1 Reis 18

mfo (MFO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 K'ogbe-bhirada, ka cho kw'ottong attaan, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaak Elija atzim, oben bi, “Rọhng atza akhọhkha for sọ s'Ahab, kkeri kaam ńdọhm ẹrọng ọtzọhm etzebh m'ẹkhọma nda.”
1 Depois de muitos dias veio a Elias a palavra do Senhor, no terceiro ano, dizendo: Vai, apresenta-te a Acabe; e eu mandarei chuva sobre a terra.
2 Mando kw'Elija ofon ọtza ọkhọhkha for sẹ k'itzitzikha s'Ahab.
2 Então Elias foi apresentar-se a Acabe. E a fome era extrema em Samária.
3 kw'osi Ahab oyeri Obadaya, kw'ode okkeri-ọtzọhm kwẹ. (Wa Obadaya ọkhaam ojora f'ideden f'Ọvaar Ibinọkpaabyi.
3 Acabe chamou a Obadias, o mordomo {ora, Obadias temia muito ao Senhor;
4 K'ogbe kwa Jẹzẹbẹl om-ofhu asẹjaakhi p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, Obadaya okk'asẹjaakhi anọng arọbh azen ọtzọkha ọtza odubha k'amma p'itzakpa afa. Anọng arọbh afa obhiri jobh k'ọmma kpenamkpen, om-obiro ọnang bẹ ọchattọhk ọmaana asi.)
4 pois sucedeu que, destruindo Jezabel os profetas do Senhor, Obadias tomou cem profetas e os escondeu, cinqüenta numa cova e cinqüenta noutra, e os sustentou com pão e água};
5 Wa Ahab oben Obadaya bi, “Rọhng atza arenga akhọri ẹkhọma nda, apyiri k'akhekha-ho ọmaana ka nttẹri biphyir. Asi mẹ, mofha ore araraari ore pa mọnang nnyanyaang ọmaana abhaam achi aruk akpen, ifha moningi otzirattọhk manda vani faman ọbọhk otte, ope.”
5 e disse Acabe a Obadias: Vai pela terra a todas as fontes de água, e a todos os rios. Pode ser que achemos erva para salvar a vida dos cavalos e mulas, de maneira que não percamos todos os animais.
6 Mando kwa bẹ akkem ẹkhọma nda, cha bẹ akhami bi, bẹ arenga akhọri. Ahab orenga ochina k'okhubha wani, Obadaya ochina k'okhubha nwonggo.
6 E repartiram entre si a terra, para a percorrerem; e foram a sós, Acabe por um caminho, e Obadias por outro.
7 Mada Obadaya om-orenga ọkhọri, Elija ottem-ẹ abẹ. Obadaya otzin-ẹ, ọrakha ottima itzitzikha k'ikpokpobha orimẹ-ẹ oben bi, “Itta kwaam Elija, kọ wọ m'odik ọkka o?”
7 Quando, pois, Obadias já estava em caminho, eis que Elias se encontrou com ele; e Obadias, reconhecendo-o, prostrou-se com o rosto em terra e disse: És tu, meu senhor Elias?
8 Elija obhina bi, “Oo, rọhng atza agbaak itta kwọ bi, ‘Elija owobh ma e.’ ”
8 Respondeu-lhe ele: Sou eu. Vai, dize a teu senhor: Eis que Elias está aqui.
9 Obadaya ọbọbh bi, “Epina chaam ede yan o, kw'abeni bi atzọkha kaam ọtzọhmnọng kwọ, atte ọbọhk anang Ahab bi, ofhu o?
9 Ele, porém, disse: Em que pequei, para que entregues teu servo na mão de Acabe, para ele me matar?
10 K'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ orukhi akpen, ẹkhọma kede, ọvaarbhon kobiro ode kw'itta kwaam oni ọnọng otzim ọtzọhma bi, bẹ aror-ọ. Ogbe kpenamkpen kw'ẹkhọma manda dani, obiro ode ọvaarbhon obeni bi, mẹ kade, om-oben bẹ atzọkha echekhi bi, bẹ kọ kafha are.
10 Vive o Senhor teu Deus, que não há nação nem reino aonde o meu senhor não tenha mandado em busca de ti; e dizendo eles: Aqui não está; então fazia-os jurar que não te haviam achado.
11 Ma, kọ an-atzọhm-m bi, nda mgbaak itta kwaam bi, ‘Elija owobh ma.’
11 Agora tu dizes: Vai, dize a teu senhor: Eis que Elias está aqui.
12 Mada mbina njọ-ọ ma, kaam ibe s'egwugwuma ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi etzim-ọ echina kinnong. Idikha nna mfon nda mgbaak Ahab bi, nkk'ọ nna, opyiri ma on-ore, ófhu-m ofhu. Yina, kaam ọtzọhmnọng kwọ nttẹwọr k'edikkobh chaam, mkpobha Ọvaar Ibinọkpaabyi.
12 E será que, apartando-me eu de ti, o Espírito do Senhor te levará não sei para onde; e, vindo eu dar as novas a Acabe, e não te achando ele, matar-me-á. Todavia eu, teu servo, temo ao Senhor desde a minha mocidade.
13 Itta kwaam, ode bi odik kwa nsi kabhaang, mada Jẹzẹbẹl om-ofhu asẹjaakhi p'Ọvaar Ibinọkpaabyi o? Kaam ndubh asẹjaakhi arọbh azen k'amma p'itzakpa afa, arọbh afa obhiri jobh k'ọmma wani, arọbh afa obhiri jobh k'ọmma nwonggo, mbiri nnang bẹ ọchattọhk ọmaana asi.
13 Porventura não disseram a meu senhor o que fiz, quando Jezabel matava os profetas do Senhor, como escondi cem dos profetas do Senhor, cinqüenta numa cova e cinqüenta noutra, e os sustentei com pão e água:
14 Ma kọ an-atzọhm-m bi, nda mgbaak itta kwaam bi, ‘Elija owobh ma’, kẹ ófhu-m ofhu!”
14 E agora tu dizes: Vai, dize a teu senhor: Eis que Elias está aqui! Ele me matará.
15 Elija e, oben bi, “K'odem nwa kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir kwa kaam mkpobh orukhi akpen, k'odik-ọkka, kaam ngọhkha Ahab for saam ọkhọhkha mayina e.”
15 E disse Elias: Vive o Senhor dos exércitos, em cuja presença estou, que deveras hoje hei de apresentar-me a ele.
16 Iwa Obadaya ofona ọtza okhebha Ahab ọgbaakh-ẹ odik nwa. Ahab e ofona ọtza okhebha Elija.
16 Então foi Obadias encontrar-se com Acabe, e lho anunciou; e Acabe foi encontrar-se com Elias.
17 Mada Ahab ore Elija, ọbọbh-ẹ bi, “Kọ wọ mẹ o, kọ ọkhọkhọhra kw'Israẹl?”
17 E sucedeu que, vendo Acabe a Elias, disse-lhe: És tu, perturbador de Israel?
18 Elija e, obhina bi, “Kaam Israẹl ẹkhọr kinnge, kọ ọmaana ẹhọhmmọr ch'atte bọ akhe Israẹl ẹkhọhr. Bọng akk'nnam akpa abọra asana p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, atza akpobha akha pa Baal.
18 Respondeu Elias: Não sou eu que tenho perturbado a Israel, mas és tu e a casa de teu pai, por terdes deixado os mandamentos do Senhor, e por teres tu seguido os baalins.
19 Mẹ wọ, yeri anọng p'Israẹl biphyir m'akhọra, bẹ akhebh-m k'egbegbeho cha Kaamẹl. Abira atzima asẹjaakhi mba pa Baal, ẹnọhna obhiri arọbh afa obhiri jobh, abira atzima asẹjaakhi p'Ashẹra ẹnọhna akwu, p'am-achi ọttọhk k'okpokkoro kwa Jẹzẹbẹl.”
19 Agora pois manda reunir-se a mim todo o Israel no monte Carmelo, como também os quatrocentos e cinqüenta profetas de Baal, e os quatrocentos profetas de Asera, que comem da mesa de Jezabel.
20 Mando kw'Ahab ọtzọhmi ẹkkaabha makhọra k'Israẹl, bẹ ayeri asẹjaakhi atzobha k'egbegbeho cha Kaamẹl.
20 Então Acabe convocou todos os filhos de Israel, e reuniu os profetas no monte Carmelo.
21 Elija oyin obe anọng mba k'itzitzikha, oben bi, “Obhir otzuma yan yina bọng asi ochibhi m'achibhi mba afa o? Idikha ode Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ kwa bọng akpobha, bọng dọn-ẹ abẹ. Yina, idikha ode Baal wọ kwa bọng akpobha, bọng dọn-ẹ abẹ.”
21 E Elias se chegou a todo o povo, e disse: Até quando coxeareis entre dois pensamentos? Se o Senhor é Deus, segui-o; mas se Baal, segui-o. O povo, porém, não lhe respondeu nada.
22 Mẹ wọ, Elija oben bẹ bi, “Kaam-kaam wọ nna mmung k'ottem kw'asẹjaakhi p'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Yina, asẹjaakhi pa Baal ade ẹnọhna obhiri arọbh afa obhiri jobh.
22 Então disse Elias ao povo: Só eu fiquei dos profetas do Senhor; mas os profetas de Baal são quatrocentos e cinqüenta homens.
23 Bọng nang man abhaam-dim afa. Tte asẹjaakhi pa Baal atzekha wani anang for sabẹ. Tte bẹ ajọhkh-ẹ k'abiri-biri anana k'ommen, bẹ aningi ekpon akhe. Kaam ndọkha ọbhaam-dim nwonggo ndẹ-ẹ nnana k'ommen, ekpon kínnge.
23 Dêem-se-nos, pois, dois novilhos; e eles escolham para si um dos novilhos, e o dividam em pedaços, e o ponham sobre a lenha, porém não lhe metam fogo; e eu prepararei o outro novilho, e o porei sobre a lenha, e não lhe meterei fogo.
24 Bọng áyeri che ch'ọkha fabọng, kaam ḿbiri ńyeri che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Ọnọng kw'oreng k'ekpon obhina, okpena bi, kẹ wọ kwa bọng akpobha.”
24 Então invocai o nome do vosso deus, e eu invocarei o nome do Senhor; e há de ser que o deus que responder por meio de fogo, esse será Deus. E todo o povo respondeu, dizendo: É boa esta palavra.
25 Elija oben asẹjaakhi mba pa Baal bi, “Mada bọbọng ahaabh-ọhaabh, bọng de achedennọng p'atzekha ọbhaam-dim wani, ado. Bọng ayeri che cha ọkha fabọng, yina, bọng ekpon kakhe o.”
25 Disse, pois, Elias aos profetas de Baal: Escolhei para vós: um dos novilhos, e preparai-o primeiro, porque sois muitos, e invocai o nome do Senhor, vosso deus, mas não metais fogo ao sacrifício.
26 Mando kwa bẹ atzọk ọbhaam-dim kwa bẹ anangi bẹ, ado.
26 E, tomando o novilho que se lhes dera, prepararam-no, e invocaram o nome de Baal, desde a manhã até o meio-dia, dizendo: Ah Baal, responde-nos! Porém não houve voz; ninguém respondeu. E saltavam em volta do altar que tinham feito.
27 M'ẹya Elija ọttẹwọr oyukhi bẹ, oben bi “Bọng do kpebh, kẹ wọ ode ọnọng kwa bọng akpobh! Asi mẹ, om-ochibhi odik, ayongi mẹ, ọfha ọyakh-ẹ ọyak, asi mẹ ọtza orenga. Asi mẹ, ọm-ọttaabha ọda, bọng akhaambi ajem-ẹ.”
27 Sucedeu que, ao meio-dia, Elias zombava deles, dizendo: Clamai em altas vozes, porque ele é um deus; pode ser que esteja falando, ou que tenha alguma coisa que fazer, ou que intente alguma viagem; talvez esteja dormindo, e necessite de que o acordem.
28 Ofona mẹ, bẹ ado akpẹbh k'ẹrọng, bẹ atzima akkangkkaang ọmaana akhọhn apyi for sabẹ maa, izi ibyengi mach'ẹmmaana chabẹ, ede.
28 E eles clamavam em altas vozes e, conforme o seu costume, se retalhavam com facas e com lancetas, até correr o sangue sobre eles.
29 Ẹyawu nduma ẹkwọbha, bẹ achina ororo asi ẹjaakhi ch'ẹdaami bẹ ọdaam maa, opyiri k'ogbe kw'ẹjafọhni ch'ẹchọhkha. Yina, bẹ ẹmọng kosi, bẹ ebhina kobiro ọnang, ọnọng kw'obiro okhe bẹ otzum kode.
29 Também sucedeu que, passado o meio dia, profetizaram eles até a hora de se oferecer o sacrifício da tarde. Porém não houve voz; ninguém respondeu, nem atendeu.
30 Mẹ wọ, Elija oben anọng mba biphyir bi, “Bọng nnenga abaang-m ka.” Anọng mba arenga abaang-ẹ kẹ. Odo ijafọhnibe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, sa bẹ akk'avọhkhi.
30 Então Elias disse a todo o povo: chegai-vos a mim. E todo o povo se chegou a ele. E Elias reparou o altar do Senhor, que havia sido derrubado.
31 Elija ọtzọkha atza jobh obhiri afa, ọtza wani obe ọnang ẹkhọma dani ch'ẹnọmma cha Jekọb, kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi oreng ka kẹ, oben bi, “Kọ ákpena Israẹl.”
31 Tomou doze pedras, conforme o número das tribos dos filhos de Jacó, ao qual viera a palavra do Senhor, dizendo: Israel será o teu nome;
32 Otzima atza mba osi ijafọhnibe ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, obiro ọphaakhi ọgbaari kw'owon-owoni, kw'ọfha ọnwa asi p'akparakpa p'ideden afa p'achimọma, ọkhọri sẹ.
32 e com as pedras edificou o altar em nome do Senhor; depois fez em redor do altar um rego, em que podiam caber duas medidas de semente.
33 Ọtzọkha ommen otzobha, ọjọhkhi ọbhaam-dim nwa k'abiri-biri, ọtzọkha ọnana k'ommen. On-oben bẹ bi, “Bọng kẹ asi k'agbere anna maa, bẹ afhu, bọng abyengi bẹ m'ẹnanga nda ọmaana k'ommen.”
33 Então armou a lenha, e dividiu o novilho em pedaços, e o pôs sobre a lenha, e disse: Enchei de água quatro cântaros, e derramai-a sobre o holocausto e sobre a lenha.
34 Obiro oben bi, “Bọng biri si.” Wa bẹ abira asi.
34 Disse ainda: fazei-o segunda vez; e o fizeram segunda vez. De novo disse: Fazei-o terceira vez; e o fizeram terceira vez.
35 Wa asi mba abhobh akhọri ijafọhnibe, bẹ abira afhu k'ọgbaari bi pyẹẹr.
35 De maneira que a água corria ao redor do altar; e ele encheu de água também o rego.
36 Mada ogbe kw'ẹjafọhni opyiri, Elija kw'ode ọsẹjaakhi orenga obe k'itzitzikha, ozi njọhm oben bi, “O Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Abraham, ọmaana Isaak, ttara Jekọb akpobh, tte anọng aronga mayina bi, kọ wọ ade Ibinọkpaabyi k'Israẹl, bẹ abira aronga bi kaam nde ọtzọhmnọng kwọ, kw'osi idik biphyir otzor k'asana pọ.
36 Sucedeu pois que, sendo já hora de se oferecer o sacrifício da tarde, o profeta Elias se chegou, e disse: Ó Senhor, Deus de Abraão, de Isaque, e de Israel, seja manifestado hoje que tu és Deus em Israel, e que eu sou teu servo, e que conforme a tua palavra tenho feito todas estas coisas.
37 Bhina njọhm saam, o Ọvaar Ibinọkpaabyi, bhina njọhm saam, ifha anọng mba áronga bi, kọ Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ade Ibinọkpaabyi, kw'am-abira abhakhi nttem sabẹ itzor-ọ.”
37 Responde-me, ó Senhor, responde-me para que este povo conheça que tu, ó Senhor, és Deus, e que tu fizeste voltar o seu coração.
38 Mando kw'ekpon ch'efon k'Ọvaar Ibinọkpaabyi ẹhak ẹkwọmi ẹjafọhni, ọmaana ommen, ọmaana atza, ttara irerek, ebire ẹwọma ẹttaakhi asi p'awobh k'ọgbaari.
38 Então caiu fogo do Senhor, e consumiu o holocausto, a lenha, as pedras, e o pó, e ainda lambeu a água que estava no rego.
39 Mada anọng mba biphyir are odik nwa, bẹ atto aruri m'irerek, abhom aben bi, “Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ode Ibinọkpaabyi kw'ọbaan k'ikpokpobha! Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ọbaan k'ikpokpobha!”
39 Quando o povo viu isto, prostraram-se todos com o rosto em terra e disseram: O senhor é Deus! O Senhor é Deus!
40 Wa Elija oben bẹ bi, “Bọng bọkha asẹjaakhi pa Baal. Bọng ọnọng manda wani ọbọhk katte ọrọbh o!” Mando kwa bẹ abọk bẹ, Elija otzima bẹ ọhakha k'Ẹttẹri cha Kishọn, ofhu bẹ mẹ.
40 Disse-lhes Elias: Agarrai os profetas de Baal! que nenhum deles escape: Agarraram-nos; e Elias os fez descer ao ribeiro de Quisom, onde os matou.
41 Elija on-oben Ahab bi, “Kọ rọhng atza achi abira agwo, kkeri, ẹrọng ch'ideden em-egburi etzum.”
41 Então disse Elias a Acabe: Sobe, come e bebe, porque há ruído de abundante chuva.
42 Wa Ahab ofona bi, ọtza ochi obiro ogwo, Elija e, ovura k'Egbegbeho cha Kaamẹl ebir-ebir, ọrakha m'irerek, ọtzọkha itzitzikha okhe ka ndaak.
42 Acabe, pois, subiu para comer e beber; mas Elias subiu ao cume do Carmelo e, inclinando-se por terra, meteu o rosto entre os joelhos.
43 Oben ọtzọhmnọng kwẹ bi, “Rọhng atza akkeri k'okhubha k'ọraanga kw'ideden.” Ofona ọtza okkeri.
43 E disse ao seu moço: Sobe agora, e olha para a banda do mar. E ele subiu, olhou, e disse: Não há nada. Então disse Elias: Volta lá sete vezes.
44 Ottong igbe izanamfa ọtzọhmnọng okwu ọgbaakh-ẹ bi, “Eboni ch'ẹkhar mach'ọbọhk em-eyin k'okhubha kw'ọraanga kw'ideden e.”
44 Sucedeu que, à sétima vez, disse: Eis que se levanta do mar uma nuvem, do tamanho da mão dum homem: Então disse Elias: Sobe, e dize a Acabe: Aparelha o teu carro, e desce, para que a chuva não te impeça.
45 Iwa eboni epyi k'ọrọngkpakpa bi kaang, ebum esi, ẹrọng ch'ideden ẹttẹwọr etzebh. Ahab ọrọbh ochina ka Jẹzrẹl.
45 E sucedeu que em pouco tempo o céu se enegreceu de nuvens e vento, e caiu uma grande chuva. Acabe, subindo ao carro, foi para Jizreel:
46 Wa ẹfa ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi ẹhakha ẹnwa Elija, ọtzọkha mkpasin kwẹ ọkpaama k'owura-baba kwẹ, ọrọbh ọkwọbha Ahab maa, ọtza opyiri ka Jẹzrẹl.
46 E a mão do Senhor estava sobre Elias, o qual cingiu os lombos, e veio correndo perante Acabe, até a entrada de Jizreel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.