1 Reis 22

mfo (MFO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ka cho attaan, anọng p'Aram ọmaana p'Israẹl egbong karim.
1 Três anos se passaram sem lutas entre a Síria e Israel.
2 Yina, ka cho kw'ottong attaan, Jehoshaphat kw'ode ọvaarnọng kwa Juda ofona ọtza ore ọvaarnọng kw'Israẹl.
2 No terceiro ano, Josafá, rei de Judá, veio ter com o rei de Israel.
3 Ọvaar kw'Israẹl okk'akhaan-nọng pẹ obena bi, “Bọng karong bi, maman bọ ọkhaam Ramọt-Gilead o, yina, yan wọ kwa mosi, mọtzọkh-ẹ ka mbọhk s'ọvaarnọng kw'Aram?”
3 Este tinha dito aos seus servos: Sabeis porventura que Ramot de Galaad é nossa, e que nós temos descuidado de retomá-la do rei da Síria?
4 Mẹ wọ, ọn-ọbọbh Jehoshaphat bi, “Na atzọn-m abẹ mọtza orima Ramọt-Gilead abẹ o?”
4 E disse a Josafá; Queres vir comigo à guerra contra Ramot de Galaad? Josafá respondeu: Farei o que fizeres: meu povo fará o que fizer o teu, e minha cavalaria fará o que fizer a tua.
5 Yina, Jehoshaphat obiro oben ọvaarnọng kw'Israẹl bi, “Ochedendik ode bi, kọ ror ndọhna s'Ọvaar Ibinọkpaabyi.”
5 E continuando a falar ao rei de Israel, Josafá ajuntou: Consulta antes de tudo, eu te peço, o oráculo do Senhor.
6 Mando kw'ọvaarnọng kw'Israẹl oyeri asẹjaakhi p'apyiri anọng ẹnọhna, ọbọbh bẹ bi, “Ma nda nnima egbong ọmaana anọng pa Ramọt-Gilead ra a?”
6 O rei de Israel, tendo reunido os profetas, que eram em número de quatrocentos, perguntou-lhes: Devo eu ir atacar Ramot de Galaad, eu devo-me abster? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 Yina, Jehoshaphat ọbọbh bi, “Ọsẹjaakhi kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi owobh ma kwa mọfha ọdọhn o?”
7 Mas Josafá replicou: Haverá porventura algum outro profeta do Senhor por aqui, a quem possamos consultar?
8 Ọvaarnọng kw'Israẹl obhina Jehoshaphat bi, “Otzim ọm-ọkhaama ọsẹjaakhi wani kw'okpen Mikaya, kw'ode nnwa kwa Imla, kwa am-ọfha orenga ma kẹ ọdọhn Ọvaar Ibinọkpaabyi. Yina, kaam idik kọdaakhi okhuri bi, ẹjaakhi ẹkkakka ch'ekhuri kaam komosi.”
8 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda outro por quem poderíamos consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque ele não profetiza jamais o bem, e sim sempre o mal: é Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
9 Mando kw'ọvaarnọng kw'Israẹl oyeri ọkhaan-nọng kwẹ wani, oben bi, “Tzima Mikaya kw'ode nnwa kwa Imla, akwu m'ẹbaa nda.”
9 Chamou então o rei de Israel um eunuco e deu-lhe esta ordem: Traze-me aqui depressa Miquéias, filho de Jemla.
10 Iwa ọvaarnọng kw'Israẹl, ọmaana Jehoshaphat kw'ode ọvaarnọng kwa Juda, asi mvaar-nya sabẹ awobha k'avaargbera pabẹ, k'ibe sa bẹ am-awobha agwuma abọkpamọma, ọbaanga ẹbaakhamma cha Samariya. Asẹjaakhi biphyir am-asi ẹjaakhi ma bẹ k'itzitzikha.
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, sentaram cada um no seu trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Zẹdẹkaya kw'ode nnwa kwa Kenaana okk'akkonga otzima osi abhik, oben bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi bi, ‘Bọng dima bẹ arima anọng p'Aram abẹ maa, bọng adimi bẹ emeni biphyir.’ ”
11 Sedecias, filho de Canaana, fez para si uns chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: com estes chifres ferirás os sírios até que sejam exterminados.
12 Asẹjaakhi mbonggo biphyir am-asi ẹjaakhi nduma dani, aben bi, “Bọng nima Ramọt-Gilead abẹ, akhem-ẹ, kkeri Ọvaar Ibinọkpaabyi ọ́tzọkh-ẹ ọtzọkha okhe ọvaarnọng k'ọbọhk.”
12 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, dizendo: Sobe a Ramot de Galaad: serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade nas mãos do rei.
13 Ọkkaabh-ẹkkaabha kw'okk'ofona bi, ọtza oyeri Mikaya, oben-ẹ bi, “Kker e, asẹjaakhi mbonggo biphyir, asi ẹjaakhi ch'ekhema anang ọvaarnọng, ọbaan bi, kọ abira asi odem nwuma wani.”
13 Entretanto, o mensageiro que fora buscar Miquéias dizia-lhe: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Que o teu oráculo seja conforme o deles. Predize bom êxito.
14 Yina, Mikaya oben bi, “Odem nwa kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, kaam mgbaakh-ẹ odik obungikwẹ kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakh-m.”
14 Miquéias, porém, respondeu: Por Deus que eu só direi o que o Senhor me disser.
15 Mada opyiri, ọvaarnọng ọbọbh-ẹ bi, “Mikaya, na mọfha ọtza orima Ramọt-Gilead abẹ o?”
15 Quando ele se apresentou ao rei, este disse-lhe: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou não? Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
16 Ọvaarnọng oben-ẹ bi, “Igbe iphaang nọ sa kaam nsọ-ọ achekhi ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi bi, agbaakh-m odik-ọkka o?”
16 O rei disse-lhe: Quantas vezes será preciso conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
17 Mikaya on-obhina bi, “Kaam nne da anọng p'Israẹl biphyir araami ka mgbegbeho mach'arukhimaan p'ani okker-arukhimaan akhaam. Ọvaar Ibinọkpaabyi oben bi, ‘Anọng mba bẹ otzim-eden kakhaam. Tte ọnọng kpenamkpen ọbhana k'odidiri.’”
17 Ao que Miquéias respondeu: Vejo todo o Israel espalhado pelas montanhas como um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Essa gente não tem um guia; volte cada um em paz para a sua casa!
18 Ọvaarnọng kw'Israẹl oben Jehoshaphat bi, “Ira kọ ndimi mgbaakhi bi, ẹjaakhi ẹkkakka ch'ekhuri kaam komoso o?”
18 O rei de Israel disse a Josafá: Não te disse eu que ele nunca profetiza o bem, mas sempre o mal?
19 Mikaya ochina ororo oben bi, “Bhaanga atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi: kaam nne da Ọvaar Ibinọkpaabyi owobh ẹwọr k'ọvaar-gbera kwẹ, ttara ọhaabh f'owobh k'ẹrọng k'odimbọhk ttara kwabọhk kwẹ.
19 Miquéias replicou: Ouve o oráculo do Senhor: Eu, vi o Senhor sentado no seu trono e todo o exército dos céus ao redor dele, à direita e à esquerda.
20 Ọvaar Ibinọkpaabyi oben bi, ‘Anyi wọ ọbọhra Ahab ọfha ọtza orima Ramọt-Gilead abẹ, orenga mẹ ope?’ Ebhina ede ngọmi-ngọmi.
20 O Senhor disse: Quem seduzirá Acab, para que ele suba e pereça em Ramot de Galaad? Um disse uma coisa e outro, outra.
21 K'ekponga-nnam, egwugwuma efona ekwu ebe Ọvaar Ibinọkpaabyi k'itzitzikha eben bi, ‘Kaam mbọhr-ẹ ọbọhra.’
21 Então um espírito adiantou-se e apresentou-se diante do Senhor, dizendo: Eu irei seduzi-lo. O Senhor perguntou: De que modo?
22 “Ọvaar Ibinọkpaabyi ọbọbh bi, ‘Arenga yan?’
22 Ele respondeu: Irei e serei um espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isto, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
23 “Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'egwugwuma ch'ibhora ọbọhk ọtta ẹnwa asẹjaakhi pọ biphyir. Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ẹjaakhi ch'itzama s'ikhebh-ọ ọsa.”
23 O Senhor pôs um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes, mas é a tua perda que o Senhor decretou.
24 Mando kwa Zẹdẹkaya kw'ode nnwa kwa Kenaana obin ọtza obun Mikaya ọbọhk k'ohobem, ọbọbh bi, “Yan wọ kw'ira egwugwuma ch'efon k'Ọvaar Ibinọkpaabyi en-ette kaam ọbọhk ẹgbaak atzim ẹnang-ọ o?”
24 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar a ti?
25 Mikaya obhina bi, “Kọ áronga-oronga m'ewu nduma ch'arọbh bi, atza achubha k'ẹmaanggọ ẹtzaanga.”
25 Tu o verás, respondeu Miquéias, no dia em que fores de quarto em quarto para te esconder.
26 Ọvaarnọng kw'Israẹl ọnang ẹfa, oben bi, “Bọng dọhm Mikaya ọkpa nnam otzor Amọn kw'ode ọdabhi kw'odedenmon, ọmaana Joash kw'ode nnwa kw'ọvaarnọng
26 Então o rei de Israel ordenou: Prende Miquéias; leva-o à casa de Amon, governador da cidade, e de Joás, filho do rei.
27 bọng ben bi, ‘Ọvaarnọng obeni bi: bọng ahok ayi nwa ka mgbakkọhbh, bọng aning-ẹ ọchattọhk f'oyongi brẹd ọmaana asi anangi maa, ngwuna k'odidiri.’ ”
27 Dize-lhes: Esta é a ordem do rei: Metei este homem na prisão e alimentai-o com um pão de miséria, até que eu volte são e salvo.
28 Mikaya oben bi, “Idikha kọ akhun k'odidiri, mẹ wọ ode bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi ka khaam koreng ọgbaak atzim.” Obiro ọttara bi, “Bọng biphyir, bọng mmaanga atzim paam!”
28 Ao que respondeu Miquéias: Se voltares são e salvo, será um sinal de que o Senhor não falou por mim. E ajuntou: Ouvi, povo, tudo isso!
29 Mẹ wọ, ọvaarnọng kw'Israẹl, ọmaana Jehoshaphat kw'ode ọvaarnọng kwa Juda afona atza arima anọng pa Ramọt-Gilead abẹ.
29 O rei de Israel subiu com Josafá, rei de Judá, a Ramot de Galaad.
30 Ọvaarnọng kw'Israẹl oben Jehoshaphat bi, “Kaam ḿmona mkpa nndima nda egbong nda, yina, kọ fọra ẹvaarnya chọ.” Mando kwa ọvaarnọng kw'Israẹl obhon mkpa, ọtza egbong.
30 Disse-lhe: Vou disfarçar-me para ir ao combate; tu, porém, conserva as tuas vestes. E o rei de Israel disfarçou-se antes de entrar em combate.
31 Ode cha ọvaarnọng kw'Aram okk'adenho pẹ p'akpaar pa nnyanyaang mmindọr, anọng ẹrọbh obhiri jobh obhiri afa, ẹfa ọnanga bi, “Bọng ọnọng ọdọdọk, ọkhar-ọkhara obiro ọbar-ọbar o, abẹ karima, oyongi ọvaarnọng kw'Israẹl.”
31 Ora, o rei da Síria tinha dado aos seus trinta e dois chefes de carros a seguinte ordem: Não atacareis ninguém, pequeno ou grande, mas unicamente o rei de Israel.
32 Mada adenho p'akpaar pa nnyanyaang mmindọr are Jehoshaphat, bẹ achibhi bi, “K'odik-ọkka, ọvaarnọng kw'Israẹl wọ ma e.” Mando kwa bẹ abhakhi bi bẹ arim-ẹ abẹ. Yina, Jehoshaphat ọn-ọkpẹbh ẹmọng.
32 Os chefes de carros, tendo visto Josafá, disseram entre si: Aquele é seguramente o rei de Israel. E o atacaram. Josafá soltou o seu grito {de guerra},
33 Mada adenho p'akpaar pa nnyanyaang mmindọr an-atzini bi, ọvaarnọng kw'Israẹl arang, bẹ akwọbh-ẹ okhukhubh.
33 e os chefes de carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
34 Yina, ọtta-ayuk wani ọn-ọkhọmikha ọtta oyuk, kw'oreng k'ọphaangi kw'ẹkhọma dani ch'egbongkpo py'ọfọr, okhum ọvaarnọng kw'Israẹl. Mando kw'ọvaarnọng obeni ọyaar-ọkpaar kwẹ kwa nnyanyaang mmindọr bi, “Bhakhi ọkpaar, atzim-m abina m'egbongdam, kkeri bẹ akk'aam ọttọhk amuma.”
34 Nesse momento, estirando um homem o seu arco ao acaso, feriu o rei de Israel entre as junturas da couraça. O rei disse ao condutor de seu carro: Volta a rédea, leva-me para fora do campo de batalha, porque estou ferido.
35 Wa egbong nda ewobh k'ewu obungichẹ. Bẹ atzọkha ọvaarnọng abe idumsẹ m'ọkpaar kwa nnyanyaang okkeri itzitzikha k'Aram. Izi s'ifon k'ọttọhk f'omum ibyengi m'ibhokhi s'ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr maa, m'ẹchọhkha, ope.
35 Mas o combate foi naquele dia tão violento, que o rei teve que ficar de pé em seu carro diante dos sírios. Morreu ao cair da tarde. O sangue corria de sua ferida e inundava o seu carro.
36 Okwu opyiri ma nchọhkhabọhk, bẹ agwon ẹmọng k'ibhingabe s'arim-egbong p'Israẹl aben bi, “Ojinọng kpenamkpen ọkpa nnam ọbhana k'obhon kwẹ. Ojinọng kpenamkpen ọrọhng ọbhana k'ẹkhọma chẹ e!”
36 Ao pôr-do-sol, ouviu-se um clamor que corria por todo o exército: Volte cada um para a sua cidade e para a sua casa!
37 Iwa ọvaarnọng ope, bẹ atzim-ẹ akhuna akwu anọhnga ka Samariya.
37 Morreu o rei! Levaram-no para Samaria e enterraram-no ali.
38 Bẹ atza agbobhi ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr, k'esipe dani cha Samariya (kẹ da azaza am-agbobha asi), mpfa mbiri nttaakhi izi sẹ, atzor mach'atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi akk'ẹjaakhi asa.
38 Quando lavaram o carro na piscina de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, e as prostitutas banhavam-se ali, conforme o oráculo do Senhor.
39 Idik idọdọk s'ẹvaar ch'Ahab, attar idik s'osi biphyir, ẹvaar-ttọhmma ch'osi otzima ekpo macha nnyiha odokha, ọmaana idedenmon s'osi igaangi, bẹ akkẹri sẹ ka nnwẹr kw'itzamadik s'ikhuri avaarnọng p'Israẹl.
39 O resto da história de Acab, suas ações, o palácio de marfim que construiu, as cidades que edificou, tudo isso se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
40 Wa Ahab ope otzor ab'otte. Ahaziya kw'ode nnwa kwẹ on-okwu ọdabh ẹvaar.
40 Acab adormeceu com os seus pais, e seu filho Ocozias sucedeu-lhe no trono.
41 Iwa Jehoshaphat kw'ode nnwa kw'Asa okwu ode ọvaarnọng kwa Juda, ka cho kw'ottong anna kw'Ahab okk'ọvaarnọng kw'Israẹl ọda.
41 No quarto ano de Acab, rei de Israel, Josafá, filho de Asa, tornou-se rei de Judá.
42 Wa Jehoshaphat ode ọvaarnọng k'ogbe kw'ode cho ẹrọbh obhiri chi, ọdabh Jẹrusalẹm ka cho ẹrọbh obhiri azen. Wa ọkka okpen Azuba, kw'ode nnwa kwa Shilhi.
42 Tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Azuba, filha de Salai.
43 Wa osi odik kpenamkpen otzor-otzor k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, otzor ka ndọkhi s'otte Asa, sẹ kotten oji. Yina, wa okpokpobhabe f'ọyaankpa kọvọhkhi, anọng mba am-achina ororo asi njafọhni, abira akwọmi insẹns m'obe mva.
43 Andou em todos os caminhos de Asa, seu pai, e não se desviou deles. Fez o que é bom aos olhos do Senhor.
44 Wa Jehoshaphat obiro oruk k'odidiri ttara ọvaarnọng kw'Israẹl.
44 Todavia, não desapareceram os lugares altos, onde o povo continuava sacrificando e queimando incenso.
45 Idik idọdọk s'ẹvaar cha Jehoshaphat, idik s'osi ọmaana mgbong sẹ s'orim, bẹ akkẹri sẹ ka nnwẹr kw'itzamadik s'ikhuri avaarnọng pa Juda.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 Wa ọvọhkhi akhapa p'azaza p'ijinọng p'iwa arikhi m'ẹkhọma nda biphyir, k'ogbe kw'otte Asa, ọkk'ọpa.
46 O resto da história de Josafá, seus grandes feitos e suas campanhas, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Judá.
47 M'ogbe nwuma, wa ọvaarnọng k'Edom kode. Ọdabhi-ẹkhọma wọ iwa ode ọvaarnọng.
47 Expulsou da terra as prostitutas {sagradas} que ainda restavam do tempo de seu pai.
48 Wa Jehoshaphat osi akpaar p'asi pa Tarshish k'ọhaabh p'om-otzima ọtza odebh gol k'Ophir. Yina, wa bẹ kayaari atza ibe, bẹ atzem k'Ẹziyọn-Gẹbẹr.
48 Não havia então rei em Edom, mas um governador que exercia as funções de rei.
49 M'ogbe nwuma, Ahaziya kw'ode nnwa kw'Ahab oben Jehoshaphat bi, “Tte ajinọng paam ayaar akpaar ttara ajinọng pọ.” Jehoshaphat obhum.
49 Josafá construiu um navio de Társis para ir buscar ouro em Ofir. Mas não pôde ir, porque o seu navio naufragou em Asiongaber.
50 Iwa Jehoshaphat ope otzor ab'otte, bẹ anọhng-ẹ k'odedenmon kwa Devid kw'ode otte. Jehoram kw'ode nnwa kwẹ on-okwu ọdabh ẹvaar.
50 Ocozias, filho de Acab, disse a Josafá: Deixa os meus servos embarcar com os teus. Mas Josafá não quis.
51 Iwa Ahaziya kw'ode nnwa kw'Ahab okwu ode ọvaarnọng kw'Israẹl ka Samariya ka cho afa, ka cho kw'ottong cho chi obhiri afa pa Jehoshaphat okk'ọvaarnọng ọda ka Juda.
51 Josafá adormeceu com os seus pais, e foi sepultado com eles na cidade de Davi. Seu filho Jorão sucedeu-lhe no trono.
52 Wa osi itzama k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, okhuri da otzori ka ndọkhi s'otte ọmaana ọkka ttara ka ndọkhi sa Jẹroboam kw'ode nnwa kwa Nẹbat, kw'osi anọng p'Israẹl asi ẹkhọngkwuri.
52 No décimo sétimo ano de Josafá, rei de Judá, Ocozias, filho de Acab, tornou-se rei de Israel em Samaria, e reinou dois anos sobre Israel.
53 Wa ọhak eho obiro okpobha Baal, mach'iwa otte ọkk'ọsa, ojemi ittem-dọkhiji s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'anọng p'Israẹl.
53 Fez o mal aos olhos do Senhor: seguiu os caminhos de seu pai e de sua mãe, e de Jeroboão, filho de Nabat, que tinha arrastado Israel ao pecado.
54 — ausente —
54 Prestou culto a Baal e prostrou-se diante dele, provocando desse modo a cólera do Senhor, Deus de Israel, como o fizera seu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.