaste que eu ficasse como rei no lugar do meu pai, embora eu seja muito jovem e não saiba governar.
8 Kaam ọtzọhmnọng kwọ nwobh k'ottem kw'anọng p'akk'atzekha, anọng-barada, p'ahaabhi ayọhnga odem kw'ọnọng ofha obhik.
8 Aqui estou eu no meio do povo que escolheste para ser teu, um povo que é tão numeroso, que nem pode ser contado.
9 Mẹ wọ, nang kaam ọtzọhmnọng kwọ ekkoji k'ettem cha ndima ndabh anọng pọ. Mbiri mfha ndima chẹ ngọhkha odengọmi kw'odik kw'otzor-otzor ttara epina. Ọnọng kw'ọfha ọdabh anọng-barada mba pọ kode e.”
9 Portanto, dá-me sabedoria para que eu possa governar o teu povo com justiça e saber a diferença entre o bem e o mal. Se não for assim, como é que eu poderei governar este teu grande povo?
10 Iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ọdaam ettem ttara Sọlọmọn bi, okk'odik nwa ophyema.
10 Deus gostou de Salomão ter pedido isso
11 Mando kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi oben-ẹ bi, “Mada kọ akhiri akpen p'adumi eden, ọmaana ikkọ, ttara obo kw'attattaanga-nọng pọ aji, an-aphyem, ekkoji ch'atzima asi eponga-ttọhna ẹkkakka,
11 e disse: — Já que você pediu sabedoria para governar com justiça, em vez de pedir vida longa, ou riquezas, ou a morte dos seus inimigos,
12 kaam ńnang-ọ f'aphyemi ọnang. Kaam ńnang-ọ ettem ch'ekkoji ọmaana ch'eronga maa, ọnọng kode kw'iwa ọkk'ọda mach-ọ, ọnọng kóbiro ode kw'óde mach-ọ.
12 eu darei o que você pediu. Darei a você sabedoria e inteligência, como ninguém teve antes de você, nem terá depois.
13 Ayongi mẹ, kaam ńnang-ọ f'an-aphyemi, ikkọ ọmaana abarada, ifha k'akpen pọ biphyir, ọvaarnọng kw'obeng-ọ abẹ, kóde.
13 Mas lhe darei também o que não pediu: durante toda a sua vida, você terá riquezas e honras, mais do que qualquer outro rei.
14 Idikha kọ ahak eho anang-m, abira ahok aphaangi ọmaana asana paam mach'iwa atte Devid ohokhi, kaam ńnang-ọ akpen p'adum-odum.”
14 E, se você me obedecer e guardar as minhas leis e os meus mandamentos, como fez Davi, o seu pai, eu lhe darei uma vida longa.
15 Sọlọmọn ogbe ọphyọbha, on-oronga bi, kkeri idachen nọ. Ọkpa nnam ka Jẹrusalẹm, ọtza obe k'itzitzikha s'Ẹkkọhbhi ch'Echekhi ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, osi njafọhni sa nnanga nkwọmisẹ, ọmaana sa nnanga s'odidiri. On-osi ọdadaami ọnang atzọhmnọng pẹ biphyir.
15 Quando acordou, Salomão compreendeu que Deus havia falado com ele no sonho. Então foi para Jerusalém, ficou diante da arca da aliança e apresentou a Deus ofertas de paz e sacrifícios que foram completamente queimados. Depois deu uma festa para todas as autoridades.
16 Iwa azaaza afa akwu ayin abe ọvaarnọng k'itzitzikha.
16 Certo dia, duas prostitutas apresentaram-se diante do rei Salomão,
17 Oyok wani oben bi, “Itta kwaam tzotzokhaan, kwanọng nwa ọmaana kaam morukhi k'ọhọhm wani. Kaam mmaani nnwa k'ogbe kw'owobh m'ọhọhm ttar-m.
17 e uma delas disse: — Ó rei Salomão! Eu e esta mulher moramos na mesma casa. Eu dei à luz um menino, e ela estava lá comigo.
18 Okwu opyiri iwu ittaan sa mmaani nnwa kwaam, kwanọng nwa obiro ọmaan nnwa. Man anọng afa bẹ-bẹ bọ owobh k'ọhọhm, ọnọng ọdọdọk kw'owobh mẹ ttara man kode.
18 Dois dias depois do nascimento do meu filho, ela também deu à luz um menino. Somente nós duas estávamos na casa; não havia mais ninguém lá.
19 “Kwanọng nwa oyim k'erungi ọkpẹkhi nnwa, nnwa kwẹ ope.
19 Uma noite, ela rolou sem querer sobre o seu filho e o sufocou.
20 Mando kw'ọphyọbh k'erungi, otzini nnwa kwaam kw'oyim-m k'ẹbhabhaanga, k'ogbe kwa mmintaabha ọda. Ọtzọkha nnwa kwaam oruri k'ẹba, ọtzọkha nnwa-bukhi kwẹ orur-m m'ẹbaa.
20 Então levantou-se durante a noite, enquanto eu dormia, pegou o meu filho e o colocou na cama dela. Depois colocou o menino morto nos meus braços.
21 Mada ewu ehobh, mbina bi nnọk nnwa kwaam, nna nne bi, ọkk'ọpa. Mada nna ndẹ-ẹ otzum nge k'ekpebha, nne bi, nnwa kwaam kwa mmaani arang mẹ.”
21 No outro dia de manhã, quando eu me levantei para dar de mamar ao meu filho, vi que estava morto. Porém, quando reparei bem, percebi que não era o meu filho.
22 Kwanọng nwonggo oben bi, “Mma! Oyok kw'orukhi akpen wọ ode kwaam, obukhi ode kwọ.”
22 Mas a outra mulher disse: — Não é verdade. Pelo contrário, meu filho é o que está vivo, e o seu é o que está morto! E a primeira mulher respondeu: — Não é, não! A criança morta é a sua, e a viva é a minha! E foi assim que discutiram na frente do rei.
23 Ọvaarnọng oben bi, “Oyok nwa obi, ‘Kw'orukhi akpen ode kwaam, obukhi ode kwọ.’ Oyok nwonggo bi, ‘Mma! Obukhi ode kwọ, kw'orukhi akpen ode kwaam.’ ”
23 Então o rei Salomão disse: — Cada uma de vocês diz que a criança viva é a sua, e que a morta é da outra.
24 Mando kw'ọvaarnọng obeni bi, “Bọng nang-m ọkkangkkaang.” Mẹ wọ, bẹ atzọkha ọkkangkkaang achena ọvaarnọng.
24 Então mandou buscar uma espada e, quando a trouxeram,
25 Ọvaarnọng ọn-ọnang ẹfa bi: “Bẹ akkema nnwa kw'orukhi akpen agbokha afa, atzọkha igbokha anang oyok wani, bẹ abira atzọkha igbokha anang oyok nwonggo.”
25 disse: — Cortem a criança viva pelo meio e deem metade para cada uma destas mulheres.
26 Kwanọng kw'ọkhaam nnwa kw'orukhi akpen, orenga k'idadaakha s'ọkhaam ttara nnwa kwẹ abẹbẹ, okhukhi ọvaarnọng oben bi, “Itta kwaam, tzotzokhaan, nang-ẹ nnwa kw'orukhi akpen! Kẹ kafhu!”
26 A verdadeira mãe do menino, com o coração cheio de amor pelo filho, disse: — Por favor, senhor, não mate o meu filho! Entregue-o a esta mulher! Mas a outra disse: — Podem cortá-lo em dois pedaços! Assim ele não será nem meu nem seu.
27 Mando kw'ọvaarnọng ọkpaar aponga, oben bi: “Bọng nang ocheden-kwanọng nnwa kw'orukhi akpen. Bọng kẹ kàfhu, kkeri kẹ wọ ode ọkka.”
27 Aí Salomão disse: — Não matem a criança! Entreguem o menino à primeira mulher porque ela é a mãe dele.
28 K'ogbe kw'anọng p'Israẹl biphyir an-abhaang eponga-ttọhna ch'ọvaarnọng ọkk'ọnanga, ọvaarnọng on-ojora bẹ, okhuri da be are bi, kẹ ọtzọk ekkoji k'Ibinọkpaabyi, otzima osi aponga p'atzor-otzor.
28 Todo o povo de Israel soube dessa decisão do rei Salomão, e aí todos sentiram um grande respeito por ele, pois viram que Deus lhe tinha dado sabedoria para julgar com justiça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.