1 Reis 21
mfo (MFO) vs NTLH
1 K'ogbe mẹ, iwa ọkhaam odik kw'otto kw'okhuri owoni kwa grep kwa Nabọt kw'ofon Jẹzrẹl. Wa owoni nwa owobh k'obhon kwa Jẹzrẹl ọbaanga ẹvaar-ttọhmma ch'Ahab, kw'ode ọvaarnọng kwa Samariya.
1 Depois disso, aconteceu o seguinte: Acabe, rei de Samaria , tinha um palácio em Jezreel. Perto desse palácio havia uma plantação de uvas que pertencia a um homem chamado Nabote.
2 Iwa ewu dani Ahab oben Nabọt bi, “Mada owoni kwọ kwa grep owobh ọbaanga ẹvaar-ttọhmma chaam, tte ndọkh-ẹ ifha ndima nsi owoni kw'ekpo ẹdọdọk. Kaam ńnang-ọ owoni kwa grep kw'ojibhi ọtzam, kaambi obiro ọdaakh-ọ bi, akpẹ-ẹ okpe, kaam ndebh-odebh k'ẹphya kpenamkpen ch'owoni nwa ope.”
2 Certo dia Acabe disse a Nabote: — Dê-me a sua plantação de uvas. Ela fica perto do meu palácio, e eu quero aproveitar o terreno para fazer uma horta. Em troca, eu lhe darei uma plantação de uvas melhor do que a sua ou, se você preferir, eu pagarei um preço justo por ela.
3 Yina, iwa Nabọt obhina Ahab bi, “Ọvaar Ibinọkpaabyi oningi okher bi, kaam ndọkha ekkema ch'ab'otte paam, nnang-ọ.”
3 — Esta plantação de uvas é uma herança dos meus antepassados! — respondeu Nabote. — Que o Senhor Deus me livre de entregá-la ao senhor!
4 Iwa Ahab otzima ofor-dọhbha ọmaana idọdọkhi ọbhana, okhuri da Nabọt kw'ofon Jẹzrẹl, okk'obena bi, “Kaam kọ ekkema ch'ab'otte paam, kínnang.” Ahab ọtza oyima k'ebin okkeri echumi, obiro obhum ọchattọhk ochichi.
4 Acabe foi para casa aborrecido e com raiva por causa do que Nabote tinha dito. Ele se deitou na cama, virado para a parede, e não quis comer nada.
5 Mada Jẹzẹbẹl kw'ode kwanọng kwẹ okwu, ọbọbh-ẹ bi, “Ode yan kwa for idọhbh-ọ mando o? Ode yan kwa abhumi ọchattọhk o?”
5 Então a sua esposa Jezabel foi falar com ele e perguntou: — Por que você está assim aborrecido? Por que não quer comer?
6 Ahab obhin-ẹ bi, “Kaam mbeni Nabọt kw'ofon Jẹzrẹl bi, ‘Kpe-m owoni kwọ kwa grep, idikha ọdaakh-ọ, kaam ńnang-ọ owoni ọdọdọk ndima ndera kwọ.’ Yina, kẹ obeni bi, ‘Kaam kọ owoni kwaam kwa grep kínnang.’ ”
6 Ele respondeu: — É por causa do que Nabote me falou. Eu lhe disse que queria comprar a sua plantação de uvas ou então, se ele preferisse, eu lhe daria outra em troca. Mas Nabote me disse que não me daria a sua plantação.
7 Jẹzẹbẹl, kw'ode kwanọng kwẹ, oben bi, “Kọ arang ade ọvaarnọng kw'anọng p'Israẹl o? Bina achi ọchattọhk! Awobha k'ottem-daamiji. Kaam ńdọkha owoni nwuma kwa grep kwa Nabọt kw'ofon Jẹzrẹl, ọtzọkha nnang-ọ.”
7 Então Jezabel disse a Acabe, o seu marido: — Afinal de contas, você é o rei ou não é? Levante-se, anime-se e coma! Eu darei a você a plantação de uvas de Nabote, o homem de Jezreel!
8 Iwa kwanọng nwa otzima che ch'Ahab ọkkẹr nkkaabha, ottima ẹnọhna ch'Ahab ma nkkaabha nna, ọtzọhm ochena adenho ọmaana adedennọng, p'arukhi k'odedenmon wani ttara Nabọt.
8 Então ela escreveu algumas cartas em nome de Acabe e carimbou-as com o anel-sinete dele e as mandou para as autoridades e para os líderes de Jezreel.
9 Ọkkẹr ma nkkaabha nna bi,
9 As cartas diziam o seguinte: “Mandem avisar que vai haver um dia de jejum, reúnam todo o povo e ponham Nabote no lugar de honra.
10 Bọng atzọkha akpararinọng afa ahok ẹwọr akkeri Nabọt itzitzikha, tte anọng mba afa abubh-ẹ idik aben bi, kẹ okk'Ibinọkpaabyi ọmaana ọvaarnọng ọsaakhi. Ofona mẹ, bọng dim-ẹ ayin k'iyaan atzọbh-ẹ atza afhẹ-ẹ.”
10 Ponham sentados na frente dele dois homens de mau caráter para acusarem Nabote de ter amaldiçoado a Deus e ao rei. Depois levem Nabote para fora da cidade e o matem a pedradas.”
11 Iwa adenho ọmaana adedennọng mba p'arukhi k'odedenmon wani ttara Nabọt, asi atzor k'ẹkkaabha cha Jẹzẹbẹl ọkk'ọkkẹra ọtzọhm bẹ.
11 Os líderes e as autoridades de Jezreel fizeram o que Jezabel havia ordenado.
12 Bẹ asi ẹjaakhi ch'ọchattọhk otzitzim, atzọkha ẹwọr-wobha ch'ẹbar-odik k'ottem kw'anọng, anang Nabọt.
12 Eles mandaram avisar que ia haver um dia de jejum, reuniram o povo e puseram Nabote no lugar de honra.
13 Mando kw'akpararinọng mba afa akwu awobha ẹwọr akkeri Nabọt itzitzikha. Bẹ abubh-ẹ idik m'itzitzikha s'anọng, am-aben bi, “Nabọt okk'Ibinọkpaabyi ọmaana ọvaarnọng ọsaakhi e.” Mẹ wọ, bẹ atzọkh-ẹ atzima ayin k'iyaan s'odedenmon, atzọbh-ẹ atza afhẹ-ẹ.
13 Então, diante do povo, os dois homens de mau caráter acusaram Nabote de haver amaldiçoado a Deus e ao rei. E assim ele foi levado para fora da cidade e morto a pedradas.
14 Iwa bẹ atzọhm ẹkkaabha anang Jẹzẹbẹl bi, “Bẹ akk'Nabọt atza atzọbha, afhẹ-ẹ e.”
14 Depois mandaram dizer a Jezabel: — Nabote foi morto a pedradas.
15 Jẹzẹbẹl ọbhaang ẹkkaabha nda bi kpaar bi, bẹ akk'Nabọt atza atzọbha afhẹ-ẹ, oben Ahab bi, “Bina atza atzọkha owoni kwa grep kwa Nabọt kw'ofon Jẹzrẹl, kw'obhum-ọ okpekpe, akhaama. Kẹ k'akpen dọk kode, ọkk'ọpa e.”
15 Logo que Jezabel recebeu o recado, disse a Acabe: — Nabote morreu. Agora vá e tome posse da plantação de uvas que ele não quis vender a você.
16 Mada Ahab ọbhaang bi Nabọt ọkk'ọpa, obina ochina k'owoni kwa grep kwa Nabọt kw'ofon Jẹzrẹl bi, ọtza ọtzọkh-ẹ ọkhaama.
16 Logo que soube que Nabote estava morto, Acabe foi até a plantação de uvas e tomou posse dela.
17 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaak Elija, kw'ofon Tishbe atzim oben bi:
17 Então o Senhor Deus disse a Elias, o profeta de Tisbé:
18 “Rọhng atza akhebha Ahab kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl, kw'ode ọdabhi ka Samariya. Kẹ owobh k'owoni kwa grep kwa Nabọt bi, ọtza ọtzọkha owoni nwuma ọkhaama.
18 — Vá falar com Acabe, rei de Israel, que mora na cidade de Samaria. Você o achará em Jezreel, na plantação de uvas de Nabote. Ele foi até lá para tomar posse dela.
19 Kọ ben-ẹ bi, ‘Ma wọ ode odik kw'ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi: Kọ akk'ọnọng afha, atzọkha ọttọhk fẹ. M'ibe nnuma sa mpfa nttaakhi izi sa Nabọt, mẹ kwa mpfa ḿbiri ńttaakhi izi sọ, k'odik-ọkka, izi sọ e!’ ”
19 Diga a Acabe que eu, o Senhor , estou dizendo a ele: “Você mata o homem e ainda fica com a propriedade dele?” Diga a Acabe que o que eu estou dizendo é isto: “No mesmo lugar onde os cachorros lamberam o sangue de Nabote, eles lamberão o seu próprio sangue.”
20 Ahab on-oben Elija bi, “Ode bi kọ ọttattaanga-nọng kwaam, akk'aam arora are o!”
20 Quando Acabe viu Elias, perguntou: — Você já me achou, meu inimigo? Elias respondeu: — Achei, sim, porque você se entregou completamente a fazer o que o
21 Ọvaar Ibinọkpaabyi oben bi, ‘Kaam ńnang-ọ ọmmamma. Kaam ndimi va pa va pọ, mbiri ndimi okponga-nnam-nwa kw'ijinọng kpenamkpen k'ẹhọhmmọr ch'Ahab k'Israẹl, ode obira, obira kode.
21 Por isso, ele lhe diz: “Eu vou fazer com que a desgraça caia sobre você. Vou acabar com você e vou me livrar de todos os homens da sua família, tanto os jovens como os velhos.
22 Kaam ńsi ẹhọhmmọr chọ éde mach'ẹhọhmmọr cha Jẹroboam, kw'ode nnwa kwa Nẹbat, ọmaana ẹhọhmmọr cha Baasha kw'ode nnwa Ahija, okhuri da kọ akk'ittem-dọhkhiji saam ajemi, abira atzima anọng p'Israẹl eden bẹ asi ẹkhọngkwuri.’
22 Vou fazer com a sua família o mesmo que fiz com a família do rei Jeroboão, filho de Nebate, e com a família de Baasa, filho de Aías. Pois você levou o povo de Israel a pecar, e isso me provocou e me fez ficar irado .”
23 “Odik okhuri Jẹzẹbẹl, Ọvaar Ibinọkpaabyi obeni bi, ‘Mpfa ńttaakhi izi sa Jẹzẹbẹl k'echumi cha Jẹzrẹl.’
23 Elias continuou, dizendo: — E, quanto a Jezabel, o
24 “Ọnọng kpenamkpen kw'ode kw'Ahab kw'ópe k'odedenmon, mpfa rọ ńchẹ-ẹ, attẹrẹ k'ẹrọng ábira áchi ọnọng kw'ópe m'ẹkhọma nda.”
24 Os parentes dela que morrerem na cidade serão comidos pelos cachorros, e os que morrerem no campo serão comidos pelos urubus.
25 (Wa ọnọng otzim ọm-ọda, kw'okpe for sẹ ọnang ebibya k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, mach'Ahab, kwa Jẹzẹbẹl kw'ode kwanọng kwẹ, ọchọhm.
25 (Não houve ninguém que tivesse se entregado tão completamente a fazer coisas erradas, que não agradam ao Senhor , como fez Acabe. E tudo ele fez por sugestão da sua esposa Jezabel.
26 Wa osi idik s'ikpukhi anọng maa, om-okpobha akha, mach'anọng p'Amọr, p'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi okhubhi k'itzitzikha s'anọng p'Israẹl.)
26 Acabe cometeu os pecados mais vergonhosos, adorando ídolos, como haviam feito os amorreus, o povo que o Senhor havia expulsado do país conforme o povo de Israel tinha ido avançando.)
27 Mada Ahab ọbhaang atzim mba, ọbọkha ọbara fa for ọjaakhi, ọfọra abara-bina obiro otzim ọchattọhk. Oyima ttara abara-bina, obiro orenga ttara nkwu-osisi ọkhọri.
27 Quando Elias acabou de falar, Acabe rasgou as suas roupas, jogou-as longe e vestiu uma roupa de pano grosseiro. Ele não comia nada, dormia em cima de panos grosseiros e andava triste e abatido.
28 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaak Elija kw'ofon Tishbe atzim bi:
28 Então o Senhor Deus disse ao profeta Elias:
29 “Kọ akk'odem ara kw'Ahab on-okhom for sẹ, ka kaam k'itzitzikha o? Da okk'for okhoma, kaam ọmmamma dọk kíndọhm k'ogbe kwẹ. Yina, kaam ńnang ẹhọhmmọr chẹ ọmmamma k'ogbe kwa nnwa kwẹ ọdabh.”
29 — Você viu como Acabe se tem humilhado diante de mim? Já que ele está fazendo isso, não será durante a vida dele que vou trazer a desgraça que prometi. Será durante a vida do filho dele que eu vou fazer cair a desgraça sobre a família de Acabe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.