1 Reis 1
mfo (MFO) vs ARA
1 Iwa ọvaar Devid ọkk'ọn-ọtzama maa, chibhi da bẹ abubh-ẹ nnọhnmakpa, chua kẹ ọbọhk kotte.
1 Sendo o rei Davi já velho e entrado em dias, envolviam-no com roupas, porém não se aquecia.
2 Mẹ wọ, atzọhmnọng pẹ aben-ẹ bi, “Tte moror ominanwa wani kw'ówobha ttara ọvaarnọng, obiro okker-ẹ. Tte ominanwa nwa oyima ọbaang-ẹ, ifha chua otte itta ọvaarnọng kwaman ọbọhk.”
2 Então, lhe disseram os seus servos: Procure-se para o rei, nosso senhor, uma jovem donzela, que esteja perante o rei, e tenha cuidado dele, e durma nos seus braços, para que o rei, nosso senhor, se aqueça.
3 Mando kwa bẹ arori ominanwa kw'ojibh-ojibh makhọra Israẹl, bẹ atza are Abishag kw'ofon Shunam atzim-ẹ akwu achena ọvaarnọng.
3 Procuraram, pois, por todos os limites de Israel uma jovem formosa; acharam Abisague, sunamita, e a trouxeram ao rei.
4 Wa ominanwa nwa ojibhi kwanọng oyongi-oyongi, okkeri ọvaarnọng obiro owobha ttar-ẹ. Yina, wa ọvaarnọng kẹ abẹ koyim.
4 A jovem era sobremaneira formosa; cuidava do rei e o servia, porém o rei não a possuiu.
5 Iwa Adonija, nnwa kwa Hagit ọmaana Devid, otzim for sẹ osi ẹmma, oben bi, “Kaam wọ ńde ọvaarnọng.” Mando kw'ofon ọtza ọtzọkha akpaar pa nnyanyaang mmindọr ọmaana ayaari-nnyanyaang, okwu ọttara k'ajinọng arọbh afa obhiri jobh, p'arọbh-ẹ k'itzitzikha.
5 Então, Adonias, filho de Hagite, se exaltou e disse: Eu reinarei. Providenciou carros, e cavaleiros, e cinquenta homens que corressem adiante dele.
6 (Iwa otte kẹ eden kọkpa k'ogbe manda wani bi, ọbọbh-ẹ bi, “Kọ asi yan asi mando?” Wa kẹ ojibhi odikkobh oyongi-oyongi, obiro otzor Absalọm nnam k'otte.)
6 Jamais seu pai o contrariou, dizendo: Por que procedes assim? Além disso, era ele de aparência mui formosa e nascera depois de Absalão.
7 Iwa Adonija okwu ọkhaama nttọhna ttara Joab kw'ode nnwa kwa Zeruya, ọmaana Abiyata kw'ode ọfọhnẹja, p'abẹ-ẹ mbọhk ka nnam.
7 Entendia-se ele com Joabe, filho de Zeruia, e com Abiatar, o sacerdote, que, seguindo-o, o ajudavam.
8 Yina, Zadọk kw'ode ọfọhnẹja, ọmaana Bẹnaya kw'ode nnwa kwa Jẹhoyada, ọmaana Natan kw'ode ọsẹjaakhi, ọmaana Shimeyi, ọmaana Reyi, ttara abaabhi pa Devid, bẹ Adonija abẹ katzọni.
8 Porém Zadoque, o sacerdote, e Benaia, filho de Joiada, e Natã, o profeta, e Simei, e Reí, e os valentes que Davi tinha não apoiavam Adonias.
9 Adonija otzima arukhimaan, ọmaana abhaam ttara abhaamva adimpẹ p'ajibhi for osi njafọhni, k'ọtza kwa Zohẹlẹt ọbaanga Ẹn-Rogẹl. Obher votte pẹ biphyir, p'ade va p'ijinọng p'ọvaarnọng, ttara akhaan-nọng p'ọvaarnọng biphyir p'afon Juda.
9 Imolou Adonias ovelhas, e bois, e animais cevados, junto à pedra de Zoelete, que está perto da fonte de Rogel, e convidou todos os seus irmãos, os filhos do rei, e todos os homens de Judá, servos do rei,
10 Yina, iwa Natan kw'ode ọsẹjaakhi, kobheri. Bẹnaya ọmaana abaabhi akkakka, kaambi Sọlọmọn kw'ode ọgbaanotte wọ, kobiro obher.
10 porém a Natã, profeta, e a Benaia, e os valentes, e a Salomão, seu irmão, não convidou.
11 Mẹ wọ, Natan oben Batshẹba kw'ode ọkka kwa Sọlọmọn bi, “Kọ atzima abhaanga bi, Adonija kw'ode nnwa kwa Hagit, ọkk'ọvaarnọng ọda o? Yina, itta kwaman Devid odik nwa, korong.
11 Então, disse Natã a Bate-Seba, mãe de Salomão: Não ouviste que Adonias, filho de Hagite, reina e que nosso senhor, Davi, não o sabe?
12 Mẹ wọ, tte kaam ndọhn-ọ eden ch'afha akkaana akpen pa kọ kaam, ọmaana pa nnwa kwọ Sọlọmọn.
12 Vem, pois, e permite que eu te dê um conselho, para que salves a tua vida e a de Salomão, teu filho.
13 Rọhng m'ẹbaa nda atza akhebha ọvaar Devid aben-ẹ bi, ‘Itta ọvaarnọng kwaam, kọ arang achekhi anang kaam ọtzọhmnọng kwọ bi: “K'odik-ọkka, nnwa kwọ Sọlọmọn wọ ọ́tzọkha ẹvaar chọ, óbiro ówobha ẹwọr ka ẹvaarchi chọ o?” Ka yan wọ kw'Adonija on-ode ọvaarnọng o?’
13 Vai, apresenta-te ao rei Davi e dize-lhe: Não juraste, ó rei, senhor meu, à tua serva, dizendo: Teu filho Salomão reinará depois de mim e se assentará no meu trono? Por que, pois, reina Adonias?
14 Kaam ńkwu-okwu mada am-agbaak ọvaarnọng atzim, nkwu nttara ọwọhng kwaam k'idik s'agbaak.”
14 Eis que, estando tu ainda a falar com o rei, eu também entrarei depois de ti e confirmarei as tuas palavras.
15 Mando kwa Batshẹba ofon ọtza okhebha ọvaar Devid kw'ọkk'ọn-ọtzama, k'ẹmaanggọ chẹ ẹtzaanga, kẹ da Abishag kw'ofon Shunam om-okker-ẹ.
15 Apresentou-se, pois, Bate-Seba ao rei na recâmara; era já o rei mui velho, e Abisague, a sunamita, o servia.
16 Batshẹba ọrakha, orururi m'irerek k'itzitzikha s'ọvaarnọng.
16 Bate-Seba inclinou a cabeça e prostrou-se perante o rei, que perguntou: Que desejas?
17 Oben-ẹ bi, “Kọ ọkhaam wọ atzim che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ, achekhi anang-m bi: ‘Nnwa kwọ Sọlọmọn wọ ọ́tzọkha ẹvaar chọ, kẹ óbiro ówobha ẹwọr k'ẹvaarchi chọ.’
17 Respondeu-lhe ela: Senhor meu, juraste à tua serva pelo Senhor , teu Deus, dizendo: Salomão, teu filho, reinará depois de mim e ele se assentará no meu trono.
18 Yina, kọ itta ọvaarnọng kwaam karong bi, Adonija ọkk'ọvaarnọng ọda.
18 Agora, eis que Adonias reina, e tu, ó rei, meu senhor, não o sabes.
19 Kẹ okk'abhaam, ọmaana abhaamva adimpẹ ttara arukhimaan k'ọhaabh, ọtzọkha otzima osi njafọhni. Kẹ obher va p'ọvaarnọng p'ijinọng biphyir, ọmaana Abiyata kw'ode ọfọhnẹja ttara Joab kw'ode odenho kw'arim-egbon. Yina, Sọlọmọn kw'ode ọtzọhmnọng kwọ, kobheri.
19 Imolou bois, e animais cevados, e ovelhas em abundância. Convidou todos os filhos do rei, a Abiatar, o sacerdote, e a Joabe, comandante do exército, mas a teu servo Salomão não convidou.
20 Itta ọvaarnọng kwaam, chen p'anọng p'Israẹl biphyir akkeri kọ bi, agbaak bẹ ọnọng kw'ótzor-ọ nnam, ówobha ẹwọr k'ẹvaarchi cha kọ itta ọvaarnọng kwaam.
20 Porém, ó rei, meu senhor, todo o Israel tem os olhos em ti, para que lhe declares quem será o teu sucessor que se assentará no teu trono.
21 Óni mando ode, itta ọvaarnọng kwaam ope ma, bẹ anọhng-ẹ otzor ab'otte. Bẹ an-atzọkha kaam ọmaana nnwa kwaam Sọlọmọn, ási ọgbaan mach'ariribha e.”
21 Do contrário, sucederá que, quando o rei, meu senhor, jazer com seus pais, eu e Salomão, meu filho, seremos tidos por culpados.
22 Mada otzim ọm-ọgbaak ọvaarnọng atzim mẹ, Natan kw'ode ọsẹjaakhi opyiri.
22 Estando ela ainda a falar com o rei, eis que entra o profeta Natã.
23 Iwa bẹ agbaak ọvaarnọng bi, “Natan kw'ode ọsẹjaakhi owobh ma e.” Mando kw'ofon otza okhebha ọvaarnọng, ọrakha ottima itzitzikha k'irerek.
23 E o fizeram saber ao rei, dizendo: Aí está o profeta Natã. Apresentou-se ele ao rei, prostrou-se com o rosto em terra perante ele
24 Natan oben bi, “Ma, kọ itta ọvaarnọng kwaam akk'ẹjaakhi asa bi, Adonija ọ́tzọkha ẹvaar chọ, obiro ówobha ẹwọr k'ẹvaarchi chọ o?
24 e disse: Ó rei, meu senhor, acaso disseste: Adonias reinará depois de mim e ele é quem se assentará no meu trono?
25 Kẹ okk'ofona ọtza ọtzọkha abhaam-haabhada, ọmaana abhaamva adimpẹ, ttara arukhimaan. Kẹ okk'va p'ọvaarnọng p'ijinọng biphyir obhera, obiro obher odenho kw'arim-egbong, ttara Abiyata kw'ode ọfọhnẹja. Bẹ awobh kẹ madẹdẹn nwa da bẹ achi, abira agwo ttar-ẹ, am-aben bi, ‘Tte ọvaar Adonija oruk akpen p'adum-odum!’
25 Porque, hoje, desceu, imolou bois, e animais cevados, e ovelhas em abundância e convidou todos os filhos do rei, e os chefes do exército, e a Abiatar, o sacerdote, e eis que estão comendo e bebendo perante ele; e dizem: Viva o rei Adonias!
26 Yina, kaam ọtzọhmnọng kwọ, ọmaana Zadọk kw'ode ọfọhnẹja, ọmaana Bẹnaya kw'ode nnwa kwa Jẹhoyada, ttara ọtzọhmnọng kwọ Sọlọmọn kobheri.
26 Porém a mim, sendo eu teu servo, e a Zadoque, o sacerdote, e a Benaia, filho de Joiada, e a Salomão, teu servo, não convidou.
27 Ode bi, odik kw'itta ọvaarnọng kwaam osi wọ ma, kw'on-osi moronga ọnọng kw'ọtzọkha ẹvaar chẹ, obiro owobha ẹwọr k'ẹvaarchi ch'itta ọvaarnọng kwaam o?”
27 Foi isto feito da parte do rei, meu senhor? E não fizeste saber a teu servo quem se assentaria no teu trono, depois de ti?
28 Iwa ọvaar Devid oben bi, “Bọng yeri Batshẹba odim ka.” Mando kw'odimi okhebha ọvaarnọng k'ẹtzaanga, ọtza ọbẹ-ẹ k'itzitzikha.
28 Respondeu o rei Davi e disse: Chamai-me a Bate-Seba. Ela se apresentou ao rei e se pôs diante dele.
29 Mẹ wọ, ọvaarnọng ọn-ọtzọkha ọnwọhngi oben bi, “Odem nwa kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi orukhi akpen, kw'ọkkaan ọrọbh-m ka dama-dama kpenamkpen,
29 Então, jurou o rei e disse: Tão certo como vive o Senhor , que remiu a minha alma de toda a angústia,
30 mayina, kaam ńsi odik kw'iwa nchekhi ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl bi: Nnwa kwọ Sọlọmọn wọ ọ́tzọkha ẹvaar chaam, kẹ wọ óbiro ówobha k'ẹvaarchi chaam, k'ẹvaar-ttọhmma chaam.”
30 farei no dia de hoje, como te jurei pelo Senhor , Deus de Israel, dizendo: Teu filho Salomão reinará depois de mim e se assentará no meu trono, em meu lugar.
31 Mando kwa Batshẹba ọrak ottima itzitzikha k'irerek, oruri for sẹ m'itzitzikha s'ọvaarnọng, oben bi, “Tte itta ọvaarnọng kwaam, Devid, oruk akpen maa, ogbe ode.”
31 Então, Bate-Seba se inclinou, e se prostrou com o rosto em terra diante do rei, e disse: Viva o rei Davi, meu senhor, para sempre!
32 Ọvaarnọng Devid oben bi, “Bọng yeri Zadọk kw'ode ọfọhnẹja, ọmaana Natan kw'ode ọsẹjaakhi ttara Bẹnaya kw'ode nnwa kwa Jẹhoyada.” Mada bẹ akwu ayin ọvaarnọng k'itzitzikha,
32 Disse o rei Davi: Chamai-me Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaia, filho de Joiada. E eles se apresentaram ao rei.
33 ọvaarnọng oben bẹ bi: “Bọng dọkha atzọhmnọng p'itta kwabọng bẹ atzọn bọng abẹ. Bọng ben nnwa kwaam Sọlọmọn ọyaar ẹnyanyaang chaam, atzim-ẹ achina ka Gihọn.
33 Disse-lhes o rei: Tomai convosco os servos de vosso senhor, e fazei montar meu filho Salomão na minha mula, e levai-o a Giom.
34 Mẹ wọ kwa Zadọk kw'ode ọfọhnẹja, ọmaana Natan kw'ode ọsẹjaakhi ábyeng-ẹ ana k'eho, ásẹ-ẹ ọvaarnọng kw'Israẹl. Bọng ágyi obukpọhng ábira ási ẹjaakhi bi, ‘Ọvaar Sọlọmọn oruk akpen p'adum-odum!’
34 Zadoque, o sacerdote, com Natã, o profeta, ali o ungirão rei sobre Israel; então, tocareis a trombeta e direis: Viva o rei Salomão!
35 Bọng dọn-ẹ abẹ akpa nnam, ifha ókwu owobha ẹwọr k'ẹvaarchi chaam, óbiro ọ́dabh ẹvaar chaam. Kaam nkk'ẹ ndekha bi, óde ọvaarnọng kw'Israẹl ọmaana kwa Juda.”
35 Subireis após ele, e virá e se assentará no meu trono, pois é ele quem reinará em meu lugar; porque ordenei seja ele príncipe sobre Israel e sobre Judá.
36 Bẹnaya kw'ode nnwa kw'Jẹhoyada obhina ọvaarnọng bi, “Tte kwẹ ode mando! Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'itta ọvaarnọng kwaam, osi ẹjaakhi ch'odik nwa.
36 Então, Benaia, filho de Joiada, respondeu ao rei e disse: Amém! Assim o diga o Senhor , Deus do rei, meu senhor.
37 Odem nwa kw'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi owobh ọmaana itta ọvaarnọng kwaam, tte obiro owobha ttara Sọlọmọn, ifha osi ẹvaar chẹ ẹbar ọtzam ẹyọhnga ẹvaar ch'itta ọvaarnọng kwaam, Devid!”
37 Como o Senhor foi com o rei, meu senhor, assim seja com Salomão e faça que o trono deste seja maior do que o trono do rei Davi, meu senhor.
38 Mando kwa Zadọk kw'ode ọfọhnẹja, ọmaana Natan kw'ode ọsẹjaakhi, ọmaana Bẹnaya kw'ode nnwa kwa Jẹhoyada, ọmaana anọng pa Kẹrẹt ttara anọng pa Pẹlẹt, afon atza agboma Sọlọmọn kw'ọyaari k'ẹnyanyaang ch'ọvaar Devid, bẹ achina ka Gihọn.
38 Então, desceu Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaia, filho de Joiada, e a guarda real, fizeram montar Salomão a mula que era do rei Davi e o levaram a Giom.
39 Zadọk kw'ode ọfọhnẹja ọtzọkha obhik kw'ana p'afon k'ikhira s'awurada, obyengi Sọlọmọn ana k'eho. Mando kwa bẹ agyi obukpọhng, anọng biphyir abira asi ẹjaakhi k'ẹrọng bi, “Tte ọvaar Sọlọmọn oruk akpen p'adum-odum!”
39 Zadoque, o sacerdote, tomou do tabernáculo o chifre do azeite e ungiu a Salomão; tocaram a trombeta, e todo o povo exclamou: Viva o rei Salomão!
40 Anọng biphyir agyi aphoropho abira atzima ọdadaami kw'ideden, kwa bẹ asi maa, irerek inyengi, atzọn-ẹ abẹ akpa nnam.
40 Após ele, subiu todo o povo, tocando gaitas e alegrando-se com grande alegria, de maneira que, com o seu clamor, parecia fender-se a terra.
41 Iwa Adonija ọmaana akhekhennọng p'awobh ttar-ẹ bipyhir, abhaanga odik nwa k'ogbe kwa bẹ an-am-akyera ẹrọm chabẹ okyera. Mada Joab ọbhaang obukpọhng kw'anọng mba agyi, ọn-ọbọbh bi, “Iyọkhi-haabhada nnuma k'odedenmon, iyini yan o?”
41 Adonias e todos os convidados que com ele estavam o ouviram, quando acabavam de comer; também Joabe ouviu o sonido das trombetas e disse: Que significa esse ruído de cidade alvoroçada?
42 Mada otzim ọm-ọgbaak atzim, Jonatan kw'ode nnwa kw'Abiyata kw'ode ọfọhnẹja, opyiri. Adonija oben bi, “Dim k'ẹtzaanga. Ojinọng ọkkakka mach-ọ, otzima ẹkkaabha ẹkkakka okwu e.”
42 Estando ele ainda a falar, eis que vem Jônatas, filho de Abiatar, o sacerdote; disse Adonias: Entra, porque és homem valente e trazes boas-novas.
43 Jonatan obhina Adonija bi, “Kwẹ mando kode! Itta ọvaarnọng kwaman Devid, okk'Sọlọmọn ọvaarnọng ọsa e.
43 Respondeu Jônatas e disse a Adonias: Pelo contrário, nosso senhor, o rei Davi, constituiu rei a Salomão.
44 Ọvaarnọng okk'Zadọk kw'ode ọfọhnẹja, ọmaana Natan kw'ode ọsẹjaakhi, ọmaana Bẹnaya kw'ode nnwa kwa Jẹhoyada, ọmaana anọng pa Kẹrẹt, ttara anọng pa Pẹlẹt ọtzọhma bi, bẹ atzọn-ẹ abẹ ọyaar k'ẹnyanyaang ch'ọvaarnọng ọkpa nnam.
44 E Davi enviou com ele a Zadoque, o sacerdote, e a Natã, o profeta, e a Benaia, filho de Joiada, e aos da guarda real; e o fizeram montar a mula que era do rei.
45 Zadọk kw'ode ọfọhnẹja, ọmaana Natan kw'ode ọsẹjaakhi akk'ẹ ana abyengi k'eho, asẹ-ẹ ọvaarnọng ka Gihọn. Bẹ akk'afona kẹ ttara ọdadaami, kw'on-otzim iyọkhi okwu k'odedenmon. Iyọkhi nnuma rọ s'am-abhaanga mẹ e.
45 Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, o ungiram rei em Giom e dali subiram alegres, e a cidade se alvoroçou; esse é o clamor que ouviste.
46 Ayongi mẹ, Sọlọmọn ọkk'ẹwọr owobha k'ẹvaarchi e.
46 Também Salomão já está assentado no trono do reino.
47 Akhaan-nọng p'ọvaarnọng akk'abira akwu bi, akwu arima itta ọvaarnọng kwaman, Devid, aben bi, ‘Tte Ibinọkpaabyi kwọ osi Sọlọmọn ọtza che ọyọhng-ọ, obiro osi ẹvaar chẹ ẹbar ẹyọhnga chọ!’ Mando kw'ọvaarnọng ọrak m'eyima chẹ k'ikpokpobha,
47 Ademais, os oficiais do rei Davi vieram congratular-se com ele e disseram: Faça teu Deus que o nome de Salomão seja mais célebre do que o teu nome; e faça que o seu trono seja maior do que o teu trono. E o rei se inclinou sobre o leito.
48 oben bi, ‘Tte ẹtzọhnga ewobha ẹnang Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl kw'ọkk'ọsa bi, ndima chen paam nne ọnọng kw'ọtzọk ẹvaar chaam, mayina.’ ”
48 Também disse o rei assim: Bendito o Senhor , Deus de Israel, que deu, hoje, quem se assente no meu trono, vendo-o os meus próprios olhos.
49 Ofona mẹ, akhekhennọng p'Adonija abina k'opoma, apfuri.
49 Então, estremeceram e se levantaram todos os convidados que estavam com Adonias, e todos se foram, tomando cada um seu caminho.
50 Yina, Adonija obina, okhuri ojora fa Sọlọmọn, ọtza ọbọkha k'abhik p'ijafọhnibe.
50 Porém Adonias, temendo a Salomão, levantou-se, foi e pegou nas pontas do altar.
51 Mando kwa bẹ agbaakhi Sọlọmọn bi, “Ọvaar Sọlọmọn ojor Adonija ojora, kw'osi ọtza ọbọkha k'abhik p'ijafọhnibe. Oben bi, ‘Tte ọvaar Sọlọmọn ochekhi ọnang-m mayina bi, ọkkangkkaang kotzima ofhu kaam ọtzọhmnọng kwẹ.’ ”
51 Foi dito a Salomão: Eis que Adonias tem medo de ti, porque pega nas pontas do altar, dizendo: Jure-me, hoje, o rei Salomão que não matará a seu servo à espada.
52 Sọlọmọn obhina bi, “Idikha ọkhọhk for sẹ mach'ọnọng ọkkakka, esisaa-naanga chẹ ch'etto k'irerek kede. Idikha otzim ebibya, kẹ ópe-ope.”
52 Respondeu Salomão: Se for homem de bem, nem um de seus cabelos cairá em terra; porém, se se achar nele maldade, morrerá.
53 Mando kwa ọvaar Sọlọmọn ọtzọhmi anọng bẹ atza achaar-ẹ k'ijafọhnibe, atzima akwu. Adonija e, okwu ọrakha k'itzitzikha s'ọvaar Sọlọmọn, kw'oben-ẹ bi, “Rọhng abhana k'ọhọhm kwọ.”
53 Enviou o rei Salomão mensageiros, e o fizeram descer do altar; então, veio ele e se prostrou perante o rei Salomão, e este lhe disse: Vai para tua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.