1 Reis 19

mfo (MFO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Iwa Ahab okwu ọgbaak Jẹzẹbẹl odik kpenamkpen kw'Elija ọkk'ọsa, ọmaana odem kw'otzim ọkkangkkaang ofhu asẹjaakhi biphyir.
1 E Acabe contou a Jezabel tudo o que Elias havia feito, e, ao mesmo tempo, como ele havia matado todos os profetas com a espada.
2 Ofona mẹ, Jẹzẹbẹl ọtzọhm ọkkaabh-ẹkkaabha ọtza oben Elija bi, “Tte akha asi-m k'odem kpenamkpen kw'ọdaakhi bẹ, idikha ophyini nnamanda, kaam nni akpen pọ ndimi mach'ọsẹjaakhi wani, k'ottem kw'asẹjaakhi mba p'afhu.”
2 Então, Jezabel mandou um mensageiro a Elias, a lhe dizer: Assim me façam os deuses, e outro tanto, se até amanhã a estas horas eu não fizer a tua vida como a de um deles.
3 Iwa ojora osi Elija, ọrọbh ọkkaana akpen pẹ. Mada opyiri ka Beershẹba k'ẹkhọma cha Juda, ofona oji akhaan-nọng pẹ mẹ.
3 E quando ele viu aquilo, ele se levantou, e se foi para escapar com vida, e chegou a Berseba, a qual pertence a Judá, e ali deixou o seu servo.
4 Kẹ otzima ewu dani osi orenga opyiri k'ibe s'anọng anarukhi. Okwu opyiri k'odiriji kw'echi dani, owobha ẹwọr mẹ ozi njọhm bi ope, oben bi, “O Ọvaar Ibinọkpaabyi, kaam idik ikk'aam ibenga e, tzọkha akpen paam, mgba kaam kinnjibhi nyọhnga abitta paam.”
4 Ele, porém, seguiu a viagem de um dia para dentro do deserto, e chegou e se assentou debaixo de um junípero; e pediu por si para que pudesse morrer; e disse: Basta! Agora, ó SENHOR, tira a minha vida; porque não sou melhor do que os meus pais.
5 Mando kw'oyim m'echi nduma irekh-irek ọttaabha.
5 E, enquanto ele estava deitado e dormia debaixo do junípero, eis que um anjo o tocou, e lhe disse: Levanta-te e come.
6 Otzini chen okkeri okhọri, ore brẹd-duk kwa bẹ abhaabhi k'ekpon, kw'owobh ọbaang-ẹ m'eho, ọmaana ogbere kw'asi. Ochi obiro ogwo, yina on-obiro oyima.
6 E ele olhou, e, eis que havia um pão assado sobre as brasas, e um cântaro de água junto à sua cabeça. E ele comeu e bebeu, e se deitou novamente.
7 Iwa orenga-eden kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkpa nnam, ottong igbe ifa, okwu ọttọhm-ẹ, oben bi, “Bina chi ọttọhk kkeri orenga kw'ási obhiri eden ma.”
7 E o anjo do SENHOR veio novamente pela segunda vez, e o tocou, e disse: Levanta e come; porque a jornada é demasiadamente grande para ti.
8 Mando kw'obin ochi obiro ogwo. Orenga mẹ ọkhaama ẹfa, ch'otzim osi orenga k'iwu arọbh afa, ọmaana nnungi-wu arọbh afa maa, opyiri ka Horẹb, kw'ode egbegbeho ch'Ibinọkpaabyi.
8 E ele se levantou, e comeu e bebeu, e se foi na força daquela comida por quarenta dias e quarenta noites até Horebe, o monte de Deus.
9 Oyima k'ọmma kw'itzakpa m'erungiwu nduma.
9 E ele chegou ali em uma caverna, e ali se alojou; e eis que a palavra do SENHOR veio até ele, e ele lhe disse: O que fazes tu aqui, Elias?
10 Elija obhina bi, “Kaam ọkk'aam oyibhi k'idik s'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir. Anọng p'Israẹl akk'echekhi chọ abhuma, bẹ avọhkhi ọjafọhnibe fọ, abira atzima ọkkangkkaang afhu asẹjaakhi pọ. Kaam-kaam wọ nna nnikhi, manya, bẹ an-am-akhonga bi, bẹ abira afhu-m.”
10 E ele disse: Tenho sido mui ciumento pelo SENHOR Deus dos Exércitos; porquanto os filhos de Israel têm abandonado o teu pacto, lançado abaixo os teus altares, e matado os teus profetas com a espada; e eu, somente eu restei; e eles buscam pela minha vida, para me tirarem.
11 Ọvaar Ibinọkpaabyi oben bi, “Yin k'iyaan atza abe k'egbegbeho k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kkeri, kaam Ọvaar Ibinọkpaabyi nna nnenga nkwọbha.”
11 E ele disse: Sai e põe-te de pé sobre o monte diante do SENHOR. E, eis que, o SENHOR passou por ele, e um vento grande e forte rasgou os montes, e fez em pedaços as rochas diante do SENHOR; mas o SENHOR não estava no vento; e depois do vento, um terremoto; mas o SENHOR não estava no terremoto;
12 Mada ebum ch'irerek ekwu ẹkwọbha, ekpon eyin. Yina, Ọvaar Ibinọkpaabyi m'ekpon nda kode. Ayongi ekpon nda, on-ode iyaabhi.
12 e depois do terremoto, um fogo; porém o SENHOR não estava no fogo; e depois do fogo, uma voz calma e baixa.
13 Mada Elija ọbhaang iyaabhi nna, ọkhọni owura-baba kwẹ obubha itzitzikha, oyin k'iyaan ọtza obe k'ọmma kw'ọmma kw'itzakpa.
13 E assim foi, quando Elias ouviu isto, que ele envolveu a face com o seu manto, e saiu, e se pôs de pé à entrada da caverna. E eis que ali lhe veio uma voz, e disse: O que fazes tu aqui, Elias?
14 Obhina bi, “Kaam ọkk'aam oyibhi k'idik s'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir, anọng p'Israẹl akk'echekhi chọ abhuma, bẹ avọhkhi ọjafọhnibe fọ, abira atzima ọkkangkkaang afhu asẹjaakhi pọ. Kaam-kaam wọ nna nnikhi, kwa bẹ an-am-akhonga bi, bẹ abira afhu-m.”
14 E ele disse: Tenho sido mui ciumento pelo SENHOR Deus dos Exércitos; porque os filhos de Israel têm abandonado o teu pacto, lançado abaixo os teus altares, e matado os teus profetas com a espada; e eu, somente eu restei; e eles buscam pela minha vida, para me tirarem.
15 Ọvaar Ibinọkpaabyi oben-ẹ bi, “Rọhng akpa nnam, arenga k'eden ch'ira areng akwu, achina k'ibe s'anọng anarukhi sa Damaskọs. Apyiri kẹ, byengi Hazayẹl ana k'eho, asẹ-ẹ ọvaarnọng kw'Aram.
15 E o SENHOR disse a ele: Vai, retorna ao teu caminho para o deserto de Damasco; e quando vieres, unge Hazael para ser rei sobre a Síria.
16 Abira abyengi Jehu, kw'ode nnwa kwa Nimshi ana k'eho, asẹ-ẹ ọvaarnọng kw'Israẹl. Abyengi Elisha, kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Shaphat kw'ofon Abẹl-Mẹhola ana k'eho, ifha otzera eho chọ mach'ọsẹjaakhi.
16 E Jeú, o filho de Ninsi ungirás para ser rei sobre Israel; e Eliseu, o filho de Safate de Abel-Meolá, ungirás para ser profeta em teu lugar.
17 Jehu ófhu ọnọng kpenamkpen kw'ọnaanga ọkkangkkaang kwa Hazayẹl, Elisha obiro ófhu ọnọng kpenamkpen kw'ọnaanga ọkkangkkaang kwa Jehu.
17 E sucederá que, aquele que escapar da espada de Hazael, Jeú o matará; e aquele que escapar da espada de Jeú, Eliseu matará.
18 Yina, kaam nhokhi anọng nnọhna chi obhiri mfa obhiri arọbh jobh k'Israẹl, p'ani ndudungi atzima am-attima anang Baal, bẹ kẹ k'abira abaakha.”
18 Contudo deixei para mim sete mil em Israel, todos os joelhos que não têm se curvado a Baal, e toda boca que não o beijou.
19 Iwa Elija obin mẹ ọtza ore Elisha, kw'ode nnwa kwa Shaphat, da om-otzima abhaam ẹrọbh obhiri anna ọyaabha irerek, kẹ ọkhaam ọm-ọyaar abhaam p'akpong nnam p'attong ẹrọbh obhiri anna. Elija ọtza okhebha Elisha, ọwọra owura-baba kwẹ, ọfọr-ẹ.
19 Assim, ele partiu dali, e encontrou Eliseu, o filho de Safate, que estava arando com doze juntas de bois diante dele, estando ele com a décima segunda. E Elias passou por ele e lançou sobre ele o seu manto.
20 Elisha obina oji abhaam pẹ, ọrọbh otzor Elija nnam, oben bi, “Tte nda mbaakha otte kwaam, ọmaana ọkka kwaam, mbiri mben bẹ bi, bọng yima e, ifha ńkwu mofona.”
20 E ele deixou os bois, e correu atrás de Elias, e disse: Rogo-te que me deixes beijar o meu pai e a minha mãe, e depois eu te seguirei. E disse-lhe: Volta novamente; porquanto o que tenho feito a ti?
21 Mando kw'Elisha obin ọjẹ-ẹ, ọkpa nnam. Ọtzọkha abhaam pẹ, ofhu. Ọtzọkha ẹtzọhmkpo py'om-otzima ọyaabha irerek ọbaanga ekpon ch'otzim ọwọn nden nna, yina ọn-ọtzọk ọnang anọng pẹ, bẹ achi. Mando kw'obin ọtzọn Elija abẹ, ọtza ode ọtzọhmnọng kwẹ.
21 E ele retornou novamente, e tomou uma junta de bois, e a matou, e ferveu a sua carne com os instrumentos dos bois, e deu ao povo, e eles comeram. Então, ele se levantou, e foi atrás de Elias, e ministrou a ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.