1 Reis 19
mfo (MFO) vs VC
1 Iwa Ahab okwu ọgbaak Jẹzẹbẹl odik kpenamkpen kw'Elija ọkk'ọsa, ọmaana odem kw'otzim ọkkangkkaang ofhu asẹjaakhi biphyir.
1 Quando Acab contou a Jezabel tudo o que fizera Elias, e como ele passara ao fio da espada todos os profetas de Baal,
2 Ofona mẹ, Jẹzẹbẹl ọtzọhm ọkkaabh-ẹkkaabha ọtza oben Elija bi, “Tte akha asi-m k'odem kpenamkpen kw'ọdaakhi bẹ, idikha ophyini nnamanda, kaam nni akpen pọ ndimi mach'ọsẹjaakhi wani, k'ottem kw'asẹjaakhi mba p'afhu.”
2 a rainha mandou um mensageiro a Elias para dizer-lhe: Que os deuses me tratem com o último rigor, se amanhã, a esta mesma hora, eu não fizer de tua vida o que fizeste da deles.
3 Iwa ojora osi Elija, ọrọbh ọkkaana akpen pẹ. Mada opyiri ka Beershẹba k'ẹkhọma cha Juda, ofona oji akhaan-nọng pẹ mẹ.
3 Elias teve medo, e partiu para salvar a sua vida. Chegando a Bersabéia, em Judá, deixou ali o seu servo,
4 Kẹ otzima ewu dani osi orenga opyiri k'ibe s'anọng anarukhi. Okwu opyiri k'odiriji kw'echi dani, owobha ẹwọr mẹ ozi njọhm bi ope, oben bi, “O Ọvaar Ibinọkpaabyi, kaam idik ikk'aam ibenga e, tzọkha akpen paam, mgba kaam kinnjibhi nyọhnga abitta paam.”
4 e andou pelo deserto um dia de caminho. Sentou-se debaixo de um junípero e desejou a morte: Basta, Senhor, disse ele; tirai-me a vida, porque não sou melhor do que meus pais.
5 Mando kw'oyim m'echi nduma irekh-irek ọttaabha.
5 Deitou-se por terra, e adormeceu debaixo do junípero. Mas eis que um anjo tocou-o, e disse: Levanta-te e come.
6 Otzini chen okkeri okhọri, ore brẹd-duk kwa bẹ abhaabhi k'ekpon, kw'owobh ọbaang-ẹ m'eho, ọmaana ogbere kw'asi. Ochi obiro ogwo, yina on-obiro oyima.
6 Elias olhou e viu junto à sua cabeça um pão cozido debaixo da cinza, e um vaso de água. Comeu, bebeu e tornou a dormir.
7 Iwa orenga-eden kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkpa nnam, ottong igbe ifa, okwu ọttọhm-ẹ, oben bi, “Bina chi ọttọhk kkeri orenga kw'ási obhiri eden ma.”
7 Veio o anjo do Senhor uma segunda. vez, tocou-o e disse: Levanta-te e come, porque tens um longo caminho a percorrer.
8 Mando kw'obin ochi obiro ogwo. Orenga mẹ ọkhaama ẹfa, ch'otzim osi orenga k'iwu arọbh afa, ọmaana nnungi-wu arọbh afa maa, opyiri ka Horẹb, kw'ode egbegbeho ch'Ibinọkpaabyi.
8 Elias levantou-se, comeu e bebeu e, com o vigor daquela comida, andou quarenta dias e quarenta noites, até Horeb, a montanha de Deus.
9 Oyima k'ọmma kw'itzakpa m'erungiwu nduma.
9 Chegando ali, passou a noite numa caverna. Então a palavra do Senhor foi-lhe dirigida: Que fazes aqui, Elias?
10 Elija obhina bi, “Kaam ọkk'aam oyibhi k'idik s'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir. Anọng p'Israẹl akk'echekhi chọ abhuma, bẹ avọhkhi ọjafọhnibe fọ, abira atzima ọkkangkkaang afhu asẹjaakhi pọ. Kaam-kaam wọ nna nnikhi, manya, bẹ an-am-akhonga bi, bẹ abira afhu-m.”
10 Ele respondeu: Estou devorado de zelo pelo Senhor, o Deus dos exércitos. Porque os israelitas abandonaram a vossa aliança, derrubaram os vossos altares e passaram os vossos profetas ao fio da espada. Só eu fiquei, e querem tirar-me a vida.
11 Ọvaar Ibinọkpaabyi oben bi, “Yin k'iyaan atza abe k'egbegbeho k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kkeri, kaam Ọvaar Ibinọkpaabyi nna nnenga nkwọbha.”
11 O Senhor desse-lhe: Sai e conserva-te em cima do monte na presença do Senhor: ele vai passar. Nesse momento passou diante do Senhor um vento impetuoso e violento, que fendia as montanhas e quebrava os rochedos; mas o Senhor não estava naquele vento. Depois do vento, a terra tremeu; mas o Senhor não estava no tremor de terra.
12 Mada ebum ch'irerek ekwu ẹkwọbha, ekpon eyin. Yina, Ọvaar Ibinọkpaabyi m'ekpon nda kode. Ayongi ekpon nda, on-ode iyaabhi.
12 Passado o tremor de terra, acendeu-se um fogo; mas o Senhor não estava no fogo. Depois do fogo ouviu-se o murmúrio de uma brisa ligeira.
13 Mada Elija ọbhaang iyaabhi nna, ọkhọni owura-baba kwẹ obubha itzitzikha, oyin k'iyaan ọtza obe k'ọmma kw'ọmma kw'itzakpa.
13 Tendo Elias ouvido isso, cobriu o rosto com o manto, saiu e pôs-se à entrada da caverna. Uma voz disse-lhe: Que fazes aqui, Elias?
14 Obhina bi, “Kaam ọkk'aam oyibhi k'idik s'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir, anọng p'Israẹl akk'echekhi chọ abhuma, bẹ avọhkhi ọjafọhnibe fọ, abira atzima ọkkangkkaang afhu asẹjaakhi pọ. Kaam-kaam wọ nna nnikhi, kwa bẹ an-am-akhonga bi, bẹ abira afhu-m.”
14 Ele respondeu: Consumo-me de zelo pelo Senhor, Deus dos exércitos. Porque os israelitas abandonaram a vossa aliança, derrubaram os vossos altares e passaram os vossos profetas ao fio da espada. Só eu fiquei, e agora querem tirar-me a vida.
15 Ọvaar Ibinọkpaabyi oben-ẹ bi, “Rọhng akpa nnam, arenga k'eden ch'ira areng akwu, achina k'ibe s'anọng anarukhi sa Damaskọs. Apyiri kẹ, byengi Hazayẹl ana k'eho, asẹ-ẹ ọvaarnọng kw'Aram.
15 O Senhor disse-lhe: Retoma o caminho do deserto, na direção de Damasco. Ali chegando, ungirás Hazael como rei da Síria,
16 Abira abyengi Jehu, kw'ode nnwa kwa Nimshi ana k'eho, asẹ-ẹ ọvaarnọng kw'Israẹl. Abyengi Elisha, kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Shaphat kw'ofon Abẹl-Mẹhola ana k'eho, ifha otzera eho chọ mach'ọsẹjaakhi.
16 Jeú, filho de Namsi, como rei de Israel, e Eliseu, filho de Safat, de Abel-Meula, como profeta em teu lugar.
17 Jehu ófhu ọnọng kpenamkpen kw'ọnaanga ọkkangkkaang kwa Hazayẹl, Elisha obiro ófhu ọnọng kpenamkpen kw'ọnaanga ọkkangkkaang kwa Jehu.
17 Todo o que escapar à espada de Hazael, será morto por Jeú, e o que escapar à de Jeú, será morto por Eliseu.
18 Yina, kaam nhokhi anọng nnọhna chi obhiri mfa obhiri arọbh jobh k'Israẹl, p'ani ndudungi atzima am-attima anang Baal, bẹ kẹ k'abira abaakha.”
18 Mas reservarei em Israel sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante de Baal, e cujos lábios não o beijaram.
19 Iwa Elija obin mẹ ọtza ore Elisha, kw'ode nnwa kwa Shaphat, da om-otzima abhaam ẹrọbh obhiri anna ọyaabha irerek, kẹ ọkhaam ọm-ọyaar abhaam p'akpong nnam p'attong ẹrọbh obhiri anna. Elija ọtza okhebha Elisha, ọwọra owura-baba kwẹ, ọfọr-ẹ.
19 Elias, partindo dali, encontrou Eliseu, filho de Safat, lavrando com doze juntas de bois diante dele; ele mesmo conduzia a duodécima junta. Elias aproximou-se e jogou o seu manto sobre ele.
20 Elisha obina oji abhaam pẹ, ọrọbh otzor Elija nnam, oben bi, “Tte nda mbaakha otte kwaam, ọmaana ọkka kwaam, mbiri mben bẹ bi, bọng yima e, ifha ńkwu mofona.”
20 Eliseu, deixando imediatamente os seus bois, correu atrás de Elias, e disse: Deixa-me ir beijar meu pai e minha mãe, depois te seguirei. Vai, disse-lhe Elias, mas volta, porque sabes o que te fiz.
21 Mando kw'Elisha obin ọjẹ-ẹ, ọkpa nnam. Ọtzọkha abhaam pẹ, ofhu. Ọtzọkha ẹtzọhmkpo py'om-otzima ọyaabha irerek ọbaanga ekpon ch'otzim ọwọn nden nna, yina ọn-ọtzọk ọnang anọng pẹ, bẹ achi. Mando kw'obin ọtzọn Elija abẹ, ọtza ode ọtzọhmnọng kwẹ.
21 Eliseu, deixando Elias, tomou uma junta de bois e imolou-os. Com a lenha do arado cozeu as carnes e deu-as a comer à sua gente. Em seguida partiu e seguiu Elias, para servi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.