1 Reis 2
mfo (MFO) vs BKJ
1 Mada obo kwa Devid om-ofor, wa ọnangi nnwa kwẹ Sọlọmọn ndọhna bi:
1 Ora, aproximavam-se os dias da morte de Davi; e ele encarregou a Salomão, o seu filho, dizendo:
2 “Kaam nna nkkekkeni mpe, kọ be bi gbuk, asi idik mach'ojinọng,
2 Eu vou pelo caminho de toda a terra; sê tu forte, portanto, e mostra-te um homem;
3 asi idik nnuma s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ, orori: Kọ renga k'ikpokpobha ttar-ẹ, ahok akpebhi pẹ, ọmaana asana pẹ, ọmaana aphaangi pẹ ttara ndọhna sẹ, macha bẹ akkẹri k'aphaangi pa Mosẹs. Si idik nna ifha árenga mẹ akhaama ẹnaanga k'ọttọhk kpenamkpen f'asi, k'ibe kpenamkpen s'átza,
3 e guarda o encargo do SENHOR teu Deus, para caminhar nos seus caminhos, para guardar os seus estatutos e os seus mandamentos, e os seus juízos, e os seus testemunhos, como está escrito na lei de Moisés, para que possas prosperar em tudo o que fazes, e para onde quer que te voltes;
4 k'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọfha óhok echekhi chẹ ch'ọnang-m bi: ‘Idikha va pa va pọ arukhi akpen pa bẹ abaan bi aruk, bẹ abira atzima nttem sabẹ biphyir ọmaana agbagba pabẹ biphyir atzọn-m abẹ, kọ echuni kede bi, ákhaama ọnọng ọkhaama kw'ọ́tzọkha ẹvaarchi k'Israẹl.’
4 para que o SENHOR possa continuar a sua palavra que falou a teu respeito, dizendo: Se os teus filhos atentarem ao seu caminho, para caminharem diante de mim em verdade com todo o seu coração e com toda a sua alma, não te faltará (disse ele) um homem no trono de Israel.
5 “Kọ ọkhaam arong odik kwa Joab kw'ode nnwa kwa Zeruya, osi-m kẹ e, odem kw'ofhu adenho afa p'arim-egbong p'Israẹl p'ade: Abnẹr kw'ode nnwa kwa Nẹr ọmaana Amasa kw'ode nnwa kwa Jẹtẹr. Ofhu bẹ, obyengi izi sabẹ k'ogbe kw'ẹmẹm ọmaana ogbong-gbe, otzima izi nnuma ọkpan k'odikpa kwẹ kw'erin, ọmaana k'ekpo pya mmo.
5 Além disso, tu sabes também o que Joabe, o filho de Zeruia fez a mim, e o que ele fez aos dois capitães dos exércitos de Israel, a Abner, o filho de Ner, e a Amasa, o filho de Jéter, a quem ele matou, e derramou o sangue da guerra em paz, e colocou o sangue da guerra sobre o seu cinto que estava junto aos seus lombos, e nos seus calçados que estavam nos seus pés.
6 Kọ tzima ekkoji chọ asẹ-ẹ mach'ọdaakh-ọ, kakhera bi oruk akpen maa, ọn-ọkhaama epekhubh.
6 Faz, portanto, segundo a tua sabedoria, e não permitas que suas cãs desça ao sepulcro em paz.
7 “Yina, si ejibha anang va pa Barzilayi kw'ofon Gilead. Tte bẹ attara k'anọng p'am-achi ọchattọhk k'okpokkoro kwọ. Kkeri wa bẹ abe ttara kaam, k'ogbe kwa nnọbhi k'agbaanatte, Absalọm.
7 Porém, demonstra bondade para com os filhos de Barzilai, o gileadita, e deixa-os estar entre aqueles que comem à tua mesa; pois assim eles vieram a mim quando eu fugia por causa de Absalão, o teu irmão.
8 “Karaama bi, Shimeyi kw'ode nnwa kwa Gẹra kw'ofon Bahurim k'ẹkhọma cha Bẹnjamin owobh mẹ ttar-ọ, kẹ wọ ọsaakh-m itzama-itzama, k'ewu cha mminda Mahanayim. Mada ọhak okhebh-m ka Jọrdan, ndim che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi nchekhi nnang-ẹ bi, ‘Kaam ọkkangkkaang kíndima mfhọ-ọ.’
8 E, eis que, tu tens contigo Simei, o filho de Gera, um benjamita de Baurim, o qual me amaldiçoou com uma maldição dolorosa no dia em que fui a Maanaim; mas desceu para se encontrar comigo junto ao Jordão, e eu jurei-lhe pelo SENHOR, dizendo: Não te levarei à morte pela espada.
9 Yina, kẹ kàtzọkha mach'ọnọng kw'aponga anapyibhi. Kọ ade ojinọng kw'ekkoji, áronga-oronga odem kw'asi. Kọ re bi, akhọhbhi pẹ akhaama epekhubh.”
9 Agora, portanto, não o tenhas por inocente; pois tu és um homem sábio, e sabes o que deves fazer com ele; porém que as suas cãs desçam ao sepulcro com sangue.
10 Iwa Devid ope otzor ab'otte, bẹ anọhng-ẹ k'odedenmon kwa Devid.
10 Assim, Davi dormiu com os seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi.
11 Wa Devid ode ọvaarnọng ka Hẹbrọn ka cho azenamfa, obiro ode ọvaarnọng ka Jẹrusalẹm ka cho ẹrọbh obhiri jobh obhiri attaan. Biphyir-phyir wa ọdabhi Israẹl ka cho arọbh afa.
11 E os dias em que Davi reinou sobre Israel foram quarenta anos; sete anos reinou ele em Hebrom, e trinta e três anos reinou em Jerusalém.
12 Mando kwa Sọlọmọn owobh ẹwọr k'ẹvaarchi ch'otte Devid, wa ẹvaar chẹ ebire ettima aranga bi gbuk.
12 Depois, assentou-se Salomão no trono de Davi, o seu pai; e o seu reino foi estabelecido magnificamente.
13 Iwa Adonija kw'ode nnwa kwa Hagit, ofona ọtza okhebha Batshẹba kw'ode ọkka kwa Sọlọmọn. Batshẹba ọbọbh-ẹ bi, “Kọ akwu ttara odidiri o?”
13 E Adonias, o filho de Hagite, veio até Bate-Seba, a mãe de Salomão. E ela disse: Vens tu pacificamente? E ele disse: Pacificamente.
14 Ọn-ọttara bi, “Kaam ngaam odik kwa mbeni bi mgbaakh-ọ e.”
14 Disse ele também: Tenho algo a te dizer. E ela disse: Prossegue.
15 Oben bi, “Kọ arong kẹ bi, ọvaarbhon nwa ode kwaam. Anọng p'Israẹl biphyir ahokhi chen bi, kaam ndabh bẹ. Yina, idik ikwu ibhakhi ewobha. Ma, ọgbaanotte kwaam wọ ọn-ọkhaam ọvaarbhon, okhuri da Ọvaar Ibinọkpaabyi ọttẹ-ẹ ọbọhk ọnang-ẹ.
15 E ele disse: Tu sabes que o reino era meu, e que todo o Israel virou a face para mim, para que eu reinasse; todavia o reino sofreu reviravolta, e tornou-se do meu irmão; pois era dele da parte do SENHOR.
16 Kaam ngaam odik wani kwa mbeni bi mphyem-ọ, kaam kwẹ karam o.”
16 E, agora, faço uma petição a ti, não me negues. E ela lhe disse: Prossegue.
17 Mẹ wọ, ochina ororo oben bi, “Tzotzokhaan, ben ọvaar Sọlọmọn ọnang-m Abishag kw'ofon Shunam, ńdọkha macha kwanọng kwaam. Kaam nnong kẹ bi, kọ odik nwa kọ́ram.”
17 E ele disse: Dize ao rei Salomão, (pois ele não te dirá um não) para que ele me dê Abisague, a sunamita, como esposa.
18 Batshẹba obhina bi, “Kwẹ ojibhi kẹ, kaam mgbaak ọvaarnọng odik nwa ọgbaak k'eho chọ.”
18 E Bate-Seba disse: Bem, falarei por ti ao rei.
19 Mada Batshẹba ofon bi ọtza ọgbaak ọvaar Sọlọmọn odik nwa k'eho ch'Adonija, ọvaarnọng obina ọtza okhebh-ẹ, ochunga orima ọkka, yina on-owobh ẹwọr k'ọvaar-gbera kwẹ. Oben bẹ atzima ọvaar-gbera kw'ọkka owobha ẹwọr akwu. Mando kw'ọkka owobh ẹwọr k'odimbọhk kwẹ.
19 Bate-Seba, portanto, foi até ao rei Salomão, para falar com ele em favor de Adonias. E o rei se levantou para se encontrar com ela, e se curvou diante dela, e se assentou no seu trono, e fez com que um assento fosse preparado para a mãe do rei; e ela se assentou à sua direita.
20 On-oben bi, “Kaam ngaam ididikha kwa ḿphyem-ọ. Tzotzokhaan, kaam karam.”
20 Então, ela disse: Desejo de ti uma pequena petição; rogo-te, não me digas um não. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe; pois não te direi um não.
21 Mẹ wọ, oben bi, “Tte Abishag kw'ofon Shunam ọbọhk, anang agbaanatte Adonija ọtzọkh-ẹ k'ọbada.”
21 E ela disse: Que Abisague, a sunamita, seja dada a Adonias, o teu irmão, como esposa.
22 Ọvaar Sọlọmọn obhina ọkka bi, “Osi yan aphyem-m bi, ndọkha Abishag kw'ofon Shunam nnang Adonija k'ọbada? Ira abira aphyem bi, ndọkha ọvaarbhon nnang-ẹ, mgba kẹ wọ ode ọgbaanotte kwaam kw'ideden. Mando kw'ira bi aphyem anang Abiyata kw'ode ọfọhnẹja, ttara Joab kw'ode nnwa kwa Zeruya!”
22 E o rei Salomão respondeu e disse à sua mãe: E por que pedes tu Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino; pois é meu irmão mais velho, sim para ele, e para o sacerdote Abiatar, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 Ọvaar Sọlọmọn ochekhi ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi bi: “Tte Ibinọkpaabyi ọnang-m ettuma, kaambi ode bi, ch'ẹbar-ọbar dọ, idikha Adonija oni akpen pẹ otzim otzera eho ch'odik nwa kw'ophyemi ma!
23 Então, o rei Salomão jurou pelo SENHOR, dizendo: Assim Deus me faça, e mais ainda, se não falou Adonias esta palavra contra a sua própria vida.
24 Odem nwa kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, kẹ kw'ọkk'aam aranga ottima bi gbuk, k'ẹvaar ch'otte kwaam Devid, obiro osi ẹnọmma chaam ebe, mach'ochekhi, bẹ akhaambi áfhu Adonija mayina!”
24 Agora, portanto, como vive o SENHOR, o qual me estabeleceu, e me pôs sobre o trono de Davi, o meu pai, e que tem feito para mim uma casa, segundo prometeu: Adonias será levado à morte neste dia.
25 Mando kw'ọvaar Sọlọmọn ọnangi Bẹnaya kw'ode nnwa kwa Jẹhoyada ẹfa, ọtza obun Adonija ofhu.
25 E o rei Salomão enviou pela mão de Benaia, o filho de Joiada; o qual arremeteu contra ele, de forma que ele morreu.
26 Ọvaarnọng oben Abiyata kw'ode ọfọhnẹja bi, “Kpa nnam k'iwoni sọ s'iwobh k'Anatọt. Kọ ọbaan bi, ape e. Yina, kaam kọ madẹdẹn kímfhu, okhuri bi, kọ atzini Ẹkkọhbhi ch'Echekhi ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ọyọhng, k'itzitzikha s'otte kwaam Devid, abira atzọkha ekkema k'ihem s'otte kwaam.”
26 E para Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Vai-te para Anatote, para os teus próprios campos; pois tu és digno de morte; mas, desta vez, não te levarei à morte, porque tu carregaste a Arca do SENHOR Deus adiante de Davi, o meu pai, e porquanto tu foste afligido em tudo o que meu pai estava aflito.
27 Mando kwa Sọlọmọn ọrọbh Abiyata k'ọtzọhm f'afọhnẹja p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi ka Shilo, okhuri ẹhọhmmọr ch'Ẹli, an-areng mẹ akhaama ẹjaakhi.
27 Assim, Salomão expulsou Abiatar do sacerdócio do SENHOR; para que ele pudesse cumprir a palavra do SENHOR, a qual ele falou a respeito da casa de Eli em Siló.
28 Mada ẹkkaabha nda epyiri Joab kw'okk'nttọhna ọkhaama ttara Adonija, okhiri Absalọm oji, ọrọbh ochina k'ikhira s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọbọkha abhik p'ijafọhnibe.
28 Então chegaram novas a Joabe; porque Joabe havia se desviado após Adonias, embora não tivesse se desviado após Absalão. E Joabe fugiu para o tabernáculo do SENHOR, e se agarrou aos chifres do altar.
29 Iwa bẹ agbaak ọvaar Sọlọmọn bi, Joab ọkk'ọrọbha ochina k'ikhira s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọtza owobha ọbaanga ijafọhnibe. Sọlọmọn ọnang Bẹnaya kw'ode nnwa kwa Jẹhoyada ẹfa bi, “Rọhng atza abun-ẹ afhu!”
29 E contaram ao rei Salomão que Joabe havia fugido para o tabernáculo do SENHOR; e, eis que ele está junto ao altar. Então, Salomão enviou Benaia, o filho de Joiada, dizendo: Vai, cai sobre ele.
30 Mando kwa Bẹnaya ochin k'ikhira s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọtza oben Joab bi, “Ọvaarnọng obeni bi, ‘Yin k'iyaan.’ ”
30 E Benaia veio até o tabernáculo do SENHOR, e disse-lhe: Assim diz o rei: Sai. E ele disse: Não; mas morrerei aqui. E Benaia trouxe novamente palavra ao rei, dizendo: Assim disse Joabe, e assim me respondeu.
31 Mando kw'ọvaarnọng obeni Bẹnaya bi, “Kọ si mach'obeni.” Bun-ẹ afhu, anọhng-ẹ, ifha ofona mẹ, kaam ọmaana ẹhọhmmọr chaam biphyir mọnaanga oponga-pyibha kw'izi s'anọng pa Joab ofhu.
31 E disse-lhe o rei: Faz como ele disse, e cai sobre ele, e sepulta-o; para que tu possas remover o sangue inocente que Joabe derramou de mim e da casa do meu pai.
32 Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ọ́nang-ẹ ettuma k'izi s'okk'obyengi, okhuri bi, kẹ otzim ọkkangkkaang ofhu ajinọng afa, k'ogbe kw'otte kwaam Devid on-orong. Bẹ anọng afa p'ade; Abnẹr kw'ode nnwa kwa Nẹr, obiro ode odenho kw'agbong-nọng p'Israẹl, ọmaana Amasa kw'ode nnwa kwa Jẹtẹr, obiro ode odenho kw'agbong-nọng pa Juda, ajibhi abira atzor-otzor ọtzam ayọhng-ẹ.
32 E o SENHOR devolverá o seu sangue sobre a sua própria cabeça, que caiu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele, e os matou com a espada, sem o conhecimento do meu pai Davi, a saber, Abner, o filho de Ner, capitão do exército de Israel, e Amasa, o filho de Jéter, capitão do exército de Judá.
33 Tte oponga-pyibha kw'izi sabẹ ọnana Joab ọmaana va pa va pẹ, k'eho. Yina, tte odidiri kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi owobha ttara Devid ọmaana va pa va pẹ, ọmaana ẹhọhmmọr ttara ẹvaar chẹ maa, ogbe ode.”
33 O sangue deles, portanto, retornará sobre a cabeça de Joabe, e sobre a cabeça da sua semente para sempre; mas sobre Davi, e sobre a sua semente, e sobre a sua casa, e sobre o seu trono, haverá paz do SENHOR para sempre.
34 Mando kwa Bẹnaya kw'ode nnwa Jẹhoyada ofon ọtza obun Joab ofhu, wa bẹ anọhng-ẹ k'ọhọhm kwẹ k'ibe s'anọng anarukhi.
34 Assim subiu Benaia, o filho de Joiada, e arremeteu contra ele, e o matou; e foi sepultado na sua própria casa no deserto.
35 Ọvaarnọng ọn-ọtzọkha Bẹnaya kw'ode nnwa kwa Jẹhoyada osi odenho kw'agbong-nọng, otzima otzera eho cha Joab, obiro ọtzọkha Zadọk kw'ode ọfọhnẹja otzera eho cha Abiyata.
35 E o rei colocou Benaia, o filho de Joiada, em seu lugar sobre o exército; e Zadoque, o sacerdote, o rei colocou no lugar de Abiatar.
36 Iwa ọvaarnọng ọtzọhm bẹ ayeri Shimeyi, oben-ẹ bi, “Kọ ibe ọdọdọk k'atza, si ọhọhm kw'aruk ka Jẹrusalẹm anang for sọ.
36 E o rei mandou chamar Simei, e disse-lhe: Edifica para ti uma casa em Jerusalém, e habita ali, e dali não vás para nenhum outro lugar.
37 Ronga k'odik-ọkka bi, ewu ch'ajek Ẹttẹri cha Kidrọn, ápe-ope e; izi sọ íbhakhi inan-ọ k'eho e.”
37 Porque sucederá que, no dia em que saíres, e atravessares o ribeiro de Cedrom, saberás com certeza que seguramente morrerás; o teu sangue estará sobre a tua própria cabeça.
38 Shimeyi obhina ọvaarnọng bi, “Odik kw'agbaakhi, ojibh-ojibh. Kaam ọtzọhmnọng kwọ ńsi-osi mach'itta ọvaarnọng kwaam ọgbaakhi.” Wa Shimeyi owobha ka Jẹrusalẹm k'ogbe-bhirada.
38 E Simei disse ao rei: O dizer é bom; como o meu senhor, o rei, disse, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 Okwu opyiri cho attaan, atzọhmnọng afa pa Shimeyi arọbh atzor Akish kw'ode nnwa kwa Maaka, obiro ode ọvaarnọng kwa Gat. Wa bẹ agbaak Shimeyi bi, “Atzọhmnọng pọ awobh ka Gat e.”
39 E sucedeu, ao fim de três anos, que dois dos servos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maaca, rei de Gate. E contaram a Simei, dizendo: Eis que os teus servos estão em Gate.
40 Mando kwa Shimeyi ovur ẹnyanyaang chẹ otza okhebha Akish ka Gat, oror atzọhmnọng pẹ ore. Shimeyi otzima atzọhmnọng pẹ ofona ka Gat, okhuna.
40 E Simei se levantou, e selou a sua mula, e foi a Gate ter com Aquis, para procurar os seus servos; e Simei foi, e trouxe os seus servos de Gate.
41 Mada Sọlọmọn ọbhaang bi, Shimeyi okk'obina ma Jẹrusalẹm ochina ka Gat maa okhuna,
41 E contaram a Salomão que Simei tinha ido de Jerusalém a Gate, e estava de volta.
42 ọvaarnọng oyeri Shimeyi, oben-ẹ bi, “Kọ arang kw'iwa nsi echekhi ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, mbiri ndọr-ọ itzọhng bi, ‘Ewu manda dani ch'atza ibe manda rani, ápe-ope e?’ Wa aben-m m'ewu nduma bi, ‘Odik kw'agbaakhi, ojibh-ojibh. Kaam ńhakha eho ọhakha.’
42 E o rei mandou chamar Simei, e lhe disse: Não te fiz jurar pelo SENHOR e protestei contigo, dizendo: Sabe por certo que, no dia em que tu saíres, e caminhares para qualquer lugar, que, seguramente, morrerás? E tu me disseste: A palavra que ouvi é boa.
43 Mbọng vọ osi yina ọnwọhngi kw'atzọk k'Ọvaar Ibinọkpaabyi kahokhi, eho kabira ahakha anang ọsana kwaam o?”
43 Por que, então não guardaste o juramento do SENHOR, e o mandamento com o qual que te ordenei?
44 Ọvaarnọng obiro oben Shimeyi bi, “Kọ arong m'ettem chọ itzama kpenamkpen s'iwa asi atzima atzor otte kwaam Devid kẹ. Ọvaar Ibinọkpaabyi ọ́nang-ọ ettuma k'itzama sọ.
44 Além disso, o rei disse a Simei: Tu conheces toda a iniquidade com a qual o teu coração está familiarizado, que tu fizeste a Davi, o meu pai; portanto o SENHOR devolverá a tua iniquidade sobre a tua própria cabeça;
45 Yina, ọvaar Sọlọmọn ọ́tzọkha ẹdaa, ẹvaar cha Devid ébe bi pyir k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi maa, ogbe ode.”
45 e o rei Salomão será bendito, e o trono de Davi será estabelecido diante do SENHOR para sempre.
46 Mando kw'ọvaarnọng ọnangi Bẹnaya kw'ode nnwa kwa Jẹhoyada ẹfa. Oyin k'iyaan ọtza obun Shimeyi, ofhu.
46 Assim, o rei ordenou Benaia, o filho de Joiada; o qual saiu, e arremeteu contra ele, de modo que morreu. E o reino foi estabelecido na mão de Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.