1 Reis 19
mfo (MFO) vs NVI
1 Iwa Ahab okwu ọgbaak Jẹzẹbẹl odik kpenamkpen kw'Elija ọkk'ọsa, ọmaana odem kw'otzim ọkkangkkaang ofhu asẹjaakhi biphyir.
1 Ora, Acabe contou a Jezabel tudo o que Elias tinha feito e como havia matado todos aqueles profetas à espada.
2 Ofona mẹ, Jẹzẹbẹl ọtzọhm ọkkaabh-ẹkkaabha ọtza oben Elija bi, “Tte akha asi-m k'odem kpenamkpen kw'ọdaakhi bẹ, idikha ophyini nnamanda, kaam nni akpen pọ ndimi mach'ọsẹjaakhi wani, k'ottem kw'asẹjaakhi mba p'afhu.”
2 Por isso Jezabel mandou um mensageiro a Elias para dizer-lhe: "Que os deuses me castiguem com todo o rigor, caso amanhã nesta hora eu não faça com a sua vida o que você fez com a deles".
3 Iwa ojora osi Elija, ọrọbh ọkkaana akpen pẹ. Mada opyiri ka Beershẹba k'ẹkhọma cha Juda, ofona oji akhaan-nọng pẹ mẹ.
3 Elias teve medo e fugiu para salvar a vida. Em Berseba de Judá ele deixou o seu servo
4 Kẹ otzima ewu dani osi orenga opyiri k'ibe s'anọng anarukhi. Okwu opyiri k'odiriji kw'echi dani, owobha ẹwọr mẹ ozi njọhm bi ope, oben bi, “O Ọvaar Ibinọkpaabyi, kaam idik ikk'aam ibenga e, tzọkha akpen paam, mgba kaam kinnjibhi nyọhnga abitta paam.”
4 e entrou no deserto, caminhando um dia. Chegou a um pé de giesta, sentou-se debaixo dele e orou, pedindo a morte. "Já tive o bastante, Senhor. Tira a minha vida; não sou melhor do que os meus antepassados. "
5 Mando kw'oyim m'echi nduma irekh-irek ọttaabha.
5 Depois se deitou debaixo da árvore e dormiu. De repente um anjo tocou nele e disse: "Levante-se e coma".
6 Otzini chen okkeri okhọri, ore brẹd-duk kwa bẹ abhaabhi k'ekpon, kw'owobh ọbaang-ẹ m'eho, ọmaana ogbere kw'asi. Ochi obiro ogwo, yina on-obiro oyima.
6 Elias olhou ao redor e ali, junto à sua cabeça, havia um pão assado sobre brasas quentes e um jarro de água. Ele comeu, bebeu e deitou-se de novo.
7 Iwa orenga-eden kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkpa nnam, ottong igbe ifa, okwu ọttọhm-ẹ, oben bi, “Bina chi ọttọhk kkeri orenga kw'ási obhiri eden ma.”
7 O anjo do Senhor voltou, tocou nele e disse: "Levante-se e coma, pois a sua viagem será muito longa".
8 Mando kw'obin ochi obiro ogwo. Orenga mẹ ọkhaama ẹfa, ch'otzim osi orenga k'iwu arọbh afa, ọmaana nnungi-wu arọbh afa maa, opyiri ka Horẹb, kw'ode egbegbeho ch'Ibinọkpaabyi.
8 Então ele se levantou, comeu e bebeu. Fortalecido com aquela comida, viajou quarenta dias e quarenta noites, até que chegou a Horebe, o monte de Deus.
9 Oyima k'ọmma kw'itzakpa m'erungiwu nduma.
9 Ali entrou numa caverna e passou a noite. E a palavra do Senhor veio a ele: "O que você está fazendo aqui, Elias? "
10 Elija obhina bi, “Kaam ọkk'aam oyibhi k'idik s'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir. Anọng p'Israẹl akk'echekhi chọ abhuma, bẹ avọhkhi ọjafọhnibe fọ, abira atzima ọkkangkkaang afhu asẹjaakhi pọ. Kaam-kaam wọ nna nnikhi, manya, bẹ an-am-akhonga bi, bẹ abira afhu-m.”
10 Ele respondeu: "Tenho sido muito zeloso pelo Senhor, Deus dos Exércitos. Os israelitas rejeitaram a tua aliança, quebraram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada. Sou o único que sobrou, e agora também estão procurando matar-me".
11 Ọvaar Ibinọkpaabyi oben bi, “Yin k'iyaan atza abe k'egbegbeho k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kkeri, kaam Ọvaar Ibinọkpaabyi nna nnenga nkwọbha.”
11 O Senhor lhe disse: "Saia e fique no monte, na presença do Senhor, pois o Senhor vai passar". Então veio um vento fortíssimo que separou os montes e esmigalhou as rochas diante do Senhor, mas o Senhor não estava no vento. Depois do vento houve um terremoto, mas o Senhor não estava no terremoto.
12 Mada ebum ch'irerek ekwu ẹkwọbha, ekpon eyin. Yina, Ọvaar Ibinọkpaabyi m'ekpon nda kode. Ayongi ekpon nda, on-ode iyaabhi.
12 Depois do terremoto houve um fogo, mas o Senhor não estava nele. E depois do fogo houve o murmúrio de uma brisa suave.
13 Mada Elija ọbhaang iyaabhi nna, ọkhọni owura-baba kwẹ obubha itzitzikha, oyin k'iyaan ọtza obe k'ọmma kw'ọmma kw'itzakpa.
13 Quando Elias ouviu, puxou a capa para cobrir o rosto, saiu e ficou à entrada da caverna. E uma voz lhe perguntou: "O que você está fazendo aqui, Elias? "
14 Obhina bi, “Kaam ọkk'aam oyibhi k'idik s'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir, anọng p'Israẹl akk'echekhi chọ abhuma, bẹ avọhkhi ọjafọhnibe fọ, abira atzima ọkkangkkaang afhu asẹjaakhi pọ. Kaam-kaam wọ nna nnikhi, kwa bẹ an-am-akhonga bi, bẹ abira afhu-m.”
14 Ele respondeu: "Tenho sido muito zeloso pelo Senhor, Deus dos Exércitos. Os israelitas rejeitaram a tua aliança, quebraram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada. Sou o único que sobrou, e agora também estão procurando matar-me".
15 Ọvaar Ibinọkpaabyi oben-ẹ bi, “Rọhng akpa nnam, arenga k'eden ch'ira areng akwu, achina k'ibe s'anọng anarukhi sa Damaskọs. Apyiri kẹ, byengi Hazayẹl ana k'eho, asẹ-ẹ ọvaarnọng kw'Aram.
15 O Senhor lhe disse: "Volte pelo caminho por onde veio, e vá para o deserto de Damasco. Chegando lá, unja Hazael como rei da Síria.
16 Abira abyengi Jehu, kw'ode nnwa kwa Nimshi ana k'eho, asẹ-ẹ ọvaarnọng kw'Israẹl. Abyengi Elisha, kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Shaphat kw'ofon Abẹl-Mẹhola ana k'eho, ifha otzera eho chọ mach'ọsẹjaakhi.
16 Unja também Jeú, filho de Ninsi, como rei de Israel, e unja Eliseu, filho de Safate, de Abel-Meolá, para suceder a você como profeta.
17 Jehu ófhu ọnọng kpenamkpen kw'ọnaanga ọkkangkkaang kwa Hazayẹl, Elisha obiro ófhu ọnọng kpenamkpen kw'ọnaanga ọkkangkkaang kwa Jehu.
17 Jeú matará todo aquele que escapar da espada de Hazael, e Eliseu matará todo aquele que escapar da espada de Jeú.
18 Yina, kaam nhokhi anọng nnọhna chi obhiri mfa obhiri arọbh jobh k'Israẹl, p'ani ndudungi atzima am-attima anang Baal, bẹ kẹ k'abira abaakha.”
18 No entanto, fiz sobrar sete mil em Israel, todos aqueles cujos joelhos não se inclinaram diante de Baal e todos aqueles cujas bocas não o beijaram".
19 Iwa Elija obin mẹ ọtza ore Elisha, kw'ode nnwa kwa Shaphat, da om-otzima abhaam ẹrọbh obhiri anna ọyaabha irerek, kẹ ọkhaam ọm-ọyaar abhaam p'akpong nnam p'attong ẹrọbh obhiri anna. Elija ọtza okhebha Elisha, ọwọra owura-baba kwẹ, ọfọr-ẹ.
19 Então Elias saiu de lá e encontrou Eliseu, filho de Safate. Ele estava arando com doze parelhas de bois, e estava conduzindo a décima-segunda parelha. Elias o alcançou e lançou a sua capa sobre ele.
20 Elisha obina oji abhaam pẹ, ọrọbh otzor Elija nnam, oben bi, “Tte nda mbaakha otte kwaam, ọmaana ọkka kwaam, mbiri mben bẹ bi, bọng yima e, ifha ńkwu mofona.”
20 Eliseu deixou os bois e correu atrás de Elias. "Deixa-me dar um beijo de despedida em meu pai e minha mãe", disse, "e então irei contigo. " "Vá e volte", respondeu Elias, "pelo que lhe fiz. "
21 Mando kw'Elisha obin ọjẹ-ẹ, ọkpa nnam. Ọtzọkha abhaam pẹ, ofhu. Ọtzọkha ẹtzọhmkpo py'om-otzima ọyaabha irerek ọbaanga ekpon ch'otzim ọwọn nden nna, yina ọn-ọtzọk ọnang anọng pẹ, bẹ achi. Mando kw'obin ọtzọn Elija abẹ, ọtza ode ọtzọhmnọng kwẹ.
21 E Eliseu voltou, apanhou a sua parelha de bois e os matou. Queimou o equipamento de arar para cozinhar a carne e a deu ao povo, e eles comeram. Depois partiu com Elias, e se tornou o seu auxiliar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.