1 Reis 22
mfo (MFO) vs NTLH
1 Ka cho attaan, anọng p'Aram ọmaana p'Israẹl egbong karim.
1 Durante os dois anos seguintes houve paz entre Israel e a Síria.
2 Yina, ka cho kw'ottong attaan, Jehoshaphat kw'ode ọvaarnọng kwa Juda ofona ọtza ore ọvaarnọng kw'Israẹl.
2 Mas, no terceiro ano, Josafá, rei de Judá, foi visitar o rei Acabe, de Israel.
3 Ọvaar kw'Israẹl okk'akhaan-nọng pẹ obena bi, “Bọng karong bi, maman bọ ọkhaam Ramọt-Gilead o, yina, yan wọ kwa mosi, mọtzọkh-ẹ ka mbọhk s'ọvaarnọng kw'Aram?”
3 Acabe perguntou aos seus oficiais: — Por que é que nós não fizemos nada para tomar de volta do rei da Síria a cidade de Ramote-Gileade? Vocês sabem que aquela cidade é nossa!
4 Mẹ wọ, ọn-ọbọbh Jehoshaphat bi, “Na atzọn-m abẹ mọtza orima Ramọt-Gilead abẹ o?”
4 Então ele perguntou ao rei Josafá: — Você vai comigo atacar Ramote? Josafá respondeu: — Quando você estiver pronto para a batalha, eu também estarei; e assim também os meus soldados e a minha cavalaria.
5 Yina, Jehoshaphat obiro oben ọvaarnọng kw'Israẹl bi, “Ochedendik ode bi, kọ ror ndọhna s'Ọvaar Ibinọkpaabyi.”
5 Mas primeiro vamos consultar a Deus, o Senhor .
6 Mando kw'ọvaarnọng kw'Israẹl oyeri asẹjaakhi p'apyiri anọng ẹnọhna, ọbọbh bẹ bi, “Ma nda nnima egbong ọmaana anọng pa Ramọt-Gilead ra a?”
6 Aí Acabe mandou chamar os profetas , que eram uns quatrocentos, e perguntou: — Devo atacar a cidade de Ramote ou não? Eles responderam: — Ataque, pois Deus lhe dará a vitória.
7 Yina, Jehoshaphat ọbọbh bi, “Ọsẹjaakhi kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi owobh ma kwa mọfha ọdọhn o?”
7 Mas Josafá perguntou: — Não existe aqui mais nenhum profeta para nós consultarmos o
8 Ọvaarnọng kw'Israẹl obhina Jehoshaphat bi, “Otzim ọm-ọkhaama ọsẹjaakhi wani kw'okpen Mikaya, kw'ode nnwa kwa Imla, kwa am-ọfha orenga ma kẹ ọdọhn Ọvaar Ibinọkpaabyi. Yina, kaam idik kọdaakhi okhuri bi, ẹjaakhi ẹkkakka ch'ekhuri kaam komosi.”
8 Acabe respondeu: — Existe outro, que se chama Micaías, filho de Inla. Mas eu tenho ódio dele porque nunca — Não fale desse jeito! — disse Josafá.
9 Mando kw'ọvaarnọng kw'Israẹl oyeri ọkhaan-nọng kwẹ wani, oben bi, “Tzima Mikaya kw'ode nnwa kwa Imla, akwu m'ẹbaa nda.”
9 Então Acabe chamou um oficial e mandou que ele fosse imediatamente buscar Micaías.
10 Iwa ọvaarnọng kw'Israẹl, ọmaana Jehoshaphat kw'ode ọvaarnọng kwa Juda, asi mvaar-nya sabẹ awobha k'avaargbera pabẹ, k'ibe sa bẹ am-awobha agwuma abọkpamọma, ọbaanga ẹbaakhamma cha Samariya. Asẹjaakhi biphyir am-asi ẹjaakhi ma bẹ k'itzitzikha.
10 Os dois reis, usando as suas roupas reais, estavam sentados nos seus tronos, numa praça que ficava perto da entrada do portão de Samaria; e todos os profetas estavam profetizando em frente deles.
11 Zẹdẹkaya kw'ode nnwa kwa Kenaana okk'akkonga otzima osi abhik, oben bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi bi, ‘Bọng dima bẹ arima anọng p'Aram abẹ maa, bọng adimi bẹ emeni biphyir.’ ”
11 Um dos profetas, chamado Zedequias, filho de Quenaana, fez uns chifres de ferro e disse a Acabe: — O que o
12 Asẹjaakhi mbonggo biphyir am-asi ẹjaakhi nduma dani, aben bi, “Bọng nima Ramọt-Gilead abẹ, akhem-ẹ, kkeri Ọvaar Ibinọkpaabyi ọ́tzọkh-ẹ ọtzọkha okhe ọvaarnọng k'ọbọhk.”
12 E todos os profetas profetizaram a mesma coisa. Eles diziam: — Marche contra a cidade de Ramote, que o senhor, ó rei, vencerá. O
13 Ọkkaabh-ẹkkaabha kw'okk'ofona bi, ọtza oyeri Mikaya, oben-ẹ bi, “Kker e, asẹjaakhi mbonggo biphyir, asi ẹjaakhi ch'ekhema anang ọvaarnọng, ọbaan bi, kọ abira asi odem nwuma wani.”
13 Enquanto isso, o oficial que tinha ido buscar Micaías disse a ele: — Todos os outros profetas profetizaram que o rei terá sucesso. É melhor que você faça o mesmo.
14 Yina, Mikaya oben bi, “Odem nwa kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, kaam mgbaakh-ẹ odik obungikwẹ kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakh-m.”
14 Porém Micaías respondeu: — Juro pelo
15 Mada opyiri, ọvaarnọng ọbọbh-ẹ bi, “Mikaya, na mọfha ọtza orima Ramọt-Gilead abẹ o?”
15 Quando Micaías chegou ao lugar onde estava o rei Acabe, este perguntou: — Micaías, o rei Josafá e eu devemos atacar a cidade de Ramote ou não? Micaías respondeu: — Ataque, pois o senhor, ó rei, vencerá. O
16 Ọvaarnọng oben-ẹ bi, “Igbe iphaang nọ sa kaam nsọ-ọ achekhi ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi bi, agbaakh-m odik-ọkka o?”
16 Mas Acabe disse: — Quando você falar comigo em nome do
17 Mikaya on-obhina bi, “Kaam nne da anọng p'Israẹl biphyir araami ka mgbegbeho mach'arukhimaan p'ani okker-arukhimaan akhaam. Ọvaar Ibinọkpaabyi oben bi, ‘Anọng mba bẹ otzim-eden kakhaam. Tte ọnọng kpenamkpen ọbhana k'odidiri.’”
17 Micaías respondeu: — Vejo o exército de Israel espalhado pelos morros como ovelhas sem pastor. E o
18 Ọvaarnọng kw'Israẹl oben Jehoshaphat bi, “Ira kọ ndimi mgbaakhi bi, ẹjaakhi ẹkkakka ch'ekhuri kaam komoso o?”
18 Então Acabe disse a Josafá: — Eu não disse que para mim ele nunca profetiza coisas boas? Ele sempre diz alguma coisa ruim!
19 Mikaya ochina ororo oben bi, “Bhaanga atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi: kaam nne da Ọvaar Ibinọkpaabyi owobh ẹwọr k'ọvaar-gbera kwẹ, ttara ọhaabh f'owobh k'ẹrọng k'odimbọhk ttara kwabọhk kwẹ.
19 Micaías continuou: — Agora escute o que o
20 Ọvaar Ibinọkpaabyi oben bi, ‘Anyi wọ ọbọhra Ahab ọfha ọtza orima Ramọt-Gilead abẹ, orenga mẹ ope?’ Ebhina ede ngọmi-ngọmi.
20 Ele perguntou: “Quem enganará Acabe para que ele vá a Ramote e seja morto lá?” Alguns anjos disseram uma coisa, e outros disseram outra,
21 K'ekponga-nnam, egwugwuma efona ekwu ebe Ọvaar Ibinọkpaabyi k'itzitzikha eben bi, ‘Kaam mbọhr-ẹ ọbọhra.’
21 até que um espírito se apresentou e disse: “Eu enganarei Acabe.”
22 “Ọvaar Ibinọkpaabyi ọbọbh bi, ‘Arenga yan?’
22 E Deus perguntou: “Como?”, e o espírito respondeu: “Eu irei e farei com que todos os profetas de Acabe digam mentiras.” Então Deus ordenou: “Vá e engane Acabe. Você conseguirá.”
23 “Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'egwugwuma ch'ibhora ọbọhk ọtta ẹnwa asẹjaakhi pọ biphyir. Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ẹjaakhi ch'itzama s'ikhebh-ọ ọsa.”
23 E Micaías terminou, dizendo a Acabe: — O senhor está vendo agora que Deus fez com que todos estes seus profetas mentissem. Mas ele resolveu que vai acontecer uma desgraça com o senhor, ó rei.
24 Mando kwa Zẹdẹkaya kw'ode nnwa kwa Kenaana obin ọtza obun Mikaya ọbọhk k'ohobem, ọbọbh bi, “Yan wọ kw'ira egwugwuma ch'efon k'Ọvaar Ibinọkpaabyi en-ette kaam ọbọhk ẹgbaak atzim ẹnang-ọ o?”
24 Então o profeta Zedequias chegou perto de Micaías, deu um tapa na cara dele e perguntou: — Quando foi que o Espírito do
25 Mikaya obhina bi, “Kọ áronga-oronga m'ewu nduma ch'arọbh bi, atza achubha k'ẹmaanggọ ẹtzaanga.”
25 — Você descobrirá isso quando entrar em algum quarto dos fundos, tentando se esconder! — respondeu Micaías.
26 Ọvaarnọng kw'Israẹl ọnang ẹfa, oben bi, “Bọng dọhm Mikaya ọkpa nnam otzor Amọn kw'ode ọdabhi kw'odedenmon, ọmaana Joash kw'ode nnwa kw'ọvaarnọng
26 Aí o rei Acabe deu a seguinte ordem a um dos seus oficiais: — Prenda Micaías e o leve a Amom, o governador da cidade, e ao príncipe Joás.
27 bọng ben bi, ‘Ọvaarnọng obeni bi: bọng ahok ayi nwa ka mgbakkọhbh, bọng aning-ẹ ọchattọhk f'oyongi brẹd ọmaana asi anangi maa, ngwuna k'odidiri.’ ”
27 Diga a eles que o joguem na cadeia e o ponham a pão e água até que eu volte são e salvo.
28 Mikaya oben bi, “Idikha kọ akhun k'odidiri, mẹ wọ ode bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi ka khaam koreng ọgbaak atzim.” Obiro ọttara bi, “Bọng biphyir, bọng mmaanga atzim paam!”
28 Micaías exclamou: — Se o senhor, ó rei, voltar em paz, então, de fato, o E disse também: — Todos aqui deem atenção àquilo que eu profetizei!
29 Mẹ wọ, ọvaarnọng kw'Israẹl, ọmaana Jehoshaphat kw'ode ọvaarnọng kwa Juda afona atza arima anọng pa Ramọt-Gilead abẹ.
29 Assim o rei Acabe, de Israel, e o rei Josafá, de Judá, foram atacar a cidade de Ramote-Gileade.
30 Ọvaarnọng kw'Israẹl oben Jehoshaphat bi, “Kaam ḿmona mkpa nndima nda egbong nda, yina, kọ fọra ẹvaarnya chọ.” Mando kwa ọvaarnọng kw'Israẹl obhon mkpa, ọtza egbong.
30 Acabe disse a Josafá: — Quando formos entrar na batalha, eu vou me disfarçar, mas você use as suas roupas de rei. E assim o rei de Israel entrou disfarçado na batalha.
31 Ode cha ọvaarnọng kw'Aram okk'adenho pẹ p'akpaar pa nnyanyaang mmindọr, anọng ẹrọbh obhiri jobh obhiri afa, ẹfa ọnanga bi, “Bọng ọnọng ọdọdọk, ọkhar-ọkhara obiro ọbar-ọbar o, abẹ karima, oyongi ọvaarnọng kw'Israẹl.”
31 O rei da Síria havia mandado que os trinta e dois capitães dos seus carros de guerra não atacassem ninguém, a não ser o rei de Israel.
32 Mada adenho p'akpaar pa nnyanyaang mmindọr are Jehoshaphat, bẹ achibhi bi, “K'odik-ọkka, ọvaarnọng kw'Israẹl wọ ma e.” Mando kwa bẹ abhakhi bi bẹ arim-ẹ abẹ. Yina, Jehoshaphat ọn-ọkpẹbh ẹmọng.
32 Por isso, quando viram o rei Josafá, pensaram que ele era o rei de Israel e foram atacá-lo. Mas Josafá gritou,
33 Mada adenho p'akpaar pa nnyanyaang mmindọr an-atzini bi, ọvaarnọng kw'Israẹl arang, bẹ akwọbh-ẹ okhukhubh.
33 e aí eles viram que aquele não era o rei de Israel e pararam de atacá-lo.
34 Yina, ọtta-ayuk wani ọn-ọkhọmikha ọtta oyuk, kw'oreng k'ọphaangi kw'ẹkhọma dani ch'egbongkpo py'ọfọr, okhum ọvaarnọng kw'Israẹl. Mando kw'ọvaarnọng obeni ọyaar-ọkpaar kwẹ kwa nnyanyaang mmindọr bi, “Bhakhi ọkpaar, atzim-m abina m'egbongdam, kkeri bẹ akk'aam ọttọhk amuma.”
34 No entanto, um soldado sírio atirou uma flecha que por acaso atingiu o rei Acabe entre as juntas da sua armadura . Então ele gritou para o condutor do seu carro: — Fui ferido! Dê a volta e me leve para fora da batalha!
35 Wa egbong nda ewobh k'ewu obungichẹ. Bẹ atzọkha ọvaarnọng abe idumsẹ m'ọkpaar kwa nnyanyaang okkeri itzitzikha k'Aram. Izi s'ifon k'ọttọhk f'omum ibyengi m'ibhokhi s'ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr maa, m'ẹchọhkha, ope.
35 Enquanto a batalha ficava cada vez mais forte, seguraram o rei Acabe de pé no seu carro de guerra, de frente para os sírios. O sangue dele escorria do seu ferimento para o fundo do carro, e à tarde ele morreu.
36 Okwu opyiri ma nchọhkhabọhk, bẹ agwon ẹmọng k'ibhingabe s'arim-egbong p'Israẹl aben bi, “Ojinọng kpenamkpen ọkpa nnam ọbhana k'obhon kwẹ. Ojinọng kpenamkpen ọrọhng ọbhana k'ẹkhọma chẹ e!”
36 Ao pôr do sol, foi dada ao exército dos israelitas a seguinte ordem: — Que cada homem volte para a sua própria região e para a sua cidade!
37 Iwa ọvaarnọng ope, bẹ atzim-ẹ akhuna akwu anọhnga ka Samariya.
37 E assim morreu o rei Acabe. O seu corpo foi levado para Samaria e sepultado.
38 Bẹ atza agbobhi ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr, k'esipe dani cha Samariya (kẹ da azaza am-agbobha asi), mpfa mbiri nttaakhi izi sẹ, atzor mach'atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi akk'ẹjaakhi asa.
38 E, quando lavaram o carro dele na represa de Samaria, os cachorros lamberam o seu sangue, e as prostitutas se lavaram naquela água, como o Senhor Deus tinha dito que ia acontecer.
39 Idik idọdọk s'ẹvaar ch'Ahab, attar idik s'osi biphyir, ẹvaar-ttọhmma ch'osi otzima ekpo macha nnyiha odokha, ọmaana idedenmon s'osi igaangi, bẹ akkẹri sẹ ka nnwẹr kw'itzamadik s'ikhuri avaarnọng p'Israẹl.
39 Todas as outras coisas que o rei Acabe fez e também uma descrição do seu palácio enfeitado de marfim e todas as cidades que ele construiu, tudo isso está escrito na História dos Reis de Israel .
40 Wa Ahab ope otzor ab'otte. Ahaziya kw'ode nnwa kwẹ on-okwu ọdabh ẹvaar.
40 Quando Acabe morreu, o seu filho Acazias ficou no lugar dele como rei.
41 Iwa Jehoshaphat kw'ode nnwa kw'Asa okwu ode ọvaarnọng kwa Juda, ka cho kw'ottong anna kw'Ahab okk'ọvaarnọng kw'Israẹl ọda.
41 No quarto ano do reinado de Acabe em Israel, Josafá, filho de Asa, se tornou rei de Judá
42 Wa Jehoshaphat ode ọvaarnọng k'ogbe kw'ode cho ẹrọbh obhiri chi, ọdabh Jẹrusalẹm ka cho ẹrọbh obhiri azen. Wa ọkka okpen Azuba, kw'ode nnwa kwa Shilhi.
42 com a idade de trinta e cinco anos. Ele governou em Jerusalém vinte e cinco anos. A sua mãe se chamava Azuba e era filha de Sili.
43 Wa osi odik kpenamkpen otzor-otzor k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, otzor ka ndọkhi s'otte Asa, sẹ kotten oji. Yina, wa okpokpobhabe f'ọyaankpa kọvọhkhi, anọng mba am-achina ororo asi njafọhni, abira akwọmi insẹns m'obe mva.
43 Como Asa, o seu pai, havia feito antes dele, Josafá fez o que o Senhor Deus considerava certo.
44 Wa Jehoshaphat obiro oruk k'odidiri ttara ọvaarnọng kw'Israẹl.
44 Mas os lugares pagãos de adoração não foram destruídos, e neles o povo continuou a oferecer sacrifícios e a queimar incenso.
45 Idik idọdọk s'ẹvaar cha Jehoshaphat, idik s'osi ọmaana mgbong sẹ s'orim, bẹ akkẹri sẹ ka nnwẹr kw'itzamadik s'ikhuri avaarnọng pa Juda.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 Wa ọvọhkhi akhapa p'azaza p'ijinọng p'iwa arikhi m'ẹkhọma nda biphyir, k'ogbe kw'otte Asa, ọkk'ọpa.
46 Todas as outras coisas que Josafá fez, toda a sua coragem e as suas batalhas estão escritas na História dos Reis de Judá .
47 M'ogbe nwuma, wa ọvaarnọng k'Edom kode. Ọdabhi-ẹkhọma wọ iwa ode ọvaarnọng.
47 Ele acabou com todos os prostitutos e prostitutas que serviam nos altares pagãos que ainda haviam ficado desde o tempo de Asa, o seu pai.
48 Wa Jehoshaphat osi akpaar p'asi pa Tarshish k'ọhaabh p'om-otzima ọtza odebh gol k'Ophir. Yina, wa bẹ kayaari atza ibe, bẹ atzem k'Ẹziyọn-Gẹbẹr.
48 O país de Edom não tinha rei e era governado por um governador nomeado pelo rei de Judá.
49 M'ogbe nwuma, Ahaziya kw'ode nnwa kw'Ahab oben Jehoshaphat bi, “Tte ajinọng paam ayaar akpaar ttara ajinọng pọ.” Jehoshaphat obhum.
49 O rei Josafá construiu grandes navios para navegarem até a terra de Ofir e trazerem ouro; mas eles se quebraram em Eziom-Geber e nunca chegaram a navegar.
50 Iwa Jehoshaphat ope otzor ab'otte, bẹ anọhng-ẹ k'odedenmon kwa Devid kw'ode otte. Jehoram kw'ode nnwa kwẹ on-okwu ọdabh ẹvaar.
50 Então Acazias, filho de Acabe, ofereceu os seus marinheiros para viajarem junto com os marinheiros de Josafá, mas ele não quis.
51 Iwa Ahaziya kw'ode nnwa kw'Ahab okwu ode ọvaarnọng kw'Israẹl ka Samariya ka cho afa, ka cho kw'ottong cho chi obhiri afa pa Jehoshaphat okk'ọvaarnọng ọda ka Juda.
51 Josafá morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis, na Cidade de Davi , e o seu filho Jeorão ficou no lugar dele como rei.
52 Wa osi itzama k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, okhuri da otzori ka ndọkhi s'otte ọmaana ọkka ttara ka ndọkhi sa Jẹroboam kw'ode nnwa kwa Nẹbat, kw'osi anọng p'Israẹl asi ẹkhọngkwuri.
52 No ano dezessete do reinado de Josafá em Judá, Acazias, filho de Acabe, se tornou rei de Israel e governou dois anos em Samaria.
53 Wa ọhak eho obiro okpobha Baal, mach'iwa otte ọkk'ọsa, ojemi ittem-dọkhiji s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'anọng p'Israẹl.
53 Ele pecou contra Deus, seguindo o mau exemplo do seu pai Acabe, da sua mãe Jezabel e do rei Jeroboão, que havia feito o povo de Israel pecar.
54 — ausente —
54 Acazias adorou e serviu o deus Baal e, como o seu pai havia feito antes dele, fez com que o Senhor , o Deus de Israel, ficasse irado .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.