1 Reis 22

mfo (MFO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ka cho attaan, anọng p'Aram ọmaana p'Israẹl egbong karim.
1 Três anos se passaram sem haver guerra entre Síria e Israel.
2 Yina, ka cho kw'ottong attaan, Jehoshaphat kw'ode ọvaarnọng kwa Juda ofona ọtza ore ọvaarnọng kw'Israẹl.
2 Porém, no terceiro ano, Josafá, rei de Judá, foi visitar o rei de Israel.
3 Ọvaar kw'Israẹl okk'akhaan-nọng pẹ obena bi, “Bọng karong bi, maman bọ ọkhaam Ramọt-Gilead o, yina, yan wọ kwa mosi, mọtzọkh-ẹ ka mbọhk s'ọvaarnọng kw'Aram?”
3 Este perguntou aos seus servos: — Vocês não sabem que Ramote-Gileade é nossa, e nós ficamos quietos e não a tiramos das mãos do rei da Síria?
4 Mẹ wọ, ọn-ọbọbh Jehoshaphat bi, “Na atzọn-m abẹ mọtza orima Ramọt-Gilead abẹ o?”
4 Então perguntou a Josafá: — Você vai comigo à batalha contra Ramote-Gileade? Josafá respondeu ao rei de Israel: — Sou como você é, o meu povo é como o seu povo, e os meus cavalos são como os seus cavalos.
5 Yina, Jehoshaphat obiro oben ọvaarnọng kw'Israẹl bi, “Ochedendik ode bi, kọ ror ndọhna s'Ọvaar Ibinọkpaabyi.”
5 Josafá disse mais ao rei de Israel: — Consulte primeiro a palavra do
6 Mando kw'ọvaarnọng kw'Israẹl oyeri asẹjaakhi p'apyiri anọng ẹnọhna, ọbọbh bẹ bi, “Ma nda nnima egbong ọmaana anọng pa Ramọt-Gilead ra a?”
6 Então o rei de Israel reuniu os profetas, cerca de quatrocentos homens, e lhes perguntou: — Devo ir e lutar contra Ramote-Gileade ou devo me conter? Eles responderam: — Vá, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 Yina, Jehoshaphat ọbọbh bi, “Ọsẹjaakhi kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi owobh ma kwa mọfha ọdọhn o?”
7 Mas Josafá perguntou: — Não há aqui ainda algum profeta do
8 Ọvaarnọng kw'Israẹl obhina Jehoshaphat bi, “Otzim ọm-ọkhaama ọsẹjaakhi wani kw'okpen Mikaya, kw'ode nnwa kwa Imla, kwa am-ọfha orenga ma kẹ ọdọhn Ọvaar Ibinọkpaabyi. Yina, kaam idik kọdaakhi okhuri bi, ẹjaakhi ẹkkakka ch'ekhuri kaam komosi.”
8 O rei de Israel respondeu a Josafá: — Há um ainda, por meio de quem podemos consultar o Josafá disse: — O rei não deveria falar assim.
9 Mando kw'ọvaarnọng kw'Israẹl oyeri ọkhaan-nọng kwẹ wani, oben bi, “Tzima Mikaya kw'ode nnwa kwa Imla, akwu m'ẹbaa nda.”
9 Então o rei de Israel chamou um oficial e disse: — Traga-me depressa Micaías, filho de Inlá.
10 Iwa ọvaarnọng kw'Israẹl, ọmaana Jehoshaphat kw'ode ọvaarnọng kwa Juda, asi mvaar-nya sabẹ awobha k'avaargbera pabẹ, k'ibe sa bẹ am-awobha agwuma abọkpamọma, ọbaanga ẹbaakhamma cha Samariya. Asẹjaakhi biphyir am-asi ẹjaakhi ma bẹ k'itzitzikha.
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam assentados, cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, numa eira à entrada do portão da cidade de Samaria; e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Zẹdẹkaya kw'ode nnwa kwa Kenaana okk'akkonga otzima osi abhik, oben bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi bi, ‘Bọng dima bẹ arima anọng p'Aram abẹ maa, bọng adimi bẹ emeni biphyir.’ ”
11 Zedequias, filho de Quenaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: — Assim diz o
12 Asẹjaakhi mbonggo biphyir am-asi ẹjaakhi nduma dani, aben bi, “Bọng nima Ramọt-Gilead abẹ, akhem-ẹ, kkeri Ọvaar Ibinọkpaabyi ọ́tzọkh-ẹ ọtzọkha okhe ọvaarnọng k'ọbọhk.”
12 Todos os profetas profetizaram assim, dizendo: — Suba a Ramote-Gileade! Você triunfará! O
13 Ọkkaabh-ẹkkaabha kw'okk'ofona bi, ọtza oyeri Mikaya, oben-ẹ bi, “Kker e, asẹjaakhi mbonggo biphyir, asi ẹjaakhi ch'ekhema anang ọvaarnọng, ọbaan bi, kọ abira asi odem nwuma wani.”
13 O mensageiro que tinha ido chamar Micaías falou-lhe, dizendo: — Eis que as palavras dos profetas a uma voz predizem coisas boas para o rei. Portanto, que a sua palavra seja como a palavra de um deles; fale o que é bom.
14 Yina, Mikaya oben bi, “Odem nwa kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, kaam mgbaakh-ẹ odik obungikwẹ kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakh-m.”
14 Micaías respondeu: — Tão certo como vive o
15 Mada opyiri, ọvaarnọng ọbọbh-ẹ bi, “Mikaya, na mọfha ọtza orima Ramọt-Gilead abẹ o?”
15 Quando ele chegou à presença do rei, este lhe perguntou: — Micaías, devemos ir a Ramote-Gileade para a batalha ou devemos nos conter? Ele respondeu: — Vá! Você triunfará! O
16 Ọvaarnọng oben-ẹ bi, “Igbe iphaang nọ sa kaam nsọ-ọ achekhi ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi bi, agbaakh-m odik-ọkka o?”
16 O rei lhe disse: — Quantas vezes devo fazer você jurar que não me fale a não ser a verdade em nome do
17 Mikaya on-obhina bi, “Kaam nne da anọng p'Israẹl biphyir araami ka mgbegbeho mach'arukhimaan p'ani okker-arukhimaan akhaam. Ọvaar Ibinọkpaabyi oben bi, ‘Anọng mba bẹ otzim-eden kakhaam. Tte ọnọng kpenamkpen ọbhana k'odidiri.’”
17 Então Micaías disse: — Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor. E o
18 Ọvaarnọng kw'Israẹl oben Jehoshaphat bi, “Ira kọ ndimi mgbaakhi bi, ẹjaakhi ẹkkakka ch'ekhuri kaam komoso o?”
18 Então o rei de Israel disse a Josafá: — Eu não disse a você que a meu respeito ele não profetiza o que é bom, mas somente o que é mau?
19 Mikaya ochina ororo oben bi, “Bhaanga atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi: kaam nne da Ọvaar Ibinọkpaabyi owobh ẹwọr k'ọvaar-gbera kwẹ, ttara ọhaabh f'owobh k'ẹrọng k'odimbọhk ttara kwabọhk kwẹ.
19 Micaías prosseguiu: — Portanto, ouça a palavra do
20 Ọvaar Ibinọkpaabyi oben bi, ‘Anyi wọ ọbọhra Ahab ọfha ọtza orima Ramọt-Gilead abẹ, orenga mẹ ope?’ Ebhina ede ngọmi-ngọmi.
20 Então o Senhor perguntou: “Quem enganará Acabe, para que vá e seja morto em Ramote-Gileade?” E um dizia uma coisa, e outro dizia outra coisa.
21 K'ekponga-nnam, egwugwuma efona ekwu ebe Ọvaar Ibinọkpaabyi k'itzitzikha eben bi, ‘Kaam mbọhr-ẹ ọbọhra.’
21 Então um espírito saiu, se apresentou diante do Senhor e disse: “Eu o enganarei.” O Senhor perguntou: “Como?”
22 “Ọvaar Ibinọkpaabyi ọbọbh bi, ‘Arenga yan?’
22 Ele respondeu: “Sairei e serei um espírito mentiroso na boca de todos os profetas do rei.” Então o Senhor disse: “Você conseguirá enganá-lo. Vá e faça assim.”
23 “Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'egwugwuma ch'ibhora ọbọhk ọtta ẹnwa asẹjaakhi pọ biphyir. Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ẹjaakhi ch'itzama s'ikhebh-ọ ọsa.”
23 E agora eis que o Senhor pôs esse espírito mentiroso na boca de todos estes seus profetas e o Senhor declarou que um mal vai lhe acontecer.
24 Mando kwa Zẹdẹkaya kw'ode nnwa kwa Kenaana obin ọtza obun Mikaya ọbọhk k'ohobem, ọbọbh bi, “Yan wọ kw'ira egwugwuma ch'efon k'Ọvaar Ibinọkpaabyi en-ette kaam ọbọhk ẹgbaak atzim ẹnang-ọ o?”
24 Então Zedequias, filho de Quenaana, chegou, deu uma bofetada em Micaías e perguntou: — Por onde é que passou o Espírito do
25 Mikaya obhina bi, “Kọ áronga-oronga m'ewu nduma ch'arọbh bi, atza achubha k'ẹmaanggọ ẹtzaanga.”
25 Micaías respondeu: — Eis que você o verá no dia em que estiver correndo de quarto em quarto, tentando se esconder!
26 Ọvaarnọng kw'Israẹl ọnang ẹfa, oben bi, “Bọng dọhm Mikaya ọkpa nnam otzor Amọn kw'ode ọdabhi kw'odedenmon, ọmaana Joash kw'ode nnwa kw'ọvaarnọng
26 Então o rei de Israel disse: — Prenda Micaías e leve-o de volta a Amom, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
27 bọng ben bi, ‘Ọvaarnọng obeni bi: bọng ahok ayi nwa ka mgbakkọhbh, bọng aning-ẹ ọchattọhk f'oyongi brẹd ọmaana asi anangi maa, ngwuna k'odidiri.’ ”
27 E diga: “Assim diz o rei: Metam este homem na cadeia e o ponham a pão e água, até que eu volte em paz.”
28 Mikaya oben bi, “Idikha kọ akhun k'odidiri, mẹ wọ ode bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi ka khaam koreng ọgbaak atzim.” Obiro ọttara bi, “Bọng biphyir, bọng mmaanga atzim paam!”
28 Micaías disse: — Se o rei de fato voltar em paz, é porque o E acrescentou: — Que todos os povos ouçam isto!
29 Mẹ wọ, ọvaarnọng kw'Israẹl, ọmaana Jehoshaphat kw'ode ọvaarnọng kwa Juda afona atza arima anọng pa Ramọt-Gilead abẹ.
29 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, foram atacar Ramote-Gileade.
30 Ọvaarnọng kw'Israẹl oben Jehoshaphat bi, “Kaam ḿmona mkpa nndima nda egbong nda, yina, kọ fọra ẹvaarnya chọ.” Mando kwa ọvaarnọng kw'Israẹl obhon mkpa, ọtza egbong.
30 O rei de Israel disse a Josafá: — Eu vou me disfarçar e entrar no combate, mas você use os seus trajes reais. E assim o rei de Israel se disfarçou e entrou no combate.
31 Ode cha ọvaarnọng kw'Aram okk'adenho pẹ p'akpaar pa nnyanyaang mmindọr, anọng ẹrọbh obhiri jobh obhiri afa, ẹfa ọnanga bi, “Bọng ọnọng ọdọdọk, ọkhar-ọkhara obiro ọbar-ọbar o, abẹ karima, oyongi ọvaarnọng kw'Israẹl.”
31 Ora, o rei da Síria havia ordenado aos trinta e dois capitães dos seus carros de guerra que não lutassem nem contra pequeno nem contra grande, mas somente contra o rei de Israel.
32 Mada adenho p'akpaar pa nnyanyaang mmindọr are Jehoshaphat, bẹ achibhi bi, “K'odik-ọkka, ọvaarnọng kw'Israẹl wọ ma e.” Mando kwa bẹ abhakhi bi bẹ arim-ẹ abẹ. Yina, Jehoshaphat ọn-ọkpẹbh ẹmọng.
32 Quando os capitães dos carros viram Josafá, disseram: — Aquele certamente é o rei de Israel. E se dirigiram até ele para o atacar. Porém Josafá gritou.
33 Mada adenho p'akpaar pa nnyanyaang mmindọr an-atzini bi, ọvaarnọng kw'Israẹl arang, bẹ akwọbh-ẹ okhukhubh.
33 Quando os capitães dos carros de guerra viram que não era o rei de Israel, deixaram de persegui-lo.
34 Yina, ọtta-ayuk wani ọn-ọkhọmikha ọtta oyuk, kw'oreng k'ọphaangi kw'ẹkhọma dani ch'egbongkpo py'ọfọr, okhum ọvaarnọng kw'Israẹl. Mando kw'ọvaarnọng obeni ọyaar-ọkpaar kwẹ kwa nnyanyaang mmindọr bi, “Bhakhi ọkpaar, atzim-m abina m'egbongdam, kkeri bẹ akk'aam ọttọhk amuma.”
34 Então um homem entesou o arco e, atirando ao acaso, atingiu o rei de Israel por entre as juntas da sua armadura. Então o rei Acabe disse ao condutor do seu carro: — Dê a volta e leve-me para fora do combate, porque estou gravemente ferido.
35 Wa egbong nda ewobh k'ewu obungichẹ. Bẹ atzọkha ọvaarnọng abe idumsẹ m'ọkpaar kwa nnyanyaang okkeri itzitzikha k'Aram. Izi s'ifon k'ọttọhk f'omum ibyengi m'ibhokhi s'ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr maa, m'ẹchọhkha, ope.
35 A batalha se intensificou naquele dia. Quanto ao rei, seguraram-no em pé no seu carro de guerra de frente para os sírios, mas à tarde ele morreu. O sangue corria da ferida para o fundo do carro.
36 Okwu opyiri ma nchọhkhabọhk, bẹ agwon ẹmọng k'ibhingabe s'arim-egbong p'Israẹl aben bi, “Ojinọng kpenamkpen ọkpa nnam ọbhana k'obhon kwẹ. Ojinọng kpenamkpen ọrọhng ọbhana k'ẹkhọma chẹ e!”
36 Ao pôr do sol, fez-se ouvir um grito pelo acampamento, que dizia: — Cada um para a sua cidade, e cada um para a sua terra!
37 Iwa ọvaarnọng ope, bẹ atzim-ẹ akhuna akwu anọhnga ka Samariya.
37 Morto o rei, levaram-no a Samaria, onde o sepultaram.
38 Bẹ atza agbobhi ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr, k'esipe dani cha Samariya (kẹ da azaza am-agbobha asi), mpfa mbiri nttaakhi izi sẹ, atzor mach'atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi akk'ẹjaakhi asa.
38 Quando lavaram o carro de guerra junto à cisterna de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, segundo a palavra que o Senhor tinha dito; as prostitutas banharam-se naquelas águas.
39 Idik idọdọk s'ẹvaar ch'Ahab, attar idik s'osi biphyir, ẹvaar-ttọhmma ch'osi otzima ekpo macha nnyiha odokha, ọmaana idedenmon s'osi igaangi, bẹ akkẹri sẹ ka nnwẹr kw'itzamadik s'ikhuri avaarnọng p'Israẹl.
39 Quanto aos demais atos de Acabe, a tudo o que fez, ao palácio de marfim que construiu e a todas as cidades que edificou, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Israel?
40 Wa Ahab ope otzor ab'otte. Ahaziya kw'ode nnwa kwẹ on-okwu ọdabh ẹvaar.
40 Assim, Acabe morreu, e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
41 Iwa Jehoshaphat kw'ode nnwa kw'Asa okwu ode ọvaarnọng kwa Juda, ka cho kw'ottong anna kw'Ahab okk'ọvaarnọng kw'Israẹl ọda.
41 Josafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano do reinado de Acabe, rei de Israel.
42 Wa Jehoshaphat ode ọvaarnọng k'ogbe kw'ode cho ẹrọbh obhiri chi, ọdabh Jẹrusalẹm ka cho ẹrọbh obhiri azen. Wa ọkka okpen Azuba, kw'ode nnwa kwa Shilhi.
42 Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Azuba e era filha de Sili.
43 Wa osi odik kpenamkpen otzor-otzor k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, otzor ka ndọkhi s'otte Asa, sẹ kotten oji. Yina, wa okpokpobhabe f'ọyaankpa kọvọhkhi, anọng mba am-achina ororo asi njafọhni, abira akwọmi insẹns m'obe mva.
43 Josafá andou em todos os caminhos de Asa, seu pai; não se desviou deles e fez o que era reto aos olhos do Senhor .
44 Wa Jehoshaphat obiro oruk k'odidiri ttara ọvaarnọng kw'Israẹl.
44 Os lugares altos, porém, não foram destruídos; neles, o povo ainda oferecia sacrifícios e queimava incenso.
45 Idik idọdọk s'ẹvaar cha Jehoshaphat, idik s'osi ọmaana mgbong sẹ s'orim, bẹ akkẹri sẹ ka nnwẹr kw'itzamadik s'ikhuri avaarnọng pa Juda.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 Wa ọvọhkhi akhapa p'azaza p'ijinọng p'iwa arikhi m'ẹkhọma nda biphyir, k'ogbe kw'otte Asa, ọkk'ọpa.
46 Quanto aos demais atos de Josafá, ao poder que mostrou e como guerreou, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Judá?
47 M'ogbe nwuma, wa ọvaarnọng k'Edom kode. Ọdabhi-ẹkhọma wọ iwa ode ọvaarnọng.
47 Também exterminou da terra os restantes dos prostitutos cultuais que ficaram nos dias de Asa, seu pai.
48 Wa Jehoshaphat osi akpaar p'asi pa Tarshish k'ọhaabh p'om-otzima ọtza odebh gol k'Ophir. Yina, wa bẹ kayaari atza ibe, bẹ atzem k'Ẹziyọn-Gẹbẹr.
48 Nessa época não havia rei em Edom, porém somente um governador.
49 M'ogbe nwuma, Ahaziya kw'ode nnwa kw'Ahab oben Jehoshaphat bi, “Tte ajinọng paam ayaar akpaar ttara ajinọng pọ.” Jehoshaphat obhum.
49 Josafá fez grandes navios, para irem a Ofir em busca de ouro; porém não foram, porque os navios se quebraram em Eziom-Geber.
50 Iwa Jehoshaphat ope otzor ab'otte, bẹ anọhng-ẹ k'odedenmon kwa Devid kw'ode otte. Jehoram kw'ode nnwa kwẹ on-okwu ọdabh ẹvaar.
50 Então Acazias, filho de Acabe, disse a Josafá: — Deixe que os meus servos naveguem com os seus. Porém Josafá não quis.
51 Iwa Ahaziya kw'ode nnwa kw'Ahab okwu ode ọvaarnọng kw'Israẹl ka Samariya ka cho afa, ka cho kw'ottong cho chi obhiri afa pa Jehoshaphat okk'ọvaarnọng ọda ka Juda.
51 Josafá morreu e foi sepultado na Cidade de Davi, seu pai; e Jeorão, seu filho, reinou em seu lugar.
52 Wa osi itzama k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, okhuri da otzori ka ndọkhi s'otte ọmaana ọkka ttara ka ndọkhi sa Jẹroboam kw'ode nnwa kwa Nẹbat, kw'osi anọng p'Israẹl asi ẹkhọngkwuri.
52 Acazias, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria, no décimo sétimo ano do reinado de Josafá, rei de Judá; e reinou dois anos sobre Israel.
53 Wa ọhak eho obiro okpobha Baal, mach'iwa otte ọkk'ọsa, ojemi ittem-dọkhiji s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'anọng p'Israẹl.
53 Fez o que era mau aos olhos do Senhor , pois andou nos caminhos de seu pai, bem como nos caminhos de sua mãe e nos caminhos de Jeroboão, filho de Nebate, que levou Israel a pecar.
54 — ausente —
54 Ele serviu a Baal, e o adorou, como o seu pai havia feito antes dele, provocando o Senhor , Deus de Israel, à ira.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.