1 Reis 18
mfo (MFO) vs ARA
1 K'ogbe-bhirada, ka cho kw'ottong attaan, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaak Elija atzim, oben bi, “Rọhng atza akhọhkha for sọ s'Ahab, kkeri kaam ńdọhm ẹrọng ọtzọhm etzebh m'ẹkhọma nda.”
1 Muito tempo depois, veio a palavra do Senhor a Elias, no terceiro ano, dizendo: Vai, apresenta-te a Acabe, porque darei chuva sobre a terra.
2 Mando kw'Elija ofon ọtza ọkhọhkha for sẹ k'itzitzikha s'Ahab.
2 Partiu, pois, Elias a apresentar-se a Acabe; e a fome era extrema em Samaria.
3 kw'osi Ahab oyeri Obadaya, kw'ode okkeri-ọtzọhm kwẹ. (Wa Obadaya ọkhaam ojora f'ideden f'Ọvaar Ibinọkpaabyi.
3 Acabe chamou a Obadias, o mordomo. (Obadias temia muito ao Senhor ,
4 K'ogbe kwa Jẹzẹbẹl om-ofhu asẹjaakhi p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, Obadaya okk'asẹjaakhi anọng arọbh azen ọtzọkha ọtza odubha k'amma p'itzakpa afa. Anọng arọbh afa obhiri jobh k'ọmma kpenamkpen, om-obiro ọnang bẹ ọchattọhk ọmaana asi.)
4 porque, quando Jezabel exterminava os profetas do Senhor , Obadias tomou cem profetas, e de cinquenta em cinquenta os escondeu numa cova, e os sustentou com pão e água.)
5 Wa Ahab oben Obadaya bi, “Rọhng atza arenga akhọri ẹkhọma nda, apyiri k'akhekha-ho ọmaana ka nttẹri biphyir. Asi mẹ, mofha ore araraari ore pa mọnang nnyanyaang ọmaana abhaam achi aruk akpen, ifha moningi otzirattọhk manda vani faman ọbọhk otte, ope.”
5 Disse Acabe a Obadias: Vai pela terra a todas as fontes de água e a todos os vales; pode ser que achemos erva, para que salvemos a vida aos cavalos e mulos e não percamos todos os animais.
6 Mando kwa bẹ akkem ẹkhọma nda, cha bẹ akhami bi, bẹ arenga akhọri. Ahab orenga ochina k'okhubha wani, Obadaya ochina k'okhubha nwonggo.
6 Repartiram entre si a terra, para a percorrerem; Acabe foi à parte por um caminho, e Obadias foi sozinho por outro.
7 Mada Obadaya om-orenga ọkhọri, Elija ottem-ẹ abẹ. Obadaya otzin-ẹ, ọrakha ottima itzitzikha k'ikpokpobha orimẹ-ẹ oben bi, “Itta kwaam Elija, kọ wọ m'odik ọkka o?”
7 Estando Obadias já de caminho, eis que Elias se encontrou com ele. Obadias, reconhecendo-o, prostrou-se com o rosto em terra e disse: És tu meu senhor Elias?
8 Elija obhina bi, “Oo, rọhng atza agbaak itta kwọ bi, ‘Elija owobh ma e.’ ”
8 Respondeu-lhe ele: Sou eu; vai e dize a teu senhor: Eis que aí está Elias.
9 Obadaya ọbọbh bi, “Epina chaam ede yan o, kw'abeni bi atzọkha kaam ọtzọhmnọng kwọ, atte ọbọhk anang Ahab bi, ofhu o?
9 Porém ele disse: Em que pequei, para que entregues teu servo na mão de Acabe, e ele me mate?
10 K'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ orukhi akpen, ẹkhọma kede, ọvaarbhon kobiro ode kw'itta kwaam oni ọnọng otzim ọtzọhma bi, bẹ aror-ọ. Ogbe kpenamkpen kw'ẹkhọma manda dani, obiro ode ọvaarbhon obeni bi, mẹ kade, om-oben bẹ atzọkha echekhi bi, bẹ kọ kafha are.
10 Tão certo como vive o Senhor , teu Deus, não houve nação nem reino aonde o meu senhor não mandasse homens à tua procura; e, dizendo eles: Aqui não está; fazia jurar aquele reino e aquela nação que te não haviam achado.
11 Ma, kọ an-atzọhm-m bi, nda mgbaak itta kwaam bi, ‘Elija owobh ma.’
11 Agora, tu dizes: Vai, dize a teu senhor: Eis que aí está Elias.
12 Mada mbina njọ-ọ ma, kaam ibe s'egwugwuma ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi etzim-ọ echina kinnong. Idikha nna mfon nda mgbaak Ahab bi, nkk'ọ nna, opyiri ma on-ore, ófhu-m ofhu. Yina, kaam ọtzọhmnọng kwọ nttẹwọr k'edikkobh chaam, mkpobha Ọvaar Ibinọkpaabyi.
12 Poderá ser que, apartando-me eu de ti, o Espírito do Senhor te leve não sei para onde, e, vindo eu a dar as novas a Acabe, e não te achando ele, me matará; eu, contudo, teu servo, temo ao Senhor desde a minha mocidade.
13 Itta kwaam, ode bi odik kwa nsi kabhaang, mada Jẹzẹbẹl om-ofhu asẹjaakhi p'Ọvaar Ibinọkpaabyi o? Kaam ndubh asẹjaakhi arọbh azen k'amma p'itzakpa afa, arọbh afa obhiri jobh k'ọmma wani, arọbh afa obhiri jobh k'ọmma nwonggo, mbiri nnang bẹ ọchattọhk ọmaana asi.
13 Acaso, não disseram a meu senhor o que fiz, quando Jezabel matava os profetas do Senhor , como escondi cem homens dos profetas do Senhor , de cinquenta em cinquenta, numas covas, e os sustentei com pão e água?
14 Ma kọ an-atzọhm-m bi, nda mgbaak itta kwaam bi, ‘Elija owobh ma’, kẹ ófhu-m ofhu!”
14 E, agora, tu dizes: Vai, dize a teu senhor: Eis que aí está Elias. Ele me matará.
15 Elija e, oben bi, “K'odem nwa kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir kwa kaam mkpobh orukhi akpen, k'odik-ọkka, kaam ngọhkha Ahab for saam ọkhọhkha mayina e.”
15 Disse Elias: Tão certo como vive o Senhor dos Exércitos, perante cuja face estou, deveras, hoje, me apresentarei a ele.
16 Iwa Obadaya ofona ọtza okhebha Ahab ọgbaakh-ẹ odik nwa. Ahab e ofona ọtza okhebha Elija.
16 Então, foi Obadias encontrar-se com Acabe e lho anunciou; e foi Acabe ter com Elias.
17 Mada Ahab ore Elija, ọbọbh-ẹ bi, “Kọ wọ mẹ o, kọ ọkhọkhọhra kw'Israẹl?”
17 Vendo-o, disse-lhe: És tu, ó perturbador de Israel?
18 Elija e, obhina bi, “Kaam Israẹl ẹkhọr kinnge, kọ ọmaana ẹhọhmmọr ch'atte bọ akhe Israẹl ẹkhọhr. Bọng akk'nnam akpa abọra asana p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, atza akpobha akha pa Baal.
18 Respondeu Elias: Eu não tenho perturbado a Israel, mas tu e a casa de teu pai, porque deixastes os mandamentos do Senhor e seguistes os baalins.
19 Mẹ wọ, yeri anọng p'Israẹl biphyir m'akhọra, bẹ akhebh-m k'egbegbeho cha Kaamẹl. Abira atzima asẹjaakhi mba pa Baal, ẹnọhna obhiri arọbh afa obhiri jobh, abira atzima asẹjaakhi p'Ashẹra ẹnọhna akwu, p'am-achi ọttọhk k'okpokkoro kwa Jẹzẹbẹl.”
19 Agora, pois, manda ajuntar a mim todo o Israel no monte Carmelo, como também os quatrocentos e cinquenta profetas de Baal e os quatrocentos profetas do poste-ídolo que comem da mesa de Jezabel.
20 Mando kw'Ahab ọtzọhmi ẹkkaabha makhọra k'Israẹl, bẹ ayeri asẹjaakhi atzobha k'egbegbeho cha Kaamẹl.
20 Então, enviou Acabe mensageiros a todos os filhos de Israel e ajuntou os profetas no monte Carmelo.
21 Elija oyin obe anọng mba k'itzitzikha, oben bi, “Obhir otzuma yan yina bọng asi ochibhi m'achibhi mba afa o? Idikha ode Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ kwa bọng akpobha, bọng dọn-ẹ abẹ. Yina, idikha ode Baal wọ kwa bọng akpobha, bọng dọn-ẹ abẹ.”
21 Então, Elias se chegou a todo o povo e disse: Até quando coxeareis entre dois pensamentos? Se o Senhor é Deus, segui-o; se é Baal, segui-o. Porém o povo nada lhe respondeu.
22 Mẹ wọ, Elija oben bẹ bi, “Kaam-kaam wọ nna mmung k'ottem kw'asẹjaakhi p'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Yina, asẹjaakhi pa Baal ade ẹnọhna obhiri arọbh afa obhiri jobh.
22 Então, disse Elias ao povo: Só eu fiquei dos profetas do Senhor , e os profetas de Baal são quatrocentos e cinquenta homens.
23 Bọng nang man abhaam-dim afa. Tte asẹjaakhi pa Baal atzekha wani anang for sabẹ. Tte bẹ ajọhkh-ẹ k'abiri-biri anana k'ommen, bẹ aningi ekpon akhe. Kaam ndọkha ọbhaam-dim nwonggo ndẹ-ẹ nnana k'ommen, ekpon kínnge.
23 Deem-se-nos, pois, dois novilhos; escolham eles para si um dos novilhos e, dividindo-o em pedaços, o ponham sobre a lenha, porém não lhe metam fogo; eu prepararei o outro novilho, e o porei sobre a lenha, e não lhe meterei fogo.
24 Bọng áyeri che ch'ọkha fabọng, kaam ḿbiri ńyeri che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Ọnọng kw'oreng k'ekpon obhina, okpena bi, kẹ wọ kwa bọng akpobha.”
24 Então, invocai o nome de vosso deus, e eu invocarei o nome do Senhor ; e há de ser que o deus que responder por fogo esse é que é Deus. E todo o povo respondeu e disse: É boa esta palavra.
25 Elija oben asẹjaakhi mba pa Baal bi, “Mada bọbọng ahaabh-ọhaabh, bọng de achedennọng p'atzekha ọbhaam-dim wani, ado. Bọng ayeri che cha ọkha fabọng, yina, bọng ekpon kakhe o.”
25 Disse Elias aos profetas de Baal: Escolhei para vós outros um dos novilhos, e preparai-o primeiro, porque sois muitos, e invocai o nome de vosso deus; e não lhe metais fogo.
26 Mando kwa bẹ atzọk ọbhaam-dim kwa bẹ anangi bẹ, ado.
26 Tomaram o novilho que lhes fora dado, prepararam-no e invocaram o nome de Baal, desde a manhã até ao meio-dia, dizendo: Ah! Baal, responde-nos! Porém não havia uma voz que respondesse; e, manquejando, se movimentavam ao redor do altar que tinham feito.
27 M'ẹya Elija ọttẹwọr oyukhi bẹ, oben bi “Bọng do kpebh, kẹ wọ ode ọnọng kwa bọng akpobh! Asi mẹ, om-ochibhi odik, ayongi mẹ, ọfha ọyakh-ẹ ọyak, asi mẹ ọtza orenga. Asi mẹ, ọm-ọttaabha ọda, bọng akhaambi ajem-ẹ.”
27 Ao meio-dia, Elias zombava deles, dizendo: Clamai em altas vozes, porque ele é deus; pode ser que esteja meditando, ou atendendo a necessidades, ou de viagem, ou a dormir e despertará.
28 Ofona mẹ, bẹ ado akpẹbh k'ẹrọng, bẹ atzima akkangkkaang ọmaana akhọhn apyi for sabẹ maa, izi ibyengi mach'ẹmmaana chabẹ, ede.
28 E eles clamavam em altas vozes e se retalhavam com facas e com lancetas, segundo o seu costume, até derramarem sangue.
29 Ẹyawu nduma ẹkwọbha, bẹ achina ororo asi ẹjaakhi ch'ẹdaami bẹ ọdaam maa, opyiri k'ogbe kw'ẹjafọhni ch'ẹchọhkha. Yina, bẹ ẹmọng kosi, bẹ ebhina kobiro ọnang, ọnọng kw'obiro okhe bẹ otzum kode.
29 Passado o meio-dia, profetizaram eles, até que a oferta de manjares se oferecesse; porém não houve voz, nem resposta, nem atenção alguma.
30 Mẹ wọ, Elija oben anọng mba biphyir bi, “Bọng nnenga abaang-m ka.” Anọng mba arenga abaang-ẹ kẹ. Odo ijafọhnibe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, sa bẹ akk'avọhkhi.
30 Então, Elias disse a todo o povo: Chegai-vos a mim. E todo o povo se chegou a ele; Elias restaurou o altar do Senhor , que estava em ruínas.
31 Elija ọtzọkha atza jobh obhiri afa, ọtza wani obe ọnang ẹkhọma dani ch'ẹnọmma cha Jekọb, kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi oreng ka kẹ, oben bi, “Kọ ákpena Israẹl.”
31 Tomou doze pedras, segundo o número das tribos dos filhos de Jacó, ao qual viera a palavra do Senhor , dizendo: Israel será o teu nome.
32 Otzima atza mba osi ijafọhnibe ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, obiro ọphaakhi ọgbaari kw'owon-owoni, kw'ọfha ọnwa asi p'akparakpa p'ideden afa p'achimọma, ọkhọri sẹ.
32 Com aquelas pedras edificou o altar em nome do Senhor ; depois, fez um rego em redor do altar tão grande como para semear duas medidas de sementes.
33 Ọtzọkha ommen otzobha, ọjọhkhi ọbhaam-dim nwa k'abiri-biri, ọtzọkha ọnana k'ommen. On-oben bẹ bi, “Bọng kẹ asi k'agbere anna maa, bẹ afhu, bọng abyengi bẹ m'ẹnanga nda ọmaana k'ommen.”
33 Então, armou a lenha, dividiu o novilho em pedaços, pô-lo sobre a lenha
34 Obiro oben bi, “Bọng biri si.” Wa bẹ abira asi.
34 e disse: Enchei de água quatro cântaros e derramai-a sobre o holocausto e sobre a lenha. Disse ainda: Fazei-o segunda vez; e o fizeram. Disse mais: Fazei-o terceira vez; e o fizeram terceira vez.
35 Wa asi mba abhobh akhọri ijafọhnibe, bẹ abira afhu k'ọgbaari bi pyẹẹr.
35 De maneira que a água corria ao redor do altar; ele encheu também de água o rego.
36 Mada ogbe kw'ẹjafọhni opyiri, Elija kw'ode ọsẹjaakhi orenga obe k'itzitzikha, ozi njọhm oben bi, “O Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Abraham, ọmaana Isaak, ttara Jekọb akpobh, tte anọng aronga mayina bi, kọ wọ ade Ibinọkpaabyi k'Israẹl, bẹ abira aronga bi kaam nde ọtzọhmnọng kwọ, kw'osi idik biphyir otzor k'asana pọ.
36 No devido tempo, para se apresentar a oferta de manjares, aproximou-se o profeta Elias e disse: Ó Senhor , Deus de Abraão, de Isaque e de Israel, fique, hoje, sabido que tu és Deus em Israel, e que eu sou teu servo e que, segundo a tua palavra, fiz todas estas coisas.
37 Bhina njọhm saam, o Ọvaar Ibinọkpaabyi, bhina njọhm saam, ifha anọng mba áronga bi, kọ Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ade Ibinọkpaabyi, kw'am-abira abhakhi nttem sabẹ itzor-ọ.”
37 Responde-me, Senhor , responde-me, para que este povo saiba que tu, Senhor , és Deus e que a ti fizeste retroceder o coração deles.
38 Mando kw'ekpon ch'efon k'Ọvaar Ibinọkpaabyi ẹhak ẹkwọmi ẹjafọhni, ọmaana ommen, ọmaana atza, ttara irerek, ebire ẹwọma ẹttaakhi asi p'awobh k'ọgbaari.
38 Então, caiu fogo do Senhor , e consumiu o holocausto, e a lenha, e as pedras, e a terra, e ainda lambeu a água que estava no rego.
39 Mada anọng mba biphyir are odik nwa, bẹ atto aruri m'irerek, abhom aben bi, “Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ode Ibinọkpaabyi kw'ọbaan k'ikpokpobha! Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ọbaan k'ikpokpobha!”
39 O que vendo todo o povo, caiu de rosto em terra e disse: O Senhor é Deus! O Senhor é Deus!
40 Wa Elija oben bẹ bi, “Bọng bọkha asẹjaakhi pa Baal. Bọng ọnọng manda wani ọbọhk katte ọrọbh o!” Mando kwa bẹ abọk bẹ, Elija otzima bẹ ọhakha k'Ẹttẹri cha Kishọn, ofhu bẹ mẹ.
40 Disse-lhes Elias: Lançai mão dos profetas de Baal, que nem um deles escape. Lançaram mão deles; e Elias os fez descer ao ribeiro de Quisom e ali os matou.
41 Elija on-oben Ahab bi, “Kọ rọhng atza achi abira agwo, kkeri, ẹrọng ch'ideden em-egburi etzum.”
41 Então, disse Elias a Acabe: Sobe, come e bebe, porque já se ouve ruído de abundante chuva.
42 Wa Ahab ofona bi, ọtza ochi obiro ogwo, Elija e, ovura k'Egbegbeho cha Kaamẹl ebir-ebir, ọrakha m'irerek, ọtzọkha itzitzikha okhe ka ndaak.
42 Subiu Acabe a comer e a beber; Elias, porém, subiu ao cimo do Carmelo, e, encurvado para a terra, meteu o rosto entre os joelhos,
43 Oben ọtzọhmnọng kwẹ bi, “Rọhng atza akkeri k'okhubha k'ọraanga kw'ideden.” Ofona ọtza okkeri.
43 e disse ao seu moço: Sobe e olha para o lado do mar. Ele subiu, olhou e disse: Não há nada. Então, lhe disse Elias: Volta. E assim por sete vezes.
44 Ottong igbe izanamfa ọtzọhmnọng okwu ọgbaakh-ẹ bi, “Eboni ch'ẹkhar mach'ọbọhk em-eyin k'okhubha kw'ọraanga kw'ideden e.”
44 À sétima vez disse: Eis que se levanta do mar uma nuvem pequena como a palma da mão do homem. Então, disse ele: Sobe e dize a Acabe: Aparelha o teu carro e desce, para que a chuva não te detenha.
45 Iwa eboni epyi k'ọrọngkpakpa bi kaang, ebum esi, ẹrọng ch'ideden ẹttẹwọr etzebh. Ahab ọrọbh ochina ka Jẹzrẹl.
45 Dentro em pouco, os céus se enegreceram, com nuvens e vento, e caiu grande chuva. Acabe subiu ao carro e foi para Jezreel.
46 Wa ẹfa ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi ẹhakha ẹnwa Elija, ọtzọkha mkpasin kwẹ ọkpaama k'owura-baba kwẹ, ọrọbh ọkwọbha Ahab maa, ọtza opyiri ka Jẹzrẹl.
46 A mão do Senhor veio sobre Elias, o qual cingiu os lombos e correu adiante de Acabe, até à entrada de Jezreel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.