1 Reis 19

mfo (MFO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Iwa Ahab okwu ọgbaak Jẹzẹbẹl odik kpenamkpen kw'Elija ọkk'ọsa, ọmaana odem kw'otzim ọkkangkkaang ofhu asẹjaakhi biphyir.
1 E Acabe fez saber a Jezabel tudo quanto Elias havia feito, e como totalmente matara todos os profetas à espada.
2 Ofona mẹ, Jẹzẹbẹl ọtzọhm ọkkaabh-ẹkkaabha ọtza oben Elija bi, “Tte akha asi-m k'odem kpenamkpen kw'ọdaakhi bẹ, idikha ophyini nnamanda, kaam nni akpen pọ ndimi mach'ọsẹjaakhi wani, k'ottem kw'asẹjaakhi mba p'afhu.”
2 Então Jezabel mandou um mensageiro a Elias, a dizer-lhe: Assim me façam os deuses, e outro tanto, se de certo amanhã a estas horas não puser a tua vida como a de um deles.
3 Iwa ojora osi Elija, ọrọbh ọkkaana akpen pẹ. Mada opyiri ka Beershẹba k'ẹkhọma cha Juda, ofona oji akhaan-nọng pẹ mẹ.
3 O que vendo ele, se levantou e, para escapar com vida, se foi, e chegando a Berseba, que é de Judá, deixou ali o seu servo.
4 Kẹ otzima ewu dani osi orenga opyiri k'ibe s'anọng anarukhi. Okwu opyiri k'odiriji kw'echi dani, owobha ẹwọr mẹ ozi njọhm bi ope, oben bi, “O Ọvaar Ibinọkpaabyi, kaam idik ikk'aam ibenga e, tzọkha akpen paam, mgba kaam kinnjibhi nyọhnga abitta paam.”
4 Ele, porém, foi ao deserto, caminho de um dia, e foi sentar-se debaixo de um zimbro; e pediu para si a morte, e disse: Já basta, ó Senhor; toma agora a minha vida, pois não sou melhor do que meus pais.
5 Mando kw'oyim m'echi nduma irekh-irek ọttaabha.
5 E deitou-se, e dormiu debaixo do zimbro; e eis que então um anjo o tocou, e lhe disse: Levanta-te, come.
6 Otzini chen okkeri okhọri, ore brẹd-duk kwa bẹ abhaabhi k'ekpon, kw'owobh ọbaang-ẹ m'eho, ọmaana ogbere kw'asi. Ochi obiro ogwo, yina on-obiro oyima.
6 E olhou, e eis que à sua cabeceira estava um pão cozido sobre as brasas, e uma botija de água; e comeu, e bebeu, e tornou a deitar-se.
7 Iwa orenga-eden kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkpa nnam, ottong igbe ifa, okwu ọttọhm-ẹ, oben bi, “Bina chi ọttọhk kkeri orenga kw'ási obhiri eden ma.”
7 E o anjo do Senhor tornou segunda vez, e o tocou, e disse: Levanta-te e come, porque te será muito longo o caminho.
8 Mando kw'obin ochi obiro ogwo. Orenga mẹ ọkhaama ẹfa, ch'otzim osi orenga k'iwu arọbh afa, ọmaana nnungi-wu arọbh afa maa, opyiri ka Horẹb, kw'ode egbegbeho ch'Ibinọkpaabyi.
8 Levantou-se, pois, e comeu e bebeu; e com a força daquela comida caminhou quarenta dias e quarenta noites até Horebe, o monte de Deus.
9 Oyima k'ọmma kw'itzakpa m'erungiwu nduma.
9 E ali entrou numa caverna e passou ali a noite; e eis que a palavra do Senhor veio a ele, e lhe disse: Que fazes aqui Elias?
10 Elija obhina bi, “Kaam ọkk'aam oyibhi k'idik s'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir. Anọng p'Israẹl akk'echekhi chọ abhuma, bẹ avọhkhi ọjafọhnibe fọ, abira atzima ọkkangkkaang afhu asẹjaakhi pọ. Kaam-kaam wọ nna nnikhi, manya, bẹ an-am-akhonga bi, bẹ abira afhu-m.”
10 E ele disse: Tenho sido muito zeloso pelo Senhor Deus dos Exércitos, porque os filhos de Israel deixaram a tua aliança, derrubaram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada, e só eu fiquei, e buscam a minha vida para ma tirarem.
11 Ọvaar Ibinọkpaabyi oben bi, “Yin k'iyaan atza abe k'egbegbeho k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kkeri, kaam Ọvaar Ibinọkpaabyi nna nnenga nkwọbha.”
11 E Deus lhe disse: Sai para fora, e põe-te neste monte perante o Senhor. E eis que passava o Senhor, como também um grande e forte vento que fendia os montes e quebrava as penhas diante do Senhor; porém o Senhor não estava no vento; e depois do vento um terremoto; também o Senhor não estava no terremoto;
12 Mada ebum ch'irerek ekwu ẹkwọbha, ekpon eyin. Yina, Ọvaar Ibinọkpaabyi m'ekpon nda kode. Ayongi ekpon nda, on-ode iyaabhi.
12 E depois do terremoto um fogo; porém também o Senhor não estava no fogo; e depois do fogo uma voz mansa e delicada.
13 Mada Elija ọbhaang iyaabhi nna, ọkhọni owura-baba kwẹ obubha itzitzikha, oyin k'iyaan ọtza obe k'ọmma kw'ọmma kw'itzakpa.
13 E sucedeu que, ouvindo-a Elias, envolveu o seu rosto na sua capa, e saiu para fora, e pôs-se à entrada da caverna; e eis que veio a ele uma voz, que dizia: Que fazes aqui, Elias?
14 Obhina bi, “Kaam ọkk'aam oyibhi k'idik s'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir, anọng p'Israẹl akk'echekhi chọ abhuma, bẹ avọhkhi ọjafọhnibe fọ, abira atzima ọkkangkkaang afhu asẹjaakhi pọ. Kaam-kaam wọ nna nnikhi, kwa bẹ an-am-akhonga bi, bẹ abira afhu-m.”
14 E ele disse: Eu tenho sido em extremo zeloso pelo Senhor Deus dos Exércitos, porque os filhos de Israel deixaram a tua aliança, derrubaram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada, e só eu fiquei; e buscam a minha vida para ma tirarem.
15 Ọvaar Ibinọkpaabyi oben-ẹ bi, “Rọhng akpa nnam, arenga k'eden ch'ira areng akwu, achina k'ibe s'anọng anarukhi sa Damaskọs. Apyiri kẹ, byengi Hazayẹl ana k'eho, asẹ-ẹ ọvaarnọng kw'Aram.
15 E o Senhor lhe disse: Vai, volta pelo teu caminho para o deserto de Damasco; e, chegando lá, unge a Hazael rei sobre a Síria.
16 Abira abyengi Jehu, kw'ode nnwa kwa Nimshi ana k'eho, asẹ-ẹ ọvaarnọng kw'Israẹl. Abyengi Elisha, kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Shaphat kw'ofon Abẹl-Mẹhola ana k'eho, ifha otzera eho chọ mach'ọsẹjaakhi.
16 Também a Jeú, filho de Ninsi, ungirás rei de Israel; e também a Eliseu, filho de Safate de Abel-Meolá, ungirás profeta em teu lugar.
17 Jehu ófhu ọnọng kpenamkpen kw'ọnaanga ọkkangkkaang kwa Hazayẹl, Elisha obiro ófhu ọnọng kpenamkpen kw'ọnaanga ọkkangkkaang kwa Jehu.
17 E há de ser que o que escapar da espada de Hazael, matá-lo-á Jeú; e o que escapar da espada de Jeú, matá-lo-á Eliseu.
18 Yina, kaam nhokhi anọng nnọhna chi obhiri mfa obhiri arọbh jobh k'Israẹl, p'ani ndudungi atzima am-attima anang Baal, bẹ kẹ k'abira abaakha.”
18 Também deixei ficar em Israel sete mil: todos os joelhos que não se dobraram a Baal, e toda a boca que não o beijou.
19 Iwa Elija obin mẹ ọtza ore Elisha, kw'ode nnwa kwa Shaphat, da om-otzima abhaam ẹrọbh obhiri anna ọyaabha irerek, kẹ ọkhaam ọm-ọyaar abhaam p'akpong nnam p'attong ẹrọbh obhiri anna. Elija ọtza okhebha Elisha, ọwọra owura-baba kwẹ, ọfọr-ẹ.
19 Partiu, pois, Elias dali, e achou a Eliseu, filho de Safate, que andava lavrando com doze juntas de bois adiante dele, e ele estava com a duodécima; e Elias passou por ele, e lançou a sua capa sobre ele.
20 Elisha obina oji abhaam pẹ, ọrọbh otzor Elija nnam, oben bi, “Tte nda mbaakha otte kwaam, ọmaana ọkka kwaam, mbiri mben bẹ bi, bọng yima e, ifha ńkwu mofona.”
20 Então deixou ele os bois, e correu após Elias; e disse: Deixa-me beijar a meu pai e a minha mãe, e então te seguirei. E ele lhe disse: Vai, e volta; pois, que te fiz eu?
21 Mando kw'Elisha obin ọjẹ-ẹ, ọkpa nnam. Ọtzọkha abhaam pẹ, ofhu. Ọtzọkha ẹtzọhmkpo py'om-otzima ọyaabha irerek ọbaanga ekpon ch'otzim ọwọn nden nna, yina ọn-ọtzọk ọnang anọng pẹ, bẹ achi. Mando kw'obin ọtzọn Elija abẹ, ọtza ode ọtzọhmnọng kwẹ.
21 Voltou, pois, de o seguir, e tomou a junta de bois, e os matou, e com os aparelhos dos bois cozeu as carnes, e as deu ao povo, e comeram; então se levantou e seguiu a Elias, e o servia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.