1 Reis 18
mfo (MFO) vs NVI
1 K'ogbe-bhirada, ka cho kw'ottong attaan, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaak Elija atzim, oben bi, “Rọhng atza akhọhkha for sọ s'Ahab, kkeri kaam ńdọhm ẹrọng ọtzọhm etzebh m'ẹkhọma nda.”
1 Depois de um longo tempo, no terceiro ano da seca, a palavra do Senhor veio a Elias: "Vá apresentar-se a Acabe, pois enviarei chuva sobre a terra".
2 Mando kw'Elija ofon ọtza ọkhọhkha for sẹ k'itzitzikha s'Ahab.
2 E Elias foi. Como a fome era grande em Samaria,
3 kw'osi Ahab oyeri Obadaya, kw'ode okkeri-ọtzọhm kwẹ. (Wa Obadaya ọkhaam ojora f'ideden f'Ọvaar Ibinọkpaabyi.
3 Acabe convocou Obadias, o responsável por seu palácio, homem que temia muito ao Senhor.
4 K'ogbe kwa Jẹzẹbẹl om-ofhu asẹjaakhi p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, Obadaya okk'asẹjaakhi anọng arọbh azen ọtzọkha ọtza odubha k'amma p'itzakpa afa. Anọng arọbh afa obhiri jobh k'ọmma kpenamkpen, om-obiro ọnang bẹ ọchattọhk ọmaana asi.)
4 Enquanto Jezabel estava eliminando os profetas do Senhor, Obadias reuniu cem profetas e os escondeu em duas cavernas, cinqüenta em cada uma, e lhes forneceu comida e água.
5 Wa Ahab oben Obadaya bi, “Rọhng atza arenga akhọri ẹkhọma nda, apyiri k'akhekha-ho ọmaana ka nttẹri biphyir. Asi mẹ, mofha ore araraari ore pa mọnang nnyanyaang ọmaana abhaam achi aruk akpen, ifha moningi otzirattọhk manda vani faman ọbọhk otte, ope.”
5 Certa vez Acabe disse a Obadias: "Vamos a todas as fontes e vales do país. Talvez consigamos achar um pouco de capim para manter vivos os cavalos e as mulas e assim não será preciso matar nenhum animal".
6 Mando kwa bẹ akkem ẹkhọma nda, cha bẹ akhami bi, bẹ arenga akhọri. Ahab orenga ochina k'okhubha wani, Obadaya ochina k'okhubha nwonggo.
6 De modo que dividiram o território que iam percorrer; Acabe foi numa direção e Obadias noutra.
7 Mada Obadaya om-orenga ọkhọri, Elija ottem-ẹ abẹ. Obadaya otzin-ẹ, ọrakha ottima itzitzikha k'ikpokpobha orimẹ-ẹ oben bi, “Itta kwaam Elija, kọ wọ m'odik ọkka o?”
7 Quando Obadias estava a caminho, Elias o encontrou. Obadias o reconheceu, inclinou-se até o chão e perguntou: "És tu mesmo, meu senhor Elias? "
8 Elija obhina bi, “Oo, rọhng atza agbaak itta kwọ bi, ‘Elija owobh ma e.’ ”
8 "Sou", respondeu Elias. "Vá dizer ao seu senhor: Elias está aqui. "
9 Obadaya ọbọbh bi, “Epina chaam ede yan o, kw'abeni bi atzọkha kaam ọtzọhmnọng kwọ, atte ọbọhk anang Ahab bi, ofhu o?
9 "O que eu fiz de errado", perguntou Obadias, "para que entregues o teu servo a Acabe para ser morto?
10 K'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ orukhi akpen, ẹkhọma kede, ọvaarbhon kobiro ode kw'itta kwaam oni ọnọng otzim ọtzọhma bi, bẹ aror-ọ. Ogbe kpenamkpen kw'ẹkhọma manda dani, obiro ode ọvaarbhon obeni bi, mẹ kade, om-oben bẹ atzọkha echekhi bi, bẹ kọ kafha are.
10 Juro pelo nome do Senhor, o teu Deus, que não há uma só nação ou reino aonde o rei, meu senhor, não enviou alguém para procurar por ti. E, sempre que uma nação ou reino afirmava que tu não estavas lá, ele os fazia jurar que não conseguiram encontrar-te.
11 Ma, kọ an-atzọhm-m bi, nda mgbaak itta kwaam bi, ‘Elija owobh ma.’
11 Mas agora me dizes para ir até o meu senhor e dizer-lhe: ‘Elias está aqui’.
12 Mada mbina njọ-ọ ma, kaam ibe s'egwugwuma ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi etzim-ọ echina kinnong. Idikha nna mfon nda mgbaak Ahab bi, nkk'ọ nna, opyiri ma on-ore, ófhu-m ofhu. Yina, kaam ọtzọhmnọng kwọ nttẹwọr k'edikkobh chaam, mkpobha Ọvaar Ibinọkpaabyi.
12 Não sei para onde o Espírito do Senhor poderá levar-te quando eu te deixar. Se eu for dizer a Acabe e ele não te encontrar, ele me matará. E eu, que sou teu servo, tenho adorado o Senhor desde a minha juventude.
13 Itta kwaam, ode bi odik kwa nsi kabhaang, mada Jẹzẹbẹl om-ofhu asẹjaakhi p'Ọvaar Ibinọkpaabyi o? Kaam ndubh asẹjaakhi arọbh azen k'amma p'itzakpa afa, arọbh afa obhiri jobh k'ọmma wani, arọbh afa obhiri jobh k'ọmma nwonggo, mbiri nnang bẹ ọchattọhk ọmaana asi.
13 Por acaso não ouviste, meu senhor, o que eu fiz enquanto Jezabel estava matando os profetas do Senhor? Escondi cem dos profetas do Senhor em duas cavernas, cinqüenta em cada uma, e os abasteci de comida e água.
14 Ma kọ an-atzọhm-m bi, nda mgbaak itta kwaam bi, ‘Elija owobh ma’, kẹ ófhu-m ofhu!”
14 E agora me dizes para ir ao meu senhor e dizer-lhe: ‘Elias está aqui’. Ele vai me matar! "
15 Elija e, oben bi, “K'odem nwa kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir kwa kaam mkpobh orukhi akpen, k'odik-ọkka, kaam ngọhkha Ahab for saam ọkhọhkha mayina e.”
15 E disse Elias: "Juro pelo nome do Senhor dos Exércitos, a quem eu sirvo, que hoje eu me apresentarei a Acabe".
16 Iwa Obadaya ofona ọtza okhebha Ahab ọgbaakh-ẹ odik nwa. Ahab e ofona ọtza okhebha Elija.
16 Então Obadias dirigiu-se a Acabe e passou-lhe a informação, e Acabe foi ao encontro de Elias.
17 Mada Ahab ore Elija, ọbọbh-ẹ bi, “Kọ wọ mẹ o, kọ ọkhọkhọhra kw'Israẹl?”
17 Quando viu Elias, disse-lhe: "É você mesmo, perturbador de Israel? "
18 Elija e, obhina bi, “Kaam Israẹl ẹkhọr kinnge, kọ ọmaana ẹhọhmmọr ch'atte bọ akhe Israẹl ẹkhọhr. Bọng akk'nnam akpa abọra asana p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, atza akpobha akha pa Baal.
18 "Não tenho perturbado Israel", Elias respondeu. "Mas você e a família do seu pai têm. Vocês abandonaram os mandamentos do Senhor e seguiram os baalins.
19 Mẹ wọ, yeri anọng p'Israẹl biphyir m'akhọra, bẹ akhebh-m k'egbegbeho cha Kaamẹl. Abira atzima asẹjaakhi mba pa Baal, ẹnọhna obhiri arọbh afa obhiri jobh, abira atzima asẹjaakhi p'Ashẹra ẹnọhna akwu, p'am-achi ọttọhk k'okpokkoro kwa Jẹzẹbẹl.”
19 Agora convoque todo o povo de Israel para encontrar-se comigo no monte Carmelo. E traga os quatrocentos e cinqüenta profetas de Baal e os quatrocentos profetas de Aserá, que comem à mesa de Jezabel. "
20 Mando kw'Ahab ọtzọhmi ẹkkaabha makhọra k'Israẹl, bẹ ayeri asẹjaakhi atzobha k'egbegbeho cha Kaamẹl.
20 Acabe convocou então todo o Israel e reuniu os profetas no monte Carmelo.
21 Elija oyin obe anọng mba k'itzitzikha, oben bi, “Obhir otzuma yan yina bọng asi ochibhi m'achibhi mba afa o? Idikha ode Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ kwa bọng akpobha, bọng dọn-ẹ abẹ. Yina, idikha ode Baal wọ kwa bọng akpobha, bọng dọn-ẹ abẹ.”
21 Elias dirigiu-se ao povo e disse: "Até quando vocês vão oscilar entre duas opiniões? Se o Senhor é Deus, sigam-no; mas, se Baal é Deus, sigam-no". O povo, porém, nada respondeu.
22 Mẹ wọ, Elija oben bẹ bi, “Kaam-kaam wọ nna mmung k'ottem kw'asẹjaakhi p'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Yina, asẹjaakhi pa Baal ade ẹnọhna obhiri arọbh afa obhiri jobh.
22 Disse então Elias: "Eu sou o único que restou dos profetas do Senhor, mas Baal tem quatrocentos e cinqüenta profetas.
23 Bọng nang man abhaam-dim afa. Tte asẹjaakhi pa Baal atzekha wani anang for sabẹ. Tte bẹ ajọhkh-ẹ k'abiri-biri anana k'ommen, bẹ aningi ekpon akhe. Kaam ndọkha ọbhaam-dim nwonggo ndẹ-ẹ nnana k'ommen, ekpon kínnge.
23 Tragam dois novilhos. Escolham eles um, e cortem-no em pedaços e o ponham sobre a lenha, mas não acendam fogo. Eu prepararei o outro novilho e o colocarei sobre a lenha, e também não acenderei fogo nela.
24 Bọng áyeri che ch'ọkha fabọng, kaam ḿbiri ńyeri che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Ọnọng kw'oreng k'ekpon obhina, okpena bi, kẹ wọ kwa bọng akpobha.”
24 Então vocês invocarão o nome do seu deus, e eu invocarei o nome do Senhor. O deus que responder por meio do fogo, esse é Deus". Então todo o povo disse: "O que você disse é bom".
25 Elija oben asẹjaakhi mba pa Baal bi, “Mada bọbọng ahaabh-ọhaabh, bọng de achedennọng p'atzekha ọbhaam-dim wani, ado. Bọng ayeri che cha ọkha fabọng, yina, bọng ekpon kakhe o.”
25 Elias disse aos profetas de Baal: "Escolham um dos novilhos e preparem-no primeiro, visto que vocês são tantos. Clamem pelo nome do seu deus, mas não acendam o fogo".
26 Mando kwa bẹ atzọk ọbhaam-dim kwa bẹ anangi bẹ, ado.
26 Então pegaram o novilho que lhes foi dado e o prepararam. E clamaram pelo nome de Baal desde a manhã até o meio-dia. "Ó Baal, responde-nos! ", gritavam. E dançavam em volta do altar que haviam feito. Mas não houve nenhuma resposta; ninguém respondeu.
27 M'ẹya Elija ọttẹwọr oyukhi bẹ, oben bi “Bọng do kpebh, kẹ wọ ode ọnọng kwa bọng akpobh! Asi mẹ, om-ochibhi odik, ayongi mẹ, ọfha ọyakh-ẹ ọyak, asi mẹ ọtza orenga. Asi mẹ, ọm-ọttaabha ọda, bọng akhaambi ajem-ẹ.”
27 Ao meio-dia Elias começou a zombar deles. "Gritem mais alto! ", dizia, "já que ele é um deus. Quem sabe está meditando, ou ocupado, ou viajando. Talvez esteja dormindo e precise ser despertado. "
28 Ofona mẹ, bẹ ado akpẹbh k'ẹrọng, bẹ atzima akkangkkaang ọmaana akhọhn apyi for sabẹ maa, izi ibyengi mach'ẹmmaana chabẹ, ede.
28 Então passaram a gritar ainda mais alto e a ferir-se com espadas e lanças, de acordo com o costume deles, até sangrarem.
29 Ẹyawu nduma ẹkwọbha, bẹ achina ororo asi ẹjaakhi ch'ẹdaami bẹ ọdaam maa, opyiri k'ogbe kw'ẹjafọhni ch'ẹchọhkha. Yina, bẹ ẹmọng kosi, bẹ ebhina kobiro ọnang, ọnọng kw'obiro okhe bẹ otzum kode.
29 Passou o meio-dia, e eles continuaram profetizando em transe até a hora do sacrifício da tarde. Mas não houve resposta alguma; ninguém respondeu, ninguém deu atenção.
30 Mẹ wọ, Elija oben anọng mba biphyir bi, “Bọng nnenga abaang-m ka.” Anọng mba arenga abaang-ẹ kẹ. Odo ijafọhnibe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, sa bẹ akk'avọhkhi.
30 Então Elias disse a todo o povo: "Aproximem-se de mim". O povo aproximou-se, e Elias reparou o altar do Senhor, que estava em ruínas.
31 Elija ọtzọkha atza jobh obhiri afa, ọtza wani obe ọnang ẹkhọma dani ch'ẹnọmma cha Jekọb, kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi oreng ka kẹ, oben bi, “Kọ ákpena Israẹl.”
31 Depois apanhou doze pedras, uma para cada tribo dos descendentes de Jacó, a quem a palavra do Senhor tinha sido dirigida, e disse: "Seu nome será Israel".
32 Otzima atza mba osi ijafọhnibe ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, obiro ọphaakhi ọgbaari kw'owon-owoni, kw'ọfha ọnwa asi p'akparakpa p'ideden afa p'achimọma, ọkhọri sẹ.
32 Com as pedras construiu um altar em honra do nome do Senhor, e cavou ao redor do altar uma valeta com capacidade de duas medidas de semente.
33 Ọtzọkha ommen otzobha, ọjọhkhi ọbhaam-dim nwa k'abiri-biri, ọtzọkha ọnana k'ommen. On-oben bẹ bi, “Bọng kẹ asi k'agbere anna maa, bẹ afhu, bọng abyengi bẹ m'ẹnanga nda ọmaana k'ommen.”
33 Depois arrumou a lenha, cortou o novilho em pedaços e o pôs sobre a lenha. Então lhes disse: "Encham de água quatro jarras grandes e derramem-na sobre o holocausto e sobre a lenha".
34 Obiro oben bi, “Bọng biri si.” Wa bẹ abira asi.
34 "Façam-no novamente", disse, e eles o fizeram de novo. "Façam-no pela terceira vez", ordenou, e eles o fizeram pela terceira vez.
35 Wa asi mba abhobh akhọri ijafọhnibe, bẹ abira afhu k'ọgbaari bi pyẹẹr.
35 A água escorria do altar, chegando a encher a valeta.
36 Mada ogbe kw'ẹjafọhni opyiri, Elija kw'ode ọsẹjaakhi orenga obe k'itzitzikha, ozi njọhm oben bi, “O Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Abraham, ọmaana Isaak, ttara Jekọb akpobh, tte anọng aronga mayina bi, kọ wọ ade Ibinọkpaabyi k'Israẹl, bẹ abira aronga bi kaam nde ọtzọhmnọng kwọ, kw'osi idik biphyir otzor k'asana pọ.
36 À hora do sacrifício, o profeta Elias colocou-se à frente e orou: "Ó Senhor, Deus de Abraão, de Isaque e de Israel, que hoje fique conhecido que tu és Deus em Israel e que sou o teu servo e que fiz todas estas coisas por ordem tua.
37 Bhina njọhm saam, o Ọvaar Ibinọkpaabyi, bhina njọhm saam, ifha anọng mba áronga bi, kọ Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ade Ibinọkpaabyi, kw'am-abira abhakhi nttem sabẹ itzor-ọ.”
37 Responde-me, ó Senhor, responde-me, para que este povo saiba que tu, ó Senhor, és Deus, e que fazes o coração deles voltar para ti".
38 Mando kw'ekpon ch'efon k'Ọvaar Ibinọkpaabyi ẹhak ẹkwọmi ẹjafọhni, ọmaana ommen, ọmaana atza, ttara irerek, ebire ẹwọma ẹttaakhi asi p'awobh k'ọgbaari.
38 Então o fogo do Senhor caiu e queimou completamente o holocausto, a lenha, as pedras e o chão, e também secou totalmente a água na valeta.
39 Mada anọng mba biphyir are odik nwa, bẹ atto aruri m'irerek, abhom aben bi, “Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ode Ibinọkpaabyi kw'ọbaan k'ikpokpobha! Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ọbaan k'ikpokpobha!”
39 Quando o povo viu isso, todos caíram prostrados e gritaram: "O Senhor é Deus! O Senhor é Deus! "
40 Wa Elija oben bẹ bi, “Bọng bọkha asẹjaakhi pa Baal. Bọng ọnọng manda wani ọbọhk katte ọrọbh o!” Mando kwa bẹ abọk bẹ, Elija otzima bẹ ọhakha k'Ẹttẹri cha Kishọn, ofhu bẹ mẹ.
40 Então Elias ordenou-lhes: "Prendam os profetas de Baal. Não deixem nenhum escapar! " Eles os prenderam, e Elias os fez descer ao riacho de Quisom e lá os matou.
41 Elija on-oben Ahab bi, “Kọ rọhng atza achi abira agwo, kkeri, ẹrọng ch'ideden em-egburi etzum.”
41 E Elias disse a Acabe: "Vá comer e beber, pois já ouço o barulho de chuva pesada".
42 Wa Ahab ofona bi, ọtza ochi obiro ogwo, Elija e, ovura k'Egbegbeho cha Kaamẹl ebir-ebir, ọrakha m'irerek, ọtzọkha itzitzikha okhe ka ndaak.
42 Então Acabe foi comer e beber, mas Elias subiu até o alto do Carmelo, dobrou-se até o chão e pôs o rosto entre os joelhos.
43 Oben ọtzọhmnọng kwẹ bi, “Rọhng atza akkeri k'okhubha k'ọraanga kw'ideden.” Ofona ọtza okkeri.
43 "Vá e olhe na direção do mar", disse ao seu servo. E ele foi e olhou. "Não há nada lá", disse ele. Sete vezes Elias mandou: "Volte para ver".
44 Ottong igbe izanamfa ọtzọhmnọng okwu ọgbaakh-ẹ bi, “Eboni ch'ẹkhar mach'ọbọhk em-eyin k'okhubha kw'ọraanga kw'ideden e.”
44 Na sétima vez o servo disse: "Uma nuvem tão pequena quanto a mão de um homem está se levantando do mar". Então Elias disse: "Vá dizer a Acabe: Prepare o seu carro e desça, antes que a chuva o impeça".
45 Iwa eboni epyi k'ọrọngkpakpa bi kaang, ebum esi, ẹrọng ch'ideden ẹttẹwọr etzebh. Ahab ọrọbh ochina ka Jẹzrẹl.
45 Enquanto isso, nuvens escuras apareceram no céu, começou a ventar e começou a chover forte, e Acabe partiu de carro para Jezreel.
46 Wa ẹfa ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi ẹhakha ẹnwa Elija, ọtzọkha mkpasin kwẹ ọkpaama k'owura-baba kwẹ, ọrọbh ọkwọbha Ahab maa, ọtza opyiri ka Jẹzrẹl.
46 O poder do Senhor veio sobre Elias, e este, prendendo a capa com o cinto, correu à frente de Acabe por todo o caminho até Jezreel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.